Χιλή... από το σύγχρονο Σαντιάγο, στο ''πρωτόγονο'' Νησί του Πάσχα!!

[evi]

Λοιπόν, ξεκινώ εγώ να γράφω αυτή την ιστορία που έχω αφήσει πλέον πίσω μου. Να σας πω κάτι βρε παιδιά, δεν είναι ότι δεν δίνω σημασία στις εκδρομές ή στις ιστορίες που αφήνω πίσω μου, τις θυμάμαι και τις νοσταλγώ, απλά πάντα θέλω να βλέπω μπρος μου. Όπου και αν έχω πάει, θέλω να δω περισσότερα και ίσως για αυτό το λόγο δεν γίνομαι καλή αφηγήτρια στα παρελθόντα. Αλλά αφού ζητήθηκε από τους συμφορουμίτορες αυτή η ιστορία θα προσπαθήσω να την γράψω ( με την βοήθεια της Στέλλας που ήταν εκεί!)

Λοιπον, η όλη ιδέα να επισκεφτούμε την Χιλή έρθε από τον συνάδελφό  μου ο οποίος δεν έχει αφήσει μέρος της γης που να μην επισκεφτεί!! Μου είπε λοιπόν ότι η Χιλή είναι ένα υπέροχο μέρος ειδικά για δύο γυναίκες μόνες τους.

Έτσι ξενινήσαμε, πήραμε αεροπάνο από Αθήνα-Μαδρίτη. ( στην Μαδρίτη μείναμε 4 ώρες περιμένοντας την σύνδεση μας, ως καπνίστριες αναγκαστήακμε να βγούμε έξω για να καπνίσουμε - το 2007 που είχα μείνει τράνζιτ πάλι στην Μαδρίτη υπήρχαν χώροι για καπνίζοντες μέσα στο αεροδρόμιο) Περάσαμε  μια χαρά στο τράνζιτ. ¨Οππως και στην Χιλή, πρέπει να ξέρετε ισπανικά. Ακόμα και οι άνθρωποι που ασχολούνται με τον τουρισμό, δεν ξέρουν αγγλικά.

Μείναμε σε ένα υπέρχο ξενοδοχείο, το Galerias, το οποίο ήταν στο κέντρο της πόλης,άψογο σέρβις.

Την πρώτη ημέρα είαδαμε το ιστορικό μουσείο,της πόλης. Γεμάτο με κομψοτεχνήματα των αζτέκων, των μάγιας κκλ.

[evi]

Η ιστορία συνεχίζεται: Την πρώτη μέρα λοιπόν εκτός από το μουσείο το οποίο ονομαζόταν πρε- κολομβιανής τέχνης ( δηλαδή πριν την άφιξη του Κολόμβου στην Αμερική) και το οποίο είχε εκθέματα πάρα πολύ ενιδαφέροντα από πολιτισμούς όπως Μάγια, Αζτέκους, Ίνκας, Μαπούτσε ( οι Μαπούτσε υπήρχαν στην περιοχή της Χιλής, στις μέρες μας το 6% του πληθυσμού της Χιλής είναι ακόμα Μαπούτσε, κατοικούν κυρίως στο νότιο τμήμα της χώρας. Οι Μαπούτσε θεωρούνται η πιο άγρια φυλή εν συγκρίσει με τις υπόλοιπες: οι Ισπανοί είχαν πόλεμο μαζί τους επί τριακόσια χρόνια), είδαμε επίσης και τον καθεδρικό ναό της πόλης, πολύ όμορφος , παλιός και φυσικά καθολικός ( οι Χιλιανοί είναι αρκετά θρησκευόμενοι- όπως και οι περισσότεροι Καθολικοί άλλωστε). Τελειώσαμε την ημέρα μας πίνοντας ένα Pisco sour σε μια καφετέρια στην κεντρική πλατεία, την Plazas des Armas.

