Σας υποσχέθηκα, έστω και καθυστερημένα, ρεπορτάζ από την υπέροχη Τανζανία! Ξεκινάω λίγο ανάποδα, καθότι η Ζανζιβάρη ήταν το τελευταίο σκέλος του ταξιδιού μας. Μετά από το, ομολογουμένως κουραστικό, σαφάρι στα εθνικά πάρκα της Τανζανίας, αυτό το μαγευτικό νησί ήρθε και έδεσε όπως έπρεπε!
Πραγματικά δεν ξέρω τι να πρωτοπώ. Για τη φύση, τους ανθρώπους, τις παραλίες, τα παιδάκια? Με το που προσγειώθηκε το αεροπλάνο μπήκαμε αμέσως στο κλίμα. Ζέστη ανυπόφορη, φοίνικες και αραχτοί Αφρικανοί, οι οποίοι όμως εμφανισιακά δεν έμοιαζαν και πολύ με τους υπόλοιπους Τανζανούς. Υπήρχαν έντονα στοιχεία Αραβίας και Αφρικής, τόσο στο ντύσιμο όσο και στο σουλούπι τους. Ξεκινήσαμε με μια ξενάγηση στη πρωτεύουσα Stone Town, χαρακτηρισμένη ως μνημείο της Ουνέσκο. Το γιατί δεν το βλέπεις αμέσως. Πρέπει να χωθείς στα στενά δρομάκια για να καταλάβεις. Τα μαυρισμένα από τον χρόνο κτίρια είναι φτιαγμένα από κοράλια και έχουν ηλικία εκατοντάδων ετών. Η γοητευτική παρακμή έντονη και παντού μυρωδιές (είτε ευχάριστες είτε δυσάρεστες). Είχα διαβάσει περί εγκληματικότητας στην πόλη, όμως πραγματικά δεν αισθανθήκαμε καμία απειλή. Οι τουρίστες μετρημένοι στα δάκτυλα. Οι άνθρωποι κουτσομπόληδες, τους έβγαζα φωτογραφία και με βγάζανε κι αυτοί με τα κινητά τους! Στο άκουσμα του πρώτου "κλικ" κατάλαβα ότι εμείς οι λευκοί ήμασταν αξιοθέατα! Η Ζανζιβάρη έχει μεγάλο πρόβλημα με τον ηλεκτρισμό, γι' αυτό και παντού χρησιμοποιούσαν γεννήτριες. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ακριβά καύσιμα και υπηρεσίες. Εξω από τα μεγάλα ξενοδοχεία δεν θα βρεις καμία πολυτέλεια. Η ξενάγηση κράτησε περίπου 3 ώρες. Περιπλανηθήκαμε στα στενάκια, παζαρέψαμε για διάφορα σουβενίρ, επισκεφτήκαμε την ψαραγορά και είδαμε έναν ψαρά να τεμαχίζει ένα τεράστιο σαλάχι, είδαμε το μνημείο των σκλάβων, εκκλησίες, τζαμιά, κάστρο, περίτεχνα σκαλισμένες ξύλινες πόρτες από τικ. Από μόνες τους αποτελούν αξιοθέατο αυτές οι πόρτες. Οι τεχνίτες πρέπει να είχαν πολλά κέφια τότε! Καταλήξαμε φυσικά στο λιμάνι, στο παλάτι του Σουλτάνου με τα δυο κανόνια. Κάθε απόγευμα στην προβλήτα στήνανε κιόσκια και ψήνανε κρεατικά. Δεν τολμήσαμε να φάμε από τους πλανόδιους, δεν θέλαμε να ρισκάρουμε ν' αποκτήσουμε στομαχικά προβλήματα! Η ξενάγηση της πρωτεύουσας τελείωσε και ξεκινήσαμε για την παραλία Kiwengwa, όπου και βρισκόταν το ξενοδοχείο μας, κοντά μια ώρα δρόμος. Δυστυχώς, επειδή οι αποστάσεις ήταν μεγάλες και τα ταξί πανάκριβα, δεν ξαναεπισκεφτήκαμε την Stone Town κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στο νησί...
Αυτά με την πρωτεύουσα της Ζανζιβάρης. Η ιστορία συνεχίζεται με παραλιορεπορτάζ!
Ανέβασα δυο βιντεάκια στο Youtube, απολαύστε το θέαμα, έχουμε πολλά να πούμε!!!
