Στο Μοντρέ θα μπορουσα να ζησω, αν δεν ημουν ξετρελαμενη με την μεσογειο και την καραιβικη.
Αχχ, πρεπει ομως να το εγκαταλειψουμε και να προχωρησουμε στα σιγουρα τωρα στον αυτοκινητοδρομο Α 9Ε62, για να παρουμε την ανηφορια, και να ρουφηξουμε τις τελευταιες ομορφιες της ελβετιας..τα αλπικα χωρια του περασματος Σιμπλον και το τουνελ του Αγ.Βερναρδου.
Εξω απο το Μοντρε, βρισκεται το καστρο Σιγιόν {Chillon}, χτισμενο πανω σε μια βραχονησιδα πολυ κοντα στην ακτη υπολογιζεται περιπου απο το 1150. Ηταν προφανης ιδιοκτησια της ευγενικης οικογενειας των Σαβόϋ {Savoy}, περασε στα χερια των κομητων της Βερνης με την καταληψη της Λωζαννης {και των γυρω περιοχων (1536-1798) }, για να απελευθερωθει με την επανασταση των Βωντουά {Vaudois=κατοικων του καντονιου Βω} και να περασει στα χερια του δημου.
Γνωστο και διασημο το εκανε ομως ο Λορδος Μπαϋρον ο οποιος εμπνευστηκε απο εναν θρυλο ιστορια για εναν φυλακισμενο μοναχο-ιερεα τον François Bonivard (1493-1570), του Saint-Victor της Γενευης εξ αιτιας της θρησκευτικης αντιθεσης του με του Σαβοϋ. Ο φυλακισμενος εγινε συμβολο της θρησκευτικης ελευθεριας και το καστρο, τοπος προσκυνηματος. Το ποιημα του Λορδου Μπαυρον λεγεται The prisoner of Chillon, ο φυλακισμενος του Σιγιόν {δεν γνωριζω αν υπαρχει μεταφραση στα ελληνικα}
Ειναι ενα πολυ ομορφο καστρο,με εσωτερικη αυλη και 100 κτισματα που σιγα σιγα ενωθηκαν για να αποτελεσουν αυτον τον εντυπωσιακο οικοδομικο ογκο.
Συνεχισουμε στον αυτοκινητοδρομο, προσπερνωντας την Villeneuve,μια τελευταια παραλιακη κωμοπολη στην λιμνη Λεμαν ενω πιο περα βρισκονται οι εκβολες του ροδανου ποταμου { βλεπε χαρτη πιο πανω}
Και στην συνεχεια αρχιζει μια ..ελαφρια προςτο παρον ανηφορα για το Martigny, εχοντας αφησει πισω μας το καντονι του Βω{Vaud} και μπει στο καντονι του Βαλέ {Vallais} του οποιου πρωτευουσα ειναι το Μαρτινύ. εχει καπου 15.000 κατοικους και δεν μπορω να την χαρακτηρισω σαν τιποτα ιδιαιτερο,παρα μονο απο ιστορικης πλευρας
Διαθετει καποια ρωμαικά αρχαια μνημεια, οπως μια αρενα-αμφιθεατρο , υδραγωγειο 56 πΧ,το Forum {αγορα} Claudii Augusti του 47 πΧ
που χτιστηκαν κατατην διαρκεια της παραμονης του Servius Galba και της εικοστης λεγεωνας του ρωμαικου στρατου ,
{απεσταλμενου του Ιουλιου Καισαρα} που παρεμεινε αρκετο καιρο εκει μεχρι να ανοιξουν το περασμα του Αγ.Βερναρδου.Η πολις
τοτε ονομαζοταν Octodurum. Απ ολα αυτα το πιο καλοδιατηρημενο ειναι το αμφιθεατρο, οπου διεξαγονται και οι πρωτοποροι και μοναδικοι αγελαδο-αγωνες της ελβετιας.
Πρωτοτυποι αγωνες , που λαμβανουν χωρα στις αρχες του Σεπτεμβρη οπου σε αντιθεση με τις ταυρομαχιες, δεν αγωνιζονται ταυρος-ανθρωπος , αλλα αγελαδα εναντιον αγελαδας, ονομαζονται αγωνες βασιλισσων {combats de reines} .Οι αγωνες αυτοι μαζευουν καπου 50.000 επισκεπτες και θεωρουνται πολυ σημαντικοι απο τους ελβετους αφου νικητρια αγελαδα θα ονομαστει η βασιλισσα των βασιλισσων,{La Reine des Reines}, η αξια της ανεβαινει πολυ ψηλα. Οι τελικοι αγωνες γινονται λοιπον εδω οπου θα αγωνιστουν οι νικητριες αγελαδες απο εξη καντονια σε εξη διαφορετικες κατηγοριες {κιλων}.Οι αγελαδες απο την φυση τους αγωνιζονται και μαλωνουν για την πρωτια στο κοπαδι, και με τα κερατα τους αρκετα λειασμενα, ειναι στην κυριολεξια ενας αγωνας
σπρωξιμου και ατακτης υποχωρησης της χαμενης...
Εντυπωσιακοι,αξιζει τον κοπο αν ειστε αρχες Σεπτεμβριου να πατε εκει, καθως οι αγωνες συνοδευονται με μεγαλο πανιγυρι,μουσικες,ντοπια φαγητα και γιορτες...
Τωρα αρχιζει η ..πιο καλη ανηφορια προς το βουνο Βελάν {Mont Vélan 3727 μ} και πρεπει να μπουμε στον αυτοκινητοδρομο Α 21.Πρωτη αξιολαγη κωμοπολη που θα συναντησουμε το Orsieres
το οποιο απλα χαζευουμε απο ψηλα ,συνεχιζοντας την ανηφορα...τηνσταση μας την εχουμε προγραματισει για μετα...
Ο δρομος στενευει λιγακι και εχουμε και καποιες {ελαχιστες} στροφουλες, γιαυτο θα πρεπει να προσεχουμε αρκετα,ιδιαιτερα αν ο καιρος δεν ειναι καλος.{Τον χειμωνα καλο ειναι να ενημερωθειτε αν το περασμα ειναι ανοιχτο.Συνηθως ειναι, γιατι ενα μεγαλο μερος του δρομου στα πολυ ψηλα ειναι "σκεπαστο".
