Αποστολέας Θέμα: Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί!  (Αναγνώστηκε 40906 φορές)

Αποσυνδεδεμένος dimosf

  • Συντονιστής Gallery
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 4651
  • Φύλο: Άντρας
  • disaki.blogspot.gr και fototsepi.blogspot.gr
    • το δισάκι μου στον ώμο......
Απ: Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί!
« Απάντηση #30 στις: Νοέμβριος 23, 2013, 14:07:14 μμ »
Το Κάστρο είναι ένα σύμπλεγμα κτιρίων που χτίστηκαν σε διαφορετικές φάσεις από τον 13ο ως και τον 17ο αι. Καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του τριακονταετούς πολέμου με τη μεγαλύτερη καταστροφή από τους Γάλλους που εισέβαλλαν στα τέλη του 17ου αι. και έκαναν μεγάλες καταστροφές και στην ίδια την πόλη. Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του είναι ερείπια αλλά αυτό μάλλον του δίνει μια ξεχωριστή γοητεία.
Σώζονται κάποια κτίρια,
κυρίως οι προσόψεις τους, που στεγάζουν κάποια μουσεία και εκθέσεις όπως το Γερμανικό Μουσείο Φαρμακευτικής.
Μπήκαμε από την εντυπωσιακή πύλη Elizabethentor περιπλανηθήκαμε στις αυλές
θαυμάσαμε την απίθανη θέα της πόλης και του ποταμούς της,

Αποσυνδεδεμένος dimosf

  • Συντονιστής Gallery
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 4651
  • Φύλο: Άντρας
  • disaki.blogspot.gr και fototsepi.blogspot.gr
    • το δισάκι μου στον ώμο......
Απ: Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί!
« Απάντηση #31 στις: Νοέμβριος 23, 2013, 14:10:42 μμ »
επισκεφτήκαμε το Μουσείο Φαρμακευτικής,
αλλά και το θεόρατο Grosses Fass, το τεράστιο βαρέλι χωρητικότητας 222.000 lt (!!!!!), ύψους όσο ένα σπίτι με δύο ορόφους, στο οποίο ο εκάστοτε άρχοντας μάζευε το ποσοστό από την ποσότητα κρασιού που ήταν υποχρεωμένοι να του δίνουν οι παραγωγοί της περιοχής του. Κουρασμένοι κάτσαμε σε κάποιους πάγκους, πήραμε τα σχετικά λουκάνικα και τσιμπήσαμε να ξεγελάσουμε την πείνα μας.
Με το τελεφερίκ κατεβήκαμε και πάλι, πήραμε τα αυτοκίνητα και γυρίσαμε ο καθένας στη βάση του.
Το ίδιο απόγευμα ήρθαν όλοι στην Bensheim για να γνωρίσουν λίγο της πόλη. Κάναμε μια μεγάλη βόλτα και μετά όλοι μαζί φύγαμε για το διπλανό χωριό Auerbach. Εκεί ο Ιωάννης είχε κανονίσει να φάμε στο εστιατόριο ΓΑΛΑΖΙΟΣ ΠΙΘΗΚΟΣ (Blauer Alf) και να τελειώσει εκεί η μέρα μας. Το μενού είχε μερικά ενδιαφέροντα πιάτα από την ντόπια κουζίνα, υπέροχη μπύρα και πολύ κέφι. Κέφι που ίσως ενόχλησε κάποιους από τα διπλανά τραπέζια. Τι να γίνει όμως. Το χούι δεν κόβεται εύκολα!



(συνεχίζεται)




