7ημερη εκδρομη με το ταξιδιωτικο οργανισμο Ζορπιδη
αν και η εκδρομη ξεκινουσε απο αθηνα εμεις την ξεκινησαμε απο θεσσαλονικη μιας και ειμασταν χαλκιδικη νωριτερα γλυτωνοντας ετσι 500 χιλιομετρα Αθηνα-Θεσσαλονικης με λεωφορειο.
Επιβιβαση λοιπον και βουρ για συνορα, ελεγχο στις ταυτοτητες μας ψωνια απο τα duty free και παμε για Ραιδεστό (σημερινή ονομασία Τεκιρντάγ, τουρκ. Tekirdağ) ομως ειχε νυχτωσει
και ετσι το περασμα μας αφησε απλως με καποιες εικονες απο τα μαγαζακια στην παραλιακη τους οδο – πανεμορφα. Νωρις το βραδυ φτασαμε στην κωνπολη και τακτοποιηθηκαμε στο ξενοδοχειο.
Πόλη αυτή -ή απλά η… Πόλη- είναι διαπιστωμένο πως συγκινεί τους περισσότερους Ελληνες
Η Κωνσταντινούπολη βρίσκεται στο ακραίο ανατολικό σημείο της τουρκικής Θράκης και στο ακραίο βορειοδυτικό σημείο της ασιατικής Τουρκίας, εκεί που ενώνεται ο Εύξεινος Πόντος με τη θάλασσα της Προποντίδας (Μαρμαρά)
Επισκευτηκαμε το μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής του Μπαλουκλί.
«Το πιο φημισμένο αγίασμα βρισκόταν εκτός των τειχών της πόλης, στο προαύλιο της τιμώμενης ορθόδοξης εκκλησίας της Θεοτόκου των Ιχθύων στο Μπαλουκλί, που είχε ιδρυθεί τον πέμπτον αιώνα. Το 1453, ένας μοναχός τηγάνιζε ψάρια εκεί, όταν του ανακοίνωσαν πως η Πόλη θα κυριευθεί από τους Οθωμανούς. Αρνήθηκε να πιστέψει τα νέα, εκτός αν τα μισοτηγανισμένα ψάρια ξαναζωντάνευαν και πηδούσαν απ' το τηγάνι πίσω στο πηγάδι. Πράγματι πήδησαν, και τα μισομαυρισμένα ψάρια, που είχαν από θαύμα διατηρηθεί στη ζωή, επιδεικνύονταν στους επισκέπτες μέσα σ' ένα πηγάδι, στο βάθος μιας σκάλας με πολλά σκαλοπάτια, μέχρι τον αιώνα μας. Πολλοί πίστευαν πως όταν τα ψάρια θα τηγανίζονταν κι απ' την άλλη, η Πόλη θα ξαναγινόταν χριστιανική.
Οικογένειες προσέρχονταν για να ικετέψουν τη Θεοτόκο των Ιχθύων να τους βοηθήσει ν' αποκτήσουν ένα παιδί. Αν τελικά εκπληρωνόταν η επιθυμία τους, πλήρωναν στο μοναστήρι για εφτά χρόνια μια μικρή χρηματική συνεισφορά. Άρρωστοι προσκυνητές έφταναν ξυπόλητοι μια φορά την εβδομάδα αναζητώντας γιατρειά. Μάτια, δόντια και χέρια από ασήμι πουλιόνταν στην αυλή του μοναστηριού για να εναποτεθούν στο κατάλληλο μέλος του σώματος των πασχόντων. Όταν οι προσκυνητές έβλεπαν κανένα ψάρι στο πηγάδι, κραύγαζαν από χαρά. Οι ιερείς έχυναν κουβάδες νερού πάνω τους, για να πάρουν κάποια εισφορά. Μια εικόνα της Θεοτόκου των Ιχθύων περιφερόταν σε τακτά χρονικά διαστήματα ανά την πόλη, για να φέρει παρηγοριά σε όσους κείτονταν άρρωστοι στο κρεβάτι και να ευλογήσει τα νεόχτιστα σπίτια».
το Πατριαρχειο
Την Σκεπαστή Αγορά (Καπαλί-Τσαρσί)
την πριγκηπο απο τα πριγκηπονησσα
την Παναγία των Βλαχερνών ,Ο Ναός έγινε γνωστός από την παλαιότατη και θαυματουργή εικόνα της Παναγίας των Βλαχερνών που παριστάνει την Θεοτόκον όρθια δεομένην με τα χέρια υψωμένα στον ουρανό, έχοντας στο στήθος της εγκόλπιον με τον Ιησού. Είναι η υπέρμαχος Στρατηγός, που σε ανάμνηση της βοηθείας της Θεοτόκου προς τους υπερασπιστάς του Βυζαντίου εναντίον των Περσών και Ρώσων, γράφηκε ο γνωστός σε όλους Ακάθιστος Ύμνος.
