Φυσικά και είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι, τουλάχιστον όσοι από μας ψήφιζαν κόμματα και πρόσωπα που κυβέρνησαν τα τελευταία 30 χρόνια. Όμως δεν είναι ίδιο το μερίδιο της ευθύνης ανάμεσα σ'αυτούς που κυβερνούσαν και έπαιρναν τις αποφάσεις και στους ψηφοφόρους. Μπορεί οι πολίτες να εκλέγουν τους πολιτικούς που τους ταιριάζουν, αλλά δεν είναι να περιμένεις και τίποτα διαφορετικό όταν σου υπόσχονται διορισμούς, νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων, επιδοτήσεις για ανύπαρκτα προϊόντα και χωράφια κτλ. Αν η στάση των πολιτών μπορεί να χαρακτηριστεί ως ηλίθια και κοντόφθαλμη, η στάση των πολιτικών υπήρξε εγκληματική και προδοτική.
Τώρα σχετικά με την αλληλεγγύη και την κοινωνική συνείδηση... δεν φτιάχνονται αυτά τα πράγματα χωρίς παιδεία που να ξεκινάει από τα πρώτα σχολικά χρόνια κι από την οικογένεια. Και δεν είναι τόσο εύκολο να κατηγορήσουμε κάποιον που φοροδιαφεύγει όταν όλη του τη ζωή βλέπει να επιβραβεύονται αυτοί που κλέβουν το κράτος και να τιμωρούνται οι συνεπείς. Θα ήταν όντως πολύ όμορφο να είναι πιο προοδευμένη και πιο πολιτισμένη η κοινωνία μας, αλλά όταν ζούμε στην ζούγκλα δεν είναι περίεργο το ότι χρησιμοποιούμε τα όπλα της ζούγκλας για να επιβιώσουμε. Το πόσο τίμιοι και ηθικοί είμαστε και το κατά πόσον πορευόμαστε σύμφωνα με τις ιδανικές αρχές μας, είναι και θέμα επιβίωσης. Π.χ. αν κάποιος πήγαινε στο Αφγανιστάν να διαδηλώνει για τα δικαιώματα των γυναικών τότε δεν θα ζούσε για πολύ. Οι λύσεις που θα είχε θα ήταν δύο: Ή να φύγει από τη χώρα ή να μείνει και να σωπάσει. Κατά τον ίδιο τρόπο, και στην Ελλάδα άλλη είναι η θεωρία και άλλη η πράξη όσον αφορά την φοροδιαφυγή, τα φακελλάκια, την αδιαφάνεια κτλ.
