Σικελία, Ελληνόφωνα χωριά κάτω Ιταλίας - Καλαβρία

[Ειρήνη]

Η πλατεία της Ορτυγίας με το τεράστιο γλυπτό που στήθηκε λόγω του συνεδρίου για την G8.

[Ειρήνη]

Συρακούσες... τα αρχαία λατομεία και  ο ναός της Παναγίας των Δακρύων.

[Ειρήνη]

Η Αίτνα είναι το ψηλότερο ηφαίστειο της Ευρώπης και πραγματικά εντυπωσιάζει... καθώς ανεβαίναμε προς τους κρατήρες ο καιρός άλλαζε πολύ γρήγορα από βροχή σε ομίχλη και χιόνι. Στη διαδρομή φωτογραφίζαμε στέγες σπιτιών θαμμένων στη λάβα.

[Ειρήνη]

Από την Σικελία περάσαμε στην κάτω Ιταλία στην περιοχή της Καλαβρίας για να επισκεφτούμε ένα από τα τελευταία ελληνόφωνα χωριά όπου κατοικούν οι Γκραικάνοι... φιλόξενοι έλληνες με την χαρακτηριστική γκραικανικη διάλεκτο, μας περίμεναν και μας υποδέχτηκαν διοργανώνοντας μια μικρή γιορτή και ένα γλέντι με παραδοσιακές ταραντέλες. Η ανάβαση προς το ορεινό χωριό τους το Γκαλιτσιανό ήταν πολύ δύσκολη, ο δρόμος στενός (μετα βίας χωρούσε το πούλμαν) και από κάτω ο γκρεμός. Στο χωριό είναι φανερή η εγκατάλειψη από το κράτος, οι κάτοικοι δεν έχουν ούτε τα βασικά για την επιβίωσή τους. Σε πολλά σπίτια δεν υπάρχει ούτε ηλεκτρισμός, ενώ όλο το χωριό είχε ένα μόνο τηλέφωνο στο ας το πούμε καφενείο (μια τρύπα ήταν).

[Ειρήνη]

Το χειμώνα οι άνθρωποι σε αυτό το χωριό υποφέρουν από την πολυήμερη απομόνωση όταν ο δρόμος κλείνει από τα χιόνια και δεν μπορούν να κατεβούν στην πόλη τα παιδιά για να πάνε στο σχολείο.

[Ειρήνη]

Σε μια μικρή εκκλησία του χωριού, εντόπισα την εικόνα της Παναγίας της Ελλάδας...

[Ειρήνη]

Στην επιστροφή μας στην Σικελία σταματήσαμε στην Μεσσήνη, όμορφη παραλιακή πόλη.3

[Ειρήνη]

Αυτή την πόλη αποφάσισα να την περπατήσω και το ευχαριστήθηκα ιδιαίτερα.

[Ειρήνη]

Ο ανήφορος ήταν αρκετός, αλλά η θέα πολύ όμορφη.

[Ειρήνη]

Το Ντουόμο της Μεσσήνης μας εντυπωσίασε...