Την δεύτερη ημέρα είχαμε κλείσει μέσω ίντερνετ από Ελλάδα ημερήσια εκδρομή στο Βαλπαράιζο και στην Βίνα Ντελ Μαρ. Η εκδρομή ήταν πριβέ, εμείς και ο οδηγός- ξεναγός, ο οποίος ήταν μισός Χιλιανός μισός Άγγλος, πολύ καλό αυτό γιατί ήξερε άριστα αγγλικά και η ξενάγηση ήταν πολύ πιο εύκολη. Το πρακτορείο ήταν το Santiago Adventures και το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Η διαδρομή πολύ όμορφη, δίπλα μας οι Άνδεις επιβλητικές, έριχναν κυριολεκτικά την σκιά τους στην εθνική οδό. Σταματήσαμε σε ένα μαγαζί με τοπικά προιόντα όπου δοκιμάσαμε τσίτσα, παρακσευάζεται από σταφύλια και η γεύση του είναι ανάμεσα από κρασί και κονιάκ. Το πίνουν οι γουάσος , οι Χιλιανοί καουμπόυδες. Επίσης δοκιμάσαμε τα υπέροχα γλυκά τους φτιαγμένα με μαρένγκα και άχνη ζάχαρη. Συνεχίσαμε την διαδρομή μας και φτάσαμε στο Βαλπαράζιο, κάποτε ήταν η πιο πλούσια και αριστοκρατική πόλη της Χιλής λόγω του λιμανιού και του εμπορικού κόμβου που αποτελούσε. Μετά το άνοιγμα της διώρυγας του Παναμά, το Βαλπαράιζο ξέπεσε. Αυτήν την στιγμή η πόλη είναι προστατευόμενη της Ουνέσκο , είναι χτισμένη πάνω σε 43 λόφους!!Είναι αδύνατο να την περπατήσεις ( είναι σαν να ανεβοκατεβαίνεις βουνό!!) και εξυπηρετείται η ανόδος και η κάθοδος με τα λεγόμενα funicular ( ασανσέρ τεράστια παλαιού τύπου με τρόχαλίες) Δεν είναι τελεφερίκ , είναι ξύλινα τεράστια ασανσέρ, εγώ τουλάχιστον δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο. Στην πόλη υπάρχουν γύρω στα 40 ασανσέρ αλλά σε λειτουργία είναι μόνο 4. 

[evi]

Διακόπτω κάθε λίγο γιατί φοβάμαι μην μου σβηστούνε.

Σε λειτουργία είναι μόνο 4 γιατί τα υπόλοιπα έχουν χαλάσει και δεν τα έχουν φτιάξει. Πάνω στους λόφους είναι πολύ γραφικά: είχαμε μια υπέροχη θέα της πόλης και του λιμανιού με τα καρνάγια και τα εμπορικά πλοία. Πεζόδρομοι με μικρομάγαζα με σουβερνίρ και άλλα είδη λαικής τέχνης. Έχουν υπέροχα πλεκτά από λάμα , αλπάκα κλπ σε πολύ φτηνές τιμές. Τα κτήρια είναι πολύχρωμα και ακόμα και αυτά που δεν έχουν αναπαλαιωθεί ακόμα έχουν μια ιδιαίτερη ομορφιά και χρώμα. Εμείς καθίσαμε και φάγαμε σε ένα πανέμορφο εστιατόριο με θέα όλη την πόλη. Το φαγητό ήταν καταπληκτικό ειδικά αν σας αρέσουν τα θαλασσινά και τα ψάρια ( η Χιλή φημίζεται και για τα δύο). Μετά το Βαλπαράιζο πήγαμε στην Βίνα Ντελ ΜΑρ, παραθαλάσσια πόλη και τουριστικός προορισμός των Χιλιανών και όχι μόνο. Δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο ιστορικό ενδιαφέρον ή κάποια ιδιαίτερη ομορφιά. Ο ξεναγός μας μας ρώτησε μετά ποια πόλη μας άρεσε πιο πολύ και του είπαμε το Βαλπαράιζο. Μας απάντησε ότι κάνει αυτήν την ερώτησε σε όλους τους τουρίστες και ότι σχεδόν όλοι οι Ευρωπαίοι του λένε το βαλπαράιζο και όλοι οι Αμερικάνοι ( από τις ΗΠΑ) το Βίνα Ντελ Μαρ! Στο Βίνα Ντελ Μαρ υπάρχει και το μοναδικό αυθεντικό μοάι στην ηπειρωτική Χιλή ( όλα τα άλλα είναι στο ΄Νησί του Πάσχα)

