Χανιά - 13 μέρες ταξίδι στην ιστορία, το χρόνο και τη φύση...

[Dimitra]

Τα Χανιά είναι η ιδιαίτερη πατρίδα μου.....φέτος όμως κατάφερα να περιηγηθώ ξανά στα μέρη που πριν χρόνια είχα επισκεφθεί αλλά και να γνωρίσω καινούργια...Οι φετινές διακοπές ήταν μια αποκάλυψη για μένα γιατί μου δόθηκε η ευκαιρία να δώ τοπία αγριας ομορφιάς, χωριά, δάση, και να κολυμπήσω σε θάλασσες που πραγματικά δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα απο αυτές του εξωτερικού που βλέπουμε σε φωτογραφίες ή κάποιοι απο εμάς εχουμε επισκεφθεί.....

“Ο Δεκαπεντάυγουστος, είναι το Πάσχα του καλοκαιριού”… έτσι λέει η γιαγιά μου, η οποία γιορτάζει τη μέρα αυτή και έτσι όλοι είμαστε σε ένα εκκλησάκι του χωριού, τη Παναγίτσα, για τη λειτουργία. Το εκκλησάκι βρίσκεται στην άκρη του χωριού, Μαλάξα, όπου απ’ εκεί έχεις θέα......απο τη Σούδα έως το Πλατανιά.....Πήρα λοιπόν τη φωτογραφική μου μηχανή
αγκαλία...και οι διακοπες ξεκινούν!!!!!!

Εχοντας ένα χάρτη και ένα ταξιδιωτικό οδηγό, αποφάσισα να επισκεφθώ δύο μοναστήρια που ήταν στη περιοχή και είναι απο τα πιό γνωστά στο Νομό. Το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας Τσαγκαρόλων, θεωρείται απο τα ομορφότερα της Κρήτης. Στο περίβολο που ξεπροβάλλει ανάμεσα στους ελαιώνες και τις πορτοκαλιές φτάνει κανείς μέσα απο ένα δρόμο με πυκνοφυτεμένα κυπαρίσσια, ένα τοπίο που θυμίζει την Τοσκάνη. Μάλιστα στα χρόνια της Τουρκοκρατίας η μονή ήταν γνωστή ως Selvili Manastir (το μοναστήρι με τα κυπαρίσσια). Εφτασα μεσημερι και ευτυχώς ήταν ανοιχτή. Η ησυχία που επικρατούσε ήταν απολυτη....πολύ ωραίοι κήποι, ενδιαφέρον μουσείο με πολλές παλιές εικόνες, πολύ ομορφη εκκλησία και ένα πολυ ψηλό καμπαναριό που απο εκεί είχες θέα όλο το κάμπο του μοναστηριού. Το δέντρο στην είσοδο του ναού θα τραβήξει τη προσοχή σας. Μπολιασμένο τρείς φορές απο το 1830, που φυτεύτηκε, δίνει ταυτόχρονα νεράτζια, πορτοκάλια, μανταρίνα και λεμόνια. Σήμερα στη μονή διαβιούν πέντε μοναχοί που συνεχίζουν τη μακρόχρονη παράδοση στη παραγωγή κρασιού και ελαιολάδου αι σήμερα δαθέτοντας πιστοποιητικό βιολογικής καλλιέργιας.

