Διάβασα πολύ προσεκτικά όλα τα σχόλια...
Όσων αφορά το 1ο μέρος εκτός απ το wwoof πολύ καλό είναι και το work away. Δεν έχει μόνο εργασία σε φάρμες αλλά πιο ευρύ πεδίο και πιο ευέλικτα ωράρια εργασίας. Βάζεις στην αναζήτηση σε ποια χώρα θέλεις να πας και σου βγάζει όλους όσους χρειάζονται εθελοντές εκεί. Σου δίνουν στέγη και φαΐ και γράφουν τι ζητάνε. Έχω κάποιες ενστάσεις γιατί αυτοί που ζητάνε εθελοντές μπορεί να είναι οτιδήποτε (ακόμα και να τους βοηθάς στις δουλειές του σπιτιού που έλεος άμα ήθελα να γίνω οικιακή βοηθός, το κάνω και με πληρωμή) αλλά έχει μερικά προγράμματα που αξίζουν! Απλά προσέχεις καλά τι ακριβώς σου ζητάνε να κάνεις (που μπορεί να είναι από μαθήματα αγγλικών ή ιππασίας ή μουσικής σε παιδιά μέχρι οτιδήποτε και διαβάζεις το feedback.
Στο μπλογκ μου υπάρχει ένα ποστ σε σχέση με αυτό το θέμα το οποίο έχει γράψει η αδελφή και δε με εκφράζει απόλυτα αλλά υπάρχουν κάποιες ιδεές και έχω δοκιμάσει τα περισσότερα από αυτά:
http://backpackphotos.blogspot.com/2011/07/traveling-low-budget-introduction.htmlΜπορεί μερικά να φαίνονται αρκετά hard core. Και εγώ πριν τα δοκιμάσω αυτό νόμισα αλλά τελικά δεν είναι και τόσο τρομερό. Όσων αφορά τις καταλήψεις για παράδειγμα... Όταν πήγα Ρώμη μείναμε σε μια κατάληψη που δεν είναι ακριβώς αυτό που ακούγεται. Είναι ένα πολύ παλιό και όμορφο κάστρο που χρησιμοποιούνταν σαν κτήριο απ το στρατό και όταν ο στρατός ο εγκατέλειψε μπήκαν μέσα καλλιτέχνες (κυρίως ζωγράφοι) έβαψαν πανέμορφα όλους τους τοίχους και έφτιαξαν σιγά σιγά μια αυτόνομη κοινότητα. Ζουν μέσα στο κάστρο, έχουν μια μεγάλη τραπεζαρία που τρώνε όλοι μαζί, καλλιεργούν μερικά πράγματα για τροφή και έχουν πολλές πολιτιστικές δράσεις, θέατρο, μουσική, προβολές ταινιών κάθε μέρα. Μείναμε μόνο 2 μέρες εκεί (μη με ρωτήσετε πως το κανονίσαμε και γιατί μας δέχτηκαν όπως με ρωτάνε όλοι, απλά προέκυψε μάλλον) αλλά είναι το πρώτο πράγμα που έχω να θυμάμαι απ τη Ρώμη και θα κρατήσω τη φιλοξενία αυτών των ανθρώπων μέσα στην καρδιά μου. Τέτοιου τύπου καταλήψεις υπάρχουν πολλές στις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις και ειδικά στο Βερολίνο ένα σορό.
Τώρα όσων αφορά το couchsurfing που γίνεται όλη η κουβέντα... Είμαι couchsurfer και δηλώνω πολύ περήφανη για αυτό!
Πρώτα απ όλα το couchsurfing όσο κι αν κάνει εντύπωση ΝΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣΦΑΛΕΣ. Πρώτα απ όλα, όταν γίνεσαι μέλος σου στέλνουν ένα χαρτί και πρέπει να υπογράψεις και να το στείλεις πίσω απ την ίδια διεύθυνση οπότε είναι τσεκαρισμένο ότι μένεις εκεί που λες και δε στέλνεις τους ανθρώπους όπου να ναι. 2ον υπάρχει το "vouch" που σημαίνει ότι εμπιστεύεσαι πάρα πολύ ένα άτομο. Ένα άτομο μπορεί να δηλώσει ότι εμπιστεύεται απόλυτα την αξιοπιστία και τη φιλοξενία κάποιου μόνο αν υπάρχουν προηγουμένως τουλάχιστον 3 άτομα που έχουν κάνει το ίδιο για εκείνον. ΤΡΙΤΟ Κ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ: oι references!!!!!! δηλαδή κάτι σαν αναφορές-feedback. Όταν συναντάς κάποιον couchsurfer μετά γράφεις στο προφίλ του μια αναφορά σχετικά με την εμπειρία που είχες από αυτό το άτομο. Καταλαβαίνετε ότι αν κάποιος έχει 50 ανθρώπους να λένε περάσαμε τέλεια μαζί, τον φιλοξένησα και ήταν πολύ καλός καλεσμένος, δε μου δημιούργησε κανένα πρόβλημα και διάφορα άλλα τέτοια μπορείς να είσαι σίγουρος ότι δε θα του βγει ξαφνικά ένας άλλος εαυτός μαζί σου. Επίσης, όταν έχεις οποιαδήποτε αρνητική εμπειρία αφήνεις αρνητική αναφορά! Η αναφορά αυτή δε μπορεί να σβηστεί με τίποτα απ το προφίλ αυτού που την έχει και βρίσκεται πάνω από τις θετικές που μπορεί να έχει το ίδιο άτομο για να την βλέπεις πρώτα. Άμα κάποιος μαζέψει μερικές αρνητικές αναφορές αυτόματα διαγράφεται απ το site.
Επίσης πρέπει να πω ότι couchsurfing δεν είναι μόνο οι φιλοξενίες. Μπορείς να είσαι μέλος για χρόνια να μην φιλοξενήσεις πότε. Ούτε είναι ανταποδοτικό δηλαδή αν σε φιλοξενήσουν αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να φιλοξενήσεις κι εσύ. Εσύ και μόνο εσύ ορίζεις πόσο και αν θες να να συμμετέχεις. Μπορείς να βάλεις το status σου ως coffee or drink και απλά να συναντάς ταξιδιώτες για να καφεδάκι ή μια ξενάγηση στα αγαπημένα σου μέρη της πόλης σου. Ή ακόμα μπορείς να μην κάνεις και τίποτα απ αυτά και απλά όποτε θες να συμμετέχεις σε κάποιο από τα meeting-events. Τα meeting μπορεί να είναι οτιδήποτε από party μέχρι να γράψει κάποιος "έχω μεξικάνους φιλοξενούμενους και θα μαγειρέψουν κουζίνα απ τον τόπο τους, όποιος θέλει μπορεί να έρθει να φάμε όλοι μαζί"
Επίσης στο couchsurfing δε συνηθίζεται να μιλάς με τον άλλο πριν να έρθει αν σε βρει ή πριν πας εσύ στην πόλη του εκτός αν έχει να κάνει για το πως και που θα βρεθείτε. Οι άνθρωποι εκεί δε γνωρίζονται απ το chat (που θα είχε πλεονεκτήματα γιατί θα είχες μαι ιδέα αν τα βρίσκεις με τον άλλο) αλλά από ΚΟΝΤΑ.
