Τα αστέρια της Ελβετίας (Λουκέρνη-Ζυρίχη-Ιντερλάκεν-Βέρνη-Λωζάννη-Γενεύη)

[carmen]

 Aχχ, απο που να αρχισεις και πως να εξοικονομησεις χρονο και ενεργεια σ αυτην την πολη που ειναι ολο πανω κατω δεξια και αριστερα...
 Μετα κοπων και βασανων εφτιαξα ενα πλανο στο μυαλο μου το οποιο ακολουθω πολλες φορες πιστα ή λιγοτερο { αν εχω ΚΑΠΙ παραβλεπω τα ακραια αριστερα και δεξια παρκα και παω κατευθειαν στο ιστορικο κεντρο γυρω απο τον καθεδρικο.



Πριν ξεκινησουμε, ας πουμε λιγα λογια για την πολη που με τις 128.000 αλλα και 300.000 κατοικους {μαζι με τα προαστεια} ειναι η 5η μεγαλη πολις στην Ελβετια.Αναγνωριζεται {δυστυχως για μας τους Ελληνες} ως η Ολυμπιακη πρωτευουσα γιατι εκτος απο την ολυμπιακη επιτροπη , εδω εδρευει και το ανωτατο αθλητικο διαιτητικο δικαστηριο, που  καθιερωθηκε σαν παρακλαδι της ολυμπιακης επιτροπης IOC, απο τον Juan Antonio Samaranch το 1984.
 Παρενθεση...για να πω την κακιούλα μου: Ο Καλατραβα, ο γνωστος αρχιτεκτονας δεν επερνε και πολυ αξιοκρατικα τα ολυμπιακα εργα, καθοτι αποδειχθηκε οτι ηταν γαμπρος του εν λογω Ζουαν Άντονι Σαμάραντς {και οχι Σάμαρανκ, οπως λαθος τον αποκαλουσαν καποιοι ελληνες αγραμματοι δημοσιογραφοι αφου ηταν καταλανος και  ετσι προφερεται το ονομα του στα καταλανικα.}

 Η πολις διαθετει, παρ ολες τις φοβερες μορφολογικες δυσκολιες του εδαφους της-υψωματα, χαραδρες βουνα και λαγγαδια...- 28 στασεις μετρο, κατι που την καθιστα ,μεχρι στιγμης, την μικροτερη πολη στον κοσμο με μετρο!!!
 Η πολις γεννηθηκε απο ενα οχυρο που χτισανε στην θεση που βρισκεται σημερα το Ουσί,διπλα απο εναν κελτικο οικισμο, που ονομαστηκε Lousanna.
Μετα την πτωση της ρωμαικης αυτ/ριας , αβεβαιοτητα και ανησυχια , αναγκασε τους κατοικους του οχυρου να τραβηξουν πανω στο βουνο, για να εξασφαλισουν την καλυτερη αμυνα της πολης τους.
Αρχοντες της πολης οριστικαν οι δουκες του Σαβόϊ που συνδιοικουσαν μαζι με τον επισκοπο της Λωαζανης.Το 1536   βρεθηκε υπο την κυριοτητα των
Τσεϊνγκεν της Βερνης, οι οποιοι λεηλατησαν καποιες καταπληκτικες ταπισερι απο τον καθεδρικο ναο και τις οποιες παρ ολες τις εκκλησεις μεχρι σημερα δεν εχουν  ακομα επιστραφει.
Με το διαταγμα της Ναντης {1685, ανακληση της ασυλιας των προτεσταντων-ευαγγελικων} η πολις φιλοξενησε μαζι με την Γενευη παρα πολλους
Ουγενοτους, που της εδωσαν το εναυσμα για μια βιοτεχνικη αυξηση σε πολλους κλαδους οπως  και στην ωρολογοποιεια.
Η πολις ασπαζεται την θρησκευτικη μεταρρυθμηση και το 1803 ενωνεται με την ελβετικη συνομοσπονδια.
Το 1960 δεχτηκε πολλους μεσογειακους μεταναστες οπως ιταλους, ισπανους και πορτογαλλους που δωσαν νεα πνοη στην βαρια ελβετικη διατροφικη συνηθεια και κουζινα και οι οποιοι απασχολουνται στις βιομηχανικες μοναδες κατα μηκος της ακτογραμμης {Ρεν, Βεβε κλπ}
 Στο κεντρο της πολης καποτε ερεε ο ποταμος Φλον που στις αρχες του 1900 εκτραπηκε για να μεγαλωσει η πολις. Οι υψομετρικες διαφορες μεσα στην πολη και την τριγυρω περιοχη ειναι αρκετα σημαντικες της ταξης των 100 εως και 500 μετρων, γιαυτο πολυ προσοχη που και πως θα πατε, {αν ακολουθησετε καποια διαδρομη αλλη  μονοι σας.Μπορει ο δρομος που διαλεξατε να ειναι απο κατω , ενω εσεις θελετε να πατε απο πανω.



 Ξεκιναμε λοιπον απο την δεξια μερια του σιδ/κου σταθμου {βλεποντας προσ την λιμνη} για να προχωρησουμε βασει του πλανου μας κατα μηκος της av. de la Gare {Gare γαλλικα=σταθμος} και μετα λιγακι την ΑV. Louis Rouchonnet μεχρι να συναντησουμε στα δεξια μας το παρκο Μοντμπενον.
Εκει εχουμε το Καζινο της πολης και το Τοπικο {καντονικο} δικαστικο μεγαρο,αλλα το παρκο ειναι ηδη υπερυψωμενο σαν ενα τεραστιο μπαλκονι. Θα πρεπει να το προσεγγισουμε απο τις πλαινες ανηφορικες οδους.
 Kαι εδω οταν λεμε καζινο δεν εννοουμε οικο τυχερων παιγνιων, αλλα πολιτιστικο οικοδομημα, θεατρο, σινεμα και αιθουσες δεξιωσεων. Ενα πανεμορφο  κτιριο χτισμενο σε φλορεντινο στυλ το 1908, πανω στο πλατωμα-μπαλκονι της πολης που το λενε esplanade de montbenon, μεσα σε πολυ ομορφους κηπους και που διαθετει και ενα πολυ καλο εστιατοριο..κομματακι ακριβο ομως.



Και φυσικα μια  φανταστικη θεα στην λιμνη Λεμαν { Γενευης} και απεναντι στις ψηλοτερες αλπεις {Λευκο ορος}
Δεν ηταν παντα ενα μπαλκονι-πλατωμα αλλα ενας λοφος πλατεία που ηταν το κεντρο σχεδον της πολης. Εκει γινονταν παρελασεις , γιορτες , επιδειξεις, μεχρι το 1962, οταν η τοπικη κυβερνηση αποφασισε να εκμεταλλευτει τα υποκατωθεν του λοφου και να τον μετατρεψουν σε ενα πολυοροφο παρκινγκ.

[carmen]

Αυτο που μ αρεσει ιδιαιτερα στην πολη αυτη ειναι οι πολλοι κα ομορφοι κηπο της







 Το 1881 ξεκινησε να χτιζεται το κτιριο αυτο που θα στεγαζε το ομοσπονδιακο αλλα και τοποικο δικαστηριο απο τον αρχιτεκτονα Benjamin Recordon,σε γαλλικο αναγεννησιακο στυλ.
 Η προσοψη του φιλοξενει γλυπτα που παριστανουν την δυναμη{αριστερα του κεντρου} την Ελβετια και τον νομο δεξια. Με την παροδο των ετων
 προστεθηκαν και  αλλα αγαλματα του καντονιου Βω και των αρχων , αλλα




 και στον περιβαλλοντα χωρο προστεθηκαν ομορφα λουλουδια και αγαλματα οπως αυτο του Γουλιελμου Τελλου,του Αλεξαντρ Βινέ
 {θεολογος μεταρρυθμηστης} καθως και πισω απο το καζινο το παρεκκλησι του Τελλου.



Τελικα επειδη δεν χωρουσαν και τα δυο δικαστικα σωματα εκει το ομοσποονδιακο δικαστηριο μεταφερθηκε στο παρκο Μον Ρεπός το 1920.
Θα αρχισουμε να ανηφοριζουμε αφου σιγα σιγα θα πρεπει να βρεθουμε στην λεωφορο πισω απο το δικαστηριο Av. Jules Gonin που οδηγει στην
Rue de Grand Chene και οχι στην Jean Jaques Mercier γιατι αυτη παει κατω, ενω εμεις θελουμε να παραμεινουμε στο μεσαιο επιπεδο της πολης.
Και οταν λεμε παει κατω , εννοουμε στην περιοχη Φλον, εκει που ερρεε παλια το ποταμι και τωρα ειναι γειτονια και αγορα. Η μεγαλη πλατεια
της ονομαζεται Εuropa {Oροπα}.Πανω απο το πρωην ποταμι, που τωρα εγινε η κεντρικη οδος Rue central, περνα η Grand pont, η μεγαλη γεφυρα της πολης. Aριστερα βλεπουμε το μεγαλο οικοδομημα , εμπορικο κεντρο, γραφειων κλπ που ονομαζεται Μπελ Αιρ.Ενω στα δεξια ψηλα ξεχωριζει ο καθεδρικος της Κυρίας μας ή επι το γαλλικοτερον Νοτρ Νταμ.

[carmen]

Aφου θαυμασαμε το παρκο ωρα λοιπον να προχωρησουμε παρακατω. Πισω απο το δικαστικο μεγαρο εχει δυο δρομους. Ο πρωτος ειναι ο Av. Jules Gonin που οδηγει στην  Rue de grand Chene,που θελουμε και πρεπει να παρουμε και ο αλλος ειναι η Av. Jean-Jaques Mercier που οδηγει στην αγορα Φλον και κατεβαινει κατω που μαλλον δεν θελουμε και στην προηγουμενη φωτογραφια.Βεβαια αν κατα λαθος τον παρετε ή εσκεμμενα θελετε να πατε πρωτα εκει για φωτο, εχει σκαλοπατια που μπορειτε να παρετε για να γυρισετε πισω και να μπειτε στην Ζυλς Γκονέν.
 Και ολα αυτα γιατι στην Γκραν Σεν βρισκονται δυο ομορφα κτιρια που θελουμε να δουμε αλλα και θα μας βγαλει στην πλατεια του Αγιου Φρανσουά που θελουμε να παμε.
Ενα απο τα ομορφα κτιρια ειναι το ιστορικο ξενοδοχειο Οτέλ Παλάς. Ενα ξενοδοχειο που μας γυριζει στην εποχη της Μπελ Εποκ, αφου εγκαινιαστηκε τον Ιουνιο του 1915, οταν οι μακρυνες εξορμησεις της αριστοκρατιας ειχαν αρχισει να γινονται μοδα.Ταιριαξε απολυτα με το περιβαλλον της πολης και γρηγορα εγινε τοπος συγκεντρωσης της αριστοκρατιας για καφε , συζητηση αλλα και προορισμος της ευρωπαικης High society {υψηλης κοινωνιας}, και ολοι οι προεδροι της Ολυμπιακης επιτροπης κατελυανσ αυτο το ξενοδοχειο.



Επιπλεον οι πιο πιστοι εξεζητημενοι πελατες του υπηρξαν γαλαζοαιματοι τοσο της αγγλικης οσο και της ολλανδικης οικογενειας, πολιτικοι
ιδιαιτερα της USA, τραγουδιστες, ηθοποιοι και βιομηχανικοι μεγιστανες. Η πολυτελεια ειναι διασκορπισμενη σ ολους τους χωρους του και το πιο ταπεινο δωματιο {αν μπορουμε να το πουμε ετσι} στιχοιζει απο 650 ευρω την βραδυα!!!!!!



 Απεναντι απο το ξενοδοχειο ειναι ενα ακομη ομορφο ιστορικο κτιριο το "Ρομαντί". Παλια ηταν γραφεια πολυτελειας, και εδρες εταιρειων, μετα την αναπαλαιωση ειχαν πει θα το μετατρεψουν σε πολιτιστικο κεντρο ? Δεν ξερω αν εγινε ακομη. Το ονομα αυτο του δωθηκε απο την ευρυτερη περιοχη {το γαλλοφωνο τμημα της ελβετιας} που καλειται Ρομαντί



Αλλα, τα ακριβα δεν ειναι για την τσεπη μας και γιαυτο προχωρουμε παρακατω για να βγουμε επιτελους στην πλατεια του Αγιου Φρανσουά, που πηρε το ονομα της απο την εκει εκκλησια που προηλθε απο ενα μεγαλο μοναστικο συγκροτιμα των καθολικων  Φραντζισκανων μοναχων.
 Η πλατεια αυτη σημερα θεωρειται το εμπορικο κεντρο της πολης και η αρχη του ιστορικου κεντρου.Ειναι γεματη ιδιαιτερα κτιρια οπως αυτο ακριβως απεναντι μας που ειναι η τραπεζα UBS ελβετιας σε κλασσικο στυλ.



Aς προχωρησουμε προς την εκκλησια.



 Η εκκλησια ηταν σχεδον στο τελος της πολης κολητα με τα τειχη και ειχε χτιστει το 1272. Αλλα το 1368 ειχε ξεσπασει και εδω μια μεγαλη φωτια που την κατεστρεψε τελειως και χρειαστηκε να ξαναχτιστει. Τοτε προστεηκε και το μεγαλο καμπαναριο της με το ωρολοι, καθως και πολλα παρεκκλησια στο εσωτερικο δωρο απο τους πλουσιους της πολης.



Ομως το 1536, η πολις δεχτηκε επιθεση απο τους κατοικους της Βερνης { Τσέϊνγκεν} τοσο για να την καταλαβουν οσο και να επιβαλλουν τον προτεσταντισμο στην διευθαρμενη "καθολικη " κοινωνια. Η εκκλησια γυμνωθηκε απο τις εικονες , τα θυμιατηρια και ο,τι θεωρουσαν εκεινη την εποχη παγανιστικα  ή αντικειμενα που σ αποσπουν απο την καθεαυτου επαφη με τον Χριστο και η εκκλησια εμεινε κυριολεκτικα γυμνη.Οι κατοικοι της Λωζανης ασπαστηκαν τον προτεσταντισμο που μαλιστα υπερασπιστηκαν ιδιαιτερα, δινοντας αυλο και προστασια σε εκατονταδες γαλλους ΟΥΓΕΝΟΤΟΥΣ {που αναγκαστηκαν οπως προειπαμε να διαφυγουν την σφαγη που διεταξε ο Ερρικος ο 4 της Γαλλιας το 1598 με την ανακληση της ασυλιας των προτεσταντων-διαταγμα Ναντης}, το  που με την σειρα τους αλλαξαν το τοπιο και την βιομηχανια της πολης, με την προωθηση της υφαντουργιας,πλεκτοβιομηχανιας και φυσικα της ωρολογοποιειας.
Το 1895 , οταν γκρεμιστηκαν και τα τελευταια τειχη της πολης, γκρεμιστικαν και οι ηδη ερειπωμενες υπολοιπες εγκαταστασεις του μοναστικου συμπλεγματος, αφηνοντας χωρο γαι την πλατεια αυτη.
  Απεναντι απο την εκκλησια ειναι το κτιριο του κεντρικου ταχυδρομειου της πολης ενα ογκωδες κτιριο του 1896 χτισμενο κατα τα σχεδια του Eugene Jost που σπουδασε στην σχολη καλων τεχνων του Παρισιου και επιμελληθηκε πολλων πολυτελων ξενοδοχειων στο Μοντρε και στην Λωζαννη.



και το εσωτερικο ειναι εξ ισου εντυπωσιακο



Ενω απο διπλα του ενα αλλο ομορφο κτιριο η καντονιακη τραπεζα του Βω {Banque cantonale Vaudoise- BCV} σε ενα κτιριο του 1903 σε στυλ γαλλικης νεο-αναγεννησιακης σχολης.

[carmen]

Συνεχιζουμε ισια στην Rue Benjamin Constant , ριχνοντας μια ματια και στο ομορφο παρκο του,



{Βεντζαμιν Κονσταντ, πολιτικος στην Γαλλια, ενεργο  μελος  της γαλλικης επαναστασης  απο την Λωζαννη} που βρισκεται αναμεσα απο τις δυο αυτες λεωφορους Μπενζαμιν Κονσταντ και λεωφορου του
Θεατρου, που ονομαστηκε ετσι εξ αιτιας του θεατρου Οπερας που βρισκεται εκει.
Δεν ειναι τιποτα σπουδαιο..ολως παραδοξως...{ απλα εχει ομορφο φωτισμο το βραδυ}



Ο προορισμος μας τωρα ειναι το παρκο Μον Ρεπός,, οπου εκτος απ τους ειδυλιακους κηπους θα δουμε καποια ερειπια καστρου την βιλλα Μον Ρεπος και το Ομοσπονδιακο δικαστηριο, την ανωτατη δικαστικη αρχη ολης της ελβετιας.
Για να παμε εκει συνεχιζουμε την Μπεντζαμιν Κονσταντ, οσο παει, ανηφοριζοντας συνεχως και δεξια μας θα φανει η δευτερη οαση πρασινου μεσα στην πολη.Εχει και μια πολυ καλη πατισσερι



Το ομορφο αυτο παρκο πηρε το ονομα του απο την βιλλα που βρισκεται εκει και ονομαζοταν ετσι. Αργοτερα { το 1920}φιλοξενησε και το κτιριο του Ομοσπονδιακου δικαστηριου.
  Τοσο το σπιτι οσο και το παρκο ανηκαν σ εναν πολυ πλουσιο χρηματιστη { τι αλλο..στην ελβετια??} τον Vincent Perdonnet που γεννηθηκε στο Βεβέ ή Βεβέυ {Vevey} ΤΟ 1768 και πεθανε μεσα στην βιλλα του το Μον Ρεπός το 1850, και ο οποιος αφου εκανε περιουσια στο Παρισι γυρισε εδω πισω αγορασε αυτην την εκταση, που τοτε ηταν εκτος πολεως, και την οποια διαμορφωνε επι 10 χρονια. Την ειχε φτιαξει κατα τα προτυπα ενος ιδιωτικου "ραντσου" θα λεγαμε, καθοτι ειχε  θερμοκηπια με τροπικα φυτα και φρουτα -πορτοκαλιες και λεμονιες, φαρμα με ζωα, μεσαιωνικα χαλασματα [αυτος τα εκανε για διακοσμηση...δεν υπηρχε ποτε εκει πυργος}



 λιμνες ,αγαλματα  και πολλα αλλα διακοσμητικα.



 Για την διαμορφωση και διακοσμηση του παρκου ο Περντονέ εφερε αρχιτεκτονες απο την Γαλλια και Ιταλια, οι οποιοι δινουν διαφορετικα χρωματα στο παρκο, με γαλλικους , αγγλικους και ιταλικους κηπους, αλλα στο σπιτι συμφωνησαν ολοι να γινει νεοκλασσικο,
 και απο τοτε το νεοκλασσικο στυλ στις μονοκατοικιες  ειχε γινει μοδα στην Λωζαννη.
 Το σπιτι του ηταν ενα απλο {οσο απλο μπορουσε να ειναι}ενα αρχοντικο νεοκλασσικο κτισμα με την εισοδο διακοσμημενη με κολωνες απο μαυρο γρανιτη. Το εσωτερικο βεβαια ηταν πολυ προσεγμενο και παρα πολυ πολυτελες.{Φωτο βρηκα μονο απο την πισω πλευρα 



 Φημες λενε οτι  αυτο το παρκο, εκταση πριν γινει παρκο, το ειχε αγορασμενο ο Φιλιππος ο ευγενης μαρκησιος του Λανγκαλερι, και ο οποιος ειχε χτισει ενα  θεατρο εδω οπου ο Βολταιρος εδινε τις παραστασεις του οταν ερχοντουσαν μαζι στην Λωζαννη
  Το 1910 η κυβερνηση αγοραζει το παρκο και στηνν βιλλα αυτη στεγαζεται η ολυμπιακη επιτροπη και ο Πιερ ντε Κουμπερντέν.
Σημερα ειναι μουσειο μιας αξιολογης συλλογης ταπισσερι του Μπενουάστ.


Περισσοτερες φωτο απο το ομορφο παρκο.
http://lausanne.over-blog.org/pages/Parc_de_Monrepos_un_theatre_dans_les_vignes-895445.html

[carmen]

Φτανουμε μπροστα στο ομοσπονδιακο δικαστηριο..Ενα αρκετα εντυπωσιακο "κλασσικο"κτιριο , που χτιστικε οπως ειπαμε το 1920.



Aληθεια ομως ποιος ειναι ο ρολος του Ομοσπονδιακου δικαστηριου και ποιος των ντοπιων??
Ολα τα καντονια ΔΕΝ εχουν τους ιδιους νομους. Αλλα απο το 1917, αποφασιστηκε τουλαχιστον το χρεωστικο-πτωχευτικο δικαιο, το αστικο δικαιο και το ποινικο δικαιο να ειναι τα ιδια παντου.
Ο,τι λοιπον προεκυπτε περαν τουτων επρεπε να δικαστει στο ομοσπονδιακο δικαστηριο. Οσες διαφορες προεκυπταν μεταξυ καντονιων,ειτε απο τις αρχες , ειτε μεταξυ πολιτων , ειτε αρχης με πολιτη, ενεκυπταν στην δικαιοδοσια του ομοσπονδιακου δικαστηριου.   Εδω και 2 χρονια , οπως διαβασα τελευταια, το ομοσπονδιακο δικαστηριο ελαβε την αρμοδιοτητα της διαφυλαξης των δικαιωματων του πολιτη εναντι του συνταγματος.
Πραγμα που σημαινει , οτι ολα τα δικαστηρια ειναι αρμοδια για ολες τις υποθεσεις ενω στο ομοσπονδιακο φτανουν μονο , οι υποθεσεις κακοδικιας ή καταπατησης των δικαωματων του πολιτη...κατι σαν το δικαστηριο της Χαγης, αλλα σε κρατικο επιπεδο
 Aς αφησουμε ομως τις νομικες ζαλαδες και να παμε παρακατω ...προορισμος πια, ο κεθεδρικος Ναος. Συνεχιζουμε αριστερα {κοιτωντας το δικαστηριο}
Κατεβαινουμε προς την Rue {Pυ =δρομος} Langallerie  διασχιζοντας την περιοχη Οurs,



για να φτασουμε στην γεφυρα Beziers {Μπεσιερ} ενα απο τα πιο εντυπωσιακα σημεια της πολης , γιατι και εκει μας δινεται η δινατοτητα να κατανοησουμε τα διαφορετικα επιπεδα των γειτονιων της Λωζαννης....



εντυπωσιακο ε??? τρια πατωματα σπιτια...και το μετρο, να βγαινει απο το μεσαιο επιπεδο !!! Και χλοοταπητα στα σπιτια λες και ειναι χωμα...
Περναμε την  γεφυρα και ναμαστε στην πλατεια του Καθεδρικου



Αντε ...θα ειναι η τελευται ανηφορα μας... Ο καθεδρικος Notre Dame { Nοτρ Νταμ= η Κυρια μας - εννοωντας την Παναγια} θεωρειται απο τους
τελειοτερες Γοτθικες Βασιλικες εκκλησιες της ευρωπης. Τοσο σε καλο καιρο οσο και με χιονι τον χειμωνα η εκκλησια αυτη ειναι παντα εντυπωσιακη



Εκαινιαστηκε το 1275 απο τον Παπα Γρηγοριο τον 10.
Ειναι αρκετα μεγαλη καλυπτοντας ενα μηκος 100 μετρων και ι φαρδυτερο σημειο της στα 68, ενω ο θολος της φτανει τα 70 μ υψος.
 Θεωρηθηκε τοπος προσκυνηματος εξ αιτιας ενος χρυσου αγαλματος της Παναγιας που πιστευαν
οτι ειναι θαυματουργο. Κατα τον μεσαιωνα πολλοι προσκυνητες απο ολη την κεντρικη ευρωπη ερχονταν εδω...{κατι σαν την Παναγια της Τηνου}
Το1536 και εδω οι δυναμεις της Βερνης χτυπησαν και ξεγυμνωσαν τον Ναο απ ολα τα στολιδια του, εικονες και ταματα αλλα και το χρυσο αγαλμα της Παναγιας., το οποιο ουτε λιγο ουτε πολυ το λειωσανε και φτιαξανε νομισματα..Καποια αρχιερατικα {χρυσοποικιλτα} αμφια και ταπισσερι
μεταφερθηκαν στην Βερνη οπου και εκτιθενται στο λαογραφικο μουσειο της και που μεχρι σημερα δεν τα επιστρεφει πισω παρα τις επανειλλημενες
εγκλησεις της πολης { Να ισως μια υποθεση για το ομοσπονδιακο δικαστηριο  }
Εντυπωσιακα ειναι τα βιτρω της ιδιαιτερα αυτο της ροζετας που χρονολογειται απο 1235 !!!



Η εισοδος ειναι αρκετα λιτη για καθεδρικο με θεμα επιφανεις ανδρες και προφητες απο την παλια και καινη διαθηκη. Ονομαστηκε πυλη Μοντφαλκόν
Montfalcon απο τον ιδιο επισκοπο που επιμεληθηκε την κατασκευη της.





Απο το ιερο, την Αγια Τραπεζα, που σημερα φανταζει αδεια, βλεπουμε τα πανεμορφα παραθυρα βιτρω που παιζουν με τα χρωματα του φωτος οι διαφορες βιβλικες ιστοριες που απεικονιζονται εκει



 Απο τον 19 αιωνα η εκκλησια ανακαινιζεται σταδιακα , ενα εργο που κρατα μεχρι σημερα.
Πανω στον πυργο -καμπαναριο φυλαγε σκοπια ο φυλακας της πολης, που επιθεωρουσε και χτυπουσε συναγερμο αν εντοπιζε πουθενα φωτια, αφου
μεχρι το 1500 σχεδον ολα ηταν φτιαγμενα απο ξυλο. Ανεβαινε τα 153 σκαλοπατια που οδηγουσαν στην κορυφη και κατα την διαρκεια της ημερας απο τις 10 μεχρι τις 2 το βραδυ , καθε μια ωρα φωναζε..."C'est le guet; il a sonné l'heure =Ειμαι ο φυλακας..Η ωρα χτυπησε {σημανε}...
Και η Λωζαννη ειναι η μοναδικη ευρωπαικη πολη που κρατα αυτο το εθιμο ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ!!!

 

 

[carmen]

 Η θεα απο την αυλη της εκκλησια ειναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ...Οοοολη η Λωζαννη στα ποδια σου..



Η εκκλησια τριγυρω τηε εχει δυο ενδειαφεροντα μουσεια το ενα ειναι ακριβως μπροστα της απο την πλατεια που ανεβηκαμε αριστερα , το MUDAC
{Μουσεια συγχρονης τεχνης} και απο την αλλη πλευτα το ιστορικο μουσειο της πολης.Μusee historique. που ηταν η παλια επισκοπη της πολης.



Και μια πανοραμικη οψη της περιοχης



Τωρα μπορουμε να συνεχισουμε προς το καστρο Μαιρ, περνωντας διπλα απο τα σχολεια της περιοχης που στεγαζονται σημερα στην παλιαμεταρρυθμιστηκη  θεολογικη σχολη Λωζαννης.



Και ναμαστε μπροστα στο καστρο!!!!

[carmen]

O πυργος {Saint-Maire} Σεν Μερ, χτιστηκε το 1406 απο τους επισκοπους της Λωζαννης για να γινει οχι μονο η κατοικια τους αλλα και το φρουριο,αφου κατα τον μεσαιωνα πολλες φορες ο οχλος εχει επιτεθει με τσεκουρια και δρεπανα εναντιων της εκκλησιαστικης ηγεσιας { λογω της σκανδαλοδους ζωης και αποφασεων που επαιρναν για τον λαο}.
Ο επισκοπος που ξεκινησε το εργο,Guillaume de Menthonay {Γκιγιομ Μεντοναϊ} ,δεν ευδοκησε να το χαρει γιατι τον δολοφονησε ο κουρεας του το 1406 και ετσι το τελειωσε ο επομενος επισκοπος επισης Γκιγιομ, αλλα, ντε Σαλάντ.
 Το καστρο κρατουσε γερα, κατι που αποδειξε η ανεπιτυχης εξεργεση των κατοικων το 1482, που δεν καταφεραν να το καταλαβουν και να μπουν μεσα.  H Βερνη ομως κατελαβε την πολη , οπως ειπαμε, και ο τελευταιος -καθολικος- επισκοπος Sebastien de Montfalcon { κατα τον οποιονονομαστηκε και η πυλη που ειδαμε στον καθεδρικο}, δραπετευσε φοβουμενος τις επιπτωσεις στην ζωη του {της μεταρρυθμισης} και ετσι το επισκοπικο παλατι καταληφθηκε μεν, αλλα δεν αλλαξε ιδιαιτερα μεχρι το 1789, οταν προστεθηκαν αλλοι δυο οροφοι που θα εδιναν περισσοτερο χωρο στις διοικητικες αρχες της Βερνης. Οταν αποχωρησαν οι Βερνεζοι απο εκει, στο καστρο εγκατασταθηκε η μικρη νεοδμητη βουλη της Λωζαννης.



 Και μεχρι σημερα ειναι η εδρα της εκτελεστικης εξουσιας του καντονιου του Βω.
Μπροστα απο το καστρο βρισκεται το αγαλμα του Major Davel{ταγματαρχη Νταβέλ}, ο οποιος περασε την τελέυταια νυχτα της ζωης του εκει μπροστα!!
 


Ο ταγματαρχης Νταβέλ αφου υπηρετησε τον πριγκιπα Ευγενιο της Σαβοιας και τον δουκα του Μαλμπορο, σε αρκετους κερδοφορους πολεμους, διοριστηκε απο του Βερνέζους στον στρατο της γεννετηρας του {της Λωζαννης}, αλλα να συνεχιζει να υπερασπιζεται τα συμφεροντα της Βερνης.
Στο πλαισιο της αντιστασης του Βω, ο Νταβέλ ενοιωσε τον εαυτο του καλειται απο το Θεο να ελευθερωσει την πατριδα του απο το κρατος της Βερνης, και κινηθηκε ξαφνικα τον  Μαρτιο του 1723 με 500 έως 600 ανδρες στη Λωζάνη. Εκεί συγκαλεσε ενα Συμβουλιο,που παρεδωσε ενα μανιφεστο στη κυβερνηση της Βερνης που ειχε κατηγορηθει για πολλα λαθη, και στη συνεχεια καλεσε τον λαο να βοηθησει στην απελευθερωση του Vaud.
Το Συμβουλιο, ωστοσο,δεν ειχε διαθεση να πολεμισει και  ανεφεραν το περιστατικο αμεσως στη Βερνη,προδινοντας τον και ο Νταβελ συνεληφθη.
Ακομη και τα βασανιστηρια που ακολουθησαν,δεν πτοησαν τον Νταβελ που δεν "εκαψε" ουτε "εκδικηθηκε" κανεναν αλλα επεμενε οτι η επιχειρηση του
ειχε σχεδιαστει μονο απο τον Θεο και αυτον και οτι δεν ειχε συνεργους. Στη συνεχεια αποκεφαλιστηκε, εκει μπροστα που ειναι το αγαλμα.
Μολις τελος του 1800 αποφασισθηκε να ηρωποιηθει ο Νταβελ και στηθει το αγαλμα του εκει.
 Το καστρο καθως φιλοξενει κυνερνητικες υπηρεσιες δεν ειναι επισκεψιμο.

Aριστερα του καστρου εχουμε και εδω μια ομορφη ταρατσα με ωραια θεα στην πολη αλλα και προς το βουνο Sauvabelin  με το πανεμορφο δασος του , την λιμνη και τον πυργο. Αν κοιταξουμε προς το βουνο απο δω θα ξεχωρισουμε το κτιριο του ιδρυματος Ερμιταζ, και τους κηπους του...



Εκει μπορει κανεις να παει απο δω και με τα ποδια, αλλα θα μας παρει πολυ ωρα και θα κουραστουμε αρκετα. Γιαυτο εχω σκεφτει να συνεχιζω
 την ξεναγηση απο δω και στο τελος να περνω το λεωφορειο που θα μας παει γρηγορα και ξεκουραστα...γιατι να το χασουμε δεν λεει!!!
Στην ακρη της ταρατσας εχουμε εναν αλλο επιφανη ανδρα τον συνταγματαρχη colonel Charles Veillon. Γονος παλιας αριστοκρατικης οικογενειας του Βω, διετελεσε το 1845 στρατιωτικος  και συμβουλος του κρατους και προεδρος του συμβουλιου του κρατους μεχρι το 1862.



Απεναντι μας βλεπουμε το υπουργειο εσωτερικων....



.... και την νομαρχια.Ο χωρος εδω της πλατειας που ηταν παλια παρκιγκ, τωρα εχει γινει ενα ομορφο
παρκο..Η κυβερνηση εδω οπως βλεπετε θυσιασε την ανεση της για τον καλλωπισμο της περιοχης.



 Γυριζουμε λοιπον πισω παλι για να κατεβουμε τις περιβοητες escalier du marche , σκαλες της αγορας, που κατεβαινουνε απο τον καθεδρκο μεχρι την καρδια  του ιστορικου κεντρου που ειναι η πλατεια Λα Παλύ, με το δημαρχειο της.

[carmen]

Αυτο το τμημα ερχεται πρωτο, μολις βρεθουμε μπροστα στην εκκλησια παλι...



Μετα βγαινουμε στον πρωτο δρομο, απ οπου θα ξανακατεβουμε το δευτερο κομματι που ειναι και το πιο μακρυ γιατι οδηγει κατω ξανα στο ιστορικο κεντρο



Το σκαλο-δρομακι εδω και η γειτονια ειναι απο τις πιο παλιες της πολης και τα σπιτια ειναι  εξ ισου παλια αλλα πολυ γραφικα...σχεδον μεσογειακα



και αλλα πιο απλα. Το καλοκαιρι γεμιζει με υπαιθρια μικρα μπιστρω και καφετεριες.



Αλλα και την νυχτα αν βρεθειτε εδω για ενα ποτο τα σοκκακια ειναι πολυ ομορφα φωτισμενα και ειδυλιακοτατα



Τερματιζοντας τα σκαλοπατια φτανουμε σχεδον μπροστα απο την διασημη πλατεια Παλυ με το συντριβανι της δικαιοσυνης

[carmen]

To συντριβανι με το ρολοι απο πισω



Το δημαρχειο

[carmen]

Στην πρωτη φωτο {η πρωτη πανω απο τις τρεις} βλεπουμε απο που κατεβηκαμε ...αρκετα κατηφορικα θα ελεγα, στο βαθος φαινεται το καμπαναριο του καθεδρικου.
 Στην δευτερη φωτο φανταζει το συντριβανι-πηγαδι ενα απο τα πολλα ομοια του ειδαμε στην Βερνη και αυτο φτιαγμενο το 1585 απο τον Laurent Perroud απο το Neuchâtel. Βρισκεται στην συμβολη των οδων Rue du Pont και  Rue de la Mercerie που κατεβηκαμε { την συναντησαμε οταν τελειωσαν τα σκαλια}. Φυσικα οπως και στην Βερνη εχουμε τους ιδιους συμβολισμους της δικαιοσυνης... Η  δωδεκαπλευρη βαση του ανακατασκευαστηκε το 1726.
 Ακριβως πισω απο το συντριβανι βλεπουμε το αντιστοιχο ρολοι της Λωζαννης που χτυπα μονο κατα τις εργασιμες ωρες της ελβετικης μερας που ειναι
09.00 πμ με 19.00 μμ...Σε καθε ωρα βγαινουν διαφορες φιγουρες απο την ζωη των ντοπιων και κανουν την βολτα τους γυρω γυρω..



 Η Πλατεια Λα Παλυ { La palud} φιλοξενει και το νεο δημαρχειο { του 1675 φυσικα} που  βρισκεται σημερα εκει που παλια ηταν δυο ποταμια ο Φλον
που εκτραπηκε και εγινε και Ρυ Σεντραλ και ο Λουβ { πιο μικρος} που αποξηραθηκε...Ισως και γιαυτο να δωσαν αυτο το ονομα στην πλατεια για να τους θυμιζει ελωδεις καταστασεις αφου ... PALUDisme σημαινει στα γαλλικα ελονοσια...Και δικαιολογημενα αφου η  περιοχη εδω ηταν βαλτωδης και
συχνα οι κατοικοι αρρωσταιναν απο ελονοσια...Ετσι λοιπον δημιουργηθηκε η πλατεια αυτη γυρω στον 13  αιωνα και αναπτυχθηκε το "ιστορικο" τωρα,
αλλα εμπορικο και διοικητικο κεντρο τοτε.. αλλα οχι μονο τοτε.. και σημερα, καθε τεταρτη πρωι και σαββατο γινεται στην πλατεια αυτη λαικη...
Το δημαρχειο, χτισμενο απο τον αρχιτεκτονα Abraham de Crousaz ειναι ενα απο τα καλυτερα παραδειγματα αρχιτεκτονικης του 17 αιωνα στη Λωζαννη.
 Εμεις δεν θα ακολουθησουμε ομως αυτον τον κεντρικο δρομο ισια κατω, αλλα θα στριψουμε δεξια στην Ρυ Μαντελειν, γιατι θελουμε να βγουμε στην Πλατεια Ριπον, αλλα οχι πριν ...πριν επισκευτουμε το ΜΑΣΤ  της περιοχης , που ειναι το διασημο ζαχαροπλαστειο MUTARLIER.



Ο Lucien Mutarrlier , γονος παλιας οικογενειας ζαχαροπλαστων της Λωζαννης ανοιξε αυτο το μαγαζι με τις πιο ΦΡΕΣΚΕΣ  και νοστιμες σοκολατες, σοκολατινες ταρτες φραουλας και  καταπληκτικα Μιλ φεϊγ...μμμμμμμμμμμμ  καλυτερα να τα τρως ..παρα να τα περιγραφεις!!!  
Εδω λοιπον μπαινουμε για να απολααυσουμε τα φρεσκοτατα γλυκα του με ενα αρωματικο φρεσκοκομμενο καφεδακι...
  Και αφου συνηλθαμε λιγακι...{ Τι συνηλθαμε, που κανω διαιτα και ζαλιστηκα μονο απο την ιδεα  }
παμε τωρα στην πλατεια Ριπον  {Place Riponne}



Μια πλατεια η οποια δημιουργειται για να καλυψει τις αυξανομενες αναγκες των κατοικων για ανοιχτους χωρους ιδιαιτερα αγορες και δημοσια κτιρια.
Απο εδω περνουσε ο ποταμος  Λουβ και οταν το αποξηρανανε ο χωρος ηταν διαθεσιμος για εκμεταλευση.



Εδω εχουμε την αλλη αγορα στυλ μοναστηρακι καθε πεμπτη απο τις  08.00 μεχρι τις 19.00 η ωρα. Το ενδειαφερον δεν ειναι μονο καποιες υπεροχες αντικες που μπορεις να βρει παμφτηνα αλλα και τα καταπληκτικα μεζεδακια που πουλανε οι καντινες που συνοδευουν  παντα τετοιες  αγορες.
{ ο πεινασμενος φαγια ονειρευεται  }

Το πιο σπουδαιο απ ολα τα κτιρια εδω ειναι το Παλατι Ρουμιν, που ειναι σημερα η στεγη ουτε λιγο ουτε πολυ 5 μουσειων. Και εδω μπορει να κατεβει κανεις απο την εκκλησια με τα σκαλοπατια ή να ανεβει φυσικα, απλα δεν θα παρει τις σκαλες του Marche  αλλα, απο πιο δεξια τις σκαλες για την Riponne.}
 



 Το 1871, ο Gabriel de Rumine, ενας Ρωσος αριστοκρατης της {αλλα, απο μητερα ελβετιδα απο την Λωζαννη}, κληροδοτησε στην πολη , το ποσο των 1.500.000 φραγκων για την κατασκευη ενος κτιριου δημοσιου συμφεροντος. Το φλωρεντινο-αναγεννησιακο κτιριο, που εγκαινιαστηκε το 1906, ειχε σκοπο να υπηρετισει το λικνο του πολιτισμου και τις  εγκυκλοπαιδικες φιλοδοξιες του κοσμου.
Ετσι εγινε μια Ακαδημια-πανεπιστημιο-μουσειο , Σημερα μεσα στο παλε ντε Ρουμινε φιλοξενουνται τα εξης μουσεια .Μουσειο καλων τεχνων, γεωλογιας, ζωολογιας,  αρχαιολογιας ,νομισματικο μουσειο  και Πανεπιστημιακη Βιβλιοθηκη.
 Το κτιριο τοσο απ εξω οσο και απο μεσα ειναι εντυπωσιακοτατο.Με ενα υπεροχο συντριβανι και κλιμακοστασιο του 19 αιωνα



Αλλα και ο πανω οροφος ειναι πολυ ομορφα διακοσμημενος, με ομορφες καμαρες και κλασσικες κολωνες..



Απο την πλατεια Ριπον, πρεπει να συνεχισουμε κατω αριστερα περνωντας μπροστα απο ενα αλλο μουσειο Espase Arlaud, {μουσειο και σχολη καλων
τεχνων} και να μπουμε στην οδο Ρυ Νεβ { Rue Neuve}