Λίγα λεπτά πιο κάτω απο τη Μονή Τσαγκαρόλων θα συναντήσετε τη Μονή Παναγίας Γουβερνέτου. Το τοπίο βραχώδες, λιτό όπως και η ίδια η μονή, δυστυχώς όμως δεν έπιτρέπονται οι φωτογραφίες και έτσι δε μπορώ να σας παραθέσω φωτογραφικό υλικό. Οταν βγείτε απο τη μονή, περπατήστε δεξιά σας και θα βρεθείτε μπροστά σε ένα μονοπάτι. Αν το ακολουθήσετε θα βρεθείτε σε ένα τοπίο μοναδικής ομορφιάς....παρέα μόνο με κατσίκια, πουλιά και λιγους τουρίστες αλλά και Ελληνες οι οποίοι πηγαίνουν στο μοναστήρι της Παναγίας της Αρκουδιώτισσας και λίγο παρακάτω στη μονή Καθολικού. Ομολογώ, πως δε κατάλαβα πώς κατέβηκα στο φαράγγι, λόγο ότι φωτογραφιζα συνεχώς. Οταν βρέθηκα μόνη μου στο φαράγγι μπορώ να πώ ότι αγριεύτηκα λίγο γιατί ούτε κινητό είχα μαζί μου, ούτε νερό, ούτε παρέα......Ολα πήγαν καλά όμως, απολαυσα τη βόλτα και τη φύση γύρω μου.

Μια πολλή ομορφη περιήγηση στα Χανιά είναι στα χωριά του Αποκόρωνα. Ακολουθώντας την Εθνική οδό πρός Ρέθυμνο στίβετε στη διασταυρωση προς το Καλάμι και η βόλτα σας ξεκινάει απο το χωριό Καλύβες. Ανηφορίζετε μέχρι την Αλμυρίδα, απ’ όπου μπορείτε να θαυμάσετε τον οικισμό Καλύβες απο ψηλά καθώς και το κόλπο της Σουδας. Περνατε απο το χωριό πλάκα, Κοκκινο χωριό, Κεφάλά, Σέλλια και καταλήγετε στη Γεωργιούπολη. Είναι παραθαλάσσιο χωριό με αρκετές τουριστικές μονάδες και ωραία παραλία, χτισμένο στον ορμο του Αλμυρού.

Απ’ εκει πολύ κοντά είναι και αξίζει να επισκεφτείτε τη λίμνη Κουρνά η οποία ειναι η μοναδική φυσική λιμνη στη Κρήτη. Μπορείτε να κάνετε μπάνιο στα σκούρα νερά της ή να νοικιάσετε θαλάσσιο ποδήλατο ή κανό και να κάνετε βόλτα ή να καθήσετε για φαγητό σε μια απο τις ταβέρνες. Για την επιστροφή μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόμο προς το Βάμο. Είναι απο τα πιο γνωστά χωριά του Αποκόρωνα, πολύ γραφικό με πέτρινα ανακαινισμένα σπίτια και μια όμορφη πλατεία για καφεδάκι. Πρίν φτάσετε στο Βάμο κάντε μια παράκαμψη μέχρι τον Αγιο Γεώργιο στο Καρύδι για να θαυμασετε το μοναδικό μοναστήρι στον Αποκόρωνα με ένα και μονο μοναχό αλλά και το μοναστηριακο μεταβυζαντινό ελαιουργείο του. Βέβαια δε λειτουργεί αλλά είναι γνωστό για τις 12 φωτογενείς καμάρες της, πεσμένης πλέον, οροφής του.

Ενας τελευταίος σταθμός της περιήγησης αυτής ήταν το χωριό Γαβαλοχώρι όπου αναζητήσα τα Γαβαλιανά πηγάδια με τα χαρακτητιστικά πετρόχτιστα ημιθόλια. Μπορεί να περάσετε δίπλα τους και να μην τα δείτε. Κι όμως, βρίσκεστε σε ένα από τα σημαντικότερα –και λιγότερο γνωστά- αξιοθέατα του Γαβαλοχωρίου!