Αποσυνδεδεμένος dimosf

  • Συντονιστής Gallery
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 4651
  • Φύλο: Άντρας
  • disaki.blogspot.gr και fototsepi.blogspot.gr
    • το δισάκι μου στον ώμο......
Απ: Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί!
« Απάντηση #32 στις: Δεκέμβριος 01, 2013, 12:03:38 μμ »
Το Mannheimτης τεχνολογίας!
Η μέρα αυτή ήταν αφιερωμένη στην τεχνολογία και την ιστορία της.
Σε περίπου 35 χμ προς τα νότια φτάσαμε στην πόλη Mannheim. Μεγάλη, βιομηχανική πόλη είναι γνωστή για το Μουσείο Τεχνολογίας και Εργασίας. Αν και δεν πρέπει νάναι τόσο μεγάλο και πλούσιο όσο αυτό του Μονάχου, στο οποίο δεν έχω πάει, είναι τόσο πλούσιο και μεγάλο, όσο να το ευχαριστηθείς χωρίς να σε εξοντώσει. Έχει δε τα πάντα γύρω από το θέμα του, από τα λίθινα εργαλεία μέχρι τη διαστημική τεχνολογία.
Φτάσαμε και παρκάραμε απ’ έξω. Το κτίριο είναι αρκετά μοντέρνο και περιβάλλεται από ένα μεγάλο πάρκο. Μπαίνοντας στο κτίριο είναι τα εκδοτήρια των εισιτηρίων και ένα κατάστημα με πολλά καλούδια. Αντισταθήκαμε στον πειρασμό με σκοπό να το επισκεφτούμε στο τέλος.
Το πρώτο μέρος αφορούσε τα παιδιά. Μια μεγάλη αίθουσα με διάφορα όργανα-παιγνίδια για την κατανόηση των βασικών αρχών της φυσικής και την εφαρμογή τους σε διάφορα επιτεύγματα της τεχνολογίας και τις εφαρμογές στην καθημερινότητα.
Πολλά πιτσιρίκια, προφανώς από κάποιο νηπιαγωγείο «ξεσάλωναν». Ζηλέψαμε κι εμείς και για λίγο «ξεσαλώσαμε» κι εμείς σα μικρά παιδιά! Μετά τη δόση παλιμπαιδισμού που πήραμε, προχωρήσαμε στο κυρίως μουσείο.
Επιστημονικά όργανα,
μέτρηση του χρόνου,
κίνηση,
μεταφορές,
ζωήλατες μηχανές,
ενέργεια και άλλα πολλά θέματα, κάθε ένα από τις πρώτες μέχρι τις πιο σύγχρονες εφαρμογές.

Αποσυνδεδεμένος dimosf

  • Συντονιστής Gallery
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 4651
  • Φύλο: Άντρας
  • disaki.blogspot.gr και fototsepi.blogspot.gr
    • το δισάκι μου στον ώμο......
Απ: Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί!
« Απάντηση #33 στις: Δεκέμβριος 01, 2013, 17:46:43 μμ »
Σπίτια, από τα πιο παλιά στα πιο σύγχρονα,
με τις ανέσεις της κάθε εποχής,
επαγγελματικοί χώροι με τον εξοπλισμό τους,
παιγνίδια όλων των εποχών,
συλλογές με πακέτα τσιγάρων, κυρίως τσίγκινα,
μπυροπότηρα, απλά ή εξαιρετικά περίτεχνα και άλλα πολλά.
Κουρασμένοι και κυρίως «στομωμένοι» από τα πολλά εκθέματα και τις άπειρες πληροφορίες κάτσαμε σε ένα χώρο αντίγραφο των κυλικείων των εργοστασίων για να τσιμπήσουμε κάτι και να πιούμε μια μπύρα.
Τελευταία ατραξιόν ήταν η βόλτα με το ατμοκίνητο τρένο.
Κάτσαμε στα ξύλινα καθίσματα του βαγονιού, η ατμομηχανή σφύριξε και το τρένο ξεκίνησε. Οι γραμμές βγαίνανε έξω από το κτίριο και ενώ πιστεύαμε πως θα έκανε καμιά βόλτα στο πάρκο, αυτό αφού κινήθηκε σε ευθεία γραμμή για κάτι περισσότερο από 50 μ σταμάτησε, έκανε όπισθεν και επανήλθε στη θέση του (!!). Οποία απογοήτευσις!!!!
Σειρά είχε το κατάστημα για τα σχετικά σουβενιροεφόδια.

