Tι ''souvenirs'' αγοράζετε στα ταξίδια σας?

[dk]

Nομιζω πως αυτο ειναι ενα καλο θεματακι για συζητηση.
Ποσοι λοιπον απο εμας,οταν γυρναμε απο ενα ταξιδι δεν εχουμε στις αποσκευες μας αντιπροσωπευτικα ενθυμια των χωρων που επισκεφτηκαμε!!!
Και αρχιζω πρωτος,αεροπλανακια με τα σηματα των εταιρειων που εχω ταξιδεψει,διαφορες μινιατουρες ''συμβολα'',παπυρους,σπαθια και ναργιλεδες (φωτο 01) καθως και πιατα πηλινα ή χαλκινα ή απο πορσελανη τα οποια αναγραφουν επανω τη χωρα προελευσης τους(φωτο 02).
Επισης, κραταω εισιτηρια μουσειων,καρτες''κλειδια''ξενοδοχειων,μπουκαλακια σαμπουαν και σαπουνακια απο τα hotels που μενω,οπως και τουριστικα εντυπα που εχω χρησιμοποιησει για καθε χωρα(φωτο 03).Και καλα ολα αυτα δεν μου στοιχιζουν τιποτα εχω ομως την Ξενια(συζυγος) που το χομπυ της ειναι πιο ακριβο απο το δικο μου και εχουμε ξεσηκωσει ολα τα τραπεζοκαρε,τραπεζομαντηλα,σεμεδακια και ριχταρια της Ευρωπης και της Μεσης Ανατολης!!!

[elina]

Πολύ καλή ερώτηση ... μαζεύω αναπτήρες όπου να έχουν φωτογραφία ή να αναγράφεται το μέρος που έχω επισκεφθεί ... μπρελόκ αναμνηστικά, αποδείξεις από ψώνια, εισιτήρια, χάρτες και οποιοδήποτε έντυπο μου δώσουν από το πρακτορείο ή το ξενοδοχείο, και φυσικά φυλλάδια από εκδρομές ....
Ειδικά για το εξωτερικό, αν μπορούσα να αδειάσω τα ρούχα που έχω στην βαλίτσα μου και να την γεμίσω με δωράκια και αναμνηστικά ... θα το έκανα ευχαρίστως!

[Ntina]

Ενα μέρος του ταξιδιού για μένα είναι όλα αυτά τα μικροπράγματα που με συντροφεύουν και με ξαναγυρίζουν σε μέρη αγαπημένα.
Οι πίνακες ζωγραφικής έχουν καλύψει σχεδόν όλους τους τοίχους του σπιτιού μου,δε υπάρχει περίπτωση να πάω κάπου και να μη βρω στο δρόμο ζωγράφους.
Οι ομορφότεροι από Λατινική Αμερική,Συρία και Τσεχία.
Συλλογή από μινιατούρες παραδοσιακών ποτών.
Ναργιλέδες,πάπυροι,ακατέργαστα αλάβαστρα από την Αίγυπτο.Ξυλόγλυπτα από Ασία,
παραδοσιακά καπέλα από την Βολιβία,διακοσμητικά κήπου από Ολλανδία.
Στη Χαμαντίγια (κλειστή αγορά της Δαμασκού) είχα την τύχη να βρω 2 χειροποίητους ασημένιους δίσκους σε εξευτελιστική τιμή.
Αντικείμενα από φυσητό γυαλί βρήκα στην Τουρκία.
Το φετίχ μου όμως είναι τα ασημένια βραχιόλια,τα οποία 'ομως θα πρέπει να είναι σύμφωνα
με την εκάστοτε τεχνοτροπία.

Από τις τροπικές χώρες κοχύλια.Μην παραλείψω τα μαγνητάκια για το ψυγείο.
Δεν ξεχνάω από κάθε χώρα που επισκέπτομαι να πάρω και ένα λεύκωμα με φωτογραφίες

[sisy]

Κι εγώ μαζεύω μαγνητάκια!!!
Και οπωσδήποτε καρτ ποστάλ από όλα τα μέρη που έχω επισκεφτεί.
Επίσης έχω μαζέψει μερικά μπλουζάκια (κυρίως από νησιά της Ελλάδας).
Και φυσικά κρατάω τα εισητήρια και χάρτες!

