Βόρεια Ιταλία

[McElk]

Εισαγωγή

Τέλη Ιουλίου έγινε το ταξίδι. Αεροπορικώς από Θεσσαλονίκη για Μιλάνο (Μπέργκαμο) 4 άτομα και στη συνέχεια οδικές διαδρομές. Στο Μιλάνο υπήρχε διαθέσιμο κατάλυμα για να μείνουμε όπως και αυτοκίνητο για όλο το οδικό ταξίδι ενώ τα ξενοδοχεία σε Bellagio, Βενετία, Φλωρεντία και Τοσκάνη είχαμε κλείσει από Φεβρουάριο.

1. Μιλάνο

Η πτήση της Ryanair ήταν πρωινή και κατά τις 11.00 προσγειωθήκαμε στο Μπέργαμο. Πήραμε λεωφορείο μπροστά από το αεροδρόμιο για κεντρικό σιδ. σταθμό του Μιλάνου όπου θα φτάναμε σε 45 λεπτά και κατά 5 ευρώ ελαφρότεροι. Σέρνοντας τα βαλιτσάκια μας 15 λεπτά αργότερα «αριβάραμε» (για να χρησιμοποιήσουμε και λίγα Ιταλικά)  στο μικρό «κουκλίστικο» διαμέρισμα που θα μας φιλοξενούσε κοντά στην piazza Argentina. Ένα μπουκάλι Montepulciano με μεγάλα κολονάτα ποτήρια στο τραπέζι και μια ποικιλία τυριών στο ψυγείο μας καλωσόρισαν στην Ιταλία. -   Salute !!

Νωρίς το απόγευμα με το μετρό (1,50 € η απλή διαδρομή) κατεβήκαμε στην piazza Duomo όπου ο μεγαλοπρεπής καθεδρικός ναός.



Υπήρχε εισιτήριο εισόδου για τους τουρίστες (2 €) όπως γενικά υπάρχει σε όλους τους Duomo καθώς και κώδικας ενδυμασίας (γυναίκες με εξώπλατα ή σορτς πρέπει να καλυφθούν με κάποιο ύφασμα). Η φωτογράφηση στο εσωτερικό επιτρέπεται χωρίς φλάς.



Στη συνέχεια περάσαμε από την Galleria Vittorio Emanuele με τα πολυτελή καταστήματα



και βρεθήκαμε στην piazza della Scala όπου η περίφημη Σκάλα του Μιλάνου.



Την πλατεία κοσμεί άγαλμα του Λεονάρντο ντα Βίντσι.



Περιπλανηθήκαμε σε κεντρικούς δρόμους όπου συνυπήρχαν παλαιά και μοντέρνα οικοδομήματα







και καταλήξαμε στην περιοχή Brera με στενούς πεζόδρομους και πολλά καφέ-ρεστωράν (περιοχή των καλλιτεχνών) για φαγητό.



Στην Hosteria de la musica γευθήκαμε ένα υπέροχο ριζότο για το οποίο φημίζεται το Μιλάνο. Βράδυ καλοκαιριού και μετά το δείπνο ένα χωνάκι παγωτού ήταν το must σε κάθε μέρος που πήγαμε. Οι gelateries πολλές και σε κάθε περιοχή – ο κόσμος στην ουρά μέσα και έξω. Εγώ δεν είμαι λάτρης, οι υπόλοιποι της παρέας όμως το τιμήσανε δεόντως παντού. Επιστρέφοντας αργά για το μετρό στην πλατεία Duomo το απογευματινό πλήθος είχε ελαττωθεί σημαντικά.

[McElk]

2. Κόμο

Πρωί – πρωί η αναχώρηση και μετά μια περίπου ώρα φτάσαμε στην πόλη Κόμο στην μια άκρη της ομώνυμης λίμνης που έχει σχήμα λ.





Παρκάραμε δίπλα στη λίμνη (το κόκκινο είναι το δικό μας   )



και επισκεφθήκαμε το Duomo το οποίο φημίζεται για 4 εξαιρετικές μεταξωτές ταπισερί.





Πήραμε στη συνέχεια τον espresso μας αγναντεύοντας την απέναντι όχθη



και με ένα τελεφερίκ (5,50 €)  ανεβήκαμε στην κορυφή ενός λόφου με πανοραμική θέα της λίμνης.





Κάπου μια ώρα χρειαστήκαμε για τα υπόλοιπα 30 χιλιόμετρα μιας ενδιαφέροντος τοπίου διαδρομής δίπλα στη λίμνη



και νωρίς το μεσημέρι απολαμβάναμε το μπάνιο μας και την θέα από την πισίνα του  Borgo Le Terrazze λίγο έξω από το Bellagio.

[McElk]

3. Bellagio

Μετά ένα ελαφρύ γεύμα στο μπαλκόνι του δωματίου με την καταπληκτική θέα στη λίμνη



και ολιγόωρη ξεκούραση πάμε για βραδινή έξοδο στο Bellagio, μια όμορφη κωμόπολη βαρυκεντρικά της περιοχής λίμνης Κόμο.





Στον παραλιακό δρόμο καλοδιατηρημένα παλιά κτήρια στεγάζουν ξενοδοχεία και καφέ-ρεστωράν





ενώ ανηφορικά στενά με καταστήματα (αρκετά με πολυτελή εκθέματα)









οδηγούν σε ξέφωτα και πλατειούλες.



Το μέρος θύμιζε κοσμοπολίτικο ελληνικό νησί. Από μαγαζάκι προμηθευτήκαμε μερικές ποικιλίες τυριών και προσιούτο (τα antipasti που  λένε στην Ιταλία) και κρασί για το βράδυ. Το ηλιοβασίλεμα μας βρήκε να πίνουμε το ποτό μας σε παραλιακό μπαράκι και αργότερα επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο οργανώσαμε το δείπνο μας στο μπαλκόνι με τις προμήθειες που κάναμε.

[McElk]

4. Βίλλες λίμνης Como

Πάνω από μια δωδεκάδα βίλλες στης όχθες της λίμνης αποτελούν αξιοθέατο της περιοχής. Άλλες ιδιωτικές άλλες έχουν κληροδοτηθεί στο δημόσιο, αποτελούν πόλο έλξης τουριστών. Νωρίς το πρωί της επομένης πήγαμε Bellagio όπου από την προβλήτα αναχωρούσαν πλοιάρια που κάνουν τις διαδρομές. Το εισιτήριο (15 €) ίσχυε για όλη την ημέρα για οποιαδήποτε διαδρομή. Το αμάξι παρκάραμε λίγο έξω από τον οικισμό σε ελεύθερο χώρο ώστε να μην επιβαρυνθούμε πάρκιν για ολόκληρη μέρα που θα λείπαμε.



Πρώτο λιμανάκι που κατεβήκαμε ήταν στον οικισμό Lenno και μετά πεζοπορία 30 λεπτών περίπου (υπάρχει και taxi-boat που κάνει την διαδρομή) φτάσαμε στην βίλλα Balbianello (17 € το εισιτήριο που περιλάμβανε και ξενάγηση + 3 για χρήση φωτογραφικής στους εσωτερικούς χώρους). Ένας υπέροχος κήπος περιβάλλει τη βίλλα. Εδώ έχουν γυριστεί σκηνές από Star Wars και James Bond (Casino Royale) και συχνά έρχονται ζευγάρια νεονύμφων για φωτογραφίσεις.





Τελευταίος ένοικος της βίλλας ήταν κάποιος πάμπλουτος ταξιδευτής – εξερευνητής τύπου Indiana Jones  και το εσωτερικό γεμάτο από συλλογές αντικειμένων από τα απίθανα ανά τον κόσμο ταξίδια του.









Όλη η επίσκεψη με το πήγαινε-έλα στο λιμανάκι του Lenno διήρκεσε περί τις 4 ώρες και στη συνέχεια με το πλοιάριο αποβιβαστήκαμε μπροστά στη βίλλα Carlotta (εισιτήριο 9 €).





Ο κήπος εδώ ήταν πραγματικό δάσος με πολύ λιγότερες επεμβάσεις.



Σε κάποια μέρη έκπληκτος είδα σεκόγιες. Είχα την εντύπωση ότι το γιγαντιαίο αυτό είδος ερυθρελάτης υπάρχει μόνον στη Καλιφόρνια.





