Καλοκαίρι του 85. Λίγες μέρες είχαμε στη διάθεσή μας και πήγαμε οδικά στη γειτονική Κων/πολη. Ήμασταν μαζί με τους κουμπάρους και μείναμε στο Χίλτον.
Κάτι αστείο που θυμάμαι: Πάμε βράδυ στο ρεστωράν του τελευταίου ορόφου κουστουμαρισμένοι - γραβατωμένοι για το δείπνο. Πολυτελές το δείπνο όπως άρμοζε στην περίσταση στο ημίφως των κεριών και εκτός αυτών που παραγγείλαμε, οι σερβιτόροι μας έφερναν και διάφορα άλλα συνοδευτικά. Τέλος μας φέρνουν και σε πιατάκια κάτι που το περάσαμε για γλυκό πασπαλισμένο με ινδοκάρυδο. Πάμε όλοι ταυτόχρονα να το καρφώσουμε με το πιρούνι και να το κόψουμε με το μαχαιράκι. Ήταν … τα άσπρα χνουδωτά πετσετάκια με ροδόνερο που φέρνουν στο τέλος για να σκουπίσεις τα χέρια!!!
Ακόμα το θυμόμαστε και γελάμε!
