Ιουλιος 2014 και με πτηση απο Αθηνα, φτανουμε στο Βουκουρεστι γυρω στις 7.00 το απογευμα. Προορισμος μας για το επομενο διημερο, η πρωτευουσα της Μολδαβιας, Κισιναου (464 χλμ), γι΄αυτο και εχω κλεισει μεσω ιντερνετ, δυο θεσεις (20 ευρω το ατομο) στο μικρο λεωφορειο της Alverstur (19 θεσεων), που κανει σταση στο αεροδρομιο
(Bucuresti-Aeroport Otopeni, H. Coanda> Chisinau 20:00 > 05:00), αλλα οταν αυτο φτανει ειναι σχεδον γεματο.
Υπαρχουν δυο θεσεις για μας αλλα η μια στην τελευταια τετραδα και η αλλη πιο μπροστα. Για καλη μας τυχη ομως, μια νεαρη κοπελα που καταλαβε τι ειχε γινει, μας παραχωρει τη θεση της στην τελευταια τετραδα κι ετσι καθομαστε μαζι με την Ξενια, αλλα πολυ στριμωγμενα μιας και οι θεσεις ειναι πολυ στενες και ο διπλανος μου πολυ ευσωμος. Το μονο που με παρηγορει ειναι οτι θα κατεβει στο Husi, μια πολη περιπου 20 χλμ πριν τα συνορα
Vama Albita RO - Vama Leuseni MD, οποτε ενα μικρο μερος του ταξιδιου θα το κανουμε απλωμενοι.
Και ναι μετα απο 9.30 ωρες (λογω νυχτας, κακου δρομου, στασεων και συνορων), πολυ κουραστικου ταξιδιου φτανουμε στο σταθμο λεωφορειων Gara Centrala Chisinau.
Το ξενοδοχειο μας
Best Western Plus Flowers Hotel ειναι πολυ κοντα, αλλα φτανοντας εκει 6 παρα το πρωι ολοι κοιμουνται. Τι να κανω... πρεπει ν΄αφησουμε εκει τη βαλιτσα μας (στο χωρο φυλαξης)... μιση ντροπη δικη μας κι αλλη μιση δικη τους λεω και χτυπαω το κουδουνι. Τους εξηγησα τι ηθελα... αφηνω τη βαλιτσα και φευγω.
Οι επομενες ωρες μας βρισκουν να περπαταμε στην οδο Stefan cel Mare, εκει που βρισκονται ολα τα καλα καταστηματα, τα καζινο αλλα και πολλα απο τα αξιοθεατα που θα δουμε στη συνεχεια.
Το Κισιναου ειναι μια ησυχη και καλοδιατηρημενη πολη 700 χιλιαδων κατοικων περιπου, οπου δεσποζουν οι μεγαλοι δρομοι, τα παρκα και το πρασινο που σιγουρα δινουν αλλη ομορφια στην πολη, ετσι νοιωθεις μια ηρεμια να περπατας, ειδικα αν ερχεσαι απο μεγαλουπολη... θεωρειται δε μια απο τις πιο πρασινες πολεις της Ευρωπης, μπορει και η πιο πρασινη. Η ζωη εδω ειναι πολυ φτηνη για μας, οι τιμες περιπου στο 1/3 της Ελλαδας και οι μισθοι τους τραγικοι. Κατα τα αλλα, τα σοβιετικα κτιρια κυριαρχουν σε μια φτωχικη πολη, με πολυ κοσμο, αλλα και ηπιες καιρικες συνθηκες.
Φτανουμε στην κεντρικη πλατεια, οπου βρισκεται το µνηµειο του Stefan cel Mare, εθνικου ηρωα των Μολδαβων,
ο Καθεδρικος Ναος της Γεννησεως του Χριστου που χτιστηκε τον 19ο αιωνα και ειναι η Ρωσικη Ορθοδοξη Μητροπολη στη Μολδαβια,
και η Αψιδα του Θριαμβου που μας αφησε αφωνους.
Λιγο πιο περα θα δουμε το Κτιριο της Κυβερνησης της Δημοκρατιας της Μολδαβιας,
το Προεδρικο Μεγαρο,
το Κοινοβουλιο,
την Εθνικη Βιβλιοθηκη και το μνημειο του Vasile Alecsandri,
το Υπουργειο Εσωτερικων,
την Ακαδημια Επιστημων,
τη Sala cu Orga,
το Εθνικο Θεατρο Mihai Eminescu,
το Δημαρχειο,
τη Διευθυνση Κρατικης Ασφαλειας (Αστυνομια),
και το Ταχυδρομειο.
Η ωρα ειχε παει 9.00 και ειχαμε περασει ενα 24ωρο αυπνοι, οποτε για να μη μας παρει ο υπνος σε κανα παγκακι, κατηφορησαμε προς το ξενοδοχειο μηπως μας λυπηθουν και μας δωσουν το δωματιο νωριτερα. Και το deal ηρθε... απιστευτο κι ομως αληθινο... μας εδωσαν το δωματιο 5 ωρες νωριτερα. Ανεβαινουμε στο δωματιο γρηγορα, μπανιαριζομαστε και πεφτουμε στο κρεβατι ξεροι για υπνο.
