Οπως καταλαβαινετε σιγα σιγα εχω γυρισει τη μιση Λακωνια... Εχω πολλα μερη ακομα αλλα ειμαι σε καλο δρομο.
Να σας πω λοιπον και γι'αυτη την ομορφη εκδρομη στα Σπήλαια του Διρου...
Η διαδρομη μεχρι τα Σπηλαια ειναι πολυ ευχαριστη και ομορφη με πολλες στροφες. Περασαμε απο Γυθειο και απο Αρεοπολη...χαζευα τα πετροχτιστα σπιτια της Μανης και τη φυσικη ομορφια στο μεγαλειο της.
Το εισητηριο για τα σπυλαια κοστιζει 12 ευρω το κανονικο και 7 για πολυτεκνους και φοιτητες.
Προκειται πραγματι για ενα πανεμορφο και μοναδικο δημιουργημα της φυσης!!! Εντυπωσιαστηκα.. Εχω επισκεφτει και το σπηλαιο της Μελισσανης στη Κεφαλλονια αλλα και το Σπηλαιο αυτο με κατεπληξε. Ειναι μυστηριωδες και δροσερο
Το νερο ειναι υφαλμυρο και οταν η σταθμη της θαλασσας ανεβαινει πολυ το σπηλαιο δεν ειναι επισκεψιμο καθως η βαρκα δε μπορει να μπει μεσα.
Φορεσαμε τα σωσιβια μας, μπηκαμε στη βαρκα και η ξεναγηση ξεκινησε...Η ξεναγηση διαρκει περιπου 30 λεπτα. Με τη βαρκα διανυσαμε 1200 μετρα και αλλα 300 περπατησαμε στους διαδρομους διπλα απ'τους σταλακτικτες και τους σταλαγμιτες. Ο ξεναγος και βαρκαρης μας ειπε πως για να δημιουργηθεί 1 εκατοστό σταλακτίτη χρειάζονται περίπου 100 χρόνια! Αυτο ειναι εντυπωσιακο, οπως και το γεγονος οτι στο σπηλαιο εχουν βρεθει απολιθωμενα οστα πανθηρα,υαινας,λιονταριου,ελαφιου,κουναβιου και το μεγαλυτερο κοιτασμα ιπποποταμων στην Ευρωπη!!! Μ'αυτο συγκλονιστηκα!
Οι διαφοροι χωροι του σπηλαιου εχουν και διαφορετικα ονοματα...Ροζ, λευκα δωματια, Χρυση βροχη, Ιπταμενος Δισκος, ολα αναλογα με τα χρωματα τους και τους σχηματισμους που δημιουργουν. Περασαμε απο στενους διαδρομους που επρεπε να προσεχουμε να μη χτυπησουμε κανα κεφαλι ή χερι...
Μετα περπατησαμε αλλα 300 μετρα στους διαδρομους που εχουν φτιαξει και χαζεψαμε τους απειρους σχηματισμους... Ηταν πολυ ομορφη εμπειρια! Σιγουρα αξιζει να τα επισκευτειτε....
Μερικες πληροφοριες για τα Σπηλαια:
Tο Σπήλαιο του Δυρού θεωρείται το ωραιότερο λιμναίο σπήλαιο του κόσμου. Xωρίζεται σε τρία διαφορετικά σπήλαια: στο σπήλαιο Bλυχάδα που είναι επισκέψιμο, και στα σπήλαια Aλεπότρυπα και Kαταφύγι, τα οποία δε θα μπορέσετε να τα επισκεφτείτε, καθώς οι έρευνες μέσα σε αυτά δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμη. Στην περιοχή της Mάνης υπάρχουν και άλλα σπήλαια τα οποία δεν είναι όμως επισκέψιμα.
Σπήλαιο Bλυχάδα: H Bλυχάδα, χάρη στον πολύχρωμο και θαυμάσιο διάκοσμό της, θεωρείται ένα από τα πιο ωραία και εντυπωσιακά σπήλαια του κόσμου μαζί με το Παντιράκ της Nότιας Γαλλίας και τη Zάιτα της Bηρυτού. Tο πρώτο τμήμα του σπηλαίου ανακαλύφθηκε το 1898. Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι οι μεγάλοι και οι πολύχρωμοι σταλακτίτες του που έχουν ενωθεί με το βυθό του σπηλαίου, αλλά και σταλακτίτες που παριστάνουν μορφές ζώων ή ανθρώπων.
Βλυχάδα ή Γλυφάδα: Το τρίτο σπήλαιο της περιοχής Διρού, είναι το μοναδικό επισκέψιμο και το μεγαλύτερο γνωστό της χώρας, μήκους σχεδόν 3,5 χλμ. Βρίσκεται δυτικά της Αλεπότρυπας και είναι το γραφικότερο και καλύτερο λιμναίο σπήλαιο του κόσμου. Για το θαυμάσιο διάκοσμό του, που είναι πλουσιότατος και πολύχρωμος το σπήλαιο κατέλαβε τη πρώτη θέση ανάμεσα στα τρία ωραιότερα λιμναία σπήλαια του κόσμου, τα άλλα δύο είναι το Παντιράκ της Νότιας Γαλλίας και η Ζάϊτα της Βηρυτού.
