Πρώτο ταξίδι στις Η.Π.Α. (Από Δύση σε Ανατολή)

[SpirosN.]

Στην διαδρομή για Los Angeles έψαχνα και για σιδηρόδρομο. Είμαι φαν, που λένε, μου αρέσουν τα τραίνα και ήθελα να κάνω μερικές φωτογραφίες με Αμερικάνικα τραίνα. Ψάχνοντας λοιπόν το μάτι μου πέφτει σε μια επιγραφή “Calico Ghost Town”. Αλλαγή πορείας και ακολουθώντας έναν άψογο χωματόδρομο μετά από λίγο φτάνουμε στην Calico η οποία είναι μια παλιά Far West μικρή πόλη που είχε ορυχείο (κατηργημένο πλέον) από την εποχή της χρυσοθηρίας. Ο ήλιος είναι κάθετος πλέον και όχι το καλύτερο για να φωτογραφίζεις μιας και «σκληραίνει» την εικόνα. Όμως για έναν πρωτάρη μπροστά σε τέτοιες «καουμπόικες» εικόνες αυτό είναι μια λεπτομέρεια.. Η πόλη βέβαια δεν είναι τελείως «φάντασμα» σαν αυτές που συναντάς σε άλλες περιοχές και γύρω στον 66 γιατί έχει μαγαζιά σουβενιράδικα αλλά και αμερικάνικου τύπου εστιατόριο. Βέβαια στα βράχια έψηνες αρνί από την ζέστη αλλά τα μπουκαλάκια με το δροσερό νερό κάνανε ικανοποιητικότατη δουλειά.

[SpirosN.]

Απόγευμα φτάσαμε στο Los Angeles. To είχα ψάξει στο google earth και μείναμε στο κέντρο και στο ξενοδ. Crowne Plaza Beverly Hills. Η κίνηση στους αυτοκινητόδρομους γύρω από την πόλη ήταν εφιαλτική, ενώ μέσα στην πόλη ήταν μια χαρά χαλαρά. Η πρώτη ματιά ήταν αυτό που λέμε έτσι και έτσι. Τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο, ήπιαμε καφέ και φύγαμε για Diner που λένε και στην Πελοπόννησο. Φάγαμε μια υπέροχη Αμερικανιά και την άλλη μέρα φύγαμε για τα Universal studios. Αμ που νομίζετε θα πάνε οι καρατουρισταράδες ? .

[SpirosN.]

Έξω από τα Studio παρκάραμε και επιβιβαστήκαμε σε ένα τραινολεωφορείο που μας πήγε στην είσοδο. Το εισιτήριο ισχύει για μεγάλο χρονικό διάστημα (αν θυμάμαι καλά για 3 ή 6 μήνες) γιατί αντικειμενικός τους σκοπός είναι να σε προσελκύουν τακτικά και να τρως-πίνεις και ψωνίζεις στα δικά τους μαγαζιά. Εκεί έμαθα και για την αγορά προτεραιότητας. Δίνοντας ένα συμπλήρωμα στο εισιτήριο αγοράζεις προτεραιότητα και δεν περιμένεις στις ατελείωτες ουρές με τις ώρες. Παρά τις γκρίνιες των γυναικών και εκτιμώντας ότι δεν μπορούμε να είμαστε κάθε μέρα εκεί, αγόρασα προτεραιότητα. Μας κρεμάσανε από ένα μεγάλο ταμπελάκι και οπού πηγαίναμε μας έπαιρναν από την ουρά και μας βάζανε μπροστά-μπροστά. Στην αρχή ένοιωθα «κάπως» αλλά στην πορεία κατάλαβα ότι αυτή η πρακτική είναι κάτι το συνηθισμένο για αυτούς και κανείς δεν σε στραβοκοιτάζει.

[SpirosN.]

Τα Studios είναι εντυπωσιακά μεγάλα και έχουν θέματα που μπορείς να περάσεις πολλές-πολλές μέρες εκεί. Εμείς είχαμε μόνο μία και επομένως ……..τρέχουμε.

[SpirosN.]

Βασικά σε επιβιβάζουν σε ένα «τραινολεωφορείο» και κάνεις μια αρκετά μεγάλη βόλτα ανάμεσα σε σκηνικά, ψεύτικες πόλεις και τεράστια studios που παράγουν την 7η τέχνη.
 Βλέπεις ζωντανά μπροστά σου πάρα πολλά από πολλές ταινίες που έχεις δει στο πανί. Τα σαγόνια του καρχαρία, την Ψυχώ,
τους Blues Brothers και ακόμα θα δεις την Marylin μαζί με άλλα υπέροχα κορίτσια αλλά και το προϊόν του Φρανκεστάιν

[SpirosN.]

Όχι δεν είναι η Ελλάδα του 2010 αλλά σκηνικό απο πτώση αεροπλάνου στα Universal.

[manelaki]

Πωπω αυτο θα πει φωτορεπορταζ!!!!! 
Καταπληκτικες φωτογραφιες και φοβερη εμπειρια η επισκεψη στα universal studios....

[SpirosN.]

[dk]

Eχω μεινει αφωνος!!!
 

[SpirosN.]

Αφήσαμε τα Studios και επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο αφήσαμε και το αυτοκίνητο. Πήραμε το μετρό και φύγαμε για το Long Beach και Queen Mary κλπ κλπ.
 Η περιοχή είναι από τις πιο όμορφες πλευρές της πόλης. Και ό διάσημος ήλιος της Καλιφόρνια, παρά το προχωρημένο απόγευμα ντάλα στα κεφάλια μας.
Στο Long Beach ήπιαμε τις πιο ωραίες και δροσιστικές λεμονάδες ever.