Αποσυνδεδεμένος dimosf

  • Συντονιστής Gallery
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 4651
  • Φύλο: Άντρας
  • disaki.blogspot.gr και fototsepi.blogspot.gr
    • το δισάκι μου στον ώμο......
Απ: Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί!
« Απάντηση #34 στις: Δεκέμβριος 03, 2013, 15:27:03 μμ »
Από το Μουσείο ξεκινά η Augustaanlage, δρόμος με πολλά καταστήματα. Έχει βορειοδυτική κατεύθυνση και περνά από μια ημικυκλική πλατεία, την Friedrichsplatz, ίσως την πιο εντυπωσιακή από όλες τις πλατείες της πόλης. Εκεί δεσπόζει ο ύψους 60μ Πύργος του νερού (Wasserturm) του 19ου αι. και η πλατεία είναι διαμορφωμένη γύρω του με σιντριβάνια σα πάρκο. Η Augustaanlage αλλάζει όνομα και γίνεται Heidelberger str. για να φτάσει περίπου μετά από 3 χμ από το Μουσείο στην πλατεία Paradeplatz. Εκεί κάτσαμε να ξαποστάσουμε και να πιούμε ένα καφέ πριν συνεχίσουμε τη βόλτα μας στην πόλη.
Ένας δρόμος που ξεκινά κάθετα από την πλατεία οδηγεί σε περίπου 500μ στο Μπαρόκ Παλάτι της πόλης το Schloss. Έχει σχήμα Π κατά τα πρότυπα των Βερσαλλιών και είναι από τα μεγαλύτερα παλάτια σε όλη τη Γερμανία. Στον Β΄Π.Π. καταστράφηκε μαζί με την πόλη και αναστηλώθηκε στη δεκαετία του 1960. Σήμερα στεγάζει σχολές του πανεπιστημίου
Περάσαμε μέσα από την αυλή του μιας και ήταν κλειστοί οι χώροι που είναι επισκέψιμοι, λόγω περασμένης ώρας και βγήκαμε στο Ρήνο
Οι όχθες είναι όμορφα διαμορφωμένες με γρασίδι, δέντρα και παγκάκια.
Στο σημείο που κάτσαμε μια μεταλλική γέφυρα ενώνει το Mannheim με την απέναντι «δίδυμη» της πόλη Ludwigshafen με τα πολλά βιομηχανικά της κτίρια. Κάτσαμε αρκετή ώρα χαζεύοντας πιτσιρίκια να παίζουν δίπλα στο νερό, πλεούμενα να ανεβοκατεβαίνουν το ποτάμι και πλήθος αυτοκινήτων να περνάνε πάνω από τη γέφυρα.
Είχε έρθει όμως η ώρα να φύγουμε. Περάσαμε και πάλι από το Παλάτι και κάνοντας λίγο προς τα αριστερά
περάσαμε έξω από την εντυπωσιακή εκκλησία των Ιησουιτών και την όμορφη πλατεία-πάρκο που είναι δίπλα της.
Στην πλατεία δεσπόζει το άγαλμα του μεγάλου ποιητή Friedrich Schiller. Συνεχίζοντας με βορειοανατολική κατεύθυνση φτάσαμε στην Marktplatz, όπου βρίσκονται ένας ναός,
το πολύ ωραίο Δημαρχείο,
ένα γλυπτό σύμπλεγμα στη μέση της πλατείας και ένα μεγάλο εστιατόριο τούρκικου φαγητού, το Istanbul. Από εκεί μια διαδρομή πάνω από 3χμ μας έφερε στα αυτοκίνητα για να γυρίσουμε πίσω. Επιλέξαμε να μην πάρουμε τον αυτοκινητόδρομο αλλά την Bergstrasse, το δρόμο που διασχίζει όλη τη Δυτική πλευρά της χώρας και περνά από ένα σωρό γραφικά χωριουδάκια και πόλεις. Στο σπίτι η φίλη μας ετοίμασε το δείπνο όσο εμείς κάναμε ένα μπανάκι και εγώ έκανα τις συνηθισμένες ασχολίες (φωτογραφίες, ημερολόγιο κλπ). Η επόμενη μέρα θα ήταν και η τελευταία στο σπίτι των φίλων μας και επρόκειτο να επισκεφτούμε τη μεγαλύτερη πόλη της περιοχής και μια από τις μεγαλύτερες όλης της χώρας, τη Φρανκφούρτη.