Ας μιλήσω τώρα για μένα. Έμενα 3 χρόνια σε στούντιο και έφτιαξα λογαριασμό αλλά ήμουν διστακτική και καχύποπτη σαν εσάς ή ίσως ακόμα περισσότερο. Το είχα για μήνες στο coffee or drink και έκανα λίγες mini ξεναγήσεις σε ανθρώπους που επισκέπτονταν τη Θεσσαλονίκη. Μετά από κάθε τέτοια συνάντηση μου έκανε εντύπωση που όλοι όσοι γνώριζα ήταν τόσο καλοί κ φιλικοί και ότι σίγουρα δεν θα είχα πρόβλημα να μείνουν σπίτι μου αλλά και πάλι επειδή ήταν στούντιο δίσταζα. Μέχρι που συνέβη τελείως τυχαία και αναπάντεχα και φιλοξένησα ένα παιδί το οποίο είχε ξεμείνει στη Θεσσαλονίκη χωρίς έχει κάπου να μείνει. Ειλικρινά δεν έχω ιδέα πως μου ήρθε αλλά έδρασα τελείως αυτόματα και πήγα και τον πήρα απ την Καμάρα οπού έγραφε ότι ήταν. Ήταν μια υπέροχη εμπειρία που τον φιλοξένησα και μόνο η αρχή για πολλές περιπέτειες που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Μετά με φιλοξένησαν 2 φορές στο εξωτερικό (Βερολίνο και Πολωνία) κατά τη διάρκεια του Interail και νομίζω πώς ήταν και οι 2 πόλεις που αγάπησα περισσότερο. Και αυτό γιατί βλέπεις τη πόλη μέσα απ τα μάτια του άλλου. Στο Παρίσι είδα σαν κλασσικός τουρίστας τον πύργο του Άιφελ, τη Μονμάρτρη κτλ (τα οποία είναι βέβαια πανέμορφα) αλλά στο Βερολίνο και το Πόζναν είδα και εκτός από αυτά που βρίσκουν οι τουρίστες και το Βερολίνο του ΦΙΛΟΥ μου του φλο και το Πόζναν του ΦΙΛΟΥ μου του πητερ. Αφού γύρισα απ το ταξίδι μετακόμισα με μεγαλύτερο σπίτι και τώρα έχω φιλοξενήσει
8 άτομα μέσα σε 1 μήνα. Δεν ξέρω αν φταίει μόνο ότι είμαι εγώ πολύ τυχερή ή αν όντως ισχύει ότι οι couchsurfers είναι καλοί άνθρωποι εξ ορισμού όπως λέει ένας φίλος. Ξέρω όμως ότι κάθε άνθρωπος που φιλοξένησα ήταν διαφορετικός αλλά με όλους πέρασα πάρα πολύ όμορφα και έμαθα πολλά. Παραδείγματα ανθρώπων που φιλοξένησα. Ένας άγγλος δάσκαλος yoga (ναι μου έκανε μάθημα) που η θάσος είναι το αγαπημένο του μέρος στον κόσμο και κάθε καλοκαίρι έρχεται από αγγλία με ωτοστόπ στην ελλάδα μόνο για να κάτσει καμιά 20αριά μέρες στη Θάσο και εκεί κάνει ελεύθερο κάμπινγκ. 2 ελβετίδες που είχαν ξεκινήσει απ την ελβετία με ποδήλατα με στόχο να φτάσουν την Κωνσταντινούπολη. Ένα ζευγάρι Πολωνών που ταξιδεύουν σε όλη την Ευρώπη εδώ και πολλούς μήνες και βγάζουν τα προς το ζειν φτιάχνοντας μεγάλες σαπουνόφουσκες μπροστά στα αξιοθέατα ναι μου άφησαν όλα τα υλικά γιατί η ελλάδα ήταν ο τελευταίος προορισμός και είχαν πια σιχαθεί τις φούσκες). Και άλλοι......... Αναφέρω μερικές περιπτώσεις απλά επειδή το θέμα είναι tips για φτηνά και καλά ταξίδια και όλοι αυτοί αυτό έκαναν. Μπορεί να είναι extreme αλλά σαν ιδέες έχουν ενδιαφέρον...
Συμπερασματικά:
Είναι πολύ όμορφο συναίσθημα να ξέρω ότι σε
8 διαφορετικές πόλεις αυτού του πλανήτη υπάρχει κάποιος να με περιμένει να τον επισκεφτώ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ένα βιντεάκι για το couchsurfing που άμα έχετε 10 λεπτά αξίζει να το δείτε:
@dk: είσαι κι εσύ couchsurfer? τη σόνια από εκεί τη γνώρισες?
Και όχι δεν πέρνω ποσοστά για να τους κάνω διαφήμιση! χαχαχαχαχαχαχαχα
