Σοκολάτες, Μπλακ Φόρεστ κι ένα ποτήρι κρασί!

[dimosf]

Φεύγοντας από το Schaffhausen, περάσαμε κάτω από τον κυκλικό πύργο που βρίσκεται στα ανατολικά της πόλης, τον Munot. Ο δρόμος ανεβοκατέβαινε πλάι στο ποτάμι και σε λίγο ένα υπέροχο θέαμα φάνηκε στην απέναντι μεριά μιας γέφυρας. Όμορφα κτίρια και εκκλησίες δίπλα στο ποτάμι. Η πρώτη αυτή εικόνα προδιέθετε για τα καλύτερα που θα έρχονταν σε λίγο. Περάσαμε τη γέφυρα και παρκάραμε δίπλα της. Το ποτάμι σε εκείνο το σημείο είναι σχετικά ορμητικό, αλλά καθαρό.

Εκεί λοιπόν, δίπλα στη γέφυρα μια ομάδα παιδιών έπαιζε με τα νερά. Βουτάγανε, αφήνανε το ποτάμι να τα παρασύρει, βγαίνανε λίγο πιο κάτω και γύρναγαν με τα πόδια για να επαναλάβουν ξανά και ξανά το παιχνίδι τους. Όμορφες εικόνες «αθωότητας»!! Αφού φωτογραφίσαμε αυτές τις πρώτες εικόνες προχωρήσαμε προς την κεντρική πλατεία του Δημαρχείου, τη Rathausplatz.Θεούλη μου!! Τι βλέπανε τα ματάκια μας!! Η πιο όμορφη πόλη που είδαμε στην Ελβετία και μια από τις πιο όμορφες που έχω δει ποτέ!! Υπέροχα ξύλινα σπίτια και δημόσια κτίρια με ζωγραφισμένες προσόψεις γύρω από μια υπέροχη πλατεία στην οποία δεσπόζει το Δημαρχείο του 16ου αι.

Πίσω από τα κτίρια φαίνεται το πανέμορφο κωδωνοστάσιο του Αγίου Γεωργίου

[dimosf]

Η βόλτα που κάναμε στα στενά γύρω από την πλατεία,

απλά ενίσχυσε την εντύπωση για την ομορφιά της πόλης.

[dimosf]

Όλα, μα όλα τόσο όμορφα!!

Κάτσαμε στην πλατεία για καφέ απολαμβάνοντας την τόση ομορφιά γύρω μας. Αισθανόμουνα πολύ τυχερός που οι μέρες στην Ελβετία ήταν τόσο καλές από άποψη καιρού και που οι τελευταίες εικόνες από την υπέροχη αυτή χώρα ήταν ο καλύτερος αποχαιρετισμός που θα μπορούσαμε να έχουμε.

Φυσικά η ομορφιά γύρω μου, μαζί με όσα είχα απολαύσει τις προηγούμενες μέρες με έκαναν να υποσχεθώ στον εαυτό μου και άλλα ταξίδια στη χώρα του Γουλιέλμου Τέλου. Εις το επανειδείν όμορφη Ελβετία!!

(το ταξίδι συνεχίζεται στη Γερμανία)

Περισσότερες φωτογραφίες: https://picasaweb.google.com/dimos56/SWITZERLANDAugust2009

Από το http://disaki.blogspot.gr/2013/09/blog-post_29.html

[dk]

  Δημο!!

[dimosf]

Β΄ Στα μέρη των Nibelungen!

Bensheim
Από τη Λουκέρνη κατευθυνθήκαμε βόρεια σε πολύ καλούς δρόμους μέχρι την πόλη της Γερμανίας, Bensheim, 30 και κάτι χμ μετά τη Χαϊδελβέργη και περίπου 65 χμ πριν φτάσουμε στη Φρανκφούρτη, στα νότια της Έσης. Συνολικά περίπου 370χμ.
Εκεί εμείς θα μέναμε σε φίλους και η υπόλοιπη παρέα σε ένα κοντινό κάμπινγκ. Το GPS μας έφερε ακριβώς έξω από την πόρτα τους. Την πόρτα της δικής τους μονοκατοικίας, πολύ κοντά στο κέντρο της πόλης. Ο Johannes (του αρέσει να τον λέμε Ιωάννη) και η Hille μας περίμεναν.

