η σχέση πολίτη-κράτους είναι σχέση αμφίδρομη...παρ΄όλα αυτά κάτι θα πρέπει
να προηγείται,να δίνει το στίγμα,να είναι δυνατότερο σαν επιρροή..και αυτό κατά τη γνώμη μου είναι
το κράτος, γιατί έχει όλες εκείνες τις δομές που είναι απαραίτητες για να φέρει τον πολίτη εκεί που θέλει..
αυτό πολύ απλά σημαίνει πως σαφώς κανείς δεν είναι αθώος ακόμα και αν δεν ψήφισε ποτέ κανένα
από τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους μας τα τελευταία 30( τουλάχιστον) χρόνια(γιατί και τα λευκά και τα άκυρα
υπερ τους είναι τελικά).αλλά ούτε το ίδιο βάρος της ευθύνης φέρουμε όλοι,ούτε είναι δυνατόν να απαλλάξουμε
το κράτος απ΄τις ευθύνες του..
ναι οι πολίτες είναι κοντόφθαλμοι,συμφεροντολόγοι,βολεψάκιδες και εν τέλει μωροί αφού δεν βλέπουν
που θα οδηγήσουν, αυτά τους τα χαρακτηριστικά, τη χώρα άρα και τους ίδιους...
όμως την ευθύνη των αποφάσεων και την διορατικότητα(λέμε τώρα) την έχουν αυτοί που εκλέγονται
που υποτίθεται είναι και μορφωμένοι..αν λοιπόν ο αμόρφωτος εργάτης θέλει να βολέψει κάπου το παιδί του
το οποίο σπούδασε με χίλιες θυσίες,το βρίσκω κάπου ανθρώπινο..
αν όμως ο χ βουλευτής κάνει το παραπάνω ρουσφέτι,για να πάρει ψήφους
και να εξασφαλίσει μια θέση στη βουλή το βρίσκω εγκληματικό,να μη πω πως θεωρώ
πως είναι πράξη προδοσίας απέναντι στη πατρίδα..
τελικά και εγώ νομίζω πως έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν,αλλά θεωρώ πως αυτοί μας φτιάξανε κατ'έικόνα και ομοίωση τους
και όχι εμείς αυτούς.