Η πτήση της Aerolineas μετά απο μια μικρή καθυστέρηση αναχώρησε και έπειτα απο 1 ώρα και κάτι προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο Malvinas της Ushuaia.Πήρα αμέσως ταξί προσπαθώντας όσο πιο γρήγορα να φθάσω στο ξενοδοχείο μου .Ηπια ένα Mate βιαστικά και κατέβηκα στην προκυμαία προσπαθώντας να βρώ το γραφείο του λιμενικού.Ψάχνοντας βρήκα πρώτα το επιβατικό τερματικό των επιβατών για Ανταρκτική.
Εδώ να ανοίξω μια παρένθεση και να πω δυο πράγματα για την ΑνταρκτικήΗ επίσκεψη στην Ανταρκιτκή μπορεί να γίνει με τρείς τρόπους.Πρώτον με αεροπλάνο (πτήσεις γίνονται απο την Χιλή και από την Αυστραλία και ίσως-δεν το γνωρίζω-απο την Αργεντινη)αλλά δυστυχώς χωρίς την δυνατότητα προσγείωσης παρα μόνο την θέα απο το αεροπλάνο.Δευτερον μπορείς να την επισκεφθείς με κάποια ερευνητική αποστολή (δυστυχώς δεν υπάρχει Ελληνική αποστολή παρα μόνο Έλληνες που συμετέχουν σε αποστολες διαφόρων πανεπιστημίων) συμμετέχοντας είτε ως ερευνητης ειτε ως βοηθητικό προσωπικό (δηλώσεις συμμετοχής μπορείτε να βρειτε απο το διαδικτυο).Τρίτον με συγκεκριμένους Tour operator που εξιδεικέυονται στην Ανταρκτική όπως :Haka Expeditions,Quark Expeditions , Gap Adventures, Abercrombie & Kent και άλλοι που οργανώνουν εκδρομες με κρουαζιερόπλοια αλλά και με μικρότερα καράβια αλλά δυστυχώς οι τιμές είναι αρκετά υψηλές .
Αυτοί είναι οι κυριώτεροι τρόποι που μπορεί να πάει κάποιος .Υπάρχει όμως και ένας ακόμη τρόπος που όμως είναι λιγάκι παράνομος (εώς πολύ παράνομος)Συγκεκριμένα μπορεί να πάει κάποιος με τα καράβια που ανεφοδιάζουν του διάφορους σταθμούς που βρίσκονται στην Ανταρκτική.Η όλη δυσκολία είναι ότι πρέπει να σε δεχτεί ο καπετάνιος να σε πάρει μαζί του (παρανομεί και αυτός)και το κυριώτερο δεν μπορείς να το κανονίσεις απο πρίν ,πρέπει να το κανονίσεις απο κοντά προσωπικά με τον καπετάνιο .Δεν το συστείνω σε κανέναν απλά το αναφέρω ώς τρόπο που συνδυάζει περιπέτεια και οικονομία.Πάντως απο ότι διαπίστωσα δεν έιμαι και ο μοναδικός που το έχει κάνει η το γνωρίζει καθότι μαζί μου ταξιδέψαν άλλα 3 άτομα .Οι περισσότεροι καπετάνιοι οι οποίοι τροφοδοτούν τους σταθμους διοικούν πλοία που ανήκουν σε ναυτιλιακές εταιρειες και που έχουν κλείσει συμβάσεις για την τροφοδοσία των σταθμων.Εκμεταλεύοντας το γεγονος ότι οι τιμες των κρουαζιέρων είναι υψηλες έναντι μικρού τιμήματος δέχονται να μεταφέρουν λίγους τουρίστες "απέναντι"¨.
Στο λιμάνι της Ushuaia λοιπόν βρήκα μερικά τέτοια πλοιάρια που το καθένα πήγαινε σε διαφορετικό προορισμό και για διαφορετικό χρονικό διάστημα.Διάλεξα αυτό που με βόλευε περισσότερο (πλοίο που πήγαινε στον σταθμό Jubany) και έφευγε την επόμενη μέρα και θα γυρνούσε πίσω σε 4 μέρες.Ο καπετάνιος ένας Αργεντίνος με Ιταλικές ρίζες στην αρχή το έπαιξε αδιάφορος αλλα αφού είδε πως ήμουν μόνος και επίμονος (τώρα που το σκέφτομαι μάλλον περισσότερο διασκεδαστικος θα του φάνηκα καθώς απεγνωσμένα προσπαθούσα με την νοηματική και την ζωγραφική μου να τον πείσω να με πάρει μαζί του) τελικά έδωσε την συγκατάθεση του (και εγώ ένα καλό μπουρμπουαρ).Δώσαμε το ραντεβού 4 ξημερώματα στο πλοίο μπροστα.
Κατευθείαν πήγα σε ένα τουριστικό πρακτορείο να αλλάξω το εισιτήριο της επιστροφής μου (ευτυχώς χωρίς επιβάρυνση).Αγόρασα και μερικές προμήθειες (χυμούς και φαγώσιμα καθώς και ένα κονιάκ για τυχόν δύσκολη ώρα) και πήγα πίσω στο ξενοδοχείο .Προσπαθώντας να ξαπλώσω να κοιμηθώ άρχισα κατα περίεργο τρόπο να μην αισθάνομαι καλά.Και αν με κοροιδεψε ?και αν μου την έχουν στημένη και με κλέψουν (να μην πω το χειρότερο) και αν ....και αν....Έκανα ένα μάτε και άρχισα να μονολογώ στον καθρέφτη :η ταν η επι τας (μέπιασε το πατριωτικό μου)και αφού ξαναβρ΄ήκα το χαμένο θάρρος μου συλογίστικα για λίγη ακόμη ώρα και τελικά η καρδιά κέρδισε την λογική:την άλλη μέρα θα βρισκόμουν εκεί που πρέπει χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος.
Το ξυπνητήρι (του κινητού) στις 3 κτύπησε δυνατά ,το έκλεισα βιαστηκα και κατευθείαν έκανα ένα φραπεδάκι ,ρούφηξα μια-δυο γουλιες και έκλεισα τα πράγματα μου.Κατέβηκα στην ρεσεψιον και ξύπνησα τον υπάλληλο.μου έδειξε που να αφήσω την τσάντα μου και πήρα μόνο το σακίδιο με τις προμήθειες.Κατέβηκα στην προκυμαία βρήκα το πλοίο ,μερικοί τύποι στεκόταν μπροστα του.Πλησιάζοντας είδα ότι ήταν δυο νεαρά παιδιά ,μου φάνηκαν για Άγγλοι (τελικά ήταν Ιρλανδοί).Σε λίγο ακόμη ένας τύπος έκανε την εμφάνιση του ,συστηθήκαμε ,όλοι μας τελικά πηγαίναμε στον Jubany.Ένας τύπος κατέβηκε απο το πλοίου και μας είπε να τον ακολουθήσουμε.μας οδήγησε στην καμπίνα ...
