Βρε μην ακούς τι λέω η μάλλον μην διαβάζεις τι γράφω,την αγαπάω την Ελλαδίτσα μας !Σε ομορφιά είναι αξεπέραστη!Απλά για την ποιότητα ζωής διαμαρτύρομαι έτσι όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια και ιδίως τους τελευταίους μήνες.Υπάρχει κάποιος που δεν πονά με την κατάντια της χώρας μας?
Υπάρχει κάποιος που αισθάνεται ασφαλής στο σπίτι του,στη γειτονιά του,στην πόλη του?Για να μη μιλήσω για παιδεία,υγεία,κοινωνική μέριμνα γιατί εκεί μιλάμε πια για τριτοκοσμικές καταστασεις.Το ξέρω πολύ καλά ότι όπου κι αν πάμε θα είμαστε ξένοι κι ότι αυτή τη στιγμή παντού αντιμετωπίζουν προβλήματα αλλά πες μου για το θεό πόσο θα αντέξουμε ακόμη και ποια είναι η καλύτερη λύση???Είναι πολλά πάρα πολλά που με στεναχωρούν σε αυτή τη χώρα, αλλά είμαι και 4 χρόνια τώρα εξωτερικό και όπως και να το κάνουμε μου λείπει και η Ελλάδίτσα. Βέβαια όποτε καταβαίνω είναι τόσα πολλά τα πράγματα που με εκνευρίζουν που όταν γύρναω στο εξωτερικό απλά νιώθω ηρεμία και πάλι. Δυστυχώς έτσι κατάντησε η σχέση μου με την Ελλάδα, μακρυά και αγαπημένοι! Τελευταία φορά που κατέβηκα για να φανταστείτε, έφαγα τις μέρες μου προσπαθώντας να σώσω ένα αθώο πλάσμα, ένα σκύλο που τον είχαν αφήσει έξω απο το σπίτι μου με μια αλυσίδα 20 κιλών, υποσητισμένο, με κομμένα και καμμένα αυτιά γεμάτο μύγες.. Μα πείτε μου συμβαινει αυτό σε άλλη χώρα? Τέτοιο μίσος σε αθώα τετράποδα? Και μη μου πείτε για μεμονωμένη περίπτωση.. Αυτά και σόρυ, ξέφυγα λιγο απο τη συζήτηση!