Αγία Σοφία
Ο πρώτος Ναός της του Θεού Σοφίας ή Αγία Σοφιά θεμελιώθηκε από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο και εγκαινιάσθηκε από τον υιόν του το 360 μ.Χ.. Ήταν σε σχήμα Βασιλικής ( δρομικός). Σ’ αυτόν αναγνώσθηκαν τα πρακτικά της Β’ Οικουμενικής Συνόδου και το Σύμβολο της Πίστεως το 381. ο Ναός κάηκε και ανοικοδομήθηκε ξανά από τον Θεοδόσιο τον Β’ το 408 – 450. και αυτός ο Ναός πυρπολύθηκε κατά την Στάση του Νίκα 532 επί Ιουστινιανού. Ο Ιουστινιανός και η Θεοδώρα ενόμιζαν ότι είχαν χρέος να ανοικοδομήσουν τον Ναό μετά την καταστολή από τον Βελισσάριο της στάσης του Νίκα. Ο σημερινός Ιερός Ναός είναι έργο του Ισίδωρου και Ανθεμίου, και όταν αυτοί εκπονούσαν τα σχέδια του Ναού ο Ιουστινιανός μετέφερε μάρμαρα και άλλα υλικά από όλο το Βυζαντινό κράτος. Ο θεμέλιος λίθος ετέθη στις 23-2-532 και μέσα σε έξι χρόνια τέλεσαν τα εγκαίνια. Κατά την παράδοση ο Ιουστινιανός ανεφώνησε λέγοντας: “Δόξα το Θεώ. Το καταξιόσαντι, με τοιούτον έργον επιτελέσαι. Νενίκικά σε Σολομών”. Ο σωζόμενος σήμερα Ιερός Ναός είναι αυτός που παρέδωσε η μεγαλοφυΐα του Ισίδωρου και Ανθέμιου σε σχήμα Βασιλικής με τρούλο. Αλλά πολύ παραμορφωμένος μετά την μετατροπή του σε τζαμί από τους τούρκους και κατόπιν σε Μουσείο. Στο μέσον της αυλής του του Ιερού Ναού υπήρχε μία κρήνη όπου ήταν χαραγμένη η πασίγνωστη στην καρκινική γραφή ( διαβάζετε το ίδιο και από την αρχή και από το τέλος):
Μπλε Τζαμί
τη Δεξαμενή του Ιουστινιανού (Γερεμπατάν Σαρνιτζί), μία από τις μεγαλύτερες δεξαμενές που χτίστηκαν επί Βυζαντινής εποχής.
κρουαζιέρα στο Βόσπορο για να απολαύσουμε τη μαγεία των στενών. ξεκινώντας από την ακτή της Ευρωπαϊκής Κωνσταντινούπολης και επιστρέφοντας από την Ασιατική ακτή, ειδαμε τα πιο ωραία ξύλινα yali (παραθαλάσσιες επαύλεις) της Κωνσταντινοπολίτικης ελίτ, τον Πύργο του Γαλατά, την πρώτη κρεμαστή γέφυρα του Βοσπόρου
και κλεινοντας την 3ημερη διαμονη μας στην πολη επισκευτηκαμε και την πλατεία Ταξίμ με το άγαλμα του Κεμάλ Ατατούρκ .
φρεσκοτατο προφιτερολ
Συνεχισαμε το ταξιδι μας προς την Προύσα όπου επισκεφθηκαμε τον Τάφο Καραγκιόζη και την σκεπαστή αγορά τους.
Στη συνέχεία άφιξη στη Σμύρνη οπου μειναμε 2 μερες
συναντησαμε και ελληνες
και η εκδρομη συνεχιζεται προς περγαμο οπου επισκευτηκαμε το ασκληπιειο , χωρο που εζησε ο γνωστος γιατρος της αρχαιοτητας ο γαληνος.
Σταση στο αιβαλι,
μετα φτασσμε Τσανακαλε.Τα Δαρδανέλλια (Τουρκικά: Çanakkale boğazı Τσανάκκαλε βοαζή), παλαιότερα γνωστά ως Ελλήσποντος, αποτελούν ένα στενό θαλάσσιο πέρασμα στη βορειοδυτική Τουρκία που συνδέει το Αιγαίο πέλαγος με την Προποντίδα..
