Συνεχιζουμε την ανηφορα στα δεξια μας προσπερνωντας καποιες ενδειαφερουσες αντικερι και μπαινουμε στην οδο Hotel de Ville {του Δημαρχειου}
Λιγο πιο κατω στα αριστερα μας θα δουμε μια πινακιδα που μας λεει.. "Εδω παρεμεινε απο το 1822 -1827 ο Ιωαννης Καποδιστριας,
της Κερκυρας,
Υπουργος του Τσαρου Αλεξανδρου του Ι στο Κογκρεσσο {συμβουλιο} της Βιεννης και του Παρισιου εξελεγει Κυβερνητης της Ελλαδας με σφραγιδα επιτιμος πολιτης της Γενευης και Λωζανης.
Το 1809 ο Καποδιστριας μπηκε στην υπηρεσια του Τσαρου Αλεξανδρου του 1 της Ρωσιας. Η πρωτη σημαντικη αποστολη του, το Νοεμβριο του 1813, ηταν ως ανεπισημος Ρωσος πρεσβης στην Ελβετια{Γενευη}, με καθηκον να βοηθησει τον διαχωρισμο-απελευθερωση της χωρας από τη γαλλικη κυριαρχια που επιβληθηκε απο τον Ναπολεοντα. Καταφερε εκτος απο την απελευθερωση της, να εξασφαλισει και την ενοτητα της Ελβετιας, και την ουδετεροτητα της, που μεσολαβησε να εγγυηθουν οι Μεγαλες Δυναμεις, και ενεργα διευκολυνε την εναρξη ενος νεου Συνταγματος για τα 19 καντονια που ηταν τα κρατη που απαρτιζαν την Ελβετια, με προσωπικες προτασεις.
Επισης στο Κογκρεσο της Βιεννης του 1815, ως ρωσος υπουργος, αντισταθμισε την τεραστια επιρροη του αυστριακου υπουργου, πριγκιπα Μετερνιχ, εχοντας κατατροπωσει τασχεδια για μια αυστριακη κυριαρχια και επεμενοντας στην ενοτητα του γαλλικου κρατους υπο το πλαισιο μιας μοναρχιας των Bourbon. Μετα απο αυτες τις λαμπρες διπλωματικες επιτυχιες, ο Τσαρος Αλεξανδρος διορισε τον Καποδιστρια, υπουργο των Εξωτερικων της Ρωσιας
Το ενδιαφερονγια την πατριδα του ηταν παντα ζωηρο και ιδιως η κατασταση στα Επτανησα τονανησυχουσε πολυ,τα οποια μεσα σε λιγες δεκαετιες , ειχαν περασει απο τη γαλλικη επαναστατικη επιρροη, στη ρωσικη προστασια και στη συνεχεια κατεληξαν υπο την βρετανικη κυριαρχια. Παντα προσπαθουσε να προσελκυσει την προσοχη του τσαρου στα ελληνικα θεματα.
Ο Καποδιστριας επισκεφτηκε την πατριδα του, το Ιονιο, υπο βρετανικη κυριαρχια, το 1818, και το 1819 πηγε στο Λονδινο για να συζητησει τα παραπονα των νησιωτων που ειχαν απο τη βρετανικη κυβερνηση. Αλλα οι Βρετανοι του εδωσαν "κοκκινη καρτα" ,εν μερει λογω του γεγονοτος οτι, "αχαρακτηριστα" {οπως ισχυριζονται οι βρετανοι}, αρνηθηκε να τους δειξει το υπομνημα που εγραψε στον τσαρο για το θεμα αυτο .Ο Καποδιστριας ,ολοενα και πιο ενεργα υποστηριζε την ελληνικη ανεξαρτησιας απα την Οθωμανικη Αυτοκρατορια, αλλα δεν κατορθωσε να παρει την υποστηριξη του τσαρου Αλεξανδρου για την ελληνικη επανασταση του 1821.
Αυτο στεναχωρεσε τον Καποδιστρια παρα πολυ και το 1822 πηρε μια παρατεταμενη αδεια απουσιας απο τη θεση του ως υπουργος Εξωτερικων και αποσυρθηκε στη Γενευη, οπου σχεδιαζε ο ιδιος τροπους για να στηριξει την ελληνικη επανασταση, απο την υλικη οργανωση μεχρι και την ηθικη υποστηριξη.Εκει συναναστρεφοταν με τον γνωστο τραπεζιτη Εϋναρδο { Eynard} και προσπαθησε να βοηθησει την επαναστατημενη Ελλαδα ενισχυοντας τον φιλελληνισμο. Παραλληλα, πραγματοποιουσε επαφες με διακεκριμενες προσωπικοτητες, οπως τον Στρατφορντ Κάνινγκ (Stratford Canning), ξαδερφο του πρωθυπουργου της Μεγαλης Βρετανιας Γεωργιου Κανινγκ και πρεσβευτη αυτης στην Κωνσταντινουπολη .Τελικα,
στις 30 Μαρτιου 1827, στην Γ΄ εθνοσυνελευση της Τροιζηνας, εκλεχθηκε ο Καποδιστριας κυβερνητης της Ελλαδας με θητεια επτα ετων,αλλα
στις 9 Οκτωβριου 1831,εξω απο την εκκλησια του Αγιου Σπυριδωνα πυροβοληθηκε και μαχαιρωθηκε θανασιμα, καθως πηγαινε να παρακολουθησει την κυριακατικη θεια λειτουργια.
