To quartetto μας στη Ρώμη!

[manelaki]

Παρα πολυ ωραιο το ολο post.Τι να πει κανεις γιαυτη την χωρα και γιαυτη την πολη.Η Ρωμη ειναι απλα πανεμορφη ,εχω παει και θα ηθελα να ξαναπαω πολυ συντομα ευχαριστω πολυ που μου την ξαναθυμησατε.Οι φωτογραφιες παρα πολυ ωραιες παρεπιπτοντως

Ευχαριστω πολυ. 

[Santra]

Υπέροχο.. Το έχω ερωτευτεί !!!!!!!

[manelaki]

Υπέροχο.. Το έχω ερωτευτεί !!!!!!!

Ποιο απ'ολα;;

[manelaki]

Χωρις καν να το συζητητησουμε παιρνουμε το δρομο για το σπιτι. Το προγραμμα λεει «ξεκουραση»!

Εdit: Συμπληρωνω

Ξεκουραση αλλα οχι για ολους...
Mεσα σ'αυτη την ατελειωτη μερα εγω δε λεω να κατσω σπιτι. Τα παιδια εχουν παραιτηθει, θελουν να χαλαρωσουν γι'αυτο κι εγω καθομαι κανα μισαωρο και μετα λεω να παω να κανω μια βολτα.
«Καλα είναι αναγκη να φυγεις τωρα; Τι εχεις παθει παιδακι μου;», με ψελνει η Μ.
«Δε θα πας μονη σου. Αντε παλι τα ιδια, μα τι υπερενταση είναι αυτή που εχεις;», συμπληρωνει ο Κ.
«Ρε παιδια, χαλαρωστε. Εδώ κοντα θα παω μια βολτιτσα να παρω ένα τετραδιο που θελω να γραψω τις εμπειριες μας από τη Ρωμη και θα δωσουμε ραντεβου καπου για να παμε βολτα το βραδακι ολοι μαζι. Οκ;», λιγο λιγο τους επεισα κι εφυγα.
Αναρωτιομουν που θα βρω βιβλιοπωλειο και τελικα επεσα πανω του, αφου λιγα μετρα παρακατω απ’το σπιτι μας στη Largo Argentina εχει ένα μεγαλο καταστημα με χαρτικα, βιβλια, dvd κτλ. Το μαγαζι ειχε πολύ κοσμο, χαζεψα λιγακι, διαλεξα το πιο ομορφο τετραδιο και συνεχισα. Eπιασα τη κουβεντα στο κινητο με τη φιλη μου στην Ελλαδα και αφηρημενη χωρις να εχω αποφασισει τι θα κανω, γυρνουσα προς το σπιτι ενώ μιλουσα μαζι της. Αφου το κλεισαμε αλλαξα παλι γνωμη και γυρισα πισω (μιλαμε για πολύ περπατημα εκεινη τη μερα!  ), πηρα το τραμ και πηγα στο Trastevere. Περπατησα και καπου χαθηκα στα στενα, ειχα χασει τον προσανατολισμο μου. Με τα πολλα τον βρηκα και εφτασα στη Piazza San Cosimato, οπου και βρηκα το Ciuri Ciuri κλειστο για δευτερη φορα. Ισως και να’χει κλεισει. Εκανα τη βολτα μου όταν αρχισαν να ερχονται μηνυματα στο κινητο από τη Μ, «Μανελακι, που εισαι; Εισαι καλα;». Μου ειχε τελειωσει η καρτα οποτε δε μπορουσα ουτε να καλεσω ουτε να με καλεσουν. Δεν ηθελα να τους ανησυχησω πολύ και επρεπε να συννενοηθουμε για το που θα συναντηθουμε και τι ωρα. Εστειλα γρηγορα γρηγορα ένα μηνυμα, κι ο δικουλης μου (που λεει και η dimkyr) στην Ελλαδα μου εβαλε καρτα σε χρονο dt, με εσωσε. Με εψαχνε κι αυτος, και οι γονεις μου. Μια ωρα ειπα να φυγω μονη μου!
Τελικα, συναντηθηκαμε με τα παιδια στη Via Torre Argentina και συνεχισαμε τη βολτα.
«Καλα γιατι δεν απαντουσες; Ανησυχησαμε! Δε θα φυγεις ξανα μονη σου!», μου ξεκαθαρισε ο Κ.