Στο εσωτερικό η βίλλα φιλοξενούσε εκθέσεις έργων τέχνης κλασσικής και μοντέρνας.









Με το πλοιάριο και πάλι κατευθυνθήκαμε στην κωμόπολη Varenna. Ο οικισμός πιο μικρός και πιο γραφικός από το Bellagio.







Επισκεφθήκαμε τη βίλλα Monastero, αλλά το εσωτερικό ήταν κλειστό, επισκέψιμοι ήταν μόνο οι κήποι (5 €)





Είχε ήδη σκοτεινιάσει όταν με το πλοιάριο επιστρέφαμε στο Bellagio. Στο λιμανάκι καθώς περιμέναμε συναντήσαμε ένα ζευγάρι συμπατριωτών μου από Ορεστιάδα! Η κόρη τους (συμμαθήτρια του γιού μας) είχε πάρει Ιταλό από την περιοχή. Μικρός που είναι ο κόσμος !!!

Σ’ ένα στενάκι του Bellagio είχαμε σταμπάρει από την προηγούμενη το ρεστοράν La Divina Commedia με Ιταλικό μπουφέ τον οποίο τιμήσαμε δεόντως (16 € με ένα ποτό και ελεύθερο φαγητό).

Την επομένη μετά το πρωινό φορτώσαμε για αναχώρηση είχαμε όμως ακόμη μια εκκρεμότητα. Τους κήπους της βίλλας Melzi στην άκρη του οικισμού  Bellagio (6,50 €).





Κι εδώ υπήρχαν αρκετές πανύψηλες σεκόγιες σε περιβάλλον όμως όχι δασώδες αλλά πολύ φροντισμένο.









Συνεχίσαμε για την παλιά πόλη του Bergamo.

[McElk]

5. Μπέργκαμο.

Λίγο πριν το μεσημέρι φτάσαμε και κατευθυνθήκαμε στην περιοχή της παλιάς πόλης (Citta Alta). Παρκάραμε σε εξωτερικά πάρκιν (μέσα με αμάξι μπαίνουν μόνο οι μόνιμοι κάτοικοι) και από μια πύλη προχωρήσαμε σε κεντρικό πεζόδρομο με καταστήματα.





Στην piazza Vecchia ξεχώριζε το καμπαναριό της Capella Colleoni με την μεγάλη καμπάνα (campanone)





Ανεβήκαμε πάνω για πανοραμική θέα της πόλης (3 €)



και λίγο παραπέρα η Duomo του Μπέργκαμο την οποία επισκεφθήκαμε αργότερα.





Η οροφή ήταν έξοχα διακοσμημένη και απαστράπτουσα.



Τα κτίρια παρέπεμπαν μερικούς αιώνες πίσω αλλά, όπως σε κάθε τουριστικό μέρος, υπήρχαν πολλά καταστήματα με γυναικεία είδη γνωστών οίκων μόδας που μάλιστα είχαν και εκπτώσεις. Έτσι οι γυναίκες εξαφανίστηκαν για ένα δίωρο και με τον συνταξιδιώτη μου καθίσαμε στην πλατεία για μπύρες περιμένοντάς τις. Όταν ξανασυναντηθήκαμε μας είχε θερίσει η πείνα. Προμηθευτήκαμε 4 μεγάλα κομμάτια διάφορα είδη πίτσας από μια πιτσαρία (μπουτίκ πίτσας θα ταίριαζε καλύτερα !!)



τα οποία καταβροχθίσαμε καθισμένοι στα μπαγκάκια μιας ανοιχτωσιάς που διέθετε μάλιστα και βρύση με πόσιμο νερό.





Ήταν ήδη σούρουπο όταν επιστρέφαμε στο Μιλάνο. Η χαριτόβρυτος σενιορίτα που μας υποδέχθηκε στο σπίτι θα γινόταν το πέμπτο μέλος της παρέας στη συνέχεια για Βενετία και Φλωρεντία.

