Μια μέρα στο Μαυροβούνιο... το Μόντε Κάρλο των Βαλκανίων!!

[dk]

Ήταν 15 Αυγούστου του 2007... ανήμερα της Παναγίας και αφήνοντας τα κροατικά σύνορα στο Karasovici, εισέρχομαι με το αυτοκίνητο μου στο Μαυροβούνιο ή Montenegro από το Debeli Brijeg. Προορισμός μου η Αλβανία στην οποία θα εισέλθω από τα Border Bozhaj - Hani i Hotit και θα φιλοξενηθώ από τους κουμπάρους μου για το επόμενο 4ήμερο.

Αλλά αυτά θα τα πούμε σε άλλη ιστορία, γιατί τωρα προέχει να ξεναγηθούμε στο «Μόντε Κάρλο των Βαλκανίων» –όπως αποκαλείται– το Μαυροβούνιο... ένα τουριστικό διαμάντι που ο ταξιδιώτης μπορεί να συνδιάσει βουνό και θάλασσα και ν' απολαύσει τους καταπράσινους ορεινούς όγκους του, αλλά και τα τιρκουάζ νερά των ακτών της Αδριατικής.

Να σας θυμήσω ότι ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Σερβία μόλις το 2006 και πολύ γρήγορα έγινε δημοφιλής ταξιδιωτικός προορισμός, δικαιολογημένα θα έλεγα γιατί όλες αυτές οι πανέμορφες παραλίες και τα καταπράσινα βουνά, σε συνδιασμό με τις μεσαιωνικές πόλεις του, προσελκύουν όλο και περισσότερους επισκέπτες κάθε χρόνο.

Πρώτη στάση για καφεδάκι το Χέρτσεγκ Νόβι (Herceg Novi), μια παραθαλάσσια πόλη του Μαυροβουνίου που βρίσκεται στην είσοδο του Ριζονικού Κόλπου και στους πρόποδες του Όρους Όργιεν.



Συνεχίζουμε περιφερειακά του κόλπου προς το Πέραστ (Perast), βλέποντας και φωτογραφίζοντας, όμορφα μικρά παραθαλάσσια χωριουδάκια.





Και να... μόλις στο βάθος διακρίνεται το πανέμορφο Πέραστ (Perast). Βιάζομαι να φτάσω για να δω τις ομορφιές του.



Βρίσκομαι πάνω από την παλιά πόλη, αγναντεύοντας τον πανέμορφο κόλπο του Κότορ. Από κει εύκολα διακρίνεις τον καθεδρικό ναό του Αγίου Νικολάου αλλά και τα δυο νησάκια στο βάθος, το Sveti Juraj ή Sveti Đorđi (Άγιος Γεώργιος) και το Gospa od Škrpjela ( Παναγία των Βράχων ) με τα γραφικά εκκλησάκια τους. Η Gospa od Škrpjela είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, δεδομένου ότι είναι το μόνο τεχνητό νησί της Αδριατικής, με έκταση 3.030 μ² - χτίστηκε πάνω σε ένα βράχο ( Škrpjel ), αφού δύο Βενετοί ναυτικοί από τον Perast βρήκαν μια εικόνα της Παναγίας το 1452.

[dk]

Σειρά τώρα έχει η νύμφη της Αδριατικής όπως αποκαλούν το Κότορ οι κάτοικοί του και είναι περήφανοι για την ομορφιά του... όχι τυχαία θα έλεγα. Από το 1979 η πόλη βρίσκεται στη λίστα των Μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO και θεωρείται ένας από τους ωραιότερους οχυρωμένους μεσαιωνικούς οικισμούς της Αδριατικής, καθώς υπήρξε σημαντικό εμπορικό και καλλιτεχνικό κέντρο, γεγονός που εννοείται ότι αντανακλάται στην αρχιτεκτονική του.

Η Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας ήταν αυτή που οχύρωσε το μεσαιωνικό λιμάνι και το εντυπωσιακό και καλοδιατηρημένο τείχος καταλήγει στο κάστρο Sveti Ivan, που υψώνεται πάνω από το Κότορ. Η θέα από εκεί είναι καταπληκτική, γιατί εκτός από την πόλη μπορεί να δει κανείς και το «φιορδ» σε όλο του το μεγαλείο. Τα 1350 σκαλοπάτια που μας χώριζαν από τη θέα, ήταν πάρα πολλά για να τ' ανέβουμε... τουλάχιστον εγώ και η Ξένια... έτσι περιοριστήκαμε να ξεναγηθούμε στις ομορφιές της παλιάς πόλης.







Η περιήγηση στην μεσαιωνική καστροπολιτεία δεν αφήνει κανέναν από εμάς παραπονεμένο. Μέσα από τα τείχη ξεδιπλώνεται η πόλη με τις μπαρόκ και αναγεννησιακές εκκλησίες της (Καθεδρικός Ναός του Κότορ, Εκκλησία του Αγίου Λουκά, Εκκλησία του Αγίου Πνεύματος), τα πέτρινα αρχοντικά, τα λιθόστρωτα στενά και τις πολλές και υπέροχες πλατείες της. Ένας γοητευτικός λαβύρινθος που δεν ξέρει κανείς πού να πρωτοκαθίσει για να πιει καφέ ή να φάει κάτι. Με τα πολλά βρήκαμε κι εμείς ένα μαγαζί και τσιμπήσαμε κάτι.