(συνεχίζεται)

Αποσυνδεδεμένος dimosf

  • Συντονιστής Gallery
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 4651
  • Φύλο: Άντρας
  • disaki.blogspot.gr και fototsepi.blogspot.gr
    • το δισάκι μου στον ώμο......
Απ: Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί!
« Απάντηση #35 στις: Δεκέμβριος 05, 2013, 19:40:16 μμ »
Φρανκφούρτη και αποχαιρετισμοί!
Η Φρανκφούρτη είναι η πρωτεύουσα της Έσης, η πρωτεύουσα της Γερμανικής οικονομίας (και μάλλον και της Ευρωπαϊκής) με το χαρακτηριστικό παρατσούκλι «Μπάνκφουρτ», η πρωτεύουσα του γερμανικού τύπου, των εκδόσεων και των διαφημιστικών εταιρειών και φυσικά της πολυπολιτισμικότητας με 1 στους 4 κατοίκους της να είναι μετανάστης πρώτης ή δεύτερης γενιάς. Έχει τόσα αξιοθέατα που χρειάζεται να αφιερώσει κανείς μερικές μέρες, αλλά εμείς απλά είχαμε σκοπό να κάνουμε μια πρώτη γνωριμία, και αυτή με το παλιό της κομμάτι.
Πριν όμως πάμε στη μεγαλούπολη είχαμε να δούμε ένα μικρό διαμάντι που ακούει στο όνομα Michelstadt. Πρόκειται για μια μικρή πόλη γύρω στα 43χμ ανατολικά από την Bensheim, στην καρδιά των λόφων της Odenwald. 
Ξεκινήσαμε μόνοι για εκεί και σε λιγότερο από μία ώρα είχαμε φτάσει. Παρκάραμε και αρχίσαμε να ψάχνουμε για το ιστορικό κέντρο. Χαθήκαμε στα στενά στριφογυριστά καλντερίμια μέχρι που βγήκαμε στην πλατεία. Και τότε γυρίσαμε 5-6 αιώνες πίσω. Η Γερμανία του Μεσαίωνα!!! Αν βλέπαμε και κανένα με ρούχα εκείνης της εποχής να βγαίνει από κάποιο από τα μεσαιωνικά σπίτια ένα γύρο, δεν ξέρω αν θα φεύγαμε από εκεί με «σώας τας φρένας»!!
Τα περισσότερα κτίρια με μπαγδατί (τις χαρακτηριστικές ξυλοδεσιές), μία μεσαιωνική βρύση (16ος αι.) στο κέντρο και στη μια μεριά τα αριστουργήματα της πόλης.
Ο ναός του Αγίου Μιχαήλ του 15ου αι. και δίπλα του το Δημαρχείο του 1484. Είναι ξύλινο με το ισόγειο ανοιχτό γύρω-γύρω, κάτι σαν σκεπαστή αυλή. Στηρίζετε σε χοντρά δοκάρια και στην οροφή έχει τρεις εντυπωσιακούς πύργους. Είχαμε μείνει με το στόμα ανοικτό. Κάτσαμε σε ένα παγκάκι και θαυμάσαμε τις εικόνες για αρκετή ώρα. Στη συνέχεια κάναμε μια βόλτα στα καλντερίμια, είδαμε και θαυμάσαμε και άλλα μεσαιωνικά κτίρια και ξεκινήσαμε για να πάμε στο ραντεβού μας.

