Στα σύνορα του Piedmont, της Λομβαρδίας και της Ελβετίας, η Λίμνη Maggiore (ή Verbano), είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της Ιταλίας, μετά την Λίμνη Garda. Βρίσκεται κοντά στις Άλπεις, και καταλαμβάνει μία έκταση 65 χλμ. Το μεγαλύτερο μέρος της λίμνης βρίσκεται σε Ιταλικό έδαφος, μεταξύ των επαρχιών Novara και VCO (Verbania-Cusio-Ossola) στο Piedmont, και Varese, στη Lombardy. Mόνον το βορειότερο άκρο της Λίμνης (42 τετράγωνα χλμ) ανήκει στην Ελβετία.
Η λίμνη Maggiore είναι μία φυσική "λεκάνη" συλλογής νερού των κοιλάδων των ποταμών Ticino και Toce και του ποταμού Maggia. Επίσης, δέχεται νερό από τις Λίμνες Luggano, Orta, Varese και Mergozzo.
Το ήπιο κλίμα, η πλούσια βλάστηση, και τα άριστα παραδοσιακά ξενοδοχεία της κάνει τη λίμνη Maggiore αγαπημένο τουριστικό θέρετρο. Γνωστές πόλεις διεθνούς φήμης βρίσκονται στην ακτή της Λίμνης, όπως: Castelletto Ticino, Dormelletto, Αrona, Meina, Lesa, Belgirate, Stresa, Baveno, Verbania, Ghiffa, Oggebbio, Cannero Riviera και Cannobio από την πλευρά του Piedmont. Maccagno, Luino, Laveno και Angera στις ακτές της Lombardy. Τέλος, Locarno, Ascona και Brissago στο Eλβετικό έδαφος.
Η Μαγεία της Λίμνης Maggiore
Η Λίμνη Maggiore, φύλακας του πλούτου και της πολιτιστικής κληρονομιάς που άφησε πίσω της η οικογένεια των Borromeo, είναι μία ακόμα μαρτυρία του κύρους και λεπτότητας τους, στοιχεία τα οποία μπορεί κανείς να διακρίνει στο περίφημο κάστρο του νησιού με τους εντυπωσιακούς ιταλικούς κήπους και το επιβλητικό φρούριο Fortress of Angera.
Το μοναστήρι της Santa Caterina που ‘γαντζώνεται’ στον απότομο βράχο, η Stressa και τα νησιά Borromeo, μικρά στο μέγεθος αλλά με πλούσια ιστορία, και τα Κάστρα Cannero, στο νησί-φυλάκιο των κακόφημων πειρατών του Verbano, αδελφών Mazzarditi, είναι μερικά από τα διαχρονικά αξιοθέατα που περιμένουν τους τουρίστες να τα επισκεφθούν.
Επίσκεψη στο Μοναστήρι της Santa Caterina
Σύμφωνα με την ιστορία, στα 1170 ένας πλούσιος έμπορος, ο Alberto Besozzi - Arolo, κινδύνεψε να πνιγεί στη λίμνη ενώ έπλεε με τη βάρκα του. Φοβούμενος για τα χειρότερα, παρακάλεσε την Αγία Αικατερίνη να τον σώσει και υποσχέθηκε μετάνοια αν επιζούσε. Πράγματι σώθηκε και όταν πάτησε στη στεριά, απομονώθηκε στην περιοχή που βρίσκεται σήμερα το μοναστήρι. Ο Alberto αγωνίστηκε κατά της πανούκλας που έπληξε το 1195 τα περίχωρα. και μετά από ένα όραμα που είχε, έχτισε ένα παρεκκλήσι ("sacello") παρόμοιο με αυτό που φιλοξενεί το λείψανο της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά. Το 1205 όταν πέθανε το πτώμα του θάφτηκε στο παρεκκλήσι κοντά στην εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης.
Το μοναστήρι χτίστηκε μετά από το θαύμα, όμως η θεϊκή παρέμβαση εμφανίστηκε ξανά σε μία κατολίσθηση. Όταν 600 πέτρες πέσανε πάνω στο τάφο του, η μοίρα θέλησε να σταματήσουν μερικά εκατοστά από το έδαφος και να παραμείνουν εκεί. Το γεγονός αυτό συντέλεσε ώστε η συγκεκριμένη περιοχή να γίνει τόπος λατρείας. Από 1379, μετατράπηκε σε περιοχή ερημιτών, το 1670 περιήλθε στους Καρμελίτες μοναχούς και, κατόπιν, στο 2ο μισό 1700 απαλλοτριώθηκε. Η επαρχία του Varese αγόρασε και χρηματοδότησε τις μακροχρόνιες αναστηλώσεις, που τελείωσαν το 1986.
Θα μείνουμε με τις καλύτερες αναμνήσεις από την περιήγηση μας στην Λίμνη Maggiore.
