Κύπρος - Η ιστορία του τεμένους Χαλά Σουλτάν

[dk]

ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΤΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ

ΚΑΤΑ ΤΗ διάρκεια της πρώτης μεγάλης αραβικής επιδρομής στην Κύπρο (649μ.Χ.), από τον εμίρη της Συρίας Μωαβία, τοποθετείται το επεισόδιο του θανάτου της «αγίας γυναίκας», της ινσαρίας (=βοηθού) του προφήτη Μωάμεθ. Η προβολή, εκ μέρους των Αράβων, του γεγονότος του θανάτου, αλλά κυρίως της ταφής της Ουμ Χαράμ στην Κύπρο, συνέτεινε ώστε το τέμενος Χαλά Σουλτάν, που κτίστηκε στο χώρο όπου κι ετάφη, να θεωρείται ένας από τους ιερότερους χώρους των μουσουλμάνων.

Υπάρχει η λανθασμένη εντύπωση ότι η Ουμ Χαράμ ήταν συγγενής ή νονά ή παραμάνα του προφήτη Μωάμεθ. Η εσφαλμένη αυτή άποψη πολλών παλαιότερων συγγραφέων προέκυψε λόγω των στενών της σχέσεων με τον προφήτη και συγγενείας της όχι προς τον ίδιο αλλά προς τον πιστό του γραμματέα και υπηρέτη. Το πλήρες όνομά της ήταν Ουμ Χαράμ Μιλχάν Χαλίτ Ζαΐτ Χαράμ Γιενούπ. Ήταν κόρη του Μιλχάν Ανσαρί κι αδελφή της Ουμ Σουλεΐμ. Η τελευταία ήταν μητέρα του Ανάς Ιμπντ Μαλίκ, του πιστού υπηρέτη και γραμματέα του Μωάμεθ. Ο Μωάμεθ αγαπούσε και εκτιμούσε πολύ την Ουμ Χαράμ, την οποία επισκεπτόταν συχνά στο σπίτι της στη Μέκκα. Η αγία γυναίκα, όπως χαρακτηρίστηκε η Ουμ Χαράμ, ήταν από τους πρώτους πιστούς στο Μωάμεθ και μια από τους ανθρώπους που τον βοήθησαν στις πρώτες του δραστηριότητες και στη φυγή του από τη Μέκκα στη Μεδίνα το Σεπτέμβριο του 622. Η Ουμ Χαράμ είχε παντρευτεί πρώτα τον Αμρ μπιν Κέις που είχε πολεμήσει στο Βαδρ το 623 και στο Οχώδ, όπου και σκοτώθηκε. Σε δεύτερο γάμο παντρεύτηκε τον Ουβάδα Ιμπντ-ας-Σαμίτ, τον οποίο και ακολούθησε στην εκστρατεία του Μωαβία στην Κύπρο, το έτος 27 από Εγίρας (=649).

Γενικά, δίνεται η εικόνα ότι ο θάνατος της Ουμ Χαράμ στην Κύπρο ήταν ένα τυχαίο περιστατικό, όμως οι πραγματικές συνθήκες του θανάτου της παραμένουν αδιευκρίνιστες. Σύμφωνα με μια εκδοχή, η γυναίκα αυτή έπεσε από το μουλάρι της, έσπασε το λαιμό της, και πέθανε. Όπως και να έχει, το τέμενος Χαλά Σουλτάν στη δυτική όχθη της αλυκής της Λάρνακας, σε μια πράγματι ειδυλλιακή τοποθεσία, θεωρείται ως ο τάφος της αγίας γυναίκας που τιμάται ιδιαίτερα από τους μουσουλμάνους (σε παλαιότερες εποχές τα παραπλέοντα οθωμανικά καράβια χαιρετούσαν με κανονιοβολισμούς).

πηγη simerini.com

[dk]

Tο Τέμενος Χαλά Σουλτάν (Τεκκές Χαλά Σουλτάν) που χτίστηκε προς τιμή της Ουμ Χαράμ, συγγενούς του προφήτη Μωάμεθ κατά μερικούς, είναι ένας από τους πιο σημαντικούς θρησκευτικούς προορισμούς για τους μουσουλμάνους προσκυνητές.

Tο επισκεφτηκα πριν μερικα χρονια...δειτε το κι εσεις...

[dk]

Τουρκοκύπριοι προσεύχονται στο τέμενος Χαλά Σουλτάν Τεκκέ στη Λάρνακα

Όλη τη νύχτα προσευχήθηκαν περίπου 400 Τουρκοκύπριοι που πέρασαν με λεωφορεία στις περιοχές ελέγχου της Κυπριακής Δημοκρατίας και μετέβησαν στο τέμενος Χαλά Σουλτάν Τεκκέ στη Λάρνακα. Η επίσκεψη έγινε επί τη ευκαιρία της ιερής νύκτας του Καντίρ, κατά την οποία, σύμφωνα με την μωαμεθανική παράδοση, Άγγελος Κυρίου παρέδωσε τα πρώτα εδάφια του κορανίου στον Μωάμεθ.

Ο ιμάμης του τεμένους Χαλά Σουλτάν, Σιακίρ, δήλωσε ότι «η ιερή νύχτα της προσευχής ή "Νύχτα της Δύναμης" εορτάζεται στο πλαίσιο των θρησκευτικών εκδηλώσεων του Ραμαζανιού».

Πρόσθεσε ότι η «χθεσινή ημέρα ήταν η πιο ιερή για τους Μουσουλμάνους» και σημείωσε πως «αυτός ο μήνας είναι ο μήνας για το Ραμαζάνι. Νηστεύουμε για έναν μήνα τώρα και την Πέμπτη θα γιορτάσουμε την ημέρα του Μπαϊραμιού».

Σε δηλώσεις του ο Τουρκοκύπριος Αλί Χαλίλ ανέφερε ότι «ήρθαμε να κάνουμε προσευχή. Έναν μήνα το χρόνο είμαστε νηστικοί την ημέρα και τρώμε μόνο τη νύχτα» είπε και σημείωσε πως «απόψε ο Μοχάμεντ ανεβαίνει στον ουρανό και ό,τι ζητάς ό,τι παρακαλάς σου το δίνει».

Ο Σονέρ Μεχμέτ από τη Λουρουτζίνα δήλωσε ότι «σήμερα ήρθαμε να προσευχηθούμε, να προσκυνήσουμε και να μετανιώσουμε. Είναι μεγάλη θρησκευτική γιορτή για μας, γι' αυτό ήρθαμε απόψε να προσκυνήσουμε» είπε και πρόσθεσε πως η ιερή νύκτα του Καντίρ έχει τόση μεγάλη σημασία για τους Τουρκοκύπριους όσο έχει και το Πάσχα για τους Χριστιανούς.

Αρκετοί Τουρκοκύπριοι μετέβησαν στο τέμενος Χαλά Σουλτάν με τα ιδιωτικά τους αυτοκίνητα από το πρωί και, αφού προσευχήθηκαν, στη συνέχεια άρχισαν το φαγοπότι, αφού σύμφωνα με το Ραμαζάνι από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου απαγορεύεται να φάνε ή να πιουν οτιδήποτε. Το κύριο μέρος της προσευχής άρχισε γύρω στις 19:30, δηλαδή αμέσως μετά τη δύση του ηλίου, και ολοκληρώθηκε γύρω στις έντεκα το βράδυ.