Αποσυνδεδεμένος dimosf

  • Συντονιστής Gallery
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 4651
  • Φύλο: Άντρας
  • disaki.blogspot.gr και fototsepi.blogspot.gr
    • το δισάκι μου στον ώμο......
Απ: Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί!
« Απάντηση #36 στις: Δεκέμβριος 06, 2013, 17:32:17 μμ »
Εκείνη τη μέρα κινούμασταν λίγο αλλιώτικα σε σχέση με τις προηγούμενες. Πήγαμε λοιπόν στο Fürth, στο κάμπινγκ που έμενε η υπόλοιπη παρέα (όσοι είχαν απομείνει, μιας και κάποιοι είχαν φύγει για να επιστρέψουν στην πατρίδα), κάτσαμε λίγο στο τροχόσπιτό τους και ξεκινήσαμε μαζί για τη Φρανκφούρτη. Περίπου 75χμ και μια ώρα μετά παρκάραμε κοντά στο παλιό Δημαρχείο της πόλης. Αρκετά πριν φτάσουμε βλέπαμε από μακριά τους ουρανοξύστες που έχουν δώσει στην πόλη το προσωνύμιο «Μανχάταν της Ευρώπης» (!!). Το θέαμα είναι όντως εντυπωσιακό αλλά προσωπικά δεν έχει κάτι το θελκτικό και με αφήνει αδιάφορο.
Αφήσαμε λοιπόν τα αυτοκίνητα και στρίβοντας στη γωνία δεξιά βρεθήκαμε στην επικλινή, πλακόστρωτη πλατεία Römerberg.
Στην πλατεία δεσπόζουν μερικά πολύ όμορφα κτίρια.
Το παλιό δημαρχείο Römer,
η εκκλησία του Αγίου Νικολάου του 13ου αι. και τα κτίρια απέναντι από το δημαρχείο, με 4-5 ορόφους και πρόσοψη με μπαγδατί, τα οποία καταστράφηκαν στο Β΄ Π.Π. και κτίστηκαν και πάλι όπως ήταν αιώνες πριν. Στην πλατεία κόσμος πολύς έκανε βόλτα, καθόταν στα καφέ και τα εστιατόρια, άκουγε τους πλανόδιους μουσικούς,
θαύμαζε τα «ζωντανά αγάλματα» και έκανε χάζι με τους καλεσμένους ενός γάμου που βγήκε κάποια στιγμή από τα Δημαρχείο και είχαν στήσει σωστό πανηγύρι κάνοντας πλάκα με τους νιόπαντρους. Μαζί με τους πολλούς κι εμείς. Φωτογραφίες πολλές και βόλτες στην πλατεία και τα γύρω στενά.

Αποσυνδεδεμένος dimosf

  • Συντονιστής Gallery
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 4651
  • Φύλο: Άντρας
  • disaki.blogspot.gr και fototsepi.blogspot.gr
    • το δισάκι μου στον ώμο......
Απ: Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί!
« Απάντηση #37 στις: Δεκέμβριος 07, 2013, 09:57:14 πμ »
Λίγο βορειότερα από την Römerberg, είναι το Hauptwache. Χτίστηκε το 1671 και χρησιμοποιήθηκε αρχικά σαν πειθαρχείο και αργότερα σαν φυλακή. Από τις αρχές του 20ου αι. στεγάζει ένα όμορφο καφέ και είναι από τα πιο δημοφιλή σημεία συνάντησης της πόλης. Εκεί πήγαμε και εμείς για καφέ αλλά να συναντήσουμε τον Ιωάννη και τη Χίλε που ήρθαν αργότερα με τη συγκοινωνία. Ήρθε και η κόρη τους η Άννα να μας βρει και να τη γνωρίσουμε. Κάτσαμε αρκετά ώσπου η παρέα άρχισε να σκορπά. Οι κουμπάροι μας έπρεπε να πάνε στο αεροδρόμιο για να φύγει η κόρη τους για την Κοπεγχάγη και η Άννα είχε δουλειά. Με τους Γερμανούς φίλους μας ξεκινήσαμε μια ακόμα βόλτα.
Απέναντι από το Hauptwache ξεκινά ο κεντρικός εμπορικός δρόμος της πόλης η Zeil. Κατά μήκος του ένα μίγμα με κάποια παραδοσιακά κτίσματα αλλά κυρίως σύγχρονα εμπορικά κέντρα. Για εκεί ξεκινήσαμε κι εμείς.
Στην αρχή της κάτσαμε αρκετή ώρα θαυμάζοντας δύο υπέροχους μουσικούς που έπαιζαν Τσίμπαλο, κάτι σα το δικό μας σαντούρι αλλά πολύ μεγαλύτερο για αυτό και δεν είναι φορητό. Έπαιζαν υπέροχα. Τα όργανα αλλά κυρίως αυτά που έπαιζαν έδειχναν τσιγγάνικη μουσική από Ουγγαρία ή Ρουμανία.
Δίπλα τους ένας πλανόδιος ζωγράφος είχε ζωγραφίσει στο πεζοδρόμιο το γνωστό πίνακα του Βέρμερ, «Το κορίτσι με το σκουλαρίκι». Ομολογώ πως ήταν εξαιρετικά πετυχημένη η αντιγραφή του διάσημου πίνακα. Αρκετός κόσμος, μαζί με εμάς, στέκονταν γύρω από τους μουσικούς και τον πίνακα θαυμάζοντας πότε το ένα και πότε τα άλλο.
Στη συνέχεια μου έκανε μεγάλη εντύπωση ένα υπερσύγχρονο, γυάλινο εμπορικό κέντρο με μια τρύπα στη μέση σα να είχε δεχτεί κάποια οβίδα που είχε περάσει πέρα για πέρα.
Ξανά στα στενοσόκακα και φτάσαμε στο αυτοκίνητο. Σε λιγότερο από μια ώρα φτάσαμε στο σπίτι. Κάναμε ένα ντουζ μέχρι να έρθουν οι κουμπάροι μας και όλοι μαζί κινήσαμε για το κέντρο της Bensheim
όπου κάτσαμε στο εστιατόριο Walderdorffer Hof για το τελευταίο δείπνο μας στην πόλη που μας φιλοξένησε για έξι ολόκληρες ημέρες. Καληνύχτα Bensheim, καληνύχτα αγαπημένοι μας Ιωάννη και Χίλε, ελπίζουμε σύντομα να βρεθούμε και πάλι να περάσουμε και πάλι όμορφα. Σας ευχαριστούμε για τη φιλοξενία!!


(το ταξίδι συνεχίζεται)

 Περισσότερες φωτογραφίες: https://picasaweb.google.com/dsmfiot/GERMANYAugust2009PART1

Από το http://disaki.blogspot.gr/2013/10/blog-post.html  και http://disaki.blogspot.gr/2013/09/blog-post_29.html

Αποσυνδεδεμένος dimosf

  • Συντονιστής Gallery
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 4651
  • Φύλο: Άντρας
  • disaki.blogspot.gr και fototsepi.blogspot.gr
    • το δισάκι μου στον ώμο......
Απ: Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί!
« Απάντηση #38 στις: Ιανουάριος 05, 2014, 14:43:46 μμ »
Δ΄. Κούκοι, Μπλακ Φόρεστ και γαλλικό κρασί!



Στα λουτρά των βασιλιάδων και…των απλών θνητών!
Την άλλη μέρα, μετά το πρωινό μας, μαζέψαμε τα πράγματα, φορτώσαμε, ευχαριστήσαμε και χαιρετίσαμε τους φιλόξενους φίλους που θα έφευγαν και αυτοί γι τη Γαλλία και ξεκινήσαμε για τον επόμενο προορισμό μας, το «Μαύρο Δάσος» ή αλλιώς «Μέλας Δρυμός» (Schwarzwald), πατρίδα της διάσημης σε όλο τον κόσμο τούρτας Black Forest!!
Η διαδρομή μέχρι τη μικρή πόλη Bad Krozingen στην οποία είχαμε κλείσει ένα διαμέρισμα (η υπόλοιπη παρέα θα έμενε σε ένα κάμπινγκ ανάμεσα στο παρακείμενο Staufen και το Munstertall) είναι περίπου 250χμ. Εμείς τη σπάσαμε ακριβώς στη μέση για μια μικρή επίσκεψη σε μια διάσημη λουτρόπολη της Ευρώπης, το Baden-Baden.
Γνωστή λουτρόπολη από τα χρόνια των Ρωμαίων έφτασε στην αποθέωση όταν τον 19ο αι. Βασιλιάδες, Αυτοκράτορες, ζωγράφοι, συνθέτες και λοιποί καλλιτέχνες και πλούσιοι της εποχής συνέρρεαν στην πόλη που ονομάστηκε «Καλοκαιρινή Πρωτεύουσα της Ευρώπης». Το ξεπεσμένο καζίνο μετατράπηκε σε ένα παλάτι αντάξιο των επισκεπτών της πόλης (Kurhaus) και περιουσίες ολόκληρες κερδίζονταν ή χάνονταν ώσπου να ανοιγοκλείσεις τα μάτια σου. Φυσικά και οι λουτρικές εγκαταστάσεις είναι αντάξιες των κορμιών που κουράρουν και πάνω απ’ όλα των πορτοφολιών τους.
Ακολουθώντας δευτερεύοντες δρόμους, σε μια ώρα και κάτι φτάσαμε στην πόλη. Παρκάραμε το αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε μια βόλτα.
Πρώτα στο παλιό κέντρο της με τις πλατείες, τα πλακόστρωτα σοκάκια,
τις σκάλες, τα σπίτια με τις περίτεχνες προσόψεις και τα πολλά εστιατόρια και καφέ.
Στη συνέχεια στην περιοχή γύρω από το Καζίνο με τις αλέες, τους κήπους, τα τρεχούμενα νερά και το πολύ, μα πάρα πολύ πράσινο. Γυρίσαμε και πάλι στο κέντρο και κάτσαμε να φάμε.
Μετά το φαΐ κάναμε άλλη μια βόλτα, μπήκαμε στο αυτοκίνητο και κάναμε μια βόλτα, εποχούμενοι, στη λίγο πιο έξω από το κέντρο περιοχή και ξεκινήσαμε να φτάσουμε στον τελικό μας προορισμό.
Περασμένο μεσημέρι φτάσαμε στον τελικό μας προορισμό. Αναζητήσαμε το κλειδί του διαμερίσματος και ανεβάσαμε τα πράγματα να ξεκουραστούμε.
Το Bad Krozingen είναι ένα χωριό που διαθέτοντας θερμές πηγές έχει προσανατολιστεί στο είδος αυτό του ιαματικού τουρισμού. Το συγκρότημα των διαμερισμάτων στο οποίο είχαμε νοικιάσει ήταν μέσα σε ένα μεγάλο πάρκο, το Kur-park στο οποίο υπήρχαν πολλά τέτοια συγκροτήματα, ξενοδοχεία, εστιατόρια αλλά και «κλινικές» για θεραπείες. Αυτό που κυριαρχούσε ήταν μια πολύ ηρεμιστική ησυχία και πολύ πράσινο. Κόσμος έκανε περιπάτους ή ποδήλατο, κάθονταν σε παγκάκια και κουβέντιαζαν και γενικά το κλίμα ήταν ολίγον «κατατονικό»! Για μας που όλη τη μέρα θα γυρνούσαμε και θα επιστρέφαμε ψόφιοι ήταν μάλλον ότι καλύτερο (γιατρέ μου είναι σοβαρό; )!
Ξεκουράστηκα λίγο και βγήκα να πάω μέχρι το κέντρο του χωριού, να δω το χώρο και να «κόψω κίνηση». Απέχει γύρω στο ένα χιλιόμετρο και ο περίπατος ήταν πολύ ωραίος. Το χωριό είναι όμορφο με μικρά σπίτια που το κάθε ένα έχει τον κήπο του, μικρές και πιο μεγάλες εκκλησίες και μερικές πλατείες με κάποια μαγαζιά ένα γύρο. Εστιατόρια, καφέ, σούπερ μάρκετ, φούρνοι κλπ. Στην πλατεία, στο κέντρο, απέναντι από το Δημαρχείο είναι η εκκλησία. Σε όλη την πλατεία είχε μεγάλη κίνηση. Έστηναν τέντες, τραπέζια, πάγκους και μια εξέδρα με ηχητικά. Σε μια κολώνα είδα κολλημένη μια μικρή αφίσα. Χωρίς να ξέρω Γερμανικά κατάλαβα πως κάποιο φεστιβάλ γινόταν εκείνο το βράδυ της Παρασκευής. Επειδή ήταν παραμονή της Παναγίας νόμιζα πως είχε να κάνει με το Δεκαπενταύγουστο. Τελικά διαπίστωσα πως επρόκειτο για «Γιορτή κρασιού» (!!!) Ναι, κρασιού και όχι μπύρας! Αμέσως τηλεφώνησα στην υπόλοιπη παρέα στο κάμπινγκ και κανονίσαμε να πάμε στη γιορτή μόλις βράδιαζε. Έτσι κι έγινε. Κότσια, σαλάτες με τουρσιά και πάρα πολύ καλό κόκκινο κρασί! Ήταν κάτι που δεν μπορούσα να το πιστέψω. Μέχρι τότε όσα γερμανικά κρασιά είχα δοκιμάσει ήταν απλά μέτρια μέχρι καλά. Αυτό ήταν υπέροχο. Μια ορχήστρα έπαιζε πόλκες και βαλς και κάποιοι είχαν σηκωθεί και χόρευαν.
Γυρίσαμε ψόφιοι για ύπνο, γύρω στα μεσάνυχτα. Το πρώτο μας βράδυ στο Μέλανα Δρυμό ήταν εξαιρετικό! Καλή μας συνέχεια!!

