Από τη μία η απίστευτη χαλάρωση στην πισίνα με τη θέα, από την άλλη οι τρύπιες τσέπες
, μόνο τις 2 από τις 5 μέρες καταφέραμε να κάνουμε εκδρομούλες! Ας όψεται η ρημάδα η οικονομική κρίση! Κλασικά σε τέτοιους προορισμούς γίνεται να μην κάνεις σνόρκελ και να μην θαυμάσεις τον πλούσιο βυθό και τον πολύχρωμο ύφαλο? Δεν γίνεται!
Ξυπνάμε λοιπόν πρωί πρωί και ξεκινάμε τη βόλτα μας στην παραλία. Η ώρα ήταν περίπου 08.30 και ο ήλιος έκαιγε. Βλέπουμε τον πρώτο μαυρούλη να μας πλησιάζει. Μας πιάνει την κουβέντα και στο τέλος μπαίνει στο ψητό. "Μήπως θέλετε βάρκα για εκδρομή στο Μnemba Lagoon?"
Αρχίζουν τα σχετικά παζάρια στην τιμή και αφού καταλήγουμε μας λέει να τρέξουμε να φέρουμε τα πράματά μας γιατί πρέπει να αναχωρήσουμε άμεσα πριν "τραβηχτούν" πολύ τα νερά!! Τρεχάτε ποδαράκια μου! Μέσα σ' ένα μισάωρο που κάναμε μέχρι να συνεννοηθούμε και να πάμε πίσω στο ξενοδοχείο να φέρουμε τα πράματά μας το νερά είχαν πάει τόσο πίσω που η βάρκα είχε κολλήσει! Σπρώξε σπρώξε, με την ευγενική χορωδεία κάτι μικρών διαβολακίων, ξεκολλησαμε και περάσαμε τον ύφαλο!
Μαζί μας ήταν και 2 Ιταλοί που θέλανε να ψαρέψουν και είχαν στήσει τα καλάμια τους.
Το σνόρκελ στο Mnemba Lagoon ήταν το κάτι άλλο! Νομίζω ότι ήταν μακράν το καλύτερο που έχουμε κάνει! Για δείτε φωτογραφίες!
Την ομορφιά του υφάλου την πλήρωσα ακριβά στην επιστροφή. Πραγματικά δεν ξέρω τι έπαθα, μάλλον ηλίαση γιατί ξεχαστήκαμε στις βουτιές και ζεματιστήκαμε! Μέχρι να επιστρέψουμε στην παραλία Kiwengwa έλεγα "τη βγάζω δεν τη βγάζω..."
Οταν δε είδαμε ότι ο κάπταιν σταμάτησε λίγο μετά τον ύφαλο γιατί τα νερά πλέον ήταν στο μέγιστο "τράβηγμά τους" και έπρεπε να περπατήσουμε ως την παραλία, εκεί είπα "Πάει, εδώ θα αφήσω τα κοκαλάκια μου..."!
Δε βαριέσαι...
Την δεύτερη μέρα που κάναμε τη βόλτα μας στην παραλία γνωρίσαμε έναν ωραίο τυπάκο τον Φράνσις. Κι αυτός πούλαγε τις εκδρομές του και έφτιαχνε αναμνηστικά με ξύλο εβενου. Αφού του ζητήσαμε να μας φτιάξει ένα αναμνηστικό με χαραγμένα τα ονόματά μας, κανονίσαμε την ολοήμερη εκδρομή "Blue Safari". Τι ήταν αυτό? Ηρθε πρωί και μας πήρε το τζιπ με τον οδηγό και τον Φράνσις, πήγαμε στο "χωριό" του Φράνσις να πάρουμε το φορητό ψυγείο, μετά κατευθυνθήκαμε προς τη Stone Town για να ψωνίσουν τρόφιμα και ποτά για το μεσημεριανό μας και μετά καταλήξαμε στην παραλία Fumba. Κι εδώ τα νερά είχαν "τραβηχτεί" κι έπρεπε να περπατήσουμε αρκετά μέχρι τη βάρκα, η οποία θα μας πήγαινε στο νησί Kwale (για την ακρίβεια, όπως μάς είπε ο Φράνσις, μια λωρίδα άμμου)!
Εδώ βλέπετε τον Φράνσις να προχωράει μπροστά προς τη βάρκα
Εδώ είναι ο άντρας μου τελευταίος και καταϊδρωμένος!
Εδώ ο Φράνσις και ο "μάγειρας" που θα μαγείρευε στο νησί το γεύμα μας!
Σ' αυτή λωρίδα άμμου αράξαμε, η πορτοκαλί τέντα είναι η δικιά μας και οι φίλοι μας καθάριζαν καρύδα και ανανά για τους πεινάλες Ελληνες!!!
Μετά το κολύμπι και το σνόρκελ, πήγαμε στο απέναντι νησάκι που ενωνοταν με τη λωρίδα άμμου με τον ύφαλο, όπου ο μάγειράς μας είχε μαγειρέψει φανταστικά καλαμαράκια, γαρίδες, τόνο και πατάτες, όλα στα κάρβουνα! Το νησάκι ήταν γεμάτο κοχυλάρες! Τι ευτυχία ήταν ετούτη? Μιλάμε για τεράστιες μπουρούδες, σαλίγκαρους και λίγα λέω! Γέμισα μια τσάντα κι έκλαιγα που δεν είχα κι άλλη! Στον γυρισμό είδαμε πολλά δελφίνια, ο οδηγός του τζιπ μάς είχε υποσχεθεί ότι θα τα βλέπαμε και δεν έπεσε καθόλου έξω! Το θέμα είναι ότι περάσαμε κι εμείς καλά και αυτοί μ' εμάς!