[dk]

Μετά το φαγητό ένας καλός υπνάκος είναι ότι πρέπει σκέφτηκα, αλλα μας περίμενε η Μπούντβα (Budva), το πιο κοσμικό θέρετρο του Μαυροβουνίου. Έτσι αφήσαμε πίσω μας την ηρεμία του κόλπου του Kotor και μετά από μισή ώρα και κάτι περισσότερο, οδηγώντας μέσα στα πεύκα, δίπλα στα βράχια και σε πανέμορφους μικρούς κόλπους, αντικρίσαμε την πρώτη μεγάλη παραλία αυτής της πόλης.

   

Φτάνοντας στην παλιά πόλη και μέσα από τα τείχη της, η ιστορία πάλι πρωταγωνιστεί και τα στενά σοκάκια και τα πετρόκτιστα σπίτια, συνθέτουν ένα μοναδικό μεσαιωνικό σκηνικό. Περιοριστήκαμε σε λίγες φωτογραφίες και αποχωρήσαμε γιατί είχαμε πολύ δρόμο μπροστά μας.









Μόλις συναντήσαμε άλλη μια όμορφη παραλία, αυτή στο Μπέτσιτσι (Becici), τυπικά προάστειο του δήμου της Μπούντβα (Budva).



Κάνα 20λεπτο περίπου μετά φτάνουμε στον Άγιο Στέφανο (Sveti Stefan), ένα μικρό νησάκι με μοναδική επικοινωνία με τη στεριά, μια στενή λωρίδα άμμου, που είναι αδιαμφισβήτητα το διαμάντι του Μαυροβουνίου και ίσως το πιο χαρακτηριστικό δείγμα της αρχιτεκτονικής και της ιστορίας του. Ένα μεγάλο ξενοδοχείο πλέον όλο το νησί, στα χέρια του Έλληνα εφοπλιστή Γ. Ρέστη, που το νοίκιασε για τριάντα χρόνια. Όσοι είστε λάτρεις της ηρεμίας και της χαλάρωσης θα λατρέψετε την παραλία του Sveti Stefan, με την ειδυλλιακή ατμόσφαιρα και τα πεντακάθαρα γαλανά νερά.









Φεύγοντας από κει και ανεβαίνοντας το βουνό μέσα από έναν στενό και όλο στροφές δρόμο, θα θαυμάσουμε από ψηλά το μικρό Πέτροβατς (Petrovac)... μόλις 1485 κάτοικοι... μια παραθαλάσσια πόλη του Μαυροβουνίου, η οποία αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό, χάρη στην αμμώδη παραλία του (Buljarica beach), μήκους 600 μέτρων, η οποία βρίσκεται εντός του κόλπου του.



Τελευταίος προορισμός για σήμερα η πρωτεύουσα Ποντγκόριτσα (Podgorica), μια πόλη γεμάτη ζωή, που συγκεντρώνει όλο το νέο αίμα της χώρας και φυσικά τις διοικητικές υπηρεσίες. Κάνουμε μια γρήγορη βόλτα με το αυτοκίνητο χαζεύοντας τα αξιοθέατα, φωτογραφίζουμε τη Milenium Bridge που περνά πάνω από τον ποταμό Μόρατσα και συνεχίζουμε το ταξίδι μας προς τα Border Bozhaj - Hani i Hotit για να εισέλθουμε στην Αλβανία.



Άλλη μια όμορφη χώρα είχε τελειώσει για μας... άλλη μια πράσινη κουκίδα στον ταξιδιωτικό μας χάρτη!!

[dimosf]

Πράγματι το Μαυροβούνιο ήταν φέτος για μένα η μεγάλη (ευχάριστη) έκπληξη. Ήταν η μόνη χώρα από τις Βαλκανικές που δεν είχαμε πατήσει το πόδι μας. Της αφιερώσαμε λοιπόν 5 μέρες από τις οποίες δύο στα ψηλά της βουνά (Εθνικό Πάρκο Ντουρμίτορ), δύο στην παλιά πρωτεύουσα Τσέτινιε (με μια βόλτα μέχρι την πλευρά του Μαυροβουνίου της λίμνης Σκόδρας) και μία στα παραθαλάσσια (εντελώς αδιάφορες οι πόλεις Bar και Ulcinj).  Φυσικά σταματήσαμε και σε κάποιες πόλεις στις διαδρομές μας.
Για μένα το μεγάλο ατού είναι τα βουνά και οι διαδρομές σε αυτά σε φιδίσιους δρόμους μέσα σε φαράγγια με ποτάμια με γαλαζοπράσινα νερά. Μοναδικά τοπία.

[dk]

Πράγματι το Μαυροβούνιο ήταν φέτος για μένα η μεγάλη (ευχάριστη) έκπληξη.

Ετσι, ετσι Δημο... περιμενουμε την αφηγηση σου!!!

[xenia]

Ειναι πανεμορφο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[elina]

Ευχαριστούμε για την περιγραφή και τις φωτογραφίες 

[dk]

Αυτο το βιντεακι ειναι απο το Roadtrip στην Ανατολικοκεντρική Ευρώπη που εκανα το 2007. Το ποσταρα εδω γιατι συμπεριλαμβανει το περασμα μου απο το Μαυροβουνιο. Μπορειτε να το δειτε μετα την Κροατια στο 3:44:15 μεχρι το 3:59:04 πριν μπω στην Αλβανια.