Ηταν Ιουλιος του 1995 οταν αποφασιστηκε ενα 7ημερο ταξιδακι στην Ιταλια, που ομως θα περιελαμβανε και επισκεψη λιγων ωρων στο μικρο ανεξαρτητο κρατιδιο του Αγιου Μαρινου, ενος κρατιδιου που αποτελει σχεδον ολοκληρο, ενα απο τα μνημεια Παγκοσμιας Πολιτιστικης Κληρονομιας της Unesco.
Μια μικρη μονο παρακαμψη στο 110ο χλμ. του αυτοκινητοδρομου Ανκονα-Μπολονια, ηταν αρκετη για να γνωρισουμε ενα απο τα μικροτερα κρατη του κοσμου, τη «Γαληνότατη Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου» (Serenissima Repubblica di San Marino).
Το Σαν Μαρινο βρισκεται σκαρφαλωμενο πανω στην κορφη του λοφου Titano και το πρωτο πραγμα που βλεπεις απο το δρομο, ανεβαινοντας προς αυτο, ειναι οι τρεις πυργοι που ειναι κτισμενοι πανω στις τρεις κορυφες του... ο πύργος Guaita (γνωστός και ως La Rocca ή First Tower), ο πύργος Cesta (Second Tower) και ο πύργος Montale (Third Tower)... πραγματικα φαινονται πολυ εντυπωσιακοι!!
Aνηφοριζοντας με χαλαρους ρυθμους τα στριφογυριστα καλντεριμια, δεν ξερουμε που να πρωτοκοιταξουμε... μαγεια... μεγαλοπρεπα παλατια και αρχοντικα, ιστορικα και θρησκευτικα μνημεια, διαφορα μουσεια και μεσα σ΄ολα αυτα καταστηματα που πωλουν απο κρυσταλα μουρανο, ρολογια και κολωνιες, μεχρι σπαθια και οπλα. Κανουν χρυσες δουλειες με τους τουριστες... να φανταστειτε οτι οι πωλητες μιλουσαν ελληνικα... ημασταν οι καλυτεροι πελατες τους. Για οσους το εχουν επισκεφτει, θα σας θυμησω το πολυ γνωστο μαγαζι του Σαραβακου, ενος πανεξυπνου Ιταλου εμπορα που ισχυριζοταν οτι εχει συγγενεια με τον γνωστο Ελληνα ποδοσφαιριστη (προφανως για να ξεγελασει τους Ελληνες), τοτε που ο Δημητρης ανηκε στην elite ης Ευρωπης.
Φτασαμε στην κεντρικη πλατεια με το αγαλμα της Ελευθεριας, να ορθωνεται μπροστα ακριβως απο το Παλάτι των Αρχόντων (Palazzo Pubblico). Στην εισοδο του παλατιου, στεκονταν φρουροι με τις χαρακτηριστικες μεσαιωνικες στολες τους. Κατευθυνομαστε προς στο πλατωμα «Balestrieri». Ο ανδριαντας του Bartolomio Borchesi, στημενος στα δεξια του πλατωματος και ο σταθμος του τελεφερικ στα αριστερα, κυριαρχουν στον χωρο. Η θεα απο το πλατωμα ειναι μοναδικη και το ματι δεν χορταινει την ομορφια του τοπιου. Ο πρασινος καμπος χανεται στο γαλαζιο της Αδριατικης... πανοραμα που δεν αφηνει κανεναν ασυγκινητο.
Ολοκληρωνοντας την περιηγηση μας επιστρεψαμε στο κεντρο της πολης και χαζευουμε τις ελκυστικες βιτρινες των μικρομαγαζων... ενα κοκκινο βαζο μουρανο μου ''κλεινει το ματι'' και κανοντας τα σχετικα παζαρια το αποκτω. Επισης ενα δευτερο ''κολλημα που εφαγα'' ηταν με τα οπλα... μπαινω μεσα και γινομαι κατοχος ενος Gas gan centimeter master Colt MK.IV Series 80.
Κι επειδη η επισκεψη μας ειχε ημερομηνια ληξης... καθησαμε στο πρωτο ατμοσφαιρικο καφε-ρεστοραν που βρηκαμε για να γευματισουμε.
Η επομενη ωρα μας βρισκει να καθομαστε στο πουλμαν και να σκεφτομαστε τις ομορφες στιγμες που περασαμε σε αυτο το λιλιπουτειο πανεμορφο κρατος.