Ο ταξιδιωτικός οδηγός που είχα μου έδινε κάποιες διαδρομές μέσα απο τις οποιες μπορούσα να περιηγηθώ σε χωριά και διάφορα αξιοθεατα του νομού....Αποφάσισα λοιπόν να τον ακολουθήσω και να ξεκινήσω τη δεύτερη περιήγηση πρός τη  Παλαιόχωρας. Ενδιάμεσοι σταθμοι, το Καστέλι Κισσάμου, το χωριό Βουλγάρω που το όνομά του το πήρε απο τους Βούλγαρους στρατιώτες του Νικηφόρου Φωκά και τη Ποταμίδα την Ιδιαίτερη πατρίδα του Μάνου Κατράκη. Το χωριό αυτό φιλοξενεί ένα παράξενο γεωλογικό φαινόμενο με το όνομα «κομολιθοτρούλια». Είναι λευκές πυραμίδες απο πετρώματα που δημιουργήθηκαν εκατομμύρια χρόνια πρίν και με τη πάροδο των χρόνων, οι βροχές και ο άνεμος δημιούργησαν τις κατασκευές αυτες που μοιάζουν με πυραμίδες.

Συνεχίζοντας τη διαδρομή προς νότια, έφτασα στο στενό πέρασμα του φαραγγιού των Τοπολίων με το τούνελ. Βγαινοντας απ’ αυτό σταμάτησα στο σπήλαιο με το εκκλησάκι της Αγίας Σοφίας. Αξίζει να κάνετε μια στάση και να ανηφορίσετε τα σκαλία προς το σπήλαιο για να βρεθείτε μπροστά σε ένα υπέροχο θέαμα. Μια σπηλιά στο μέγεθος μητροπολιτικού ναού γεμάτη απο τεράστιους σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Μια κοπέλα που ήταν έκει φύλακας, μας ενημέρωσε ότι σ’ αυτό το χώρο κάθε Χριστούγεννα πραγματοποιηται η αναπαράσταση της γέννησης του Θείου Βρέφους......

Αφήνοντας πίσω μου τα Τοπόλια, προχώρησα προς το χωριό Βλατό περασα απο τη Μηλιά, ενα αγροτουριστικό και οικολογικό χωριό, επισκέφθηκα τη Ρογδιά και κατέληξα για καφέ στο Ελος το κεφαλοχώρι στης περιοχής για να φτάσω μετά απο αρκετες ωρες οδήγησης στη Παλαιόχωρα για μπάνιο και συγκεκριμένα στη παραλία της Κουντούρας....Απο εδώ μπορείτε να πάρετε το καραβάκι για Γαύδο....

Ενας απο τους αγαπημενους μου προορισμούς για μπάνιο είναι το Ελαφονήσι. Υπέροχα διάφανα ζεστά νερά, πολύ ρηχά για λιλιπουτιους κολυμβητές, λευκή  και ρόζ ψιλή άμμος..... Πρίν το μπανιο σας στα γαλαζοπράσινα νερά, μπορείτε να επισκεφθείτε το μοναστήρι της Παναγάς Χρυσοσκαλίτισσας. Σε ένα αποτομο βράχο στην άκρη της στεριας βρίσκεται το Μοναστήρι της Χρυσοσκαλίτισσας, αφιερωμένο στη Κοίμηση της Παναγίας (15 Αυγούστου). Η παράδοση αναφέρει ότι η ιερότητα του χώρου αρχισε με τη παρουσία της εικόμας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου σε κόγχη του βράχου. Λέγεται ότι βρέθηκε απο ένα γεωργό που έβλεπε σαν όραμα φλόγα καντηλιού τα βράδια. Ενώ η εικόνα μεταφέρθηκε στους πρόποδες του βράχου όπου και θα χτιζονταν Εκκλησία για την αποφυγή του κόπου του ανεβάσματος των υλικών στον βράχο επέστρεφε εκεί όπου βρέθηκε. Το όνομα Χρυσοσκαλίτισσα, οπως αναφέρει η παράδοση, το πήρε απο ένα χρυσό σκαλοπατι, το τελεταίο απο τα ενενήντα οκτω σκαλιά που ανεβάζουν στον Ιερό Βράχο.

