Βρε μην ακούς τι λέω η μάλλον μην διαβάζεις τι γράφω,την αγαπάω την Ελλαδίτσα μας !Σε ομορφιά είναι αξεπέραστη!Απλά για την ποιότητα ζωής διαμαρτύρομαι έτσι όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια και ιδίως τους τελευταίους μήνες.Υπάρχει κάποιος που δεν πονά με την κατάντια της χώρας μας?
Υπάρχει κάποιος που αισθάνεται ασφαλής στο σπίτι του,στη γειτονιά του,στην πόλη του?Για να μη μιλήσω για παιδεία,υγεία,κοινωνική μέριμνα γιατί εκεί μιλάμε πια για τριτοκοσμικές καταστασεις.Το ξέρω πολύ καλά ότι όπου κι αν πάμε θα είμαστε ξένοι κι ότι αυτή τη στιγμή παντού αντιμετωπίζουν προβλήματα αλλά πες μου για το θεό πόσο θα αντέξουμε ακόμη και ποια είναι η καλύτερη λύση???
Εγω ενα ξερω.."οπου γης=πατρις". Μετα βεβαιοτητος σου λεω οτι ενοιωθα "ξενη" στον τοπο μου με ολη αυτη την αδιαφορια και κακιια που κυκλοφορουσε τελευταια. Μετακομισα την Βαρκελωνη σε ενα προαστειο, οπου "οι ξενοι", μου χαμογελουσαν , με καλοδεχτηκαν και μου καναν την
ζωη οσο πιο απλη και ευκολη γινεται. Οσον αφορα την περιφημη "ισπανικη γραφειοκρατια", ειναι πταισμα μπροστα στην ααυνεργασια και αδιαφορια
που εβρισκα στις δημ υπηρεσιες στην ελλαδα. Ισως συμβαλλει οτι εδω δεν ειναι μονιμοι και πολυ πιο καλα ηλεκτρονικα οργανωμενοι.
Με λιγα λογια, νοιωθω επιτελους "πολιτης" και οχι παιχνιδι η ζωο, απολαμβανω την ταξη και την οργανωση και με ολα αυτα ΔΕΝ μου λειπει η
Ελλαδιτσα ΚΑΘΟΛΟΥ. Εχω 3 χρονια να γυρισω και δεν σκοπευω..Αυτο βεβαια δεν σημαινει οτι δεν την αγαπω. Αλλα τι να αγαπησει κανεις απο χωματα
και θαλασσες, οταν δεν σ αγαπανε οι ανθρωποι της. Και ελλαδα δεν ειναι μονο οι συγγενεις μας....