Λονδίνο... Ιούλιος 2010

[Flying]

Το Λονδίνο έμελλε να είναι ο τόπος του πρώτου μου ταξιδιού στο εξωτερικό από τότε που γράφτηκα στο forum και θα ήθελα να κάνω μια συνοπτική περιγραφή του ταξιδιού μου.

Επέλεξα να ταξιδέψω με την Αεροπορία Αιγαίου καθώς και η πιο ανταγωνιστική επιλογή ήταν και πόντους στην κάρτα Bonus μάζευα. Η αξιαγάπητη (πραγματικά θεωρώ ότι έχουν κάτι το μαγικό οι Εγγλέζοι στον τομέα των Υπηρεσιών)  British Airways στο φθηνότερο εισιτήριο είχε μία πτήση στις 6:20 το πρωί από το Heathrow (αδύνατο να είμαι εκεί στην ώρα μου εκτός αν έπαιρνα ταξί) και η Olympic ήταν 100 € ακριβότερη (όταν έκλεισα το εισιτήριο και για τις μέρες που με ενδιέφεραν) κάνοντας την απλά απλησίαστη. Πάντως θέλω ακόμα να πετάξω με την Olympic σε ένα δρομολόγιο εξωτερικού να δω πως είναι.

Φθάνοντας στο Heathrow είχε χαλάσει η φυσούνα και κατεβήκαμε με σκάλα (ευτυχώς όχι την τσουλήθρα). Ο έλεγχος των διαβατηρίων μου  θύμισε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι στη συνθήκη Schengen και αντιμετωπίζει με σοβαρότητα το θέμα του ελέγχου των συνόρων. Το κτήριο (Terminal 1)δείχνει την ηλικία του αλλά είναι λειτουργικό και ευχάριστο. 

Οταν πήγα να αγοράσω την κάρτα απεριορίστων διαδρομών ζητώντας μια για 5 μέρες (και δυο ζώνες) μου είπαν ότι η σχετική κάρτα παραχωρείται με εγγύηση 3 λιρών που επιστρέφονται όταν επιστραφεί η κάρτα και ότι τέτοιες προσφορές δεν υπάρχουν πλέον. Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι έχει αλλάξει ο τρόπος που υπολογίζονται το κόστος των μετακινήσεων και παρά την (επιφανειακή μελέτη το παραδέχομαι) του σχετικού φυλλαδίου εξακολουθώ να μην το καταλαβαίνω πως δουλεύει το σύστημα. Θα το μελετήσω και θα σας ενημερώσω. Πάντως αυτό που μου πρότειναν ήταν να βάλω 20 λίρες και αν περίσσευαν θα μου τις επέστρεφαν. Την επόμενη μέρα ένας υπάλληλος στα τρένα μου είπε ότι υπάρχει κάρτα όπως την ήθελα και την μεθεπόμενη έμαθα ότι ουσιαστικά χρεώνεσαι κανονικά μέχρι να φτάσεις το κόστος του ημερήσιου εισιτηρίου. 

Είχα κλείσει ξενοδοχείο στο δυτικό Λονδίνο και για να πάω εκεί έπρεπε είτε να αλλάξω μετρό είτε να περπατήσω 10 λεπτά με τη βαλίτσα μου. Το θέμα ήταν ότι στο σταθμό που έπρεπε να κάνω την ανταπόκριση είχα παράδοση να χάνομαι και να ψάχνω απεγνωσμένα να βρω έναν υπάλληλο για να ρωτήσω. Φέτος όμως έκανα την αλλαγή. Χρησιμοποιώντας όλες τις πινακίδες και τις ενδείξεις κατάλαβα πως δούλευει το σύστημα και πρόλαβα το πρώτο τρένο για το ξενοδοχείο μου.

Ηταν το Serafina Kensigton. Ενα τετράστερο με το δωμάτιο να έχει ένα μονό κρεβάτι. Η ιδιαιτερότητα ήταν (όπως μου είχε πει το booking.com) ότι η reception ήταν στον πρώτο όροφο και έπρεπε να σε δει ο υπάλληλος στο κλειστό τηλεόρασης για να κατέβει να σε βοηθήσει. Καθαρό ξενοδοχείο με πολύ μικρά δωμάτια. Διαθέτει δωρεάν σύνδεση με τον υπολογιστή και είναι πολύ κοντά στο Kensington όπως λέει και το όνομα του. Νομίζω ότι αξίζει τα λεφτά του περίπου 110 € τη βραδιά με βρεταννικό πρωινό - που πάντως είναι αρκετό και γευστικό.

Βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 5 λεπτών από το σταθμό του μετρό του High Street Kensington. Το μεγάλο πλεονέκτημα του είναι ότι είναι μόλις μια στάση από τη γραμμή του Heathrow (Piccadilly Line) και είναι αρκετά δυτικά άρα είναι πολύ εύκολη η πρόσβαση από το Heathrow. Για άλλη μια φορά κατάλαβα ότι το μετρό είναι εξαιρετικά βολικό και παρά τις ετοιμασίες για τους Ολυμπιακούς δεν αντιμετώπισα μαζικά κλεισίματα σταθμών όπως κάνει ο ΗΣΑΠ.

