ευτυχως περασαν τα 55 λεπτα γιατι τα ποδια μου απο την ακινησια ειχαν αρχισει να διαμαρτυρονται ενω ενας συνεπιβατης ζητουσε χαρτη για να δει που ακριβως ειμαστε... ειχα στην τσαντα αλλα που να κουνηθεις.... παστες σαρδελες ειμασταν....
και μερικα χωματακια μαλλον απο την φωτια πανω μας... και ειμασταν ολοι για μπανιο μετα... ενω σκαναμε απο τη ζεστη της φωτιας...
οταν ειχαμε ξεκινησει μας τραβηξαν φυσικα και φωτο... μη μας χασουν..και τελικα οταν ετοιμαζομαστε για την προσγειωση.. μας ειπε να λυγισουμε τα γονατα και να κρατηθουμε αντιθετα απο τον ανεμο...[ποιον ανεμο....? ελαχιστα ειχε]
ενα αυτοκινητακι μας κυνηγουσε να δει που θα προσγειωθουμε... τελικα μας πετυχε.. σε μια πρασινη αλανα....
και τοτε 4 ατομα ορμησαν επανω στα σκοινια..σε στυλ ταρζαν η κομαντο εν δραση....
μετα αρχιζει ο αγωνας να ξεφουσκωσουν το πανι που το σκασμενο δεν λεει να αδειασει...
τελικα το ξαναανεβαζει λιγο ο πιλοτος και τωρα προσγειωνομαστε πανω σε μια πλατφορμα αυτοκινητου... και μας δενουν....[οχι οτι ειμασταν για δεσιμο που πηγαμε εκει...
]
αυτο εγινε για να σταθεροποιηθει το καλαθι και να μην το παιρνει ο αερας...
τελικα ολα καλα και ηρθε η ωρα του κατεβασματος απο το καλαθι... αυτο ακομα πιο δυσκολο απο το ανεβασμα μια που τωρα ειμασταν πιο ψηλα πανω στην πλατφορμα...
φερνουν μια αεροσκαλα και ερχονται 2 να μας απεγκλωβισουν....
εμεις μουδιασμενοι απο την ακινησια και παστοι οπως ειμασταν... το παλευαμε αγαρπα...
τελικα ολα καλα ολοι βγηκαμε σοοι.. ουφ παει και αυτο...
και τοτε ανοιξαν σαμπανια και μας εδωσαν και ηρθε και η απονομη των ..οσκαρ...
σορυ των πτυχιων μας...με υπογραφη απο τον αμερικανο πιλοτο μας.... :wink:βγηκαν και οι φωτο 3 ε η μια βγαλαμε και εμεις με τα πτυχια μας..και κατα τις 7.30 ειμασταν στο χοτελ μας... καρβουνιασμενοι και περηφανοι για την εμπειρια μας...
αντε τωρα και με αεροστατο στην ν.υορκη...
ελπιζω σε μεγαλυτερο καλαθι με λιγοτερα ατομα και με πορτακι