[manelaki]

Oι επομενες δυο μερες που απομενουν είναι πολύ χαλαρες (μαλλον οι αγαπημενες μερες της παρεας μου).

Σημερα το πρωινο ξυπνημα ηταν πολύ δυσκολο αλλα αφου φτιαξαμε τα τσαγακια μας στο σπιτι και ετοιμαστηκαμε πηγαμε να παρουμε καφε και κατι να φαμε από έναν ωραιο φουρνο που βρισκοταν πολύ κοντα στο σπιιτ μας. Μια σταση στο Il Fornaio λοιπον για πιτα με ρικοτα και σπανακι, ένα canollo και κανα δυο κομματια πιτσα. Όλα ηταν αρκετα νοστιμα. Επομενη σταση, Primo Café λιγο πιο διπλα για καφε cappuchino με σαντιγυ κολαση!  Πληρης εφοδιασμος για να ξεκινησουμε τη μερα μας, οποτε ειμαστε ready.
Το προγραμμα ελεγε Galleria Borghese για σημερα το πρωι. Εχοντας τη Roma Ρass θα μπαιναμε δωρεαν (ηταν ένα απ’τα δυο μουσεια που θα μπαιναμε δωρεαν, το πρωτο ηταν το Κολοσσαιο), επειδη όμως το μουσειο δεχεται συγκεκριμενο αριθμο επισκεπτων κάθε μερα απαιτειται κρατηση για οσους εχουν τη Roma Pass. Τη προηγουμενη μερα ειχα τηλεφωνησει και νομιζα ότι ειχα κανει τη κρατηση, δυστυχως όμως με τη κυρια στο τηλεφωνο δε συννενοηθηκαμε σωστα, τα αγγλικα της δε με βοηθησαν να τη καταλαβω. «Διαθεσιμα εισητηρια εχω μονο για τη Παρασκευη το πρωι», με ενημερωνει η κυρια στο γκισε. «Ναι οκ, Παρασκευη πρωι εγω θα’μαι στο αεροπλανο για Ελλαδα!!!», λεω κι εγω από μεσα μου και φευγω απογοητευμενη.
Ειχα προετοιμαστει για μουσειο τεχνης σημερα. Βαλαμε κατω το φυλλαδιο με τα μουσεια της Roma Pass και τελικα αποφασισαμε να παμε στο Palazzo Barberini (Galleria Nazionale d' Arte Antica). Πριν φυγουμε όμως απ’το παρκο καναμε μια βολτα, απολαυσαμε το μερος και βγαλαμε πολλες φωτογραφιες.

H Galleria Barberini αποδειχθηκε πολύ καλη επιλογη. Το palazzo Barberini κατοικηθηκε απ’την οικογενεια Barberini και σημερα εκει στεγαζεται μουσειο με πανεμορφους πινακες μερικους απ’τους οποιους ξεχωρισαμε, όπως «Οι τρεις μοιρες» του Giovanni Antonio Bazzi. Ορεξη να εχετε και εκει θα βρειτε πινακες και αλλων μεγαλων καλλιτεχνων όπως των Raphel, Caravaggio, Guido Reni. Να αναφερω επισης οτι το εισητηριο κοστιζει μολις 5 ευρω και το audioguide 2.5 ευρω. Κι εδώ ο ηχογραφημενος οδηγος μας βοηθησε να καταλαβουμε πολλα για τα εργα τεχνης που βλεπαμε αλλα και για το Palazzo Barberini και την ιστορια του. Τρομερα εντυπωσιακο είναι το ταβανι του grand salon που ζωγραφισε ο Πιέτρο ντα Κορτόνα. Το εργο ονομαζεται «Η αλληγορια της προνοιας και η δυναμη των Barberini», και όπως βλεπετε είναι μοναδικο. Αν καταλαβα καλα ζητηθηκε απ’τον Πιέτρο ντα Κορτόνα να ζωγραφισει την οροφη, όταν ένα μελος της οικογενειας Barberini εκλεχθηκε παπας.
Οι τρεις μελισσες που μπορειτε να δειτε σχεδον στο κεντρο της τοιχογραφιας αποτελουσαν το οικοσημο της οικογενειας Barberini.
H φωτογραφια βεβαια δεν είναι δικια μου.



