......Οι ιστορικοί πάντως εκφράζουν διάφορες απόψεις για το αντικείμενό τους, θεωρώντας το άλλοι επιστήμη και άλλοι τέχνη. Επίσης διαφορετικές απόψεις εκφράζονται και για την δυνατότητα της ιστορίας να είναι αντικειμενική, όπως γενικά και για τη φιλοσοφία της ιστορίας.
Βraudel F. 2001, 46
......Η σύγχρονη ιστορία απέρριψε τις παλιές δοξασίες και στη θέση των παλαιών σκοπών ενός λαού, όπως π.χ. του ιουδαϊκού, του ελληνικού, του ρωμαϊκού, έβαλε τους δικούς της σκοπούς, δηλαδή την ευημερία του γαλλικού, του γερμανικού, του αγγλικού λαού και στην πιο αφηρημένη της έννοια την ανάπτυξη του πολιτισμού όλης της ανθρωπότητας
Έντουαρντ Γκίμπον (Gibbon), 1776 Η ιστορια του ευρωπαικου πολιτισμου
.....Αντικείμενο της ιστορίας είναι η ζωή των λαών και της ανθρωπότητας. Το να συλλάβει κανείς άμεσα και να εκφράσει με λέξεις, δηλαδή να περιγράψει τη ζωή όχι μόνο ολόκληρης της ανθρωπότητας μα ενός μόνο λαού, μας φαίνεται ακατόρθωτο.
Λέων Τολστόι Πόλεμος και Ειρήνη, Τόμος Β' Επίλογος.
.....Κατά συνέπειαν ποια γεγονότα πρέπει να αποσιωπήσει ο ιστορικός και σε ποια να επιμένει, πόσα είναι καλύτερα να τα περάσει στα γρήγορα και πως να τα εκφράσει και να συνδέσει μεταξύ τους[5] είναι ένα δύσκολο εγχείρημα. Όστις ιστορεί και τα κατορθώματα και τα αμαρτήματα με τόσην ακρίβειαν, ώστε μήτε τα πρώτα να μεγαλύνει μήτε τα δεύτερα να σμικρύνει ή να σιωπά παντάπασιν. Πράγμα δυσκολώτατον δια τον έμφυτον εις όλους μας φιλαυτίαν
Αδαμαντίου Κοραή Χρυσά Έπη, Ακαδημία Αθηνών σελ.9 1934
.......Geschichte kann einerseits wissenschaftlich erforscht werden, andererseits wird mitunter vorgeschlagen, die Darstellung der Ergebnisse und Zusammenhänge als eine künstlerische Tätigkeit zu betrachten. Der Historiker soll dem Leser auf eine nachvollziehbare, objektive und überzeugende Weise den Gang der Ereignisse sowie deren Ursachen und Wirkungen darlegen=παντα ειναι υποκειμενικες οι ιστορικες διηγησεις
Marc Bloch; Peter Schöttler; Jacques Le Goff; Wolfram Bayer: Apologie der Geschichtswissenschaft oder der Beruf des Historikers.
........The task of historical discourse is to identify the sources which can most usefully contribute to the production of accurate accounts of past. Therefore, the constitution of the historian's archive is a result of circumscribing a more general archive by invalidating the usage of certain texts and documents (by falsifying their claims to represent the 'true past')
Professor Richard J. Evans (2001). "The Two Faces of E.H. Carr". History in Focus, Issue 2: What is History?. University of London. Retrieved 10 November 2008.
Thucydides, unlike Herodotus, regarded history as being the product of the choices and actions of human beings, and looked at cause and effect, rather than as the result of divine intervention.[20] In his historical method, Thucydides emphasized chronology, a neutral point of view, and that the human world was the result of the actions of human beings. Greek historians also viewed history as cyclical, with events regularly recurring
ποσο λοιπον αντικειμενικοι και ουδετεροι ειναι οι συγγραφεις που μελεταμε?
Lamberg-Karlovsky, C. C. and Jeremy A. Sabloff (1979). Ancient Civilizations:
.....Nella Grecia esistevano i λογὸγραφοι (logògrafoi, letteralmente scrittori di discorsi), autori di narrazioni che solitamente raccoglievano la storia di aree ristrette come città o piccole regioni (il primo dei quali fu Ecateo di Mileto): questo tipo di storie comunque aveva basi confuse e miste al mito, tanto da non poter essere considerate propriamente didattiche.= τα περισσοτερα εχουν απορριφθει ...
P. Pierotti, Introduzione all'ecostoria, Milano, Franco Angeli, 1982
......Chi la DEscrive la storia? Anche fosse chi ne é tra gli autori di spicco, il Napoleone delle Memorie, la sua testimonianza diretta non sarebbe di obiettività assoluta.
Tosh, John, The Pursuit of History, Pearson Education Limited, 2006.
....Elles se limitent pas aux sources narratives c'est-à-dire à celles qui rendent compte directement de ce qui s'est passé (les chroniques médiévales ou un article )
L'histoire se fait avec des documents écrits, sans doute.
. Mais elle peut se faire, elle doit se faire sans documents écrits s'il n'en existe point. Avec tout ce que l'ingéniosité de quelque historien greque peut permettre d'utiliser pour fabriquer son miel, à défaut des fleurs usuelles.= καποοι ελληνες ιστορικοι δεν χρησιμοποιησαν αξιολογες πηγες
Henri-Irénée Marrou, De la connaissance historique, Paris, Seuil, 1954, p. 73.
.....................και πολλα αλλα.....
Κανεις λοιπον δεν μπορει να πει, η δικη μου ιστορια ειναι καλη ή σωστη και εσυ πχ τα ξερεις λαθος.
Ποτε και κανενας ιστορικος δεν ηταν αντικειμενικος ιδιαιτερα οταν επρεπε να ιστορισει για την πατριδα του. Το βλεπετε αλλωστε ,ποσες
αντιφατικες ιστορικες διηγησεις και αποψεις κυκλοφορουν στην ελλαδα για την ελλαδα.. Γιατι να ειναι ο ταδε σωστος και οχι ο δεινα?
Επειδη υποκειμενικα συμφωνουμε μαζι του??
Εγω προσωπικα, εχω καταληξει σε καποια συμπερασματα σχετικα με ορισμενες ιστορικες περιοδους που αφορουν την Ελλαδα {με την
οποια εννοια}, μετα απο αναγνωση πολλων και διαφορων Τομων πολλων και διαφορων συγγραφεων απο πολλες και διαφορες
χωρες. Απερριψα ακραιες διηγησεις και 'μοναδικα' γεγονοτα και κρατησα αυτα που η πλειοψηφια συμφωνουσε και που δεν ειχαν ιδιαιτερο
ωφελος να τα διαστρεβλωσουν { πχ η καταληψη της ελλαδος απο την compania catalana}.
Δεν ωφελει λοιπον να επιχειρηματολογουμε για να πεισει ο ενας τον αλλον για την ορθοτητα των αποψεων του.Ματαιος κοπος.
Μπορει τα δικα σου βιβλια να ειναι σωστα , μπορει και τα δικα μου.Απο την στιγμη που δεν ειμασταν παρουσες , δεν μπορουμε να το
ισχυριστουμε
Ειναι ομως πολυ ωραια και υγειης η παραθεση διαφορων αποψεων προς εμπλουτισμο των γνωσεων μας.
