Αυτά στα ρηχά.
Κάναμε scuba, αλλά ήταν σκέτη απογοήτευση. Περιμέναμε να δούμε παπάδες στο Ras Mohammed (σφυροκέφαλους καρχαρίες, κανένα δελφίνι ή μεγάλα napoleon, έστω καμιά χελώνα) και καταλήξαμε σε σούπα για πολύ αρχάριους "όλοι στη σειρά, γύρω-γύρω από τον ύφαλο" στα 10-15m.
Στα βαθιά:
Ένα "ανεμονόψαρο" (ο γνωστός Nemo). Ζούνε οικογενειακά σε τοξικές (για τους άλλους) ανεμώνες που είναι και η προστασία τους. Αν πας κοντά προσπαθούν απεγνωσμένα να σε διώξουν μην τυχόν και τους χαλάσεις την ανεμώνη, κινούμενα γρήγορα και σπασμωδικά και ανοιγοκλείνοντας το στόμα τους, σαν να σου μιλάνε...
Μια μεγαλοπρεπής χελώνα, είχε αγκαλιάσει το κοράλλι και το μασούλαγε. Έκατσε υπομονετικά να φωτογραφηθούμε όλοι μαζί της όσο έτρωγε.
Οι φωτό που είναι μπλέ είναι τραβηγμένες σε μεγάλο σχετικά βάθος, όπου τα υπόλοιπα χρώματα του φάσματος έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Μόνο με τεχνητό φωτισμό μπορείς να δεις τα χρώματα, όμως με το δικό μας εξοπλισμό είναι δύσκολα τα πράγματα...
Ένα πανέμορφο μαλακό μαύρο κοράλλι.
Ένας σκορπιός, ψάρι που "δεν υπάρχει", είναι τόσο σίγουρος για το καμουφλάζ του (και το δηλητήριο του) που δεν κινείται όσο και να πλησιάσεις, ιδανικός για φωτό με macro. Μάγος της μεταμφίεσης, οι φωτογραφίες του είναι στα όρια του κουίζ "που είναι το ψάρι":
Ένα άλλο είδος σκορπιού που μοιάζει με lionfish, πολύ δηλητηριώδες, σκαλωμένο ανάποδα στην τρύπα του στα 6m. Επειδή ήταν ακίνητος του την έβγαλα με flash, οπότε έχουμε και χρώμα:
