Το Όσλο παραδόξως δεν βρίσκεται στις προτιμήσεις των Ελλήνων ταξιδευτών... νομίζω αποφεύγεται λόγω ακρίβειας, αν όμως σκεφτείς όλα αυτά που μπορεί να σου προσφέρει... εξαιρετική ποιότητα ζωής, απίστευτη ησυχία, εύκολο περπάτημα, άφθονο πράσινο, φαρδιά πλακόστρωτα δρομάκια, αρχιτεκτονική που δένει αρμονικά το παλιό με το νέο, μουσεία, αξιοθέατα κλπ... σίγουρα θα σε κάνουν να αλλάξεις γνώμη. Έτσι, πολύ γρήγορα το βλέμμα μας στράφηκε προς τα κει. Η αλήθεια είναι ότι δεν γνωρίζαμε πολλά για τη σκανδιναβική πρωτεύουσα, καθιστώντας την ακόμα πιο ενδιαφέρουσα στα μάτια μας. Σύντομα όμως ανακαλύψαμε ότι αναφέρεται συχνά ως μία από τις πιο βιώσιμες πόλεις στην Ευρώπη και μπορεί κανείς εύκολα να αποδράσει στην ύπαιθρο καθώς περιβάλλεται από εκπληκτικά φιόρδ, είναι ξεκούραστη, καθαρή, χωρίς ηχορύπανση γιατί σχεδόν όλα τα οχήματα είναι ηλεκτρικά και δεν ρυπαίνουν και γενικά είναι μια πόλη υπόδειγμα και χωρίς πολλές υπερβολές, με όλα αυτά να συντελούν σε μια αίσθηση ηρεμίας και ασφάλειας.
Φτάσαμε σχετικά πρωί στο Διεθνές Αεροδρόμιο Gardermoen και με το τρένο της NSB στο Όσλο σε 20 λεπτά περίπου. Βγαίνοντας από τον σιδηροδρομικό σταθμό και με κατεύθυνση το κέντρο, μπροστά σου απλώνεται η Karl Johans Gate... είναι ο πεζόδρομος που σε οδηγεί στα πιο όμορφα αξιοθέατα της πόλης και ο δρόμος προς το ξενοδοχείο μας.
Στα δεξιά μας συναντάμε τον καθεδρικό ναό, που στέκει σε μία καταπράσινη πλατεία. Είναι πανέμορφος, τον προσπερνάμε προσωρινά, άλλωστε θα περάσουμε πολλές φορές από μπροστά του. Λίγο παρακάτω βρίσκεται το Νορβηγικό Κοινοβούλιο γύρω από ένα προσεγμένο πάρκο, περιτριγυρισμένο από μαγευτικά κτήρια που δημιουργούν μια πολύ όμορφη ατμόσφαιρα. Εκεί συναντήσαμε και τις πανέμορφες αστυνομικίνες, καβάλα στα άλογα. Απέναντι του και στα 50 μέτρα περίπου βρίσκεται το ξενοδοχείο μας, Scandic Karl Johan, ξενοδοχείο 3* κεντρικότατο, με πρωινό μπουφέ, που είχα κλείσει και εξοφλήσει 2-3 μήνες πριν στα 98 ευρώ τη βραδιά, προσφορά από αμερικάνικη πλατφόρμα... από περιέργεια σήμερα που κοίταξα έχει 186 ευρώ η βραδιά.
Αποθέσαμε τη βαλίτσα μας στο δωμάτιο που θα μας φιλοξενούσε για τα επόμενα 3 βράδια και ξαμολυθήκαμε στον πεζόδρομο για την πρώτη γνωριμία με την πόλη. Διασχίσαμε το Spikersuppa Ice Skating Rink, ένα πάρκο που το χειμώνα μετατρέπεται σε πίστα πατινάζ στον πάγο και φτάσαμε στο Εθνικό Θέατρο και λίγο πιο πέρα στο Πανεπιστήμιο του Όσλο. Στη συνέχεια του δρόμου και προς το τέλος του συναντήσαμε το βασιλικό παλάτι. Σταθήκαμε τυχεροί γιατί η ώρα είχε φτάσει 13:30, ώρα αλλαγής της φρουράς την οποία και παρακολουθήσαμε live. Aφού ''τραβήξαμε'' φωτογραφίες και βιντεάκια, αποχωρήσαμε χαρούμενοι για όλα αυτά που είχαμε δει.