[Dimitra]

Μαζεύω ότι μπορεί να μου θυμήσει το μέρος που επισκεφτηκα.
Μαγνητάκια (τι προτότυπο!!!!!!!!!!!!!!!), πασμίνες και μαντίλια (τα λατρεύω), κοσμήματα αημένια ή ότι υλικό βρώ και μου αρέσει.
Τελευταία απο Μαυρίκο πήρα σελιδοδείκτες απο μεταξωτό ύφασμα ζωγραφισμένο στο χέρι και κολλημένο πάνω σε χαρτόνι,  ξύλινους σκαλισμένους χαρτοκόπτες, χειροποίητο αλμπουμ για φωτογραφίες, μουσικά όργανα, ψάθινα τσαντάκια.

[Ntina]

DoDo δεν πήρες όμως D

[Dimitra]

Πήρα καλέ και απ' αυτό

[dk]

DoDo δεν πήρες όμως D

Tι ειναι αυτο Ντινα
Χανουμε κατι?

[Ntina]

Ο DoDo είναι ένα πουλί θρύλος και τώρα πια το σύμβολο του Μαυρίκιου.
Μοιάζει με μικρό πελακάνο και έχει εξαφανιστεί από το 14ο αιώνα,
τότε που οι κατακτητές Πορτογάλλοι αποδεκάτησαν όσα υπήρχαν.
Δεν υπάρχει περίπτωση να πας στο νησί και να μην γνωρίσεις το DoDo.

[mariasunny]

Σπάνια αγοράζω κάτι που να φέρει το όνομα του τόπου που επισκέφτηκα. Συνήθως παίρνω κάτι, ένα δωράκι, μικρό ή μεγάλο,για μένα και έτσι θυμάμαι ότι αυτό που φοράω είναι από εκεί. Μπορεί ναναι και ένα μικρό σουβενίρ μερικές φορές όμως πρέπει ναναι κάτι πολύ ιδιαίτερο. Για παράδειγμα στο Ισραήλ όταν ήμουν, παρέα με παλαιστίνιους φίλους, πήρα πολλές από αυτές τις μαντίλες που φοράνε στο κεφάλι, τις ασπρόμαυρες. Στην Ιταλία ένα κόσμημα για το λαιμό,μικρής οικονομικής αξίας, στην Τουρκία ένα μπαουλάκι ξύλινο με φίλντισι που διακοσμεί το καθιστικό μου. Για τον τοίχο του Δημήτρη τι να σχολιάσω, έμεινα άφωνη όταν τον είδα. 

Υπάρχουν φορές πάντως που οι άλλοι φεύγουν ταξίδια και γω μένω πίσω. Έτσι μπορεί να τύχει να ζητήσω η ίδια ναμου φέρουν κάτι. Από τον αδερφό μου που πήγε σε επαγγελματικό ταξίδι στη Σαουδική Αραβία ζήτησα να μου φέρει από το αεροδρόμιο μια αγγλόφωνη εφημερίδα της χώρας αυτής. Διαβάζοντας την στήλη όπου δημοσιεύονται επιστολές αναγνωστών πρόσεξα το γράμμα μιας κυρίας που διαμαρτυρόμενη για το πόσο πλουσιοπάροχα ζουν τα παιδιά τους, τα οποία είχαν φτάσει στο σημείο να φέρονται στους υπηρέτες χειρότερα και από ζώα -τα ζώα τα λατρεύω παρεπιπτόντως-, έγραφε ότι έδιωξε όλο το υπηρετικό προσωπικό από το σπίτι και αποφάσισε να δώσει στα ανήλικα τέκνα της μια ζωή πιο λιτή ώστε να μάθουν την αξία της προσωπικής εργασίας!!! Πολύ ενδιαφέρον άρθρο για μένα πολιτιστικά.