(συνεχίζεται)

Αποσυνδεδεμένος dimosf

  • Συντονιστής Gallery
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 4651
  • Φύλο: Άντρας
  • disaki.blogspot.gr και fototsepi.blogspot.gr
    • το δισάκι μου στον ώμο......
Απ: Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί!
« Απάντηση #39 στις: Ιανουάριος 06, 2014, 11:15:39 πμ »
Μεσαιωνικά κανάλια και πολλά λουλούδια!
Η πρώτη μέρα στο Μέλανα Δρυμό είχε επίσκεψη στη….Γαλλία (!!!!!).
Περίπου 17χμ προς τα βορειοδυτικά από εκεί που μέναμε είναι μια γέφυρα πάνω στο Ρήνο που σε φέρνει από τη μια στην άλλη μεριά. Πάνω της  στέκουν δυο πινακίδες. «Γερμανία τέλος», «Καλώς ήλθατε στη Γαλλία». Φυσικά στην αντίστροφη πορεία το ανάποδο. Ο Ρήνος αποτελεί το σύνορο μεταξύ των δύο χωρών για αρκετά χιλιόμετρα. Όταν όμως μιλάμε για σύνορα έχουν χάσει την παλιά τους σημασία. Αν δεν υπήρχαν οι παραπάνω πινακίδες δεν θα έπαιρνες χαμπάρι πως άλλαξες χώρα. Τέλος πάντων. Η περιοχή της Γαλλίας στα δυτικά του Ρήνου, απέναντι από το Μέλανα Δρυμό είναι η Αλσατία (Alsace), η κρασοχώρα. Περιοχή με διπλή προσωπικότητα και με μια ταυτότητα που δεν προσδιορίζεται ακριβώς. Πότε στη Γερμανία, πότε στη Γαλλία άλλαξε χέρια κάμποσες φορές στα χρόνια που πέρασαν. Έτσι έχει πολλές επιρροές από τις δύο χώρες στην αρχιτεκτονική, την κουζίνα, τα έθιμα και γενικότερα την κουλτούρα. 21χμ προς τα δυτικά είναι μια πόλη κούκλα η Colmar.
Colmar. Μεσαιωνική πόλη-φρούριο που διατηρεί ακόμα και σήμερα σε μεγάλο βαθμό το «μεσαιωνικό» της χαρακτήρα. Όπως και στα περασμένα χρόνια, έτσι και σήμερα η πόλη είναι η καρδιά της αμπελοκαλλιέργειας στην Αλσατία. Το μεγαλύτερο μέρος του ιστορικού κέντρου της πόλης είναι πεζοδρομημένο και έτσι ο κόσμος περιφέρεται ξέγνοιαστος. Δεκαπενταύγουστος και ο κόσμος είναι πολύς!
Φτάσαμε σε περίπου 40 λεπτά, παρκάραμε σε ένα από τα πολλά πάρκινγκ που έχουν φτιάξει περιφερειακά του κέντρου και μπήκαμε στο κέντρο. Λίγα μέτρα παρακάτω, σε μια πλατεία, απέναντι από το Μουσείο Underlinden,
ένα πράσινο τρενάκι μας καλούσε για μια βόλτα και μια πρώτη γνωριμία με την πόλη. Μπήκαμε κι εμείς μαζί με πολλούς άλλους και ξεκίνησε.
Περάσαμε από την πλατεία με τον Καθεδρικό, την Grand Rue, το σπίτι με τα κεφάλια (Maison des Têtes), το Maison Adolphe του 1350,
το Maison Pfister του 16ου αι., το Κτίριο των Σωματοφυλάκων (Corps de Garde), το Παλιό Τελωνείο (Ancienne Douane),
την περιοχή της Μικρής Βενετίας. Έτσι πήραμε μια ιδέα της πόλης και με το τέλος της βόλτας, που κράτησε κάτι λίγο πάνω από τη μισή ώρα, ξεκινήσαμε με τα πόδια να τη γνωρίσουμε καλύτερα.