Την τρίτη ημέρα είχαμε κλείσει πάλι ιδιωτική εκδρομούλα με το ίδιο πρακτορείο. Αυτήν την φορά οδηγός μας ήταν ένας Χιλιανός , πολύ καλό παιδί και αυτός, τα αγγλικά του σε ανεκτά επίπεδα , μπορούσαμε να συνεννοηθούμε. Πήγαμε στο Εθνικό Πάρκο La Campana, γεμάτο φοινικιές και κάκτους ( γενικά αυτή η ημέρα ήταν πιο φυσιολατρική ) . Κάναμε βόλτα αφού αφήσαμε το αυτοκίνητο να μας περιμένει στην είσοδο ( απαγορεύεται να μπεις με αμάξι) Ακούγαμε τα πουλιά να κελαηδάνε, έβλεπες ένα τοπίο άγριο και ξερό κάπως με τα βουνά να σε περικυκλώνουν, μια απόλυτη ηρεμία). Μετά πήγαμε σε ένα γραφικό ψαροχώρι , το Zapalliar και φάγαμε σε ένα εστιατόριο κυριολεκτικά δίπλα στο κύμα , φυσικά πάλι ψάρια. Δοκίμασα ένα από τα πιο νόστιμα ψάρια στην ζωή μου: το κούνγκριο! Ένα μεγάλο κοκκινόψαρο του Ειρηνικού. Φυσικά ήπιαμε χιλιανό κρασί ( ένα από τα καλύτερα του κόσμου, ξέχασα να αναφέρω ότι την πρόηγούμενη ημέρα πηγαμε και σε ένα οινοποιείο και δοκιμάσαμε τα υπέροχα κρασιά τους) και το γνωστό μας πια απεριτίφ pisco! Δίπλα στο Zapalliar πήγαμε στο Penguin island, λέγεται έτσι λόγω των πιγουίνων που πάνε εκεί.

[evi]

Πολλοί με ρώτησαν πώς είναι δυνατόν να πηγαίνουν οι πιγκουίνοι εκεί καλοκαιριάτικα ( τον Ιανουάριο στην Χιλή είναι ντάλα καλοκαίρι, είχε 37 βαθμούς) . Υπάρχει ένα ρεύμα που λέγεται Χάμπολντ και είναι ψυχρό ( έρχεται από Ανταρκτική) και οδηγεί ολοχρονίς εκεί τους πιγκουίνους , οι οποίοι τρώνε τα ψάρια τους και μετά πηγαίνουν και αράζουν στο νησάκι, το οποίο απέχει πολύ λίγο από την ακτή. Απαγορεύτεαι η πρόσβαση του για να μην ενοχλούν τα πιγουινάκια. Πας μόνο με βάρκα ή αλλιώς τα βλέπεις από την απέναντι ακτή. Το θέαμα είναι ωραίο: εκατοντάδες πιγκουίνοι σε ένα μικρό νησάκι να λιάζονται ελεύθεροι!! Είναι η πρώτη μου φορά που είδα πιγκουίνους ελεύθερους και όχι σε ζωολογικό κήπο.

Την τέταρτη ημέρα μείναμε στο Σαντιάγκο ξανά και πήγαμε μόνες μας ( ελεύθερες και ωραίες!!) στο Σαν Κριστόμπαλ , έναν λόφο σαν τον Λυκαβηττό που έχει υπέροχη θέα στην πόλη. Πάνω στο Σαν Κροστόμπαλ είναι χτισμένο το άγαλμα της Παναγίας και μια ωραία εκκλησία μοντέρνα που σε αυτήν λειτούργησε η προτελευταίος Πάπας. Πουλάνε διάφορά θρησκευτικά αναμνηστικά και γενικά σουβενίρ. Στα μισά του λόφου βρίσκεται ο ζωωολογικός κήπος του Σαντιάγκο που επισκεφτήκαμε με μεγάλη περιέργεια καθώς έχει άσπρες τίγρεις που δεν είχαμε ξαναδεί. Είναι΄άσπρες με μαύρες ρίγες. Ο ζωολογικός κήπος είχε επίσης λιοντάρια, λάμα, διάφορα είδη πιθήκων. Στον όφο ανεβαίνεις με οδοντωτό και είναι πολύ γραφικά , έχει δύο στάσεις ( μια στον Ζωολογικό κήπο και μια στην κορυφή που είναι η εκκλησία και η μαντόνα)

Όλη η ποεριοχή γύρω από τον λόφο λέγεται Μπέλα Βίστα και θεωρείται η αριστοκρατική συνοικία του Σαντιάγκο. Έχει πολλά μπαράκια, εσταιτόρια , στενά όμορφα δρομάκια, μας θύμισε λίγο του Ψυρρή. Μετά το Σαν Κριστόμπαλ πήγαμε στην ίδια συνοικία στο μουσείο του Πάμπλο Νερούδα ( στο πρώην σπίτι του δηλαδή). Στην τιμή συμπεριλαμβανόταν ξενάγηση είτε στα ισπανικά είτε στα αγγλικά. Φυσικά διλάξαμε την αγγλική, τυχερές είμαστε καθώς ο ξεναγός ήταν καταπληκτικός , μας ξενάγησε στον χώρο που ήταν υπέροχος ( ήξερε να ζει ο Νερούδα!!) μέσα από λήπους και β΄΄αστηση είδαμε το σπίτιο 

[evi]

Χτισμένο σε τρία επίπεδα. Ο Νερούδα , εθνικός ποιητής της Χιλής, είχε μανία με τα καράβια και την θάλασσα αλλά φοβόταν την θάλασσα και έτσι προσπάθησε να ΄φέρει την θαλασσινή, καραβίσια ατμόσφαιρα στην στεριά βάζοντας στα σπίτια του ( έχει τρία στην Χιλή: ένα στο Σαντιάγκο, ένα στο Βαλπαραίζο και ένα στον Ϊσλα Νέγκρα που εμείς δεν πήγαμε) στοιχεία θαλασσινά ( φινιστρίνια, πατώματα που τρίχουν για να έχεις την αίσθηση της αστάθειας, μέχρι που αγορασε και έβαλε στο σπίτι του μπαρ από καράβι!! ) Επίσης ήταν συλλέκτης ειδών τέχνης και μάζευε ό,τι μπορείτε να φανταστείτε: μπαμπόυσκες από την Ρωσία, αγαλματάκια ινδικά, πίνακε χωγραφικής κλπ. Το σπίτι που είδαμε εμείς είναι άφερωμένο στην τρίτη και τελευταία σύζυγό του, η οποία μετά τον θάνατό του ( πέθανε από καρδαική προσβολή λίγο μετά την χούντα του Πινοσέτ, εικάζεται από λύπη του για την κατάσταση της χώρας του) έκανε τα πάντα να διασώσει αυτό το σπίτι.

Το βράδυ της ίδιας ημέρας πήγαμε σε κέντρο με τοπικούς χορούς και διασκέδαση, ξαναφάγαμε ψάρια , ξαναήπιαμε κρασί και pisco!!και ποραγματικά το διασκεδάσαμε με τους ντόπιους αι τους υπόλοιπους κατά πλειοψηφία λατινοαεμρικάνους τουρίστες. Οι χοροί τους έχουν μπρίο και κέφι και σε κάνουν να ανεβαίνεις στην πίστα.

[evi]

