Η σύλληψη του ταξιδιού είχε γίνει πριν απο 5 χρόνια όταν μέσα απο το Virtualtourist έψαχνα πληροφορίες για την Παταγονία.Καταπληκτικός προορισμος μου απάντησε ο Ruco απο την Ισπανία.Ναι είπα με μια δόση υπερηφάνιας για την επιβεβαίωση της επιλογής μου.Αφού θα είσαι όμως εκεί (Ushuaia) γιατί δεν "πετάγεσαι" μέχρι την Ανταρκτική ;Τα μάτια μου γούρλωσαν σε αυτό που διάβαζα......Ο τύπος το έγραφε με μια απλότητα λες και ήταν κάτι συνηθισμένο.Αφού συγκεντρωσα το σκόρπιο μυαλό μου που ήδη άρχισε να ταξιδεύει σε πάγους, αποικίες πιγκουίνων κλπ κατάφερα και του έγραψα :τι εννοείς ?
- Να πας με πλοίο απέναντι στην Ανταρκτική η οποία απέχει απο εκεί μόνο 1000 χιλιόμετρα.
- Εσύ έχεις πάει ?
- Κάνεις λάθος ερώτηση ,δεν έχει σημασία για σένα αν έχω πάει αλλά αν θέλεις να πας εσύ, και η ερώτηση που θα έπρεπε να μου κάνεις είναι πως πάω? ωστε να μπορέσω να σου απαντήσω για το ομορφότερο ταξίδι της ζωής μου και πως πραγματοποιήθηκε αυτο.
Αφου ανταλλάξαμε e-mail και πήρα τις πληροφορίες που ήθελα άρχισα να προγραμματίζω ένα υποτιθέμενο ταξίδι μου για εκεί.Το μεγαλύτερο πρόβλημα μου ήταν το να πάρω άδεια μέσα στον δικό μας χειμώνα για 15 τουλάχιστον μέρες το λιγοτερο.
Ο καιρός περνούσε και πριν ένα χρόνο (Ιανουάριος 2009) μου προυσιάστηκε η ευκαιρία.Το ταξίδι περιλάμβανε Μπουένος Αιρες,Ιγκουασού,Παταγονια,Ουρουγουαη,Χιλή και Ανταρκτική.Το εισιτήριο για Μπουένος Αιρες απο Λονδίνο κόστισε 429 ευρο με Air Europa το οποίο έκλεισα το Σάββατο και πετούσα Τετάρτη.Το εισιτήριο Θεσσαλονίκη-Λονδίνο μου βγήκε γύρω στα 120 ευρό με την εύκολή αλλά δυστυχώς δεν πέταξα.Την Τρίτη το βράδυ και ενώ έχω ετοιμάσει τα πράγματα μου δέχομαι τηλέφωνο απο τον φίλο μου Νίκο ο οποίος με πληροφορεί πως την Τετάρτη έχουν απεργία οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας στο αεροδρόμιο Μακεδονία.Το ταξίδι είναι έτοιμο να τιναχθεί στον αέρα.Ψάχνοντας να βρώ εναλλακτικό τρόπο να πάω στο Λονδίνο βρίσκω εισιτήριο απο Σόφια (Βουλγαρία) με 170 ευρό one-way πάλι με την Easy,κλείνω και εισιτήριο με τον ΟΣΕ και το βράδυ γύρω στις 10:00 είμαι στον σταθμό έτοιμος για αναχώρηση.Με μια ανακούφηση ξαπλώνω να κοιμηθώ στην καμπίνα .Αφού περάσαμε τα σύνορα μετά απο 2 ώρες το τρένο σταματάει .Προσπαθώ να μάθω τι συμβαίνει και μου λένε πως έχει γίνει κατολίσθηση και έκλεισε η γραμμή.Τα πραγματα toumpioti σφίγγουν....δεν με θέλει καθόλου.Κάνω ένα φραπεδάκι και περιμένω.Έρχεται σε 10 λεπτά ο τύπος και με τα λίγα αγγλικά του μου λέει πως θα κατέβουμε κάτω και θα μας μεταφέρουν με λεωφορείο 30 χιλιόμετρα πιο κάτω όπου θα μας παραλάβει τρένο που ξεκίνησε απο την Σόφια.Μία ερώτηση του έκανα μόνο:τι ώρα θα φθάσουμε;
- γύρω στις Οκτώ.
Ουφ!!!! Βλέπετε η πτήση μου για Λονδίνο ήταν στις 11:00.
Τελικά τα πράγματα πήγαν καλά πέταξα για Λονδίνο και απο εκεί για Μαδρίτη και μετα απο στάση μερικών ωρών επιβιβάστηκα στην πτήση για Μπουένος Άιρες.
Για το Μπουένος Άιρες τους Καταράκτες Ιγκουασού την Κολόνια ντελ Σακραμέντο (Ουρουγουάη) θα τα διηγηθώ σε άλλη ιστορία.Εδώ θα σας μιλήσω για την Παταγονία και την Ανταρκτική.
