Επιτέλους ξημέρωσε η 15 Οκτωβρίου,μέρα αναχώρησης για Χανιά.
Ήταν Πέμπτη μεσημέρι,όταν ξεκινήσαμε από Πάτρα με πρώτο προορισμό τον Ελευθ.Βενιζέλο,από όπου θα πετάγαμε το απόγευμα για Χανιά.
Το ταξίδι “ονειρικό”,αφού σαν να μην έφτανε η βροχή,μας έσπασε ο ένας υαλοκαθαριστήρας στον δρόμο και αντί να βλέπουμε τον δρόμο απλά τον μαντεύαμε!!
ε,ή θα έχει σασπένς το ταξίδι ή όχι!
Εμείς όμως δεν το βάλαμε κάτω,μιά χαρά μαντέψαμε όλο τον δρόμο,αλλάξαμε υαλοκαθαριστήρα στα Mέγαρα,και φτάσαμε μες την τρελή χαρά στο Βενιζέλος!!
Σιγά μην σκάσουμε.!!!
Ήπιαμε τον καφέ μας,κάναμε τα ψώνια μας,σπάσαμε μια βαλίτσα,αλλά απτόητες συνεχίσαμε...
Το airbus της aegean στην ώρα του,όλα τέλεια όπως πάντα,δένουμε ζώνες ,κλείνουμε κινητά,δεν κλείνουμε φωτογραφικές(χαχα),απογείωση με όλη και όλες τις σημασίες της λέξης,τα φώτα κάτω όλο και μικραίνουν,όλο και πληθαίνουν ,κάποτε εξαφανίζονται μα να πάλι γρήγορα εμφανίζονται ξανά...μια παραμυθένια πτήση πάνω από το Αιγαίο και την Κρήτη!!
Ιερή συγκίνηση την στιγμή που αντικρίζουμε τα φώτα της πόλης!!!!!!
Όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν γιατί η πτήση αυτή να αποτελεί εξαίρεση??
Προσγείωση στην ώρα μας σε ένα άδειο αεροδρόμιο των Χανίων!!!
Ολο δικό μας!!!
Παίρνουμε βαλίτσες,και την σπασμένη φυσικά,κατευθυνόμαστε στο γκισέ της εταιρίας ενοικιάσεων αυτοκινήτων,γρήγορα, χαρτιά,υπογραφές ,κλειδιά ,παρκινγκ,αυτοκίνητο.Χανιά επιτέλους ερχόμαστε πάλι!!!!
Τα δωμάτιά μας μέσα στη παλιά πόλη των Χανίων(τι να κάνουμε ,είμαστε ρομαντικές ψυχές).
Τα αυτοκίνητα δεν ανεβαίνουν σκάλες,αναρωτιέμαι τι κάνουν στις αυτοκινητοβιομηχανίες...πότε θα λύσουν αυτό το μικρό τεχνικό πρόβλημα??
Άρα ανεβάζουμε με τα πόδια τις βαλίτσες..ες και την ριμάδα την σπασμένη που είναι και ασήκωτη..
τι στο καλό δεν έχει μέσα???γιατί τόσο βαριά που είναι μάλλον μόνο την ντουλάπα της άφησε απέξω η ιδιοκτήτρια!!!
Φτάνουμε επιτέλους ....μας καλωσορίζουν οι ιδιοκτήτες,ένα συμπαθέστατο ζευγάρι ηλικιωμένων,
μας κερνάνε γλυκό του κουταλιού και δροσερό νερό,γνωστοί οι κρητικοί για την φιλοξενία τους!!!!!!
Ξελαμπικάρω απότομα και θυμάμαι....
Ναι,πάνω στο τραπέζι της κουζίνας μου έμεινε η μαυροδάφνη που είχα για την renata και τα άλλα παιδιά της κρητικής παρέας.Εκεί επιτόπου λέω αποφασιστικά στον εαυτό μου,πως γυρνώντας πίσω το πρώτο που θα κάνω θα είναι να ασχοληθώ με το ζήτημα της μνήμης μου...
Καλά μην το κάνουμε θέμα, το ξέχασα ευθύς αμέσως και ούτε που το ξανασκέφτηκα!!!
Παιδιά χρωστάω κέρασμα μαυροδάφνης....ευκαιρία να παραπεταχτώ στη Κρήτη!!!
Πρώτο βράδυ στα Χανιά,στο Ταμάμ για φαγητό.Για όσους δεν ξέρουν έχει 2 μαγαζιά στη παλιά πόλη,το ένα απέναντι απο το άλλο.Το ένα είναι του αντικαπνιστικού(εκεί καθίσαμε στην αρχή,αλλά
κάτι δεν μας πήγαινε καλά,δεν βλέπαμε τασάκια πουθενά...)και το άλλο των καπνιστών.
Βουρ,λοιπόν για των καπνιστών..Μεζέδες κρητικοί και κρασάκι χωρίς τσιγάρο,δεν γίνεται!!!
Το ταμάμ απλά τέλειο...αν βρεθείτε στα Χανιά μην παραλείψετε να το επισκεφτείτε!!!
Σειρά έχει μια μεταμεσονύκτια βόλτα στη πόλη....!Οι δρόμοι έρημοι,εμείς και που και που μερικές νεανικές παρέες...περπατάμε στο λιμάνι, ο φάρος φωτισμένος ακολουθεί τα βήματά μας,καταλήγουμε στο Βαρελάδικο..
Σε σχηματισμό” daltons”,μπουκάρουμε κυριολεκτικά στο μαγαζί!!!οι άνθρωποι τα παίξανε...
το γκαρσόνι ευγενέστατο,αναλαμβάνει να μας βρει τραπέζι και να μας δροσίσει άμεσα με τα
Gordon's που του ζητήσαμε!!!εννοείται πως δεν γίνεται καν συζήτηση για τσιγάρο..
απλά το ανάβεις..!!!
Πίνουμε τα ποτάκια μας,κάνουμε τα τσιγαράκια μας,ακούμε κυρίως κρητικές μαντινάδες και
τελικά αποφασίζουμε να πάμε για ύπνο κατά τις....(που να ξέρω??)τα ξημερώματα!!!