Μόλις 1,5 χλμ απο το Ελαφονήσι βρίσκεται το Κεδρόδασος, ενα μυστικό που κάποτε μοιράζονταν μόνο οι ελευθεροι κατασκηνωτές. Ομως, οπως όλα τα μυστικά που τα μοιράζονται παραπάνω απο ένας....διέρρευσε. Πλεον έχει γίνει γνωστή σε πολλούς η ομορφιά του δάσους και  τα γαλαζοπράσινα νερά. Ευτυχώς ακόμα, ο δρόμος για να πάς στο κεδρόδασος είναι χωματόδρομος όπου σε κάποιο σημειο αφήνεις το αυτοκίνητο και κατεβαινεις ένα κακοτράχαλο μονοπάτι για να φτάσεις στη παραλία και έτσι δε μαζεύει πάρα πολυ κόσμο όπως στο Ελαφονήσι......

Για πρώτη φορά φέτος έκανα την ολοήμερη  κρουαζίερα απο το λιμάνι Κισσάμου στο νησί της Γραμβούσας και στη λιμνοθάλασσα του Μπάλου. Φθάνοντας μετά απο μια ωρα στο λιμενίσκο της Γραμβούσας αποβιβαζόμαστε για δύο ώρες. Οσοι θέλουν ανεβαίνουν στο κάστρο ή απλά αρέσκονται στο να κάνουν μπάνιο στα γαλάζια υπέροχα νερά του νησιού......Η παρέα μου έμεινε για μπάνιο και εγώ...πήρα τη φωτογραφική μου και έτρεξα στο κάστρο......Οσο ανέβαινα η θέα του νησιού και ενός ναυαγίου που είναι αραγμένο στα ρηχά σου κόβει την άνάσα....Η Γραμβούσα το δυτικότερο άκρο της Κρήτης, για να δώσω και λίγα ιστορικά στοιχεία, είναι το πρώτο κομμάτι ελευθερης κρητικής γής που έμελλε να συμβολίζει την ελευθερία απο τον Τουρκικό ζυγό. Το περίφημο κάστρο της χτίστηκε απο τους Ενετούς το 1759 πάνω σε ένα αποκρυμνο βράχο ύψους 137 μέτρα. Ενα ανηφορικό μονοπάτι σας οδηγεί εκεί σε 15-20’ λεπτά. Η θέα είναι μοναδική, ενω εχεις την αίσθηση ότι πειρατικά πλοία θα ξεπροβάλλουν στον ορίζοντα.....Βέβαια δε πρόλαβα να κολυμπήσω στη παραλία του νησιού αλλά αποζημειώθηκα όταν μετά απο 15 λεπτά θαλάσσιας διαδρομής βρεθήκαμε στη λιμνοθάλλασα του Μπαλου!!!!! Είναι κάτι μοναδικό.....αβαθή νερά, λευκή και ρόζ άμμος, διαφανα κοχύλια, ένα σκηνικό που μόνο σε φωτογραφίες είχα δεί......Το καράβι δε πιάνει στο λιμανι λόγο ότι τα νερά είναι πολύ ρηχα. Ετσι μπήκαμε σε μικρότερες  βάρκες όπου μας πήγαν έως την ακτή. Οσοι βέβαια ήθελαν έκαναν βουτιά απο το πλοίο και βγήκαν κολυμποντας έξω....

[Dimitra]

Η θέα απο το κάστρο σου κόβει την ανάσα.





Φτάνοντας στη λιμνοθάλασσα του Μπαλου.


Το καράβι δε μπορεί να πάει στα ρηχα, ετσι μπαίνουμε σε βάρκες.






Με φόντο το κάστρο της Γραμβούσας


Στη λιμνοθάλασσα του Μπάλου..

Απλά....καταπληκτικά!!