Το βράδυ κατεβήκαμε με το μετρό στο σταθμό Gioia μια περιοχή με ουρανοξύστες και μοντέρνα οικοδομήματα για ένα μπαρ. Τα εξωτικά κοκτέιλς που παραγγείλαμε είχαν και εξωτικές τιμές ενώ στην επιστροφή η ξαφνική μπόρα που μας πέτυχε στο δρόμο για το μετρό μας έκανε παπιά.

[McElk]

6. Βενετία
  
Ο αυτοκινητόδρομος Α4 είχε κίνηση σαν να είμαστε μέσα σε μεγαλούπολη. Φτάσαμε Βενετία νωρίς το μεσημέρι. Είχαμε κλείσει δωμάτια στη Villa Gardenia στο Mestre. Από την περιοχή του σιδ. σταθμού προμηθευτήκαμε για 3 μέρες κάρτα μετακινήσεων που ίσχυε για όλα τα πλοιάρια συν τα λεωφορεία (40 €) και κάρτα μουσείων (23 €). Το ένα μέλος της συντροφιάς μας είχε ξανάρθει πρόσφατα και γνώριζε τα κατατόπια. Ξεκινήσαμε την περιήγηση από το παλάτι του Δόγη και τις φυλακές στην πλατεία San Marco.







Συνεχίσαμε με περιπλάνηση στα στενά και τα κανάλια της βόρειας (από το μεγάλο κανάλι) πλευράς και καταλήξαμε για δείπνο σε trattoria της περιοχής Cannaregio (Antica Mola).

Την επομένη εξερευνήσαμε τη νότια πλευρά του grande canale ξεκινώντας από την αγορά του Rialto







και στη συνέχεια κάναμε βόλτα μισής ώρας με γόνδολα (80 €).





Μεσημεριανό διάλειμμα για μπυρίτσες σε βεράντα του Luna Hotel Baglioni και συνεχίσαμε για San Marco.





Για απογευματινά espressάκια σε καφέ στη βάση της ponte dell accademia





ενώ για δείπνο καθίσαμε στην osteria Do Torri στην campo Santa Margherita υπό τους ήχους ζωντανής μουσικής.

Την τελευταία μέρα παραμονής μας στη Βενετία επισκεφθήκαμε τα νησάκια Μουράνo



και Μπουράνο.





Το τελευταίο δείπνο σε ρεστοράν της περιοχής Zattere με τον χώρο τραπεζοκαθισμάτων σε εξέδρα πάνω στο κανάλι (La Piscina).

[McElk]

7. Μάντοβα

Πρωί αφήσαμε τη Βενετία και αντί να πάρουμε το δρόμο απ’ ευθείας για Μπολώνια - Φλωρεντία κάναμε μια παράκαμψη 100 χιλιομέτρων για Μάντοβα. Στην είσοδο της πόλης υπήρχαν πάρκιν όπου αφήσαμε το αμάξι και περπατήσαμε μέχρι την κεντρική πλατεία piazza Sordello  όπου βρισκόταν το Duomo, το castello di San Giorgio και το palazzo Dukale.





Πήραμε πρώτα τα καφεδάκια μας στην πλατεία και επισκεφθήκαμε το κάστρο και το παλάτι.















Στη συνέχεια περάσαμε από την Basilica S. Antrea







όπου στο υπόγειο είχε μία κρύπτη,


και ολοκληρώσαμε με το παλάτι Te









Μέχρι να φτάσουμε Φλωρεντία είχε ήδη νυχτώσει.

[McElk]

8. Φλωρεντία

Το ξενοδοχείο μας (Antica Dimora Johlea) καταλάμβανε τους δύο τελευταίους ορόφους ενός κτιρίου κάπου 1 km βορείως του Duomo. Παρκάραμε ακριβώς μπροστά – η κοπέλα στη ρεσεψιόν μας είπε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα για το βράδυ αλλά το πρωί της επομένης θα έπρεπε να το πάμε σε κλειστό πάρκιν και μας υπέδειξε ενός ξενοδοχείου πολύ κοντά που συνεργαζόταν. Θα πληρώναμε 30 € για δύο βράδια. Αφήσαμε τα βαλιτσάκια στα δωμάτια και βγήκαμε για μια πρώτη βόλτα στη νυχτερινή Φλωρεντία.  Σε μια στροφή του δρόμου αντικρίσαμε ξαφνικά το Duomo μένοντας άφωνοι !!  Ήμασταν οι τελευταίοι πελάτες μιας πιτσαρίας στην piazza della signoria απέναντι από το palazzo vecchio



ενώ σε διπλανό μας τραπέζι καθόταν άλλη μια παρέα Ελλήνων τουριστών.