Ωραίο δίπατο σπίτι με υπέροχο, καταπράσινο κήπο. Ο Ιωάννης ξέρει πολύ καλά Ελληνικά και η Hille Αγγλικά και έτσι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα επικοινωνίας.
Στο ισόγειο το σαλόνι, όπου και θα κοιμόμασταν, είναι σαν πινακοθήκη.

Ωραίοι πίνακες και πολλά γλυπτά, κυρίως από ξύλο. Ο πατέρας της φίλης μας ήταν από τους μεγαλύτερους γλύπτες της Γερμανίας, λίγο πριν και μετά τον Β΄Π.Π. Στο δωμάτιο υπήρχαν σκόρπια διάφορα όργανα, μιας και όλη η οικογένεια παίζει μουσική!
Μας κέρασαν και κάτσαμε να τα πούμε λίγο.

[dimosf]

Πριν αρχίσει να σουρουπώνει βγήκαμε μια μικρή βόλτα για μια πρώτη γνωριμία με το κέντρο της πόλης.

Τυπική Γερμανική πόλη, με τους πεζόδρομούς της,

τις πλατείες, πράσινο αρκετό, ένα ποταμάκι που την κόβει στα δύο, μικρά, λουλουδιασμένα γεφυράκια εδώ κι εκεί

και όμορφα σπίτια, πολλά αιώνων, με τις ξυλοδεσιές τους,

[dimosf]

αλλά και άλλα πιο Μπαρόκ.

Τέλος μια παιδική χαρά με πολύ μοντέρνα, φουτουριστικά παιγνίδια από ανοξείδωτο ατσάλι και πλαστικό, που μας έκανε για λίγο παιδιά, μιας και ήταν αργά και δεν είχε παιδιά και εμείς βλέπαμε τέτοια παιγνίδια για πρώτη φορά.

Πολύ κοντά στο σπίτι ένα Trabant, εν ενεργεία όπως μου είπε ο Ιωάννης, τράβηξε την προσοχή και το φακό της μηχανής μου! Η Hille ετοίμασε και σέρβιρε πεντανόστιμο φαγητό. Μετά το φαΐ κάτσαμε για λίγο να πούμε για το ταξίδι μας, να μας πούνε κι αυτοί τα νέα τους και αποσυρθήκαμε νωρίς. Εμείς ψόφιοι από κούραση, αυτοί γιατί πέφτουν νωρίς, σύντομα κοιμόμασταν βαθιά.

(συνεχίζεται)

[/b]

[dimosf]

Lorsch, Worms, Mainz και άλλα όμορφα!
Κυριακή και σήμερα έχει μια μεγάλη βόλτα στη δυτική πλευρά του Ρήνου στη Ρηνανία-Παλατινάτο. Ξεκινήσαμε όμως από μια μικρή πόλη της Έσης, τη Lorsch. ΄Εχει όμορφα κτίρια και μια ωραία πλατεία με μια βρύση που δείχνει την ιστορία της πόλης

μιας και δείχνει μια καθιστή γυναίκα που αρμαθιάζει καπνό ενώ δίπλα της παίζει το παιδί της.

Πίσω ακριβώς το Δημαρχείο με τις χαρακτηριστικές ξυλοδεσιές. Όπως μάθαμε η πόλη ζούσε για μεγάλο διάστημα από την καλλιέργεια του καπνού. Αυτό όμως που είχαμε έρθει να δούμε ήταν λίγα τετράγωνα πιο πέρα.
Στα μέσα του 8ου αι., Βενεδικτίνοι μοναχοί έφτιαξαν ένα μοναστήρι. Άκμασε για 5 αιώνες μέχρι που πέρασε στα χέρια του αρχιεπισκόπου του Mainz, που εξανάγκασε τους Βενεδικτίνους να φύγουν και τους αντικατέστησε με Κιστερκιανούς. Στην περίοδο της Μεταρρύθμισης διαλύθηκε και το 1621 οι Ισπανοί το κατέστρεψαν σχεδόν όλο.

Λίγα έμειναν με κυριότερο το Torhalle (σπίτι της πύλης) με την υπέροχη διακόσμηση. Από το 1992 φιγουράρει στη λίστα με τα Μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.
Κάναμε τις βόλτες μας στην πόλη και τα ερείπια του μοναστηριού, βγάλαμε τις φωτογραφίες μας και φύγαμε να βρούμε την υπόλοιπη παρέα.