Επόμενη οδική διαδρομή αυτή τη φορά με ιδιαίτερο ιστορικό ενδιαφέρον ήταν αυτή στην Αρχαία Απτερα και σε κοντινά χωριά.....Ξεκινώντας απο το χωριό μου, Μαλάξα, και φεύγοντας προς Μεγάλα Χωράφια επισκέφθηκα τον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Απτερας και το φρούριο του Φουρκά με θέα το κολπο της Σουδας. Το κάστρο δυστυχώς ήταν κλειστό, δε γνωρίζω για ποιο λόγο και την ίδια απορία είχαν και οι τουρίστες που βρέθηκαν εκει. Η αρχαία πολη Απτερα εκτείνεται στο χαμηλό ύψωμα Παλαιόκαστρο που δεσπόζει νότια του κόλπου της Σούδας. Σύμφωνα με το μύθο το όνομα προέρχεται απο τον μυθικό αγώνα που έγινε μεταξύ των Μουσών και των Σειρήνων κατά τον οποίο ηττήθηκαν οι Σειρηνες, πεταξαν τα φτερά τους (έμειναν άπτερες) έγιναν λευκές και έπεσαν στη θάλασσα δημιουργόντας το νησάκι Λευκές στον κόλπο της Σούδας.
Μπορείτε να δείτε τις εντυπωσιακές ρωμαϊκες δεξαμενές, μέρος του θεάτρου και μια ρωμαϊκής έπαυλης, τα θεμέλια κατοικιών καθώς και τάφους διαφόρων εποχών. Μέσα στον αρχαιολογικό χώρο υπάρχει και η μονή του Αγιού Ιωάννη του Θεολόγου.


Το κάστρο του φουρκά στην Αρχαία Απτερα




Θέα στο κόλπο της Σούδας και το φρούριο Ιτζεδίν.

 
Το εσωτερικό του αρχαιολογικού χώρου.




Η είσοδος για τις ρωμαικες δεξαμενές.

 
Οι Ρωμαικές δεξαμενές



 
Ρωμαική Επαυλης

Αρχαίο Θέατρο





Μια εκδρομή που δε πρέπει να χάσετε, εφ’ όσον σας αρέσει η πεζοπορία και η φύση είναι το φαράγγι της Σαμαριάς. Για να διασχίσετε το φαράγγι της Σαμαριάς ή αλλιώς «φάραγγα» όπως το αποκαλούν οι ντόποιο απο τον Ομαλό ώς την Αγία Ρουμέλη θα ξεκινησετε απο τη θέση Ξυλόσκαλο όπου βρίσκεται η είσοδός του. Στη θέση αυτή παλιά υπήρχε ξυλινη σκάλα για να διευκολυνει τη κατάβαση, γι αυτό επικράτησε η ονομασία ξυλόσκαλο. Στη καρδιά του φιλοξένησε τον οικισμό της Σαμαριάς και στην έξοδό του την Αγία Ρουμέλη. Σε όλη τη διαδρομή σας θα βρείτε βρύσες με δροσερό νερό και σταθμούς ξεκούρασης. Η κάθοδος είναι αρκετά δύσκολη και διαρκεί 6-8 ώρες περίπου. Ο πεζοπόρος πρέπει να φοράει αθλητικά παπούτσια ή ορειβατικά, να φορά καπέλο και να έχει μαζί του μόνο τα απαραίτητα. Το φαράγγι είναι και ο τόπος στον οποίο ζεί ο κρητικός αίγαρος, το γνωστό κρι-κρι. Παρόλη τη δύσκολη διαδρομή θα αποζημιωθείτε απο τη φύση και την άγρια ομορφιά της. θα ανταμείφθείτε για τη δύσκολη πεζοπορία στο τραχύ, κατηφορικό έδαφος μ’ ενα επιβλητικό, πρωτόγνωρο θέαμα, μέ ένα πανέμορφο τοπίο χωρίς καμία ανθρώπινη επέμβαση. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς το θάυμα που έχει φτιάξει η φύση. Στις Πορτες, το πιο φωτογραφημένο σημείο του φαραγγιού, το πλάτος είναι μόνο 3 μετρα και τα τοιχώματά του υψώνονται 300 μέτρα το καθένα. Το χειμώνα, ή σε μ ια ξαφνική βροχή το νερό μπορεί να φθάσει τα πολλά μετρα σε ύψος και η ορμή του είναι τόσο μεγάλη που το πέρασμα είναι αδύνατο.  Μετά τις πορτες το φαράγγι αρχίζει να ανοίγει και σε 30’ θα βρίσκεστε στο φυλάκιο της εξόδου. Μισή ωρα ακόμα περάτημα και θα βρίσκεστε στο χωριό της Αγίας Ρουμελης και στα υπέροχα και μοναδικά νερά του Λυβικού πελάγους.
Να σημειώσω ότι οπωσδήποτε και δεν θα πάρετε αυτοκίνητο για να μεταβείτε στον Ομαλό – Ξυλόσκαλο- αφού δε θα γυρίσετε απο εκει που μπήκατε. Θα βγείτε στην Αγία Ρουμέλη, παιρνετε το καραβι για Σφακιά και απ’ εκει με λεωφορεία γυρίζετε στα Χανιά. Αλλιως θα πρέπει να κάνετε τον ίδιο δρόμο (6-8 ώρες) πίσω και...πιστέψτε με είναι πάρα πολυ δύσκολο...γιατί όσο προχωράς στο φαράγγι κατεβαίνεις, στο γυρισμό όμως...ανεβαίνεις!!!!