Η πτήση της LAN για το El Calafate ήταν πρωινή μετά από 3 ώρες και 10 λεπτά προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο.Πήρα το Shuttle bus το οποίο με κατέβασε ακριβώς μπροστά στο ξενοδοχείο μου και αφού τακτοποίησα τα πράγματα μου ξεκίνησα για μια πρώτη γνωριμία με την μικρή αυτή κωμόπολη (8000 πλυθυσμό).Γενικά είναι μια ήσυχη πόλη με χαμηλά ξύλινα σπίτια φαρδύς δρόμους και με πολλά τουριστικά γραφεία να πουλούν εκδρομές στην γύρω περιοχή.Πήρα μερικά φυλλάδια με εκδρομές και πίνοντας το καφεδάκι μου προγραμμάτισα τις εκδρομές μου.
ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟΝ ΠΑΓΕΤΩΝΑ PERITO MORENOΤο λεωφορείο το πρωί ήταν στην ώρα του (19:30)και αφού έκανε μερικές στάσεις σε διάφορα ξενοδοχεία στον δρόμο όπου παρέλαβε μερικούς ακόμη τουρίστες βγηκε απο την πόλη με κατεύθυνση δυτικά προς τον Παγετώνα Perito Moreno.Αφού περάσαμε την είσοδο στο πάρκο σταματήσαμε σε ένα λιμανάκι οπου μας περιμενε ένα πλοιάριο για να μας φέρει στην νότια πλευρα του παγετώνα.Απο μακρυα δεν του φαινόταν αλλά πλησιάζοντας θαυμάσαμε τα 60-70 μέτρα ύψος του και βγάλαμε τις σχετικές φωτογραφίες γυρίσαμε πίσω στο λιμάνι και το λεωφορείο μας ανέβασε στην κεντρική είσοδο για τον Παγεωνα.Η διαδρομή ήταν ευχάριστη με θερμοκρασία γύρω στους 8-10 βαθμούς και ηλιοφάνεια.Σε όλη την διαδρομή είχε σημεία οπου μπορούσες να σταματησεις και να δεις τον παγετώνα ,καθε λίγο άκουγες τον εκωφαντικο θόρυβο που έκαναν τα κομάτια πάγου που έπεφταν καθως ο παγετώνας μεγαλώνε.Το μεγαλύτερο
που είδα έιχε ύψος 35-40 μετρα και πάχος 3-4 και σήκωσε ένα αρκετα μεγάλο κύμα στην λίμνη Argentino.Κατα την διάρκεια της εκδρομής είχα την ευκαιρία να γνωριστώ και με άλλους ταξιδιώτες που και αυτοί είχαν έρθει μόνοι.Το βράδυ που γύρισα στο Ελ Καλαφατε βγαίνοντας για φαγητο συναντήθηκα με τους περισσότερους .
ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΩΝ ΠΑΓΕΤΩΝΩΝΤην επόμενη μέρα το λεωφορείο μας πήρε και μας πήγε σε ένα άλλο λιμανι οπου μας πήρε το καραβι για να μας περιηγηθεί στο παρκο των παγετώνων.Η πρώτη στάση του καραβιού ήταν στο λιμανι Oneli απο όπου θα πηγαίναμε να δούμε την ομώνυμη λίμνη.Αφού περπατήσαμε μερικά χιλιόμετρα σε ένα πολύ όμορφο δάσος φθάσαμε τελικά σε μια τοποθεσία όπου είχαμε μπροστα μας την λίμνη Oneli και τον ομώνυμο παγετώνα.Αφου τσιμπήσαμε κάτι (κολατσιό που είχαμε φέρει μαζί μας απο το Ελ Καλαφάτε) πηραμε τον δρόμο της επιστροφης και με το καράβι πήγαμε σε έναν άλλο εντυπωσιακό παγετώνα τον Upsala.
Μεγάλα κομάτια που είχαν αποσπασθεί από τον Παγετώνα επέπλεαν στην λίμνη ,πολλά απο αυτά είχαν 4 και 5 φορές το μέγεθος του πλοίου μας (πλοίο 300 άτομων)
Αφού το πλοίο μας έκανε αρκετες βόλτες κατα μήκος του παγετώνα και ανάμεσα στα παγόβουνα ,πήρε τελικά τον δρόμο της επιστροφής.Το βράδάκι βγαίνοντας έξω απο το ξενοδοχείο βρήκα δύο Ισπανούς με τους οποίους φάγαμε σε ένα παραδισιακό εστιατόριο όπου μαγείρευαν τα αρνάκια με τον παραδοσιακό τρόπο.
Το βράδυ δεν κοιμήθηκα καλά ,κάτι το αρνάκι που έφαγα ,κάτι που την άλλη μέρα θα πήγαινα στην νοτιότερη πόλη του κόσμου κάτι η προσδοκία του αν θα τα κατάφερνα σε αυτά που μου είχε πει ο Ruco για να πάω Ανταρκτική με κάναν να μην κοιμηθώ καλά.
To be continue.................................