Ανακαλύφθηκε από τον κ. Πέτρο Αραπάκη, ο οποίος εξερεύνησε το πρώτο τμήμα του σπηλαίου, αλλά η συστηματική εξερεύνηση άρχισε το 1949 από το ζεύγος Ιωάννη και 'Αννας Πετροχείλου. Μέχρι τώρα εξερευνήθηκε έκταση άνω των 10.000 τ.μ. και στολίζεται από σταλαχτίτες και σταλαγμίτες, οι οποίοι σχηματίζουν επιβλητικές κολόνες και περιλαμβάνει πλήθος από στοές και θαλάμους.Στο πυθμένα του σπηλαίου ρέουν τα νερά του υπόγειου ποταμού Γλυφάδα, στον οποίο οφείλεται ο σχηματισμός τού σπηλαίου, ο οποίος σε μερικά σημεία φαρδαίνει και γίνεται λίμνη.
Αν και η κοίτη του τώρα έχει αλλάξει ολόγυρα υπάρχει πάντοτε ο θαυμάσιος διάκοσμος από τους πολύχρωμους σταλακτίτες, σταλαγμίτες και κολόνες. Η κοίτη του, από ασβεστόλιθο που έχει μεταμορφωθεί σε μάρμαρο, διανοίγεται σε δυο κεντρικούς παράλληλους διαδρόμους με πολλές διακλαδώσεις.Για την εύκολη περιήγησή του, ανοίχτηκε τεχνητή είσοδος πλάτους 100 μ. αριστερά της φυσικής, και σε μήκος 1.000 μ. από την είσοδό του συνδέθηκαν με τεχνητή σήραγγα οι δύο παράλληλοι διάδρομοι, ώστε η τουριστική διαδρομή να διαγράφει κύκλο.
Το μήκος των διαδρόμων του σπηλαίου που είναι τουριστικά αξιοποιήσιμο, ως σήμερα, φτάνει τα 3.100 μ. από τα οποία μόνο 300μ. είναι ξηρά. Στη συμβολή του υγρού και του ξηρού τμήματος, στο βυθό, βρέθηκαν οστά προβοδιού και προϊπποποτάμου. Σταγόνα – σταγόνα από ανθρακικό ασβέστιο, σύμφωνα με το φυσικό νόμο, δημιουργήθηκαν σταλακτίτες και σταλαγμίτες κατάλευκοι, ροζ, χνουδωτοί, κόκκινοι, κολώνες γκρίζες ή λευκές, συνθέτοντας το καταπληκτικό διάκοσμο του σπηλαίου.
Η διαδρομή μέσα στο παραμυθένιο αυτό κόσμο κρατάει περίπου τρία τέταρτα και απολαμβάνουμε τη Πρώτη Σάλα με το μανδύα του Ποσειδώνα, τη Νεκρή Πολιτεία, το Σταυροδρόμι με τις Νηρηίδες και το λευκό αρκουδάκι, τη Λίμνη των Ωκεανίδων με το πέτρινο δάσος και τον υπέροχο σταλαγμίτη της μικρής θημωνιάς.
Ακολουθούν κομψοτεχνήματα μοναδικής ομορφιάς όπως ο Επισκοπικός θρόνος, το πέλμα του Ποσειδώνα, ο πέτρινος κρίνος και μια εκκλησιαστική διάβαση με το πολυέλαιο και τον άμβωνα, η σάλα του Δυρού με τις αρχαίες Ελληνικές χλαμύδες, τα Ροζ και Λευκά διαμερίσματα με την άρπα, το βασιλικό εξώστη, τη πύλη και τη κρεμασμένη αλεπού και στο τέλος της δεξιάς διαδρομής το παρεκκλήσι.
Στη συνέχεια ένα τεχνητό πέρασμα προς αριστερά μας οδηγεί στη Θάλασσα των Ναυαγίων, με το βουλιαγμένο καράβι, συνεχίζουμε στη σάλα Χρυσή βροχή, στη Σοκολατένια Σάλα, στη Κόκκινη Σάλα, ενώ μέσω ενός καναλιού αντικρίζουμε το Πύργο της Πίζας και απέναντί του τη Φάτνη του Χριστού. 'Αναυδοι οδηγούμεθα στη σάλα Μεγάλος Ωκεανός, μήκους 160μ. και ύψους 30μ., με το μεγάλο δίσκο και τα αναρίθμητα κρόσσια και την Ονειρεμένη Λίμνη, στην οποία βρίσκεται η εκβολή του ποταμού προς τη θάλασσα, ενώ στο πλαϊνό τμήμα ξεπροβάλλει η Γοτθική Σάλα και ολοκληρώνεται η λιμναία διαδρομή.
Στο χερσαίο τμήμα που ακολουθεί, βαδίζουμε σε μονοπάτι ανάμεσα στ διάκοσμο και παρατηρούμε το Μνημείο του Αγνώστου Ναύτη, τα ανάκτορα του Πλούτωνα, το Πέτρινο Δάσος και τα Νούφαρα. Έχει 18° θερμοκρασία χειμώνα – καλοκαίρι, με δάπεδο ελάχιστα ψηλότερα από τη στάθμη της θάλασσας και το μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειάς του σκεπάζεται από νερό, πού διευκολύνει την επίσκεψη με βάρκες.
Το μέγιστο βάθος των νερών του είναι 15,5 μ. και η θερμοκρασία τους 12° . Η σκληρότητά τους είναι στην επιφάνεια 90° , στο μέσο 180° και στο βυθό 290°. Κάτω από την είσοδο του σπηλαίου είναι ο όρμος Διρού με τις κάτασπρες κροκάλες και τα κρυστάλλινα νερά.
Η πρασινιλα που βλεπετε πανω στους σταλακτικες ειναι μουχλα απ'τα φωτα που εχουν βαλει στο σπηλαιο, οπως μας ειπε ο ξεναγος.