Στο μουσειο καθισαμε αρκετες ωρες οποτε αποφασισαμε να παμε στη Fontana di Trevi για φαγητο και μετα στη Piazza di Spagna για τσαι.

Spaghetteria l'archetto, δυο βηματα απ’την Fontana di Trevi. Ομορφο μαγαζι, μικρο αλλα το καλοκαιρι με τα τραπεζακια πανω στο πλακοστρωτο θα’ναι ακομα καλυτερα. Αν ειστε απαιτητικοι και θελετε μεγαλη ποικιλια (κυριως ζυμαρικων) αυτό είναι το μαγαζι σας. Τεραστια ποικιλια, σελιδες, πολλες σελιδες με παρα πολλες σαλτσες ζυμαρικων ταξινομημενες ανα κατηγοριες. Πελαγωσαμε αλλα τελικα διαλεξαμε. Το δικο μου πιατο με σαλτσα από μελιτζανα ηταν παρα πολύ ωραιο, ελαφρυ και γευστικο, αλλα και η μακαροναδα tartuffo που πηρε η Σ ηταν σουπερ! Πηραμε κι ένα πιατο με μοσχαρι και σαλτσα από μηλα, διαφορετικο κι ωραιο.



Μετα απ’αυτό το ωραιο γευμα ενιωθα ναρκωμενη, μαλλον ολοι νιωθαμε ετσι οποτε προτιμησαμε κατι χαλαρωτικο για τη συνεχεια… τσαγακι αλλα αγγλικα. Αφου δεν ηπια τσαι στο Λονδινο, θα πιω τσαι σε τσαγερι που ανοιξαν αγγλιδες στη Ρωμη! Why not? Babington's Tea Rooms, διπλα στη Scalinata στη Piazza di Spagna. Δεν εχω πιει ακριβοτερο τσαι στη ζωη μου, 10 ευρω εκανε το ταπεινο Βabington Royal Blend που πηρα. Το συγκεκριμενο παραγεται αποκλειστικα για το Babington και το δωρισαν στην Βασιλισσα Ελισαβετ όταν ηρθε για πρωτη φορα στη Ρωμη. Royal δεν ηθελες; Royal θα πληρωσεις! Η τσαγερι ειχε και τσαι με 23 ευρω!!! Απ’τα σπανιοτερα στο κοσμο αφου τα μπουμπουκια του τσαγιου συλλεγονται μονο δυο φορες το χρονο.



Στο babington’s καθισαμε αρκετα αν κι εγω καποια στιγμη αφησα τα παιδια και πηγα μεχρι τη Via del Corso να αγορασω ένα δωρακι που ειχα βαλει στο ματι από προηγουμενη μερα. Για να παω στη del Corso όμως περασα από τη via Condotti. Τι το’θελα; Θολωσα! Dior, Louis Vuitton, Gucci, Dolce & Gabbana, Valentino, Hermes, Prada, Armani, Fendi, Salvatore Ferragamo, Furla, Burberry, Bulgari… προχωραω και δε κοιταω πολλα πολλα αλλα στη βιτρινα του Dolce & Gabbana δε μπορεις να αντισταθεις. «Ενα φορεματακι απ'αυτα ωραιο θα'ταν.», σκεφτομαι. «Αιντεεε συνελθε! Με τοσα λεφτα πας ταξιδι.», ξανασκεφτομαι και προσγειωνομαι στη πραγματικοτητα. Στο δρομο γινοταν ο κακος χαμος, ο κοσμος δε χωρουσε στα πεζοδρομια, ολοι ειχαν βγει για ψωνια μαλλον. Αγορασα κι εγω το δωρακι μου και γυρισα στη τσαγερι.

Αργοτερα, πηγαμε στο σουπερ μαρκετ. Σημερα θα μαγειρευαμε εμεις οποτε αγορασαμε δυο τρια πραγματακια και γυρισαμε σπιτι. Στη κουζινα ολοταχως…..





Dinner is ready;)



Σημερα καθισαμε ολοι στο σπιτι, μαζι κι εγω. Άλλος κοιμαται, άλλος διαβαζει, άλλος κανει μπανιο κι άλλος ακουει μουσικη. Ηταν αδιαμφισβητητα ωρα για χαλαρωση.

