Fei, προσπαθώ να απαντήσω στις ερωτήσεις σου. Η ζέστη το καλοκαίρι είνα αφόρητη, έχει πολύ υγρασία. Η θερμοκρασία μπορεί να είναι +30 αλλά νιώθεις σαν να είναι +40! λόγω της υγρασίας. Εμείς είχαμε πάντα μαζί μπουκαλάκια με νερό, το μισό το πίναμε και το μισό το ρίχναμε στο κεφάλι μας! Ειδικά στο Πεκίνο ήταν αφόρητη η ζέστη. Αλλά γενικά η Ασία έχει φοβερή υγρασία. Στην Ταυλάνδη είχα πάει Ιανουάριο και συνάντησα παρόμοιο κλίμα. Έχω ακούσει ότι το Πεκίνο έχει πολύ κρύο χειμώνα. Οπότε ίσως η καλύτερη εποχή για επίσκεψη να ήταν Πάσχα.Από την άλλη μόνο το καλοκαίρι μπορούμε να ξεκλέψουμε τόσες πολλές μέρες. Οπότε οπλίσου με νερό, καπελάκι, υπομονή και αποφάσισέ το.
Οι εσωτερικές πτήσεις έγιναν με China Airlines. Καλή εταιρεία, δεν είδα κάτι που να μην μου άρεσε. Αν εξαιρέσεις το κέτερινγκ που ήταν πολύ εξωτικό για τα δυτικά μας γούστα, κατά τα άλλα μια χαρά ήταν τα αεροπλάνα τους. Την πτήση μεταξύ Ξιάν- Καντόνα την κάναμε με ένα μικρό ελικοφόρο, το γκρουπ μας έπιασε όλο το αεροπλάνο.
Αν έκανα το ταξίδι μόνη μου θα προσέθετα λίγες ημέρες, στην Σαγκάη μείναμε μόνο δύο ημέρες, και την μία την περάσαμε στο Σουτσόου, μια πόλη κοντά στην Σαγκάη , περίπου μία ώρα με το καραβάκι. Το πρόγραμμα του Βέρσους ήταν πολύ καλό, αλλά πολύ στριμωγμένο. Πολύ κουραστικό. Η οργάνωση ήταν καλή από το πρακτορείο απλά εμείς είχαμε την ατυχία να έχουμε μια απαίσια αρχηγό εκδρομής: ηλικιωμένη, αδιάφορη, δεν ήξερε αγγλικά κλπ. Ευτυχώς υπήρχαν ελεύθερες ώρες και τότε πηγαίναμε μόνοι μας όπου θέλαμε. Η Κίνα είναι αρκετά ασφαλής, μπορείς να πας μόνος σου. Εγώ χρειάστηκα το πρακτορείο για τις μεταφορές, το πακέτο ήταν πολύ οικονομικό. Τα ξενοδοχεία ήταν πολύ πολύ καλά. Στην Σαγάη είχαμε μείνει στο Χολιντέι Ινν. Στο Πεκίνο το ξενοδοχείο ήταν υπέροχο, το εστιατόριο βρισκόταν στον τελευταίο όροφο ( 30ο νομίζω) και περιστρεφόταν αργά, γύρω γύρω όλο τζάμι, έβλεπες όλη την πόλη. Στο Χονγκ Κόνγκ είχαμε σουίτα, μπορούσαμε να κοιμήσουμε άλλα δύο άτομα άμα θέλαμε. Γενικά ήταν καλό το πρόγραμμα, η αρχηγός ήταν δική μας κακοτυχία, μετά από χρόνια έμαθα ότι απολύθηκε. Ήταν από τις ελάχιστες φορές - αν όχι η μοναδική- που χάρηκα που κάποιος απολύθηκε!