Είχαμε σκοπό να δούμε όσα περισσότερα αξιοθέατα μπορούμε από την πρώτη κιόλας μέρα. Γι' αυτό και συνεχίσαμε προς το παραθαλάσσιο μέρος της πόλης όπου εκεί βρίσκονται κάποια σημαντικά κτίρια, όπως η Όπερα του Όσλο (Operahuset), που φιλοξενεί τη Νορβηγική Εθνική Όπερα και το Μπαλέτο, καθώς και το Εθνικό Θέατρο της Όπερας, χωρητικότητας 1.364 θέσεων, ένα σύγχρονο μινιμαλιστικό αριστούργημα με λοξή οροφή που φαίνεται σα να γλιστράει στο λιμάνι της πόλης, ένα αποτέλεσμα που εντείνεται από τις εξωτερικές γωνίες της, αφού σχεδιάστηκε για να μοιάζει με παγόβουνο. Χτισμένη με ιταλικό μάρμαρο και λευκό γρανίτη η Όπερα είναι το μεγαλύτερο πολιτιστικό κτίριο που κατασκευάστηκε στη Νορβηγία μετά τον καθεδρικό ναό του Nidaros στο Trondheim τον 14ο αιώνα.
Λίγο πιο πέρα βρίσκεται το φρούριο Akershus με τεράστια ιστορία και πολλούς επισκέψιμους χώρους. Στέκει εκεί απ’ τον 13ο αιώνα και είναι χτισμένο απ’ τον Håkon τον Δ’. Επίσης διαθέτει ένα πανέμορφο αναγεννησιακό παλάτι που αποτέλεσε βασιλική οικία και έχει εξαιρετική θέα στο λιμάνι.
Από τον προμαχώνα του δεν γίνεται να μην προσέξεις το καφετί κτήριο με τους δύο πύργους. Πρόκειται για το Δημαρχείο (Rådhuset) και αποτελεί ένα από τα ορόσημα της πόλης. Το τετράγωνο σχήμα του που έχει διακοσμηθεί με τούβλα, σχεδιάστηκε από τους Arnstein Arneberg και Magnus Poulson. Ο ένας απ’ τους δύο πύργους διαθέτει ένα τεράστιο ρολόι και 38 καμπάνες. Αξίζει να πλησιάσεις και να το εξερευνήσεις. Συνεχίσαμε προς το Aker Brygge όπου εκεί βρίσκονται το Εθνικό Μουσείο που φιλοξενεί τον διάσημο πίνακα Κραυγή, του Edvard Munch και το Κέντρο Νόμπελ Ειρήνης, ένα μεγαλοπρεπές κεντρικό κτήριο στο οποίο κάθε χρόνο επιδίδονται τα βραβεία Νόμπελ. Η ώρα είχε περάσει και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας για ξεκούραση, αφού προηγουμένως είχαμε επισκεφτεί γνωστή τοπική αλυσίδα σούπερ μάρκετ για προμήθειες.
Δεύτερη μέρα στο Όσλο και είχαμε προγραμματίσει να ξεναγηθούμε σε όλα τα απομακρισμένα αξιοθέατα, βγάζοντας το 24ωρο εισιτήριο της Ruter# για τα μέσα μαζικής μεταφοράς, το οποίο περιλαμβάνει και την ''κρουαζιέρα'' στο Oslofjord. Πρόκειται για το φέρυ της γραμμής, όπου οι στάσεις στα μικρά νησάκια κατά μήκος του φιόρδ είναι αρκετές, αποβιβάζουν και επιβιβάζουν κόσμο, οπότε μπορείς ακόμη και να κάνεις ένα περίπατο ή και να κολυμπήσεις αν ο καιρός το επιτρέπει και να επιστρέψεις με το επόμενο καραβάκι. Η αλήθεια είναι ότι αυτή η μέρα ήταν η χειρότερη για μας στο Όσλο αφού ξεκίνησε με βροχή και κρύο. Έτσι περιοριστήκαμε στο γύρο του φιορδ με το φέρυ για μιάμιση περίπου ώρα, χωρίς να αποβιβαστούμε στα νησάκια. Περάσαμε και πολύ κοντά από το Bygdøy, μια χερσόνησος στα δυτικά της πόλης στην οποία βρίσκονται πέντε από τα μουσεία του Όσλο. Αυτό που δεν θα έπρεπε να χάσει κανείς είναι αναμφισβήτητα το μουσείο των Βίκινγκς (Vikingskipshuset) με ευρήματα της εποχής και τρία πλοία του 9ου αιώνα που σώζονται μέχρι σήμερα, το οποίο και είχα αποφασίσει να επισκεφτώ, αλλά είναι κλειστό για ανακαίνιση έως το 2024/5. Κι επειδή ως γνωστόν δεν είμαι και φανατικός με τα μουσεία, γιατί και πανάκριβα είναι αλλά και αρκετό χρόνο χρειάζεσαι για να τα δεις, αποφάσισα να μην επισκεφτούμε το συγκεκριμένο σημείο για να δω κάποιο από τα υπόλοιπα τέσσερα.