Σηκώθηκα στις 6.30 το πρωί και κατηφόρισα προς τον ποταμό Άρνο και την γέφυρα Ponte Veccio με σκοπό να φωτογραφίσω πριν την επέλαση των τουριστών. To Duomo



στην ομώνυμη πλατεία,



το Palazzo Vecchio,



την Loggia dei Lanzi



στην piazza della signoria και την Galleria Uffizi



λίγο πριν φτάσω στον Άρνο



και στην  γέφυρα Ponte Veccio



στην επιστροφή μου για το πρωινό στο ξενοδοχείο πριν τις 8.00



είχαν είδη αρχίσει να συγκεντρώνονται τα τουριστικά γκρουπ στα αξιοθέατα.





Όταν κατά τις 9.30 κατεβαίναμε όλοι μαζί, για την είσοδο στο Duomo είχε σχηματισθεί ουρά 150 μέτρων. Προτιμήσαμε να περιπλανηθούμε στην περιοχή Santo Spirito  και Palazzo Piti στην απέναντι όχθη του Άρνου και να επιστρέψουμε μεσημεριανές ώρες για το Duomo όπου η ουρά ήταν σημαντικά μικρότερη. Το εσωτερικό του με απογοήτευσε. Εκτός από τον διακοσμημένο θόλο του το υπόλοιπο οικοδόμημα ήταν σχεδόν τελείως γυμνό.



Για το δείπνο κάναμε κράτηση στην Trattoria Za-Za στην piazza del Mercato και ευτυχώς γιατί ουρές πελατών περίμεναν σειρά. Η σπεσιαλιτέ εδώ ήταν η  Bistecca Fiorentina (για δύο άτομα και πάνω !) που την έπαιρνε σχεδόν κάθε παρέα. Για την επόμενη το πρωί είχαμε κλείσει εισιτήρια για την Galleria Uffizi. Δείχνοντας το βάουτσερ τα πήραμε από ένα γραφείο αποφεύγοντας μεγάλη ουρά στα ταμεία.



Η Γέννηση της Αφροδίτης και η Άνοιξη του Botticelli ανάμεσα στα άλλα έργα διασήμων ζωγράφων και γλυπτών της Αναγέννησης.









Η μέρα συνεχίστηκε με επίσκεψη στο Palazzo Piti



και το βράδυ στην osteria Santo Spirito στην ομώνυμη piazza για τι άλλο; Bistecca Fiorentina



Για τελευταία μέρα στη Φλωρεντία (θα φεύγαμε το μεσημέρι) είχαμε αφήσει την Galleria  dell’ Accademia  όπου δεσπόζον έκθεμα είναι ο Δαυίδ του Μιχαήλ Άγγελου.



Μεσημέρι η σενιορίτα που μας συνόδεψε Βενετία και Φλωρεντία έφυγε με τραίνο για Ζυρίχη και η αρχική τετράδα κατηφορίσαμε με τον S222 (δρόμος του κρασιού) έναν επαρχιακό δρόμο ανάμεσα σε αμπελώνες και γραφικούς οικισμούς για Castellina in Chianti

[McElk]

9. Castellina in Chianti

Στο ενδιάμεσο της διαδρομής κάναμε στάση στο χωριό Grave για ένα πρόχειρο γεύμα στην Antica Macelleria Falorni με antipasti (ποικιλία τυριών και αλλαντικών σερβιρισμένα σε ξύλινο ταβλά) και δοκιμές κρασιών με μία κάρτα από αυτόματα μηχανήματα. Από την οροφή του καταστήματος κρεμόταν δεκάδες καπνιστά χοιρομέρια – εικόνα που θα αντικρίζαμε στο εξής σε όλη την Τοσκάνη.





Λίγη ώρα μετά φτάναμε στο ξενοδοχείο μας (Tenuta di Ricavo) ένα αγροτουριστικό συγκρότημα κοντά στην  κωμόπολη Castellina in Chianti.





Το απόγευμα μας βρήκε να δροσιζόμαστε στην πισίνα και κατόπιν φύγαμε για την κωμόπολη Radda όπου τυχαία σε παράκαμψη του δρόμου ανακαλύψαμε ένα καταπληκτικό ρεστοράν  το Podere Le Vigne. Μέσα στους αμπελώνες με εκπληκτική θέα και παρομοίως φαγητό και κρασί. Μείναμε τόσο ευχαριστημένοι από την βραδιά που ξαναπήγαμε και την μεθεπόμενη για δείπνο.



Την δεύτερη μέρα στο Κιάντι την αφιερώσαμε σε ημερήσια στη Σιέννα* από όπου προμηθευτήκαμε κρασιά και ποικιλία τυριών – αλλαντικών με τα οποία οργανώσαμε πικ-νικ σε κατάλληλο μέρος κοντά στο ξενοδοχείο την ώρα του ηλιοβασιλέματος.



Η βραδινή έξοδος θα γινόταν στην Castellina





Τρίτη μέρα το πρωινό πήγαμε στο San Giminiano*. Μεσημέρι είχαμε ξαναγυρίσει στη βάση μας και μετά λίγο πρόχειρο φαγητό (από τα περισσεύματα του πικ-νικ της προηγούμενης) στο μπαλκόνι του δωματίου, είχαμε ραντεβού σε κοντινή enoteca (κάβα σε αμπελώνα) για δοκιμές κρασιών.



Μια ευχάριστη κοπελίτσα μας είπε λίγα για τον αμπελώνα και μας έδωσε να δοκιμάσουμε τα τρία είδη κόκκινου της παραγωγής τους. Η δοκιμή ξεκινούσε από την πιο μεστή γεύση προς την πιο αιθέρια. Οι άρρενες βεβαίως της παρέας δοκιμάσαμε από … 4 φορές. Τέλος αγοράσαμε 4 μπουκάλια από το 1ο και 3ο είδος που μας άρεσαν (5 και 11 € αντίστοιχα) καθώς και 2 βαζάκια μαρμελάδα … πράσινης ντομάτας. Όλα θα καταναλωνόταν στην επιστροφή μας στο Μιλάνο. Απόγευμα ξαναπεράσαμε από την Castellina όπου επισκεφθήκαμε έναν πύργο που φιλοξενούσε έκθεση ζωγραφικής.





Μέσα στον πύργο ήταν και η αίθουσα συνεδριάσεων του τοπικού κοινοτικού συμβουλίου. Και η τριήμερη παραμονή μας στο Κιάντι έκλεισε όπως είπα και προηγουμένως με ένα δείπνο στο Podere Le Vigne στη Radda.

*για Σιέννα και San Giminiano θα αναφερθώ ξεχωριστά.

[McElk]

10. Σιένα

Η πόλη λες και ξεπήδησε από τον μεσαίωνα. Πλήθος τουριστών μεμονωμένων αλλά και κατά γκρουπ. Μικρές πλατείες κατά μήκος του κεντρικού πεζόδρομου





και η μεγάλη πλατεία Piazza del Campo που δυο φορές το χρόνο φιλοξενεί ιπποδρομίες.



Περιπλανηθήκαμε σε πολυσύχναστα αλλά και ερημικά στενά, μπήκαμε σε αυλές και … palazzo,





















αφιερώσαμε αρκετό χρόνο στην Piazza del Campo,







περάσαμε από το Duomo,





κατεβήκαμε από ένα σύστημα με κυλιόμενες σκάλες στην στέρνα του 1246 Fonte Branda



όπου από πίσω ορθωνόταν ο όγκος του San Domenico,



περάσαμε από το ναό και το σπίτι της Αγ. Αικατερίνης (προστάτιδας της Σιένα),



καθίσαμε για καπουτσίνο και παγωτό στο café  Nannini (τίποτε το ιδιαίτερο), οι γυναίκες έκαναν τα ψώνια τους σε μπουτίκ - εμείς τα κρασιά μας, και απόγευμα επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο.