Εκεί, μέσα στην αγορά, βρήκαμε ένα τσαϊχανέ να πιούμε ένα τσάι και να ξεκουραστούμε. Είχε δύο αίθουσες. Στην πρώτη, μια σειρά από ντιβάνια ήταν κατειλημμένα από μερικούς άντρες, που κάπνιζαν ναργιλέ (σίσα). Το τοπίο, θολό από το ντουμάνι και οι τύποι «λιώμα»! Τρέχα γύρευε τι είχαν καπνίσει. Άλλωστε είναι γνωστό πως το περσικό είναι πολύ καλής ποιότητας (το λένε και τα τραγούδια)!
Στη δεύτερη αίθουσα η ατμόσφαιρα ήταν καθαρή, αν και τα τραπέζια όχι και τόσο. Παραγγείλαμε τσάι και στην εκπνοή του ταξιδιού μας, παραγγείλαμε και ναργιλέ (σκέτο τουμπεκί)! Ήταν πολύ καλός! Δίπλα μας, η νεαρή γυναίκα του καφετζή, πάνω σε ένα ντιβάνι, έπαιζε με το μωρό της, καπνίζοντας κι αυτή τη σίσα της! Ο μπαμπάς-καφετζής τους καμάρωνε, φανερά υπερήφανος για το γιό του, το καμάρι του!
Η εικόνα του ευτυχισμένου μπαμπά με το χαμογελαστό γιό του, ήταν ουσιαστικά και η τελευταία εικόνα του ταξιδιού μας και ήταν όμορφη, αισιόδοξη εικόνα!
Κάτι λιγότερο από 150χμ μας χώριζαν από το αεροδρόμιο της Τεχεράνης, όπου φτάσαμε τα μεσάνυχτα. Αποχαιρετήσαμε τους συντρόφους μας των τελευταίων 10 ημερών και μπήκαμε. Εδώ, ουσιαστικά τελείωσε το ταξίδι μας και άρχιζε η ταλαιπωρία της επιστροφής στο σπίτι μας. Το αεροδρόμιο της Τεχεράνης είχε πολύ κόσμο, είναι ανεπαρκές για διεθνές και αρκετά βρώμικο.
Όπως τα περισσότερα αεροδρόμια, που έχω πάει, είναι κι αυτό απρόσωπο, ένα ακόμα ουδέτερο κομμάτι σε ένα συναρπαστικό ταξίδι.
Δευτέρα 23 Μαρτίου 2015 (Doshanbéh 3 Farvardīn 1394)Το γκισέ για τσεκ ιν θα άνοιγε στις 4 το πρωί. Πως περνάει η ώρα μέχρι τότε; Σε κάτι άβολες καρέκλες αποθέσαμε το κουρασμένο μας κορμί και προσπαθήσαμε να περάσουμε την ώρα, ψόφιοι στην κούραση και με την προοπτική πολλών ακόμα ωρών ταλαιπωρίας.
Γύρω στις 6 απογειωθήκαμε. Κοιμήθηκα λίγο στο αεροπλάνο και κάπου πάνω από το κέντρο της Τουρκίας ξύπνησα.
Από κάτω μας τα χιονισμένα βουνά της. Φτάσαμε στο αεροδρόμιο Sabiha Gökçen, Πήραμε τα πράγματα και μιας και ήμασταν κομμάτια, αποφασίσαμε να βρούμε μια γωνιά να βάλουμε το κορμάκι μας, για τις επόμενες 8 ώρες. Άλλωστε κοντεύαμε 24ωρο στο πόδι και τι 24ωρο!! Αράξαμε σε ένα από τα καφέ του αεροδρομίου και σηκωθήκαμε για να πάμε για τσεκ ιν το μεσημέρι. Το προσωπικό του καφέ μας κοίταζε με μισό μάτι, αλλά δεν είπε κουβέντα. Δεν κοιμηθήκαμε, αλλά το κορμί μας, κάπως ίσιωσε!
Πήγε περίπου 7 το απόγευμα σαν φτάσαμε στο σπίτι μας, διαλυμένοι από κούραση, αλλά τόσο γεμάτοι και ταυτόχρονα με το μυαλό να τα έχει μπλέξει όλα σε ένα κουβάρι. Δεν βαριέσαι, όλα θα κατασταλάξουνε και οι εικόνες θα καθαρίσουνε!
Τελειώνοντας αυτό το οδοιπορικό θάθελα να πω, πως το ταξίδι στο Ιράν, ήταν από τα καλύτερα που έχω κάνει. Ένα διαφορετικό ταξίδι, ένα ταξίδι στις χίλιες και μια νύχτες (κι ας ήταν μόνο 11), ένα ταξίδι στο παραμύθι!!
Το Ιράν έχει ιστορία, μνημεία εξαιρετικού κάλλους και ποιότητας, πόλεις, που είναι κάτι το ξεχωριστό και πάνω απ’ όλα
ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!! Οι άνθρωποι είναι το γερό χαρτί του Ιράν στον παγκόσμιο τουριστικό χάρτη. Περήφανοι, αξιοπρεπέστατοι, με αυτοσεβασμό, ψηλό μορφωτικό και πολιτιστικό επίπεδο και κυρίως ευγενικοί και αφάνταστα φιλόξενοι! Όλα αυτά θέτουν τη χώρα αυτή στις πρώτες θέσεις της ταξιδιωτικής λίστας, που θα πρέπει να έχει κάθε ταξιδιώτης με ενδιαφέροντα, μάτια και μυαλό ανοικτό. Οι υποδομές είναι σε ικανοποιητικό επίπεδο. Η προσβασιμότητα σε άτομα με προβλήματα κίνησης είναι προβληματική έως ανύπαρκτη σε κάποια σημεία, αλλά το πρόβλημα λύνεται από τη φιλοτιμία των Ιρανών. Κάθε φορά θα βρεθούν 4 χέρια να σώσουν την κατάσταση. Ακόμα και σε σκάλες!!! Τι άλλο να πω!!
Φυσικά και υπάρχουν αρνητικά (ποιο ταξίδι, άλλωστε, δεν έχει;). Κυριότερο, ο συντηρητισμός και τα εμπόδια του Θεοκρατικού καθεστώτος, αν και αυτό το λούζονται, κυρίως οι ντόπιοι. Άλλο αρνητικό η απίστευτη αναρχία στους δρόμους, που για τους άμαθους δυτικούς γίνεται επικίνδυνη. Μικρότερα προβλήματα το νόμισμα και η καθαριότητα, κυρίως σε δημόσιους χώρους και τουαλέτες.
Τέλος όμως η γκρίνια! Ένα υπέροχο ταξίδι τελείωσε και εγώ αισθάνομαι πολύ, μα πάρα πολύ πιο πλούσιος, μετά από αυτό!! Ελπίζω και τα επόμενα να είναι αντάξια αυτού του ταξιδιού!
Τέλος του παραμυθιού, καληνύχτα σας!Περισσότερες φωτογραφίες: https://picasaweb.google.com/116213570543368398574/IRANKABYANEHKASHANQOMRETURNHOME222332015
Από το http://disaki.blogspot.gr/2016/02/blog-post_25.html
