''Ως κι ο θεος που ειναι θεος κι οπου θελει πηαινει,
σα θελει να ξεκουραστει,στο Μοχλο κατεβαινει''.
Αυτο το διστιχο του Κ.Φραγκουλη δειχνει ακριβως ποσο γραφικο ειναι αυτο το παραθαλασσιο χωριο,μεταξυ Αγ. Νικολαου και Σητειας.
Ακριβως απεναντι απο το χωριο,βρισκεται το ομωνυμο μικρο νησακι,οπου υπαρχουν ερειπια του μινωικου πολιτισμου,καθως τοτε αποτελουσε σημαντικο λιμανι.
Σε οποιο σημειο του χωριου και να βρεθεις,η θαλασσα ειναι στα ποδια σου.Δεν υπαρχουν παραλιες ουσιαστικα,μονο σε 1-2 σημεια με περιορισμενο χωρο,καθως η ακτη ειναι γενικα ειναι βραχωδης.
Αλλα ειναι τετοια η γραφικοτητα,που αυτο ειναι δευτερευον.
Το χωριο ειναι πολυ γνωστο επισης για τη φοβερη,σπιτικη,κουζινα του.Δεν περιμενα οτι ΟΛΕΣ οι ταβερνες (ενταξει,μια υστερουσε λιγο) θα ειχαν τοσο νοστιμο φαγητο.Περα απο το φρεσκο ψαρι και τα θαλασσινα ,ψημενα στη σχαρα,οι μεζεδες (τι φανταστικα μυδια!) και τα κρητικα παραδοσιακα πιατα ειναι μοναδικα (ειδικα οι κολοκυθοανθοι!).
Συστηνω το ''Μεσοστρατι'',τα Κοχυλια'',το Σοφια'',το ''Μπουγαζι'',ολα πανω στο κυμα!
Οι εικονες λιγο πριν το ηλιοβασιλεμα ειναι μαγευτικες!
Για φωτογραφιες,
http://solareagle.blogspot.gr/2012/09/blog-post.html