Γυρω στις 23.30 ο Κ είναι ξερος στο κρεβατι, κοιμαται και δεν ακουει τιποτα! Ετοιμαστηκαμε λοιπον τα κοριτσια της παρεας και πηγαμε στη Fontana di Trevi να την απολαυσουμε αργα το βραδυ. Στη διαδρομη βλεπαμε ότι τα εστιατορια εκλειναν και ο κοσμος ηταν ελαχιστος. «Δεν παω πουτενα, πουτενα εδώ θα μεινω…», τραγουδαει ο Ιταλος σερβιτορος όταν μας ακουει που μιλαμε.  :laugh:Επιτυχια τρελη ο Καρρας! Φτανουμε στη Fontana di Trevi που είναι σχεδον αδεια, καθομαστε και απολαμβανουμε θεαμα και ηχο… Παρα τη κουραση πηγαμε και ηταν παρα πολύ ωραια και ηρεμα.







Δυο κοριτσια στη Fontana



Φευγοντας σκεφτηκα να παμε καλυτερα από via del Corso γιατι από’κει που ειχαμε ερθει ηταν σκετη ερημια, οποτε μετα από λιγο φτασαμε σπιτακι….

Τελευταια μερα αυριο… 

[manelaki]

Η σημερινη μερα ξεκινησε καπως περιεργα. Ο Κ ειχε βαλει τη μαυρη του πλερεζα, δε μιλιοταν. Ειχε περασει τοσο καλα που δεν ηθελε να φυγει με τιποτα! Η διαθεση εφτιαξε όμως και η μερα εξελιχθηκε πολύ ομορφα.
Εξω ειχε χαρα Θεου, ηλιος και υψηλη θερμοκρασια, ο,τι πρεπει για βολτα.Τελευταια μερα στη Ρωμη και μας κανει το καλυτερο καιρο.

Βγαινοντας απ’το σπιτακι μας σκεφτηκαμε να βγαλουμε και μερικες φωτογραφιες για ενθυμιο απ’την εισοδο του.
Eδώ είναι η εσωτερικη αυλη που ειχε τις εισοδους των διαμερισματων και οι επανω οροφοι. Τη πρωτη μερα που πηγαμε τα συρματα ηταν γεματα με απλωμενα ρουχα.





Τη πρωτη μερα στη Ρωμη πηγαμε στη Piazza Navona, η νυχτα όμως και η χριστουγεννιατικη αγορα δε μας αφησαν να την απολαυσουμε οποτε ειχαμε αποφασισει να ερθουμε ξανα. Αυτη τη φορα το φως του ηλιου ηταν απλετο αλλα η αγορα, δυστυχως ηταν ακομα εκει. Κοσμος, ζαχαρωτα, φαγητα, μπιχλιμπιδια, χρωματιστα μπαλονια… ένα σκετο χαλι με λιγα λογια, ουτε σημερα τη συμπαθησα. Εγω ονειρευομουν μια τετοια Piazza Navona



Μεσα στην Sant'Agnese in Agone όμως επικρατει ησυχια κι ηρεμια. Εγω και ο Κ μπηκαμε μεσα, καθισαμε λιγακι και βγηκαμε να βρουμε τα κοριτσια μεσα στο χαμο. «Τι λετε; Να φαμε κι ένα tartuffo;», όπως παντα το Μανελακι προτεινει το γλυκο! Το Tartuffo είναι για chocaholics, παγωτο σοκολατα με τεραστια κομματια σοκολατας, σαντιγυ (αποτυχια) και ένα κερασακι εκπληξη στο εσωτερικο. Αν σας αρεσει η σοκολατα θα σας αρεσει κι αυτό, μη περιμενετε όμως κανα τρελο γλυκο!