Οι πέτρες που βλέπετε σαν πυργάκια πάνω στο κορμό είναι ευχές που κάνουν οι τουρίστες. Οσες πέτρες είναι η μια πάνω στην άλλη τόσες ευχες έχουν γίνει.




Επτά ευχές!!!, εγώ έκανα 3!!










Στον οικισμό Σαμαριά, οπου σταματήσαμε για να ξεκουραστούμε, ταισαμε ένα κρι κρι που μας πλησιασε.


Ο οικισμός Σαμαριά.


Το μοντελο μου!!!!


Μετά τη ξεκούραση στον οικισμό, η διαδρομή συνεχίζεται σε πιο βραχώδης και άγριο τοπίο...

Περπαταμε πλέον στη κύτη του ποταμού..





 
Στο βαθος οι Πορτες

 
Δεντρα φυτρώνουν πάνω στους τεράστιους βράχους πάνω απο το κεφάλι σου...


Οι πορτες!!!

Φτάνοντας προς το τέλος της διαδρομής...



Σύμφωνα με την άφηγηση της κυρίας Κατίνας, στην οποια νοικιάσαμε δωμάτια για να μείνουμε στο χωριό για μια νύχτα, το όνομα Αγία Ρουμέλη προήλθε ώς εξής: Αγία απο τις πολλές εκκλησιές της περιοχής, Ρου απο το νερό του φάραγγα, και μέλη απο τα πολλά μελίσσια που υπάρχουν. Πρόκειται για ένα ψαροχώρι, το οποίο οπως διαπίστωσα έχει αναπτυχθεί πολύ απο το 1995 που πέρασα για πρώτη φορά το φαραγγι και επισκέφθηκα το χωριο. Διατηρεί όμως ακόμα την ομορφιά του. Είναι ιδανικός προορισμός για πραγματική ξεκούραση. Η Θάλλασα είναι τόσο υπέροχα γαλαζοπράσινη, διαφανη  και καθαρή που ομοια της είμαι σίγουρη ότι δε θα έχετε ξαναδεί. Αυτοκίνητα πηγαίνουν στο χωριό, με το καραβάκι απο Σφακιά, αλλά δε το χρειάζεστε αφού υπάρχουν δύο μονο δρόμοι. Ετσι, για τα παιδιά είναι ο παράδεισος αφού παιζουν και κάνουν ποδήλατο χωρίς να φοβούνται...τις κόρνες. Οι άνθρωποι είναι ζεστοί και σας υποδέχονται με χαμόγελα. Υπάρχουν δωμάτια που μπορείτε να μείνετε και ταβέρνες για να φάτε τους έκλεκτούς μεζεδες απο ντόπια κρέατα. Εγω τίμησα ιδιαίτερα τις σφακιανές πίτες και το τσιγαριαστό......(αρνί)

