Αφορμη δοθησεις απο ενα σχολιο που ειχα κανει, οτι η νεολαια δεν ξερει πια να χρησιμοποιει την ελληνικη γλωσσα υιοθετωντας πολλες 'αργκο' εκφρασεις ή και καθεαυτου ξενες λεξεις θα ηθελα να σας θυμισω, οτι μεγαλες πολιτικες προσωπικοτητες , καμαρωναν να χρησιμοποιουν τα
ελληνικα ως παγκοσμια γλωσσα, Ζολωτας} ενω μερικοι δεν ξερουν καν να τα μιλησουν { Παπανδρεου}
Σας θυμιζω τον λογο του και την μεταφραση που κανονικα δεν χρειαζεται...
{ O πρώην πρωθυπουργός και καθηγητής Ξενοφών Ζολώτας ηταν αυτος που
καταφερε με πρωτοποριακά νομισματικά μέτρα να στηρίξει ξανά την μεταπολεμική οικονομία. Τα βασικότερα από τα μέτρα
αυτά είναι η υποτίμηση της δραχμής το 1953 και το «κόψιμο» τριών μηδενικών από τα χαρτονομίσματα το 1954.)
Είχε εκφωνήσει ένα λόγο στην Ουάσιγκτον (2 Οκτωβρίου 1959), ο οποίος έμεινε μνημειώδης.
Αιτία ως προς αυτό δεν ήταν μόνο το περιεχόμενό του αλλά και η γλώσσα του.
Υποτίθεται ότι η γλώσσα του λόγου ήταν η αγγλική. Κατ' ουσίαν όμως, με την αφαίρεση λίγων συνδέσμων,
άρθρων και προθέσεων η γλώσσα είναι η Ελληνική. Το ακροατήριό του αποτελούσαν οι σύνεδροι της Διεθνούς Τράπεζας
Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και δεν αντιμετώπισαν τότε κανένα πρόβλημα στην κατανόηση τού προφορικού κειμένου
που ανέγνωσε ο Έλληνας καθηγητής. Εκείνο τον καιρό, κατείχε την θέση τού διευθυντή Τραπέζης Ελλάδος και
διαχειριστή του ελληνικού Δημοσίου Χρέους. Ακολουθεί ο λόγος και η ελληνική "μετάφραση":
Kyrie, it is Zeus' anathema on our epoch (for the dynamism of our economies) and the heresy of our economic method
and policies that we should agonize the Skylla of nomismatic plethora and the Charybdis of economic anaemia.
It is not my idiosyncracy to be ironic or sarcastic but my diagnosis would be that politicians are rather
cryptoplethorists. Although they emphatically stigmatize nomismatic plethora, they energize it through their
tactics and practices. Our policies should be based more on economic and less on political criteria.
Our gnomon has to be a metron between economic,strategic and philanthropic scopes.
Political magic has always been anti-economic. In an epoch characterized by monopolies, oligopolies,
monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities, our policies have to be more orthological,
but this should not be metamorphosed into plethorophobia, which is endemic among academic economists.
Nomismatic symmetry should not antagonize economic acme. A greater harmonization between the practices
of the economic and nomismatic archons is basic. Parallel to this,we have to synchronize and harmonize
more and more our economic and nomismatic policies panethnically. These scopes are more practicable now,
when the prognostics of the political and economic barometer are halcyonic.
The history of our didimus organization on this sphere has been didactic and their gnostic practices will
always be a tonic to the polyonymous and idiomorphous ethnical economies. The genesis of the programmed
organization will dynamize these policies. Therefore, i sympathize, although not without criticism one or
two themes with the apostles and the hierarchy of our organs in their zeal to program orthodox economic
and nomismatic policies, although I have some logomachy with them.
I apologize for having tyranized you with my Hellenic phraseology.
In my epilogue, i emphasize my eulogy to the philoxenous aytochtons of this cosmopolitan metropolis and
my encomium to you, Kyrie stenographers.
[Κύριοι, είναι "Διός ανάθεμα" στην εποχή μας και αίρεση της οικονομικής μας μεθόδου και της οικονομικής μας
πολιτικής το ότι θα φέρναμε σε αγωνία την Σκύλλα του νομισματικού πληθωρισμού και τη Χάρυβδη της οικονομικής μας
αναιμίας. Δεν είναι στην ιδιοσυγκρασία μου να είμαι ειρωνικός ή σαρκαστικός αλλά η διάγνωσή μου θα ήταν ότι
οι πολιτικοί είναι μάλλον κρυπτοπληθωριστές. Αν και με έμφαση στιγματίζουν τον νομισματικό πληθωρισμό,
τον ενεργοποιούν μέσω της τακτικής τους και των πρακτικών τους. Η πολιτική μας θα έπρεπε να βασίζεται περισσότερο
σε οικονομικά και λιγότερο σε πολιτικά κριτήρια. Γνώμων μας πρέπει να είναι ένα μέτρο μεταξύ οικονομικής,
στρατηγικής και φιλανθρωπικής σκοπιάς. Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από μονοπώλια, ολιγοπώλια, μονοπωλιακό
ανταγωνισμό και πολύμορφες ανελαστικότητες, οι πολιτικές μας πρέπει να είναι πιο ορθολογιστικές, αλλά αυτό δεν
θα έπρεπε να μεταμορφώνεται σε πληθωροφοβία, η οποία είναι ενδημική στους ακαδημαϊκούς οικονομολόγους.
Η νομισματική συμμετρία δεν θα έπρεπε να ανταγωνίζεται την οικονομική ακμή. Μια μεγαλύτερη εναρμόνιση μεταξύ
των πρακτικών των οικονομικών και νομισματικών αρχόντων είναι βασική. Παράλληλα με αυτό, πρέπει να εκσυγχρονίσουμε και να εναρμονίσουμε όλο και περισσότερο τις οικονομικές και νομισματικές μας πρακτικές πανεθνικώς. Αυτές οι θεωρήσεις είναι πιο εφαρμόσιμες τώρα, που τα προγνωστικά του πολιτικού και οικονομικού βαρομέτρου είναι χάλκινα. Η ιστορία της δίδυμης οργάνωσης σε αυτήν την σφαίρα είναι διδακτική και οι γνωστικές τους εφαρμογές θα είναι πάντα ένα τονωτικό στις πολυώνυμες και ιδιόμορφες εθνικές οικονομίες. Η γένεση μιας προγραμματισμένης οργάνωσης θα ενισχύσει αυτές τις πολιτικές. Γι' αυτόν το λόγο αντιμετωπίζω με συμπάθεια, αλλά όχι χωρίς κριτική διάθεση, ένα ή δύο θέματα με τους αποστόλους της ιεραρχίας των οργάνων μας στον ζήλο τους να προγραμματίσουν ορθόδοξες οικονομικές και νομισματικές πολιτικές. Απολογούμαι που σας τυράννησα με την ελληνική μου φρασεολογία. Στον επίλογό μου δίνω έμφαση στην ευλογία μου, προς τους φιλόξενους αυτόχθονες αυτής της κοσμοπολίτικης μητρόπολης καθώς και το εγκώμιό μου προς εσάς, κύριοι στενογράφοι.]