Και καποια ιστορικα σχολια ...μιας και περναμε μια ακομη "κατοχη" -οικονομικη, ξενων δυναμεων..Βασει και μεταγενεστερων μελετων
επιβεβαιωθηκε, οτι η δολοφονια του Καποδιστρια ηταν αποτελεσμα υποκινησης και εμπλοκης του ξενου παραγοντα και συγκεκριμενα της Γαλλιας {που δεν τον χωνευε} και της Μεγαλης Βρετανιας. Οι κινησεις του Ελληνα Κυβερνητη για
δημιουργια γηγενων θεσμων χωρις ξενες εξαρτησεις, η προϋπηρεσια του ως επικεφαλης της ρωσικης διπλωματιας και, κυριως, η προοπτικη
δημιουργιας ενος νεου και δυναμικου ναυτικου κρατους στην Ανατολικη Μεσογειο εξω απο τον ελεγχο τους, δημιουργουσαν εμποδια στα σχεδια των δυο αυτων "Προστατιδων Δυναμεων" που επεδιωκαν τη
δημιουργια ενος περιορισμενης εκτασης ελλαδικου κρατους απολυτα ελεγχομενου απο αυτες.
Ειναι δε χαρακτηριστικο, οτι παρα την παρελευση τοσο μεγαλου χρονικου διαστηματος, ο φακελος για τη δολοφονια του Καποδιστρια στα βρετανικα αρχεια παραμενει ακομη απορρητος.{γιατι??}
Στο σχεδιασμο της συνομωσιας φαινεται πως πρωτοστατησε ο Γαλλος στρατηγος Gerard, διοικητης τοτε του τακτικου στρατου που επιχειρησε να οργανωσει ο ιδιος ο Καποδιστριας.{αυτο ηταν το "ευχαριστω" τους. Δυο ολοκληρους μηνες πριν απο τη δολοφονια, οι αξιωματικοι του γαλλικου εκστρατευτικου σωματος στην Πελοποννησο στις μεταξυ τους συζητησεις δεν αμφεβαλλαν καθολου, οτι πλησιαζε η ημερα της δολοφονιας ή απλως της ανατροπης του Κυβερνητη.{που το γνωριζαν??}
Απο τους δολοφονους αδελφους, ο Κωνσταντινος Μαυρομιχαλης λιγο πριν πεθανει απο τη πιστολια του φρουρου του Καποδιστρια , ζητωντας ελεος ειπε στους αστυνομικους : ''Δεν φταιω εγω στρατιωται, αλλοι με εβαλαν".
{Ι. Κασομούλης, "Ενθυμήματα στρατιωτικά της Επαναστάσεως των Ελλήνων 1821 -1833", Τόμος Γ΄, σελ.440}
Προς τη κατευθυνση της εμπλοκης της Γαλλιας συναινει και η μαρτυρια που μεταφερει ο ιστορικος και αγωνιστης Νικολαος Κασομουλης, οτι ο ετερος εκτελεστης του Κυβερνητη Γεωργιος Μαυρομιχαλης κατεφυγε στο σπιτι του πρεσβυ της Γαλλιας βαρωνου Ρουαν ,δηλωνοντας του : "Σκοτωσαμε τον τυραννο. Μπιστευομαστε την τιμη της Γαλλιας. Να τα αρματα μας".
Η αποφαση του Γαλλου πρεσβυ Ρουαν να παρασχει ασυλο στον Γεωργιο Μαυρομιχαλη και η αρχικη
αρνηση του να τον παραδωσει με προφασεις (οπως την επιδειξη ενταλματος συλληψης) απετελεσε χαρακτηριστικη και απροκαλυπτη παροχη πολιτικης προστασιας και καλυψης του εγκληματος. Παντως, παρα την προσπαθεια κωλυσιεργειας, υπο την απειλη του εξεγερμενου λαου που ειχε περικυκλωσει την πρεσβεια, ο Ρουαν αναγκαστηκε να παραδωσει τον Γεωργιο Μαυρομιχαλη στις αρχες. Οι αντιπροσωποι της Γαλλιας
συνεχισαν να παρεχουν υποστηριξη προς τους δολοφονους του Κυβερνητη, ακομη και κατα τη διαρκεια της δικης που ακολουθησε. Αξιοσημειωτη και αποκαλυπτικη ειναι, επισης, και η σταση του πρεσβυ της Αγγλιας, ο οποιος αμεσως μετα την δολοφονια του Καποδιστρια, ζητησε να ληφθουν αυστηρα μετρα κατα του εξεγερμενου λαου, ακομη και καταστολη με τη χρηση οπλων, απειλωντας την τριμελη προσωρινη Διοικητικη επιτροπη (που απαρτιζοταν απο τον Αυγουστινο Καποδιστρια, τον Θεοδωρο Κολοκοτρωνη και Ιωαννη Κωλεττη), ακομη και με αποχωρηση και διακοπη των διπλωματικων σχεσεων.
Αρκετα αργοτερα, το 1840 ο ιδιος ο Πετρομπεης Μαυρομιχαλης, ακουγωντας καποιον να κατηγορει τον Καποδιστρια, φερεται να ειπε τουτα τα λογια: "Δεν μετρας καλα φιλοσοφε… Αναθεμα στους Αγγλογαλλους που ησαν η αιτια κι εγω εχασα τους δικους μου, και το Εθνος εναν ανθρωπο που δε θα τονε μεταβρει και το αιμα του με παιδευει ως τωρα…’
{Βλαχογιάννης, "Ιστορική Ανθολογία", σελ 59}
Αλλα....πολλα ειπαμε για την προσωπικοτητα που ονομαζεται Καποδιστριας και τονοποιον γιατο εργο του {προσφορα στην ελβετια}
οι ελβετοι τον ανακυρηξαν ΕΠΙΤΙΜΟ πολιτη των δυο παραπανω πολεων..
Συνεχιζουμε στην οδο "δημαρχειου" μεχρι να δουμε στα δεξια μας τον Καθεδρικο του Αγιου Πετρου..Σεν Πιερ.