Η υπεροχη παραλία της Αγίας Ρουμέλης. Μολις βγείς απο το φαράγγι βουτάς κατ' ευθείαν για να φύγει η κούραση....





Ηλιοβασίλεμα στη παραλία...



Φεύγοντας απο την Αγία Ρουμέλη, το χωριό φωτογραφημένο απο το ferry!!

Αυτό είναι το πρώτο μέρος των φετινών μου διακοπών στα Χανιά, ελπίζω να σας αρεσει η συντομη περιγραφή, να σας δίνω αρκετά στοιχεία για τα βασικά αξιοθέατα του νομού και να ταξιδέψατε μαζί μου στις θάλασσες και τα βουνά του τόπου μου.....
Η συνέχεια στο Λασίθι!!!!

[dk]

Δημητρα εισαι σωστος θησαυρος!!!
Δε νομιζω να υπαρχει καλυτερο φωτορεπορταζ στο διαδικτυο για το νομο Χανιων...ολα ειναι τελεια...σου αξιζει ενα μεγαλο μπραβο!!!

Εγω τίμησα ιδιαίτερα τις σφακιανές πίτες και το τσιγαριαστό......(αρνί)

Πάχυνες καθόλου? 

[xenia]

Μπραβο Δημητρα...παντα τετοια.

[Dimitra]

Πάχυνες καθόλου? 

Με τόσο περπατημα που εκανα και να 'θελα........

[dimosf]

Μπράβο ρε Δήμητρα. Έχω στον ουρανίσκο μου τις γεύσεις που περιγράφεις. Κυρίως όμως οι περιγραφές σου μου ξυπνάνε μυρωδιές. Δεν ξέρω γιατί αλλά το πρώτο που μου ήρθε ήταν αυτό από εποχές που πολύ μικρός έκανα τις διακοπές μου στα χωριά του Σελίνου, όπου γεννήθηκαν και μεγάλωσαν οι γονείς μου. Έχω πολλά χρόνια να πάω και πάντα όταν διαβάζω κάτι για τα Χανιά κάτι με τσιμπάει. Νάσαι καλά να κάνεις πάντα όμορφα ταξίδια. Σε ευχαριστώ!

[Ntina]

Καταπληκτικές φωτογραφίες,μας έφτιαξες και πάλι
Όσο για το βάρος της αγαπητέ dk σε πληροφορώ ότι εξαυλώθηκε με τόσο ποδαρόδρομο
πρέπει επειγόντως να την βγάλουμε για κανά τσιμπούσι αλλιώς ας ξεχάσουμε από τώρα τα ρεπορτάζ

[dk]

Εδω http://www.travelchat.gr/forum/index.php/topic,546.new.html#new θα γινει καλο τσιμπουσι...παρε το Γιωργο κι ελα!!

[karmela]

Δεν εχω επισκεφθει τα Χανια ακομα ... ομως με εκανε η dimitra να το βαλω στο προγραμμα

[elina]

Έχω πάει στα Χανιά πολλές φορές ... μπορώ να πω ότι έχω επισκεφθεί πολλά μέρη ...
Διαβάζοντας όμως την περιήγησή σου Δήμητρα νιώθω σαν να μην έχω δει τίποτα!
Σίγουρα την επόμενη φορά που θα πάω (το επόμενο καλοκαίρι) θα επισκεφθώ κάποια από αυτά που περιγράφεις ....