Επιστρέψαμε στο λιμάνι Aker Brygge και από κει στο κοντινότερο μετρό που θα μας πήγαινε στο Holmenkollen Ski Jump Tower, μια επιβλητική κατασκευή, εναρμονισμένη με το περιβάλλον και με σεβασμό σε αυτό, αλλά και με πανέμορφη θέα στην πόλη του Όσλο και στο λιμάνι της.
Σειρά είχε ένα υπέροχο αστικό πάρκο δίπλα στο κέντρο, το Frogner που φιλοξενεί ένα ασυνήθιστο χώρο, το Vigeland Sculpture Park (Vigelandsanlegget) το μεγαλύτερο πάρκο γλυπτικής στον κόσμο με πάνω από 650 αγάλματα από χαλκό, γρανίτη και σίδερο. Είναι ανοιχτό όλο το χρόνο και είναι δημιούργημα του καλλιτέχνη Gustav Vigeland και χωρίζεται σε πέντε θεματικές κατηγορίες. Η παλιότερη περιλαμβάνει συγκρότημα σιντριβανιών που αντικατοπτρίζουν τον κύκλο της ζωής. Πίσω τους δεσπόζει ένας μονόλιθος 16 μέτρων που περιέχει 121 ανθρώπινα σώματα που μπλέκονται μεταξύ τους. Επίσης σε μια άκρη του πάρκου βρίσκεται το Μουσείο της Πόλης του Όσλο, το οποίο είναι δωρεάν και μιλάει για την ιστορία του Όσλο, η οποία ήδη αριθμεί περίπου 970 χρόνια και μπορείτε να δείτε πώς η πόλη κοίταξε διαφορετικά στάδια της ύπαρξής της. Από το 2006, το μουσείο της πόλης του Όσλο είναι το "τμήμα" του Μουσείου του Όσλο, το οποίο περιλαμβάνει επίσης και το Θεατρικό Μουσείο.
Στο τελείωμα της μέρας καταλήξαμε στην καλλιτεχνική συνοικία Tjuvholmen που βρίσκεται κατά μήκος της προκυμαίας, μια από τις πιο μοντέρνες περιοχές της πόλης που αξίζει να δεις.
Η τρίτη μέρα στο Όσλο είχε αρκετό ποδαρόδρομο. Aνεβήκαμε βόρεια για να συναντήσουμε τον ποταμό Ακερσελβα (Akerselva) που διασχίζει το Όσλο. Περπατήσαμε τα μονοπάτια δίπλα στις όχθες του, περάσαμε τις πολλών ετών πανέμορφες γέφυρες του, για να φτάσουμε τελικά στις οδούς Damstredet και Telthusbakken και να γνωρίσουμε την πόλη του 17ου και 18ου αιώνα. Πρόκειται για συνοικίες με ξύλινα πολύχρωμα σπιτάκια ξεχασμένα στον χρόνο. Εκεί βρίσκεται και η παλιότερη εκκλησία του Όσλο, η Gamle Aker kirke που χτίστηκε τον 12ο αιώνα.
Στην κάθοδο μας προς το κέντρο περάσαμε μέσα από το Our Savior's Cemetery, το κοιμητήριο της πόλης που φιλοξενεί τάφους επωνύμων όπως του Έντβαρτ Μουνκ (Edvard Munch) του ζωγράφου της Κραυγής που αποτελεί έναν από τους πιο εμβληματικούς πίνακες της παγκόσμιας τέχνης, αλλά και του Χένρικ Ίψεν (Henrik Ibsen) του θεατρικού συγγραφέα και σκηνοθέτη, που θεωρείται ένας από τους ιδρυτές του μοντερνισμού στο θέατρο και αναφέρεται συχνά ως ο πατέρας του ρεαλισμού και ένας από τους πