Δευτερη ημερα τεταρτη 14-09-2011
Το πρωι-πρωι σχεδον με το ανοιγμα βρεθηκαμε εξω απο το Πραδο και εκει εγινε
ο εξης διαλογος με την κυρια που εκοβε τα εισητηρια.
-Καλημερα σας,θελουμε 2 εισητηρια για το μουσειο αλλα ξερετε εχουμε αδεια
ξεναγου και οι δυο,ειπε η συζυγος.
-καλημερα σας μπορω να δω τις ταυτοτητες σας?
Πρωτος δινω την δικια μου και μολις ειδε την σφραγιδα απο την καταλανικη
κυβερνηση πηρε μια εκφραση αηδιας λες και της ειχα δωσει πυρηνικο αποβλητο.
Μου την πεταξε πισω και λεει στην συζυγο χωρις να πιασει την δικια της.
-Μα εσυ δεν εχεις καταλανικη προφορα.
-Ευτυχως,λεω εγω.
-Ξερετε ειναι γιατι δεν ειμαστε καταλανοι,απλως μενουμε εκει.
-Ααααααααα ενταξει τοτε,περαστε.
Το μουσειο μεσα ειναι τεραστιο με χιλιαδες πινακες γνωστων αλλα και αγνωστων
ζωγραφων που αξιζει να το επισκεφθουν ακομα και ατομα που δεν ασχολουνται με
την τεχνη.
Μη εχοντας πιεση χρονου ξεκινησαμε την περιηγηση μας μεσα στο μουσειο και εκει
καταριψαμε το προσωπικο μας ρεκορ μεσα στο μουσειο αφου κατσαμε περιπου
8(οκτω) ωρες.(Ναι ειμαστε και οι δυο βαρεμενοι με την τεχνη.)
Βγαινοντας απο το Πραδο κατευθυνθηκαμε προς το ρεινα Σοφια.
Εκει ενω ειχαμε συμφωνησει οτι θα καθομασταν μονο κανα δυωρο τελικα στις
τρεις ωρες αναχωρισαμε με πονους στην μεση απο την ορθοστασια.
Η μερα πλησιαζε στο τελος της και μια μεγαλη διαδηλωση μας απετρεψε να παμε
στο κεντρο για φαγητο,οποτε επιστρεψαμε στο ξενοδοχειο για το δειπνο.