[dimosf]

Το ραντεβού μας ήταν στην πόλη Worms, κάτι λιγότερο από 20 χμ από εκεί που ήμασταν, ακριβώς μετά τον Ρήνο προς τα δυτικά.
Η πόλη Worms είναι γνωστή για δύο πράγματα: Το τεράστιο σε μέγεθος Καθεδρικό του Αγίου Πέτρου και το ότι εδώ ο Λούθηρος διέρρηξε οριστικά τις σχέσεις του με την επίσημη Καθολική Εκκλησία.

Το ραντεβού με την υπόλοιπη παρέα ήταν έξω από το Ναό. Είναι τόσο μεγάλος που τον βλέπαμε πριν ακόμα μπούμε στην πόλη (!!). Κτίστηκε τον 12ο-13ο αι. σε Γερμανικό Ρομανικό ρυθμό και είναι ένας από τους μεγαλύτερους της Γερμανίας. Μπαίνοντας μέσα (απαγορεύονταν οι φωτογραφίες), ο όγκος της σε «συνθλίβει»! Τα έπιπλα και τα σκεύη είναι πολύ νεώτερα. Σε αυτό το ναό ,το 1521, η αυτοκρατορική συνέλευση (δίαιτα) διέταξε τον Λούθηρο να απαρνηθεί τις αιρετικές του πεποιθήσεις. Τότε αυτός τόλμησε να ξεστομίσει την φράση: «Στέκομαι εδώ μπροστά σας, δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά, ο Θεός βοηθός». Και έτσι ξεκίνησαν όλα

.

Σήμερα, λίγο μακρύτερα από τον Ναό στέκει το επιβλητικό μνημείο του Λούθηρου με τους οπαδούς του. Εκεί ήταν η δεύτερη στάση μας. Από εκεί περπατήσαμε λίγο στα πλακόστρωτα της πόλης και κάτσαμε σε μια πλατεία για παγωτό.

Εκεί είναι και ένα σιντριβάνι με ένα πολύ εντυπωσιακό κυκλικό, μπρούτζινο γλυπτό.
Επόμενος προορισμός μας η πόλη του Γουτεμβέργιου και της τυπογραφίας. Η Mainz.

(συνεχίζεται)

[dimosf]

Από τη Worms κινηθήκαμε για λίγο παράλληλα με τον Ρήνο προς τα βόρεια και στο 6ο χμ στρίψαμε αριστερά μπαίνοντας πιο δυτικά με σκοπό να διασχίσουμε μια περιοχή με κρασοχώρια στις πλαγιές δυτικά του Ρήνου. Δεν έχω ξαναδεί στη ζωή μου τόσα πολλά αμπέλια (δεν έχω επισκεφτεί βέβαια τις κρασοπεριοχές της Γαλλίας και της Ιταλίας για σύγκριση)!! Ατέλειωτες σειρές από κλήματα τακτοποιημένα σα στρατιώτες σε παράταξη (απαγορεύονται οι συνειρμοί!!!!). Για πάνω από 30 χμ βρισκόμασταν σε ένα δρόμο όπου δεξιά και αριστερά έβλεπες μόνο αμπέλια και που και που τα σπίτια μικρών χωριών με ονόματα που όλα σχεδόν τελειώνουν σε –heim.
Osthofen, Bechtheim, Hillesheim, Dolgesheim, Dalheim, Dexheim, Oppenheim. Η διαδρομή σχηματίζει ένα ημικύκλιο και βγαίνει πάλι στο Ρήνο. 20 χμ παραποτάμιας διαδρομής και μπήκαμε στην πόλη Mainz.
Πρωτεύουσα της περιοχής Ρηνανία-Παλατινάτο, είναι αρκετά μεγάλη πόλη με σπουδαία ιστορία.

Οι Επίσκοποι-Πρίγκιπες και εκλέκτορες της πόλης δημιούργησαν και εδώ ένα «θηριώδη» σε μέγεθος καθεδρικό Ναό τον 12ο αι., αν και είχε αρχίσει να χτίζεται πάνω από ένα αιώνα πριν.

Ο Ναός μαζί με τα υπόλοιπα εκκλησιαστικά κτίρια σχηματίζουν ένα συγκρότημα στη μέση του οποίου υπάρχει ένα αίθριο στα πρότυπα των μοναστηριών με τον κήπο στη μέση και τους διαδρόμους με τις κιονοστοιχίες ένα γύρω. Γύρω από το ναό «στριμώχνονται» τα κτίρια της πόλης σχηματίζοντας ένα πλέγμα από στενά πλακόστρωτα δρομάκια, πεζοδρομημένα σήμερα.