Στη μαγεία ενός ακριτικού νησιού
---------------------------------------------
... Ενεργειακό και εντυπωσιακά ειδυλλιακό τοπίο το νησί του Άη Στράτη, είναι αφημένο στην ονειρική γαλήνη του Αρχιπελάγους. Κατάφυτο από δάση βελανιδιάς, διαθέτει πολλά χιλιόμετρα αμμουδιάς.
Μακρυά από τα φασαριόζικα λιμάνια, τις ορδές του μαζικού τουρισμού, τις γεμάτες παραλίες από ομπρέλες και ξαπλώστρες, το μικρό νησί του βορειοανατολικού Αιγαίου, θα σε γαληνέψει αλλά και θα σε συνεπάρει.
Ένας τόπος, ακουστός στους περισσότερους από εμάς, από τις εξορίες στα δύσκολα χρόνια των πολιτικών αντιπαραθέσεων της Ελλάδας.
Με το που επιβιβαστείς στο "Αιολίς" (αν επιλέξεις να έρθεις μέσω Λήμνου) το καράβι που σε μεταφέρει από το λιμάνι της Μύρινας στο νησί του Άη Στράτη, είναι σαν να γυρίζεις πίσω στο χρόνο. Ένα πανύψηλο "παλιακό" παγοθραυστικό, αποτελεί την πιο πιστή γραμμή σύνδεσης των δύο νησιών. Θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για ένα και μοναδικό δρομολόγιο ημερησίως και μάλιστα στην επιστροφή, ετοιμάσου να σηκωθείς βάρβαρες πρωινές ώρες. Μη φανταστείς να είναι ποτέ γεμάτο, ούτε καν τον Αύγουστο. Λίγα αυτοκίνητα ή μηχανάκια, κάποιοι κάτοικοι που πήγαν για προμήθειες ή άλλες δουλειές στη Λήμνο και κάποιοι ψαγμένοι επισκέπτες που τολμούν.
Στον τόπο τούτο της ηρεμίας οι 300 κάτοικοι που μένουν ολοχρονίς στο νησί, περιμένουν τα καλοκαίρια τους άλλους 1000 περίπου ετεροδημότες μαζί και τους λιγοστούς τουρίστες, για να φρεσκάρουν την ατμόσφαιρα και να ζωντανέψει το νησί. Και μετά, στο τέλος της σεζόν, κλείνουν τα εξοχικά, τα πατρογονικά σπίτια, τα ενοικιάζομενα δωμάτια και καθώς αδειάζει ο τόπος, η ζωή επανέρχεται στους δικούς της ρυθμούς.
Σήμερα υπάρχουν τέσσερα στέκια στο νησί. Δύο μπαρ και δύο ταβέρνες. Οι τιμές είναι κάτι παραπάνω από "απόκοσμες"... χωρίς να μπορούν επ΄ουδενί, να συγκριθούν με τις τιμές άλλων τουριστικών προορισμών. Αυτά τα λιγοστά καφενεία με ένα μαγικό και απόλυτα φυσικό τρόπο, μετατρέπονται σε ουζερί, καφετέριες, κρεπερί ή ταβέρνες.
Εδώ η γαστρονομία χτυπά στους ρυθμούς των ολόφρεσκων αστακών, στα πετρομπάρμπουνα και συναγρίδες. Πολλές σπεσιαλιτέ θυμίζουν τη γειτονική Λήμνο, όπως τα φλομάρια, ο τραχανάς, αλλά εδώ το ντόπιο organic κρέας και τα ψάρια, έχουν τη τιμητική τους.
Η πιο εύκολα προσβάσιμη παραλία είναι αυτή που βρίσκεται ακριβώς μπροστά στον οικισμό. Στις υπόλοιπες, που δεν είναι καθόλου λίγες, μπορείς να πας οδικώς μιας και έχουν ανοίξει αρκετοί αγροτικοί δρόμοι βατοί. Για τους ντόπιους, οι πιο φημισμένες παραλίες είναι το Παχύ, το Τρυγάρη, το Φτελιό, η Τρυπητή. Το Αλωνίτσι είναι για τους fun του σέρφινγκ.
Στα αξιοθέτα του νησιού τα γραφικά ξωκλήσια, κάπου 15 που απέμειναν μετά τον σεισμό. Μη χάσεις τη βόλτα στα ανατολικά, για να επισκεφτείς κάποια ερείπια από τη Μυκηναική περίοδο, που διατηρήθηκαν μέχρι τη Ρωμαική και Βυζαντινή εποχή.
Το σίγουρο είναι, πως οι ταξιδιώτες που τελικά φτάνουν εδώ, κινδυνεύουν να αποκαλύψουν τον ίδιο τους τον ευατό χωρίς ενδοιασμό. Κι αυτό, γιατί μαζί με την ανακάλυψη αυτού του αγέρωχου προμαχώνα, θα βρεθούν μπροστά σε έναν απόλυτα αυθεντικό τόπο, που προκαλεί εσωτερικές διεργασίες.