Sant'Agnese in Agone











Tartuffo





Συνεχιζουμε τη βολτα μας, βλεπουμε και παρατηρουμε τα ομορφα συντριβανια και στη συνεχεια παμε Pantheon το οποιο επισης δεν ειχαμε δει ποτε στο φως της ημερας.
Παιρναμε μπροστα απ’τις τεραστιες μαρμαρινες κολωνες του για να μπουμε στο εσωτερικο που είναι ιδιαιτερα εντυπωσιακο. Στο θολο του κυκλικου ναου βρισκεται το Oculus απ’οπου περνα το φως του ηλιου, όπως επισης και το νερακι της βροχης σε περιπτωση που βρεχει. Το Πανθεον με εντυπωσιασε παρα πολύ και ηταν ενα απ’τα ωραιοτερα αξιοθεατα που ειδα στη Ρωμη.

Οculus



Piazza della Rotonda



Μετα το Πανθεον συνεχισαμε για Fontana di Trevi, επρεπε να την αποχαιρετησουμε και να κανω κι εγω τη δικη μου ευχη ριχνοντας το απαραιτητο κερμα. Μη με ρωτησετε πως φυγαμε απ’το Πανθεον χωρις να περασουμε από Della Palma, ουτε κι εγω ξερω!

Fontana di trevi… ακομα πιο εντυπωσιακη!











Στη συνεχεια πηραμε το μετρο και κατεβηκαμε στη σταση «San Giovanni», απο'κει πηραμε το λεωφορειο νο. 118 για να φτασουμε στις Κατακομβες San Callisto. Η αληθεια ειναι οτι δυσκολευτηκαμε λιγο να βρουμε τη σταση του λεωφορειου καθως ηταν λιγο μακρυα απ'τη σταση του μετρο που κατεβηκαμε. Οποτε αν ενδιαφερεται καποιος να επισκεφτει τις κατακομβες San Callisto καλυτερα να ριξει μια ματια στο δρομολογιο του λεωφορειου νο. 118 εδω: ATAC S.p.A. | Azienda per la mobilit (ελπιζω να παρεθεσα το σωστο).

Στις Κατακομβες για αλλη μια φορα περασαμε πολυ ομορφα. Το εισητηριο κοστιζει 8 ευρω, οι επισκεπτες χωριζονται σε γκρουπακια αναλογα με τη γλωσσα που μιλουν και η ξεναγηση περιλαμβανεται στη τιμη. Ο ξεναγος μας ηταν ενας πολυ συμπαθητικος κυριος μαλλον Ασιατικης καταγωγης που ηξερε αριστα αγγλικα και ηταν απολυτα κατανοητος. Απ'τη στιγμη που μας ακουσε να διαβαζουμε τις πρωτες ελληνικες επιγραφες που συναντησαμε στους τοιχους των κατακομβων μας παροτρυνε να διαβαζουμε εμεις αντι για'κεινον ολες οσες ηταν στα ελληνικα. Σε περιπτωση που πατε να ακολουθειτε τον ξεναγο σας γιατι εκει μεσα ειναι σκετος λαβυρινθος..  Δεν θα σας αναφερω πολλα για τις κατακομβες, θα σας πω μονο οτι εχουν τεσσερα επιπεδα και σε αυτες εχουν θαφτει παπες και πολλοι χριστιανοι.

Οι φωτογραφιες δεν ειναι δικες μου





Οι κοιλιες μας γουργουριζαν κι επειδη δεν αντεχαμε αλλο καθισαμε στο πρωτο μαγαζι που βρηκαμε μπροστα μας μολις φτασαμε πισω εκει απ'οπου ειχαμε παρει το λεωφορειο. Το φαγητο μας ηταν ικανοποιητικο, παρα πολυ οικονομικο αλλα τιποτα σπουδαιο οποτε δε συγκρατησα καν ονομα. Τουλαχιστον πηραμε δυναμεις για να κανουμε κατι ακομα πριν γυρισουμε στο σπιτι για να ετοιμασουμε βαλιτσες...
To quartetto απεφανθει: Γλυκο (και τι γλυκο!!!) και μια βολτουλα μεχρι τη Piazza del Popolo.
Επομενη σταση: Re di Roma, κοκκινη γραμμη του μετρο για τιραμισου στο Pompi! Αν πατε στη Ρωμη θα πατε και στο Pompi, αν ομως σας αρεσει το τιραμισου θα ξαναπατε στη Ρωμη για να ξαναπατε στο Pompi. Αλλο τιραμισου στη Ρωμη δεν εφαγα αλλα αυτο με ξετρελανε και μου αρκει. Το μαγαζι ειναι πολυ μεγαλο, μπορειτε αν θελετε και να καθισετε στα τραπεζακια μεσα ή εξω. Φυσικα το μαγαζι εχει κι αλλα γλυκα αλλα υπαρχει ξεχωριστη βιτρινα με τα τιραμισου, που ειναι ηδη πακεταρισμενα και οι διαθεσιμες γευσεις ειναι κλασσικο, φραουλα, μπανανα-νουτελα και φυστικι. Καλο ε;  Τα δοκιμασαμε ολα εκτος απο φυστικι, το κλασσικο που πηρα εγω νομιζω ηταν the best!
Περπαταμε παλι πισω προς το μετρο τρωγοντας. Τελειωνουμε το γλυκακι μας και ανοιγοντας το καδο για να πεταξουμε τα πεντακαθαρα κουτακια μας, αντικρυζουμε ενα καδο γεματο (!) με κουτια απ'το Pompi! Τυχαιο;;

