Συνεχιζοντας την πορεια μας στο νησι των μουσειων πεφτουμε πρωτα πανω στο Παλιο Μουσειο ή Altes Museum.
-Συνηθως απο ολα τα μουσεια λογω ελειψης χρονου και οσοι δεν ειναι τοσο <Μουσιομανεις>, αυτο που συστηνω ως ΑΠΟΛΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ να επισκευτει
κανεις , ειναι το μουσειο της Περγαμου.Επειδη υπαρχουν και αλλου ειδους μουσεια αρκετα ενδειαφεροντα.Αν ομως θελετε και ενα δευτερο με
αρχαιοτητες ειναι αυτο-
To παλιο Μουσειο {Alteς Museum } το οποιο μεχρι το 1845 ονομαζοταν το βασιλικο Μουσειο χτιστικε μεταξυ το 1823-30 και σχεδιαστηκε απο τον Karl Friedrich Schinkel στο στυλ της κλασσικης {ελληνικης} αρχιτεκτονικης, εκ πρωτης οψεως ως ενα ιστορικο εκπαιδευτικο ιδρυμα για το κοινο ενω σημερα φιλοξενει "συλλογες" αρχαιων ελληνικων και ετρουσκο-ρωμαικων εργων.
Ακομα και σαν κτιριο εχει συμπεριληφθει απο το 1999 απο την UNESCΟ ως μνημειο πολιτιστικης κληρονομιας, ενω ταυτοχρονα θεωρειται και το απαυγασμα της αρχιτεκτονικης καριερας του Σινκελ.
Ο Σινκελ φροντισε το κτιριο του να εχει την ακριβεια ενος αρχαιου ελληνικου ανακτορου, τοσο στην εξωτερικη οσο και την εσωτερικη του δομη.
Η μνημειωδης σειρα απο 18 πτυχωτους ιωνικους κιονες, η μεγαλη εκταση του αιθριου, η Ροτοντα,και τελος το μεγαλο κλιμακοστασιο απαρτιζουν όλα τα αρχιτεκτονικα στοιχεια τα οποια, προοριζονται αποκλειστικα για εντυπωσιακα κτιρια .
Πανω απο τους Ιονικους κιονες εχουμε μια σειρα απο 18 αετους απο ψαμμιτη και μια επιγραφη που λεει
FRIDERICVS GVILHELMVS III. STVDIO ANTIQVITATIS OMNIGENAE ET ARTIVM LIBERALIVM MVSEVM CONSTITVIT MDCCCXXVIII =
Φρειδερικος Γουλιελμος ο 3ος.Δωρισε αυτο το Μουσειο για την μελετη αρχαιοτητων ολων ειδων και καθε ελευθερης τεχνης το 1828.
Δεξια και αριστερα της εισοδου εχουμε δυο γλυπτα, δεξια μας η εφιππη αμαζονα που προσπαθει να απωθησει την επιθεση ενος πανθηρα με το δορυ της
Και απο αριστερα τον εφιππο πολεμιστη που σκοτωνει ενα λιονταρι
Το εσωτερικο του κτιριου διαμορφωνεται γυρω απο δυο εσωτερικες "αυλες", ενω στην μεση εχουμε μια ροτοντα 23 μετρων υψος με 20 κορινθιακους κιονες που μετατρεπεται σε μια γκαλερι φιλοξενωντας αναμεσα απο τους κιονες διαφορα ρωμαικα αγαλματα...
Το κτιριο υπεστη σοβαρες ζημιες απο πυρκαγια κατα τα δυο τελευταια χρονια του πολεμου.Το εργο της ανασυγκροτησης διηρκεσε μεχρι το 1966.
Αλλα τελειωτικα μπορουμε να πουμε οτι ξαναδιαμορφωθηκε στις αρχες του 2011
"Αρχαιοι κοσμοι" ονομαζεται η συλλογη σε μια εντελως νεα εμφανιση που εκτιθεται στο Altes Museum απο τις 24 Φεβρουαριου 2011.
Τωρα που οι Ετρουσκοι και οι Ρωμαιοι {στον πανω οροφο του κτιριου} εχουν συναρπασει ηδη περιπου 250.000 επισκεπτες απο την ημερα των αποκαλυπτηριων
τους τον Ιουλιο του 2010, η Συλλογη των Κλασικων αρχαιοτητων ετοιμαζεται να παρουσιασει την παγκοσμιως γνωστη συλλογη της ελληνικης
τεχνης σε ενα εντελως νεο προσωπο στον κύριο όροφο
Η διαδρομη στη νεα παρουσιαση στο κυριο πατωμα του Altes Museum αρχιζει με την "εποχη των ηρωων" του 1000 με 700 πΧ με αγαλματα πολεμιστων π.Χ. κρανη που στεκονται μαζι με εικονες απο γρυπες* και λιονταρια. Οι επομενοι χωροι φιλοξενουν αρχαϊκα ιερα και ταφικα
μνημεια του 6ου αιωνα πΧ σε μια διαταξη σαν μια "Ιερα Οδο" που οδηγει στο κολοσσιαιο αγαλμα του κουρου των Διδυμων μαζι με το πολυχρωμο αγαλμα"θεα του Βερολινου".
Ο κοσμος των θεων, ηρωων και των θρυλων της αρχαιας κλασσικης τεχνης εκτυλισσεται στην αιθουσα Βορρά με ζωγραφισμενα αγγειας και γλυπτα.
Να μια "Κορη με καπελλο" απο την Βοιωτια περιπου 350 πΧ.
Στο κεντρο του τμηματος αυτου, βρισκεται "το παιδι που προσευχεται"που περιβαλλεται απο αριστουργηματα της κλασικης αρχαιοτητας, οπως ο δορυ-κομιστης και "η Αμαλονα" απο τον Πολυκλειτο, καθως και αγγεια απο τους εν λογω αγγειοπλαστες δασκαλους Ανδοκιδη και Ευφρονιο,"Ζωη και θανατος στην Αθηνα".
Η ενοτητα, εν τω μεταξυ, ριχνει φως σε ολες τις πτυχες της καθημερινης ζωης στην πρωτευουσα της κλασικης αρχαιοτητας.
Εδω μια υπεροχη Αφροδιτη του 2 πΧ. αιωνα απο την Μ.Ασια {κοντα στην Μιλητο}
* Επεξηγηση. [Ξεκινωντας απο την πρωτη αναφορα τους απο τον Αριστεα, στη διαρκεια της αρχαιοτητας
οι γρυπες ηταν εχθρικα προς τους ανθρωπους τερατα, τα οποια διεθεταν σωμα λεοντος και κεφαλη και φτερα αετού.
Αρκετα περιπλοκη ειναι η εικαστικη εξελιξη του γρυπα. Θεωρειται οτι η μορφη του πρωτο-εμφανιστηκε στην Ανατολη. Στην Ελλαδα ο γρυπας, ως ον που συνδυαζει τα χαρακτηριστικα πτηνου και τετραποδου ζωου, εμφανιστηκε κατα την Κρητομινωικη περιοδο και ειναι γνωστος απ οτις παραστασεις απο την Κνωσο και απο αλλα μερη του Αιγαιου.
Ενας νεος τυπος γρυπα εισηχθηκε στην ελληνικη τεχνη στα τελη του 8ου αιωνα πΧ απ τη Μεση Ανατολη, με ρεαλιστικη αποδοση των χαρακτηριστικων αετου και λεοντα. Η μορφή του γινεται σταθερο θεμα πολλαπλων παραστασεων στα εργα τεχνης, στη γλυπτικη, στα νομισματα, σε διαφορα αλλα αντικειμενα και στα αγγεια. Ιδιαιτερα συχνα συνανταμε το γρυπα σε παραστασεις στα αττικα αγγεια, κυριως του 4ου πΧ αιωνα, οπου συνηθως συνοδευει τις παραστασεις Αμαζνων, του Απολλωνα και του Διονυσου.
Να μην συγχαιεται με την σφιγγα, που ηταν κορη της Χιμαιρας και του Ορθρου ή κατα αλλους του Τυφωνος και της Εχιδνας.
Αυτη αναπαρισταται ως φτερωτό λιονταρι με κεφαλι γυναικας ή ως γυναικα με πελματα και στηθη λιονταριου, ουρα ερπετου και φτερα πτηνου.]
