Εγώ νομίζω ότι είναι λίγο σχετικό, δηλαδή ισχύει το ότι πληρώνεις παίρνεις. Αν από την αρχή ξέρω ότι θα πληρώσω λίγα και θα πάω σε ένα μικρό ξενοδοχείο ή μια πανσιόν που όμως πληρεί αυτά που πλήρωσα και θέλω τότε δεν με απογοητεύει αφού το θεωρώ τίμιο. Αν πληρώνω 200 ευρώ όμως την βραδιά τότε γίνομαι και εγώ πολύ πιο απαιτητική και ζητώ να είναι όλα στην εντέλεια. Με αυτήν την λογική δεν με απογοητεύει η πανσιόν στο Λονδίνο που δίνω 160 λίρες την εβδομάδα ( όταν τα κανονικά ξενοδοχεία θέλουν 160 λίρες την ημέρα!) που μου προσφέρει τα βασικά, όπως δεν με απογοητεύει και η άσχετη πανσιόν στο ελληνικό νησάκι που δεν έχει μέσα ούτε σαπουνάκια ούτε σαμπουάν κλπ.
Πολύ καλή πανσιόν που δεν με απογοήτευσε και την συνιστώ ανεπιφύλακτα υπάρχει στις Σπέτσες. Λέγεται "Καμέλια" , μου κόστισε μόνο 50 ευρώ την βραδιά το δίκλινο Αύγουστο μήνα, και ήταν αξιοπρεπέστατη. Κάθε ημέρα μας άλλαζαν την ταμπλέτα για τα κουνούπια, είχε λεκανίτσα άμα ήθελες να πλείνεις ρούχα, μια υπέροχη βεράντα να χαζεύεις και να κάθεσαι, καθαρή πάρα πολύ, μας έβαζαν σαπουνάκια, πετσετούλες κλπ. Η ιδιοκτήτρια ευγενέστατη, προσπαθούσε να μας εξυπηρετήσει στα πάντα, μέσα στο κέντρο του λιμανιού. Αυτό που λένε οι φίλοι μου οι Άγγλοι: money for value.