Kαι μια φωτογραφια για να σας κολασω,  αν και δεν ειναι δικια μου!
Μolto buona!



Συνεχιζουμε με το μετρο στη κοκκινη γραμμη μεχρι τη σταση "Flaminio" οπου βρισκεται η Piazza del popolo. Δυστυχως, εχει νυχτωσει και δε μπορουμε να μπουμε στις εκκλησιες της πλατειας. Η πλατεια ομως ειναι παρα πολυ μεγαλη και πολυ ομορφη με τις δυο διδυμες εκκλησιες της και τη Santa Maria del Popolo.

Οι διδυμες εκκλησιες με τη Via del corso αναμεσα τους





Nωρις νωρις σημερα γυριζουμε στο σπιτι, να ετοιμασουμε πραγματα, να φτιαξουμε μια ακομα σπιτικη μακαροναδα να φαμε και να κοιμηθουμε γιατι αυριο αναχωρουμε για Ελλαδα... back to life.

[fei]

Βρε Μανελάκι είσαι φοβερή!Τελεια οργάνωση,μέχρι και το καλύτερο προφιτερόλ ξετρύπωσες!Εγώ τρία δόκίμασα σε διαφορετικά μέρη και τα τρία άκρως αποτυχημένα,μα είμαι και γκαντέμω όλο στις μπαρούφες πέφτω  !Στο επομενο ταξίδι μου θα σε πείσω να το οργανώσεις μαζί μου 

[manelaki]

Βρε Μανελάκι είσαι φοβερή!Τελεια οργάνωση,μέχρι και το καλύτερο προφιτερόλ ξετρύπωσες!Εγώ τρία δόκίμασα σε διαφορετικά μέρη και τα τρία άκρως αποτυχημένα,μα είμαι και γκαντέμω όλο στις μπαρούφες πέφτω  !Στο επομενο ταξίδι μου θα σε πείσω να το οργανώσεις μαζί μου 

Την επομενη φορα  Δε πειραζει. Δε μου ειπες. Τελικα ποιο ηταν το καλυτερο παγωτο που φαγατε;

[fei]

Στο παγωτό ήμουν πιο τυχερή!!!Στη Ρώμη αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι στο San Crispino.Δεν είχε τεράστια ποικιλία αλλά είχε φοβερή ποιότητα.Τοπ το pistacchio(φυστίκι)!Πολύ ωραίο παγωτό όμως φάγαμε και στη Φλωρεντία στο Bar Vivere προτινόμενο από τον οδηγό dk του dk(!),ήταν τόσο πυκνό που δεν κατάφερα να το φάω όλο,πρωτοφανές για μένα!!!Αλλά και σε άλλα που φάγαμε ακόμη και σε ένα άγνωστο συνοικιακό κοντά στο δωμάτιο ήταν μακράν καλύτερο από ότι έχω δοκιμάσει στην Ελλάδα.Η πλήρης απομυθοποίηση του Haagen dazs!

[Dimitra]

Manelaki, πολυ ωραια η ιστορια σου, πολυτιμες πληροφοριες και πρεπει να ομολογισω ότι μου ανοιξες την ορεξη για Ιταλια.........
Εύχομαι συντομα να οργανώσεις το επομενο ταξίδι σου........