Δεν ηταν τοσο φαρδια και ακριβως μπροστα απο τον ποταμο, στην θεση που ηταν παλια το μεγαλο βασιλικο παλατι { που βομβαρδιστηκε αργοτερα κατα τον δευτερο παγκοσμιο πολεμο, }
χτιστηκε το Λαϊκο Κτηριο, δηλαδη κατι σαν την δικη μας βουλη, αλλα, και μερος για εκδηλωσεις και δεξιωσεις μονο ομως για τους "εκλεκτους " για τους "πιο ισους".
Ομως μετα την ενοποιηση των 2 γερμανιων,
το αχαρο τεραστιο αυτο οικοδομικο τετραγωνο γκρεμιστηκε και εδωσε την θεση του σε ενα ομορφο παρκο.
Το παλατι αυτο ηταν η επισημη κατοικια του Καιζερ ενω παλαιοτερα ολων των Μαγραβων του Μπραντεμπουργκ και των βασιλεων της Πρωσσιας
με εδρα το Βερολινο.Ενα εντυπωσιακοτατο κτηριο.
Μετα την επανασταση του 1918 μετατραπηκε σε μουσειο και με τον 2ο παγκ.πολεμο γκρεμιστηκε
Το Βερολινο ηταν μια απο τις πολεις που σχεδον καταστραφηκε ολοκληρωτικα, δυστυχως , χανοντας ανυπολογιστους θησαυρους..{ ηθελες τα και παθες τα...}

Στην θεση του λοιπον, χτιστηκε το λαικο παλατι {1973-76} απο την Ανατολικη κυβερνηση, για να γκρεμιστει το 1994 και να μετατραπει σε Μαρξ Ενγκελς Παρκ

Η Πλατεια αυτη , εμελλε να γινει το κεντρο του Βερολινο , καθως ολες οι συγκοινωνιες κατεληγαν ή ξεκινουσαν απο εδω.
Αλλωστε ηταν και η ψυχη και τα πρωτα βηματα θα ελεγα δυο πρωτων σλαυβικων καταυλισμων, δυο φυλών , που ιδρυσαν το Berlin απο την μια μερια του ποταμου Σπρεέ και το Cόlln απο την αλλη ,πανω στο νησι {σημερα} των μουσειων, γυρω στο 1250 !!!
Συντομα τα δυο αυτα χωρια ενοποιηθηκαν και φτιαξαν την πολη Μπερλίν.
{Το "αρχαιο", σλαυβικο Cόlln, δεν εχει καμμια σχεση με την πολη της Κολωνιας}
Ετσι λοιπον γεννηθηκε η πολη του Βερολινου.

Ενω αντιστοιχα, στην πλατεια
Αλεξ, γεννηθηκε ξανα η ενοποιημενη γερμανια,
μετα την εντυπωσιακη διαδηλωση πανω απο μισο εκατομμυριο Ανατολικοβερολινεζων που μαζευτηκαν εκει για να διαδηλωσουν εναντιων της λογοκρισιας και της συνεχιζομενης απαγορευσης των ταξιδιων στην δυση.
Ηταν μια λογικη εξελιξη, που ακολουθησε την πολιτικη του Γκορμπατσωφ, με την Γκλασνοστ και την Περεστροϊκα, οταν καταργει το δογμα Μπρεζνιεφ και επιτρεπει σε καθε μια χωρα μελος του συμφωνου της Βαρσοβιας να επιλεξει ελευθερα το δρομο που θα ακολουθουσε στην εσωτερικη και διεθνη της πολιτικη .
Οπως γνωριζετε απο την ιστορια πολλα κρατη ανοιξανε τα συνορα για τουλαχιστον ενα ταξιδι αναψυχης προς τα δυτικα κρατη .
Ο σκληροπυρηνικος Εριχ Χονεκερ, διατηρησε αυστηρα το δογμα Μπρεζνιεφ, κατι που ωθησε χιλιαδες ανατολικογερμανους
στις πρεσβειες της Δυτικης Γερμανιας των αλλων ανατολικων κρατων ζητωντας ασυλο και αδεια να μεταναστευσουν. Το μαζικο αυτο κυμα διαφυγης
δεν αφησε πολλα περιθωρια στην κυβερνηση παρα να αντικαταστησει το Ε.Χονεκερ με τον Έγκον Κρεντς στις 17 Οκτωβριου το 1989 και να εξαγγειλει αοριστα μετρα εκδημοκρατισμου και φιλελευθεροποιησης.Ομως η βιαιη απαγορευση της διακινησης προς το εξωτερικο ηταν το μονο μεσο που διεθετε το ολοκληρωτικο καθεστως για να κρατησει τους πολιτες στη χωρα του. Αν και οι περισσοτεροι δεν ειχαν σκοπο μεταναστευσης παρα μονο να διαθετουν την ελευθερια να μπορουν να επισκεπτονται τους συγγενεις τους.
Στις 4 Νοεμβριου ο κοσμος ξεχυθηκε στην Πλατεια Αλεξ, για να διαδηλωσει κατα του ολοκληρωτικου καθεστωτος .Ηταν πρωτοφανης, ηταν μαζικη και οι αρχες κοιταζαν χωρις να μπορουν να κανουν τιποτα, γιατι θα επρεπε να αφανησουν ΟΛΟ το Βερολινο.
Καθιστε τωρα στην μεση της πελωριας αυτης πλατειας και φανταστειτε την , με την βοηθεια της φωτογραφιας , τοσο γεματη απο κοσμο που στην κυριολεξια να μην πεφτει βελονα κατω... Οι αρχες υποσχεθηκαν αλλαγες....

Στις 6 Νοεμβριου 1989 δημοσιοποίησε η νεα κυβερνηση ενα σχεδιο ταξιδιωτικου νομου, το οποιο ηταν πολυ κατωτερο των προσδοκιων του κοσμου που τελικα φουντωσε ακομα περισσοτερο τις αντιδρασεις αντι να τις κατευνασει. Επι τρεις μερες γινοντουσαν παντου φασαριες και αναταραχες, μεχρι
που ανακοινωθηκε οτι στις 9 του μηνος θα δινονταν οι πρωτες ελευθερες αδειες ταξιδιων και μεταναστευσης. Στις 9 Νοεμβριου ολο το Βερολινο
ξεχυθηκε εκ νεου στην πλατεια Αλεξ περιμενοντας τα νεα. Η αδεια δεν ειχε υπογραφει ακομη..Η κυβερνηση κωλυσιεργουσε μηπως και βρεθει καμμια σανιδα σωτηριας και αποφυγει την απελευθερωση.
Τελικα εξεδωσαν μια πολυ συγκεχυμενη αποφαση ναι μεν , αλλα δε...με και χωρις προυποθεσεις....Ο Γενικος Γραμματεας του κομματος Γκυντερ Σαμποφσκι καλυται να την "μεταφρασει" και να την ανακοινωσει στα ΜΜΕ
Μια επισης συγκεχυμενη αναφορα του αμηχανου Σαμποφσκι γινεται το τηλεοπτικο γεγονος του αιωνα. Τα δυτικα πρακτορεια ειδησεων μεσα σε λιγα λεπτα και η ανατολικογερμανικη τηλεοραση αργοτερα αναμεταδιδουν τη συνεντευξη και τα νεα αγνοωντας ή ξεκαθαριζοντας με δικη τους πρωτοβουλια τις ασαφειες και συνοψιζοντας την ειδηση στο γεγονος οτι το τειχος ανοιξε.
Οι Ανατολικοβερολινεζοι ακουν τις ειδησεις απο το Δυτικο Βερολινο, και κατευθυνονται προς το τειχος. Εκει συναντουν τους εκπληκτους συνοριοφυλακες και το προσωπικο ελεγχου διαβατηριων, που δεν ειχαν ιδεα για τη νεα ρυθμιση και ειχαν τοσα χρονια εκπαιδευτει να θεωρουν το τειχος ιερο και απαραβιαστο.
Αρχικα καλουν τον κοσμο να φυγει και να απευθυνθει την επομενη μερα στις υπηρεσιες εκδοσης διαβατηριων. Το πληθος ομως αυξανεται συνεχως και αρχιζει να χανει την υπομονη του. Μπροστα στον κινδυνο να λιντσαριστουν απο τις μαζες το προσωπικο του φυλακιου, ανοιγει τις πυλες στις 23:00. Συντομα ακολουθουν και αλλα φυλακια. Οι εικονες που μεταδιδονται απο την τηλεοραση ενθαρρυνουν και αλλους Ανατολικοβερολινεζους να κατεβουν στο τειχος πεζοι ή με αυτοκινητα και να δοκιμασουν μια βόλτα στο Δυτικο Βερολινο. Μεχρι το πρωι της 10ης Νοεμβριου ολες οι πυλες του τειχους εχουν ανοιξει διαπλατα και οι πολιτες τις περνουν χωρις κανενα ελεγχο.
Οι κατοικοι του Δυτικου Βερολινου δεχτηκαν τους πολιτες της αντολικης, με ενθουσιασμο. Οι πιο πολλες μπυραριες στην περιοχη του τειχους προσφεραν δωρεαν μπυρα, τα αυτοκινητα αρχισαν να κορναρουν και αγνωστοι μεταξυ τους ανθρωποι αγκαλιαζονταν.
Μολις εγινε γνωστο οτι ανοιξε το τειχος, η δυτικογερμανικη Ομοσπονδιακη Βουλη στη Βοννη διεκοψε τη συνεδριαση, που αφορουσε στη συζητηση του προϋπολογισμου. Μερικοι βουλευτες τραγουδησαν αυθορμητα τον Εθνικο Υμνο.
Η επομενη μερα τους βρηκε κανοντας βολτα στο Δ.Βερολινο ή με το αυτοκινητο φευγοντας προς την "αγνωστη" Δυση...