Την επόμενη ημέρα φύγαμε για Νησί του Πάσχα, η πτήση 5.30 ώρες αλλα θεωρείται domestic αφού το νησί διοικητικά ανήκει στην Χιλή. Πάμε λοιπόν στο αερόδρομιο του Σαντιάγκο το οποίο είναι πολύ μικρό για αεροδρόμιο πρωτέουσας χώρας, γινόταν ένα ψιλο- μπάχαλο, ή πτήση είχε καθυστέρηση, τα counter πολύ λίγα για να εξυπηρετήσουν τόσο κόσμο. Όπως και αν έχει φύγαμε με το καλό, είχαμε μια υπέροχη πτήση με lan ( οι χιλιανές αεροπορικές αερογραμμές, πολύ καλές και από θέμα αεροσκαφών - όσο μπορώ να κρίνω , δεν είμαι αεροναυπηγός! και από θέμα σέρβις) και φτάσαμε στο νησάκι ( γιατί για νησάκι πρόκειται) , μας περίμεναν από το ξενοδοχείο με τα γνωστά λέι ( σε όλη την Πολυνησία τα λέι- γιρλάντες με τοπικά λουλούδια που σου βάζουν στο λαιμό είναι το καλωσόρισμα). Το ξενοδοεχίο μας - ουσιαστικά πρόκειται για ενοικαιζόμενα δωμάτια αφού δεν υπάρχει ξενοδοχείο στο νησί του Πάσχα με την γνωστή έννοια του ξενοδοχείου- ήταν πενέμορφο με έναν υπέροχο κήπο, φροντισμένα δωμάτια, περιποιημένα με μικρές λεπτομέρειες( αποσμητικό, σεσουάρ στο μπάνιο , εντομοκτόνο κλπ) Κάναμε μια βόλτα στον μοναδικό οικισμό του νησιού ( δεν είναι καν χωριό) , λεγεται Hanga Roa , αποτελείται από μεερικά ενοικιαζόμενα δωμάτια- ξενοδοχεία. εστιατόρια. μπαρ, ένα ταχυδρομείο, ένα ληξιάρχείο, μερικά σουβενίρ. Ένας ίσιος δρόμος με δέκα σπίτια γύρω γύρω. Το βράδυ η ηλεκτροδότηση είναι ανεπαρκής ( υπάρχουν φώτα μόνο στον κεντρικό δρόμο και σε δυο -τρια δρομάκια), πάρτε φακό μαζί σας για καλύτερα. Η απόλυτηη ηρεμία. Οι ντόπιοι πολύ φιλικοι. Γύρω στους 6.000 κατοίκους σε όλο το νησί. Τα κινητά λειτουργού μόνο μεσα στον οικισμό! Υπάρχουν δυο ιντερνετ καφέ σε όλο το νησί με πολύ αργή- χαμηλή συχνότητα. Γενικά αυτό το νησί- από τα πιο απομακρυσμένα μέρη του πλανήτη- είναι για να ησυχάσεις.

Την δεύτερη μέρα στο νησί είχαμε κανονίσει εκδρομή να δούμε ότι μπορούσαμε στο νησί. Η παρέα μας ( αυτήν την φορά η εκδρομή δεν ήταν ιδιωτική) ήταν ένας Αμερικάνος και η οικογένειά του, καλοί ανθρωποι όλοι τους. Όπως πι περισσότεροι Αμερικάνοι ( εννοώ τις ΗΠΑ πάντα) είναι καλοπροαίρετοι.

[evi]

Κάναμε τον γύρω του νησιού, είδαμε ότι μοάι μπορείτε να φανταστείτε. Ακούσαμε και μάθαμε πολλές ιστορίες για αυτά τα νεολιθικά αγάλματα και για το πώς βρέθηκαν εκεί. ( η μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή εξελίχτηκε στο νησί του Πάσχα! για να μπορέσουν να μεταφέρουν τα ογκώδη αγάλματα κόψανε όλα τα δέντρα, η οικολογική καταστροφή που έγινε σε αυτό το μέρος είναι παροιμιώδης) Το νησί τώρα είναι καραφλό και άγονο και ο μόναδικός φορέας πλούτου και έσοδο είναι ο τουρισμός και η αλιεία. Το επισκέπτονται γύρω στους 70.000 τουρίστες ανά έτος. Κυρίως για να δούνε τα μοάι που πραγματικά είναι άλλη αίσθηση να τα βλέπεις από κοντά. Κατά τα άλλα αυτό το μικρό νησί έχει μια πανέμορφη παραλία, την Ανακένα, κολυπμάς μέσα στα γαλάζια νερά , άσπρη άμμος, φοινικιές και γιγάντια μοαί να σε βλέπουν! Είναι μια όμορφη και μοναδική εμπειρία.  

Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες από το ταξίδι μας εδώ http://www.travelchat.gr/forum/index.php/topic,5213.0.html

[dk]

Αψογη περιγραφη!!!
Σας ευχαριστουμε και τις δυο.

[xenia]

Μπραβο κοριτσια.

[koyrsaros_gr]