Γιορτή Κρασιού, Λεμεσός, 28/8 -6/9/09
Εμπνευσμένη από τις αρχαίες γιορτές που γίνονταν προς τιμή του θεού Διόνυσου και της θεάς Αφροδίτης, είναι η περίφημη γιορτή κρασιού ή wine festival όπως την αποκαλούν, που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στην Κύπρο.
Ελάτε να δοκιμάσετε τις υπέροχες τοπικές ποικιλίες κρασιού που ανταγωνίζονται επάξια αντίστοιχες του εξωτερικού, να ξαναζήσετε το αρχαίο μυστήριο της Βακχικής μέθης και να απολαύσετε άφθονο δωρεάν κυπριακό κρασί από τις 8.00μμ. έως τις 11μμ.
Ελάτε να δείτε το παραδοσιακό πατητήρι και να παρακολουθήσετε στο υπαίθριο θέατρο των Κήπων της Λεμεσού παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια, καθώς και θεατρικές παραστάσεις από κυπριακά και ξένα καλλιτεχνικά σχήματα.
Ένας κόσμος γεμάτος διασκέδαση, υπέροχες συνταγές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, σας περιμένει ...σε μια γιορτή. Ανακαλύψτε την.
«Μέθυσε» και φέτος η Λεμεσός 
Παρά την αισθητή μείωση στον τουρισμό ως συνέπεια της διεθνούς οικονομικής κρίσης, η γιορτή του κρασιού στη Λεμεσό δεν επηρεάστηκε όσον αφορά την προσέλευση.
Μπορεί να μην υπήρξαν οργανωμένες αφίξεις τουριστών με τα λεωφορεία από άλλες επαρχίες, αλλά οι ντόπιοι επισκέπτες διατήρησαν τον αριθμό προσέλευσης στα περσινά επίπεδα, δηλαδή γύρω στις οκτώ έως δέκα χιλιάδες, κάθε βράδυ.
Όπως ανέφερε στη «Σ» ο Πολιτιστικός Λειτουργός του Δήμου της Λεμεσού Κλέωνας Αλεξάνδρου, φέτος ήταν η πρώτη χρονιά που δεν υπήρξαν οργανωμένες αφίξεις τουριστών και κρατήσεις από τα τουριστικά γραφεία για τη Γιορτή του Κρασιού και αυτό οφείλεται στη γενικότερη εικόνα του τουρισμού. Ωστόσο, πρόσθεσε ότι πολλές χιλιάδες επισκέφθηκαν μεμονωμένα τη γιορτή, ενώ εντυπωσιακή ήταν η παρουσία των Κυπρίων απ’ όλες τις επαρχίες, αφού η εκδήλωση αγαπήθηκε και καθιερώθηκε σαν η μεγαλύτερη γιορτή της ψυχαγωγίας, της διασκέδασης και της ξεκούρασης στον τόπο μας.
Σύμφωνα με τον κ. Αλεξάνδρου, ιδιαίτερο ενδιαφέρον από τους ξένους επισκέπτες αποτέλεσε και φέτος ο παραδοσιακός τρόπος παραγωγής κρασιού, το πατητήρι, όπου διεξάγεται και σχετικός διαγωνισμός στο πάτημα σταφυλιών. Όσον αφορά στους Κύπριους σημείο αναφοράς ήταν ο χώρος κάτω από τον βρακά, το έμβλημα της γιορτής, όπου τραγουδούν οι κανταδόροι και άλλα σχήματα ρεμπέτικων τραγουδιών. Μεγάλη κίνηση παρουσίασαν τα περίπτερα των οινικών εταιρειών, απ’ όπου οι επισκέπτες μπορούσαν να γευθούν όλα τα είδη των κρασιών και ν’ αγοράσουν.
Ιδιαίτερα ευχαριστημένος ο κ. Αλεξάνδρου τόνισε ότι οι διοργανωτές διαπιστώνουν ότι οι φωτεινές καινοτομίες, όπως τα νέα περίπτερα με τον κατάλληλο διάκοσμο και το αναβαθμισμένο πρόγραμμα, άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις για τους επισκέπτες. Τόνισε δε ότι δεν υπήρξε το παραμικρό επεισόδιο, ώστε να χρειαστεί η επέμβαση των διοργανωτών για επιβολή της τάξης.
Το χρονικό…Για πολλά χρόνια, η διοργάνωση της γιορτής αποτελούσε θέμα μεγάλων συζητήσεων και προβληματισμού, εκ μέρους των οινοβιομηχανιών, των τοπικών οργανώσεων και άλλων ενδιαφερομένων. Η διοργάνωσή της θεωρήθηκε πολύ ριψοκίνδυνη, όχι μόνο λόγω του οικονομικού κόστους, αλλά και λόγω της αβεβαιότητας για την επιτυχία της. Έτσι αναβαλλόταν από χρόνο σε χρόνο. Κάποιο βράδυ, το καλοκαίρι το 1961, κάθονταν στο καφενείο «Ακρόπολη» της Λεμεσού, ο Κλεάνθης Χριστοφόρου, πρόεδρος τότε του Συνδέσμου Αναπτύξεως Λεμεσού, ο Γιώργος Μαυρογένης, ο Μιχάλης Πιτσιλλίδης και ο Μάριος Φασουλιώτης. Ο Χριστοφόρου, τους είπε ότι θέλει να μιλήσουν για ένα σοβαρό θέμα, για μια ιδέα που έχει. «Θέλω», είπε, «να κάνουμε μια γιορτή του κρασιού στη Λεμεσό, έτσι για να αυξηθούν οι πωλήσεις του κρασιού, να μάθει ο κόσμος να πίνει κρασί με το φαγητό και όχι ουίσκι και κονιάκ». «Αλλά», πρόσθεσε, «ανησυχώ μήπως υπάρξει ζημιά από την εκδήλωση που θα κάνουμε και τα βάλουν μαζί μου τα μέλη της επιτροπής του Συνδέσμου». Κουβέντιασαν αρκετά και ενθουσιασμένοι με την ιδέα του, οι τρεις συνομιλητές του, κατέληξαν στην απόφαση να εργαστούν αφιλοκερδώς για τη γιορτή και αν βγει κέρδος, τότε και μόνο να πάρουν απλώς τα έξοδά τους. Έτσι ο Κλεάνθης Χριστοφόρου πήρε την εισήγηση στο Συμβούλιο όπου τους είπε: «Θέλω να στηθείτε στο πλευρό μου για να πετύχει η γιορτή». Το αίτημα εγκρίθηκε. Σκέφτηκε, όμως, ότι μια τέτοια γιορτή πρέπει να περιλαμβάνει θεατρικές παραστάσεις, επιθεωρήσεις, που να έχουν σχέση με το κρασί, χορούς και ότι έπρεπε να εξεύρει έναν κατάλληλο καλλιτεχνικό διευθυντή. Γι’ αυτό ήρθε σε επαφή με τον Ανδρέα Μέση, ο οποίος τότε διηύθυνε έναν ερασιτεχνικό θίασο από είκοσι περίπου άτομα, οι περισσότεροι εκ των οποίων έπαιζαν θέατρο από το σχολείο. Ο θίασος αυτός ανέβαζε στη Λεμεσό πέντε περίπου έργα, κάθε χρόνο.
O Μιχάλης Πιτσιλλίδης άρχισε να γράφει τα έργα, σκετς με σατιρικό πνεύμα, που προκαλούσαν άφθονο χιούμορ, ο Μαυρογένης να κάνει τον διάκοσμο μέσα στον Δημόσιο Κήπο. Ο Ρασιήτ, και αυτός αφιλοκερδώς, άρχισε να φτιάχνει τις φιγούρες, τους μεθυσμένους με τα μουστάκια. Η πλέον εντυπωσιακή διακόσμηση ήταν ο γιγαντιαίος Κύπριος βρακάς που είχε ύψος επτά περίπου μέτρα και απεικόνιζε έναν αμπελουργό με παραδοσιακή τοπική ενδυμασία.
Η διακόσμηση αυτή τοποθετήθηκε στο εσωτερικό απέναντι από την κύρια είσοδο του κήπου. Η μορφή αυτή, η οποία φιλοτεχνήθηκε από το Γιώργο Μαυρογένη, καθιερώθηκε σαν το έμβλημα της γιορτής του Κρασιού και παραμένει μέχρι και σήμερα. Κάτω από τη μορφή του βρακά διαβάζουμε «Πίννε Κρασίν Νάσιεις Ζωήν», μια έμπνευση του Μιχάλη Πιτσιλλίδη.
Η κρασοπαραγωγός πόλη της ΚύπρουΌΠΩΣ είπε ο δήμαρχος Λεμεσού Ανδρέας Χρίστου, «ξεχωριστή ήταν φέτος και η προσπάθεια, ώστε οι επισκέπτες να μάθουν περισσότερα για την παρασκευή και τα γνωρίσματα του κρασιού πέρα από την τέρψη και την κατάνυξη. Σε αυτή τη προσπάθεια εντάσσεται και η γευστολόγηση από ομάδα ειδικών 69 συνολικά κρασιών της Κύπρου, που έγινε τις προηγούμενες μέρες». Σύμφωνα με τον κ. Χρίστου κάθε χρόνο θα γίνεται προσπάθεια βελτίωσης και ανανέωσης της γιορτής με νέα στοιχεία, αφού η πόλη και η επαρχία Λεμεσού αισθάνονται περηφάνια, καθώς είναι στην Ευρώπη η αρχαιότερη κοιτίδα της αμπέλου, με τους Κυπρίους να παράγουν κρασί πρώτοι από όλους στη γηραιά Ήπειρο πριν από πέντε χιλιάδες χρόνια και ιδιαίτερα για την κουμανδαρία που είναι το παλαιότερο επώνυμο κρασί στον κόσμο.
Η Λεμεσός είναι κοινά αναγνωρισμένη σαν η κρασοπαραγωγός πόλη της Κύπρου. Το 1987 το Διεθνές Γραφείο Αμπελιού και Κρασιού εισηγήθηκε την ανακήρυξη της Λεμεσού σε «πόλη του αμπελιού και του κρασιού». Στις 31 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου κατά τη Γενική Συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στο Σαν Μαρίνο της Ιταλίας, η Λεμεσός ανακηρύχθηκε σε «πόλη του αμπελιού και του κρασιού» και ο Πρόεδρος του Διεθνούς Γραφείου Αμπελιού και Κρασιού βράβευσε με μετάλλιο και τιμητικό δίπλωμα τον τότε δήμαρχο Λεμεσού.
http://www.sigmalive.com