Φέτος εγκατέλειψα τις αγαπημένες μου pub στην πλατεία Trafalgar για μια pub κοντά στο ξενοδοχείο. Πρέπει να είμαι ο... μόνος μη Βρετανός που απολαμβάνω το φαγητό στην Αγγλία. Έτσι και fish and chips έφαγα και μια πίτα απόλαυσα. Ξεκίνησα για πίτα του βοσκού (shepherd's pie) αλλά δεν είχε και έφαγα κάποια άλλη. Και για πρώτη φορά συνειδητοποίησα ότι είναι ελάχιστες οι ευρέως διαθέσιμες αγγλικές μπύρες (LAGER). Το δεύτερο βράδυ ήπια αρχικά μια Βελγική και μετά μια αγγλική.     

Τη μέρα της αναχώρησης είπα για αλλαγή να αφήσω περισσότερο χρόνο για να πάω στο αεροδρόμιο και έφτασα πολύ νωρίς. Νόμισα ότι θα το χρειαζόμουν όταν είδα την ουρά για να επιστρέψω την κάρτα των απεριορίστων διαδρομών αλλά πρόλαβα άνετα ότι είχα να κάνω.

Υποθέτω ότι αν έχετε ερωτήσεις ξέρετε ότι μπορείτε να τις κάνετε και θα χαρώ να απαντήσω. 

[coolalexis]

χρήσιμα όλα αυτά που μας γράφεις...
καμμία photo παίζει?

[dk]

Οπωσδηποτε φωτογραφιες!!
Ποσες μερες πηγες?

[panpan]

δωσε φωτο στον λαο

[Flying]

O.Κ. Ξεκινάμε:

[Flying]

Δεν είμαι βέβαιος πως να προσθέσω λεζάντες και σχόλια αλλά οι φωτογραφίες είναι από τις περιοχές στο Kensington και συγκεκριμένα στο High Street Kensington.  

[Flying]

Πήγα για 4 μέρες - Κυριακή με Τετάρτη.

[Flying]

Με την ευκαιρία ένα μεγάλο ευχαριστώ και στη Στέλλα και στην Εύη και στον ανώνυμο υπάλληλο του σταθμού του Waterloo που μου εξήγησαν το πως δουλεύει η περιβόητη πια Oyster.

Το θέμα είναι ότι όταν πήγα την προηγούμενη φορά το 2008 στο Λονδίνο υπήρχε ακόμα η δυνατότητα να αγοράσει κάποιος την κάρτα για λιγότερο από μια βδομάδα, νομίζω μια τρεις και πέντε μέρες. Αυτό τώρα άλλαξε και είναι πιο μόνο εβδομαδιαία.

Πάντως την επόμενη φορά θα ακολουθήσω τη συμβουλή της Εύης και θα πάρω μια εβδομαδιαία κάρτα εφ'όσον μείνω περισσότερες από τρεις μέρες.

Flying

[evi]

"Πρέπει να είμαι ο... μόνος μη Βρετανός που απολαμβάνω το φαγητό στην Αγγλία. Έτσι και fish and chips έφαγα και μια πίτα απόλαυσα. Ξεκίνησα για πίτα του βοσκού (shepherd's pie) αλλά δεν είχε και έφαγα κάποια άλλη."

Φίλε μου, δεν είσαι ο μόνος μη Βρετανός που σου αρέσει το φαγητό τους, υπάρχουν πολλοί! Η βρετανική κουζίνα είναι ίσως από τις πιο παρεξηγημένες στον κόσμο. Τα γνωστά κλισέ που ξέρουμε όλοι μας να λέμε: όλοι οι Ιταλοί κλέφτες, όλοι οι Άγγλοι ομοφυλόφιλοι και ξενέρωτοι, όλοι οι Γερμανοί τυποποιημένοι κλπ.

Διευκρίνιση μια και ανέφερες τις πίτες του βοσκού - που συμφωνώ μαζί σου ότι είανι υπέροχες- υπάρχει η shepehrds pie και η cottage pie. Είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα, με την μόνη διαφορά ότι η πρώτη έχει κρέας αρνίσιο και η δεύτερη κρέας μοσχαρίσιο. 

[Flying]

Ευχαριστώ για τις εξηγήσεις και για τις πίτες. Μεταξύ μας έτρωγα και τις δυο χωρίς να προβληματίζομαι αλλά καλό είναι να το ξέρω. Στο ίδιο πλαίσιο έχω μια παραξενιά. Στην Αγγλία τρώγω και κουνουπίδι και μπακαλιάρο (cod) ενώ στην Ελλάδα δε τα βάζω στο στόμα μου.

Πρέπει να ανοίξουμε ένα θέμα για τις καλύτερες pub στην Αγγλία για φαγητό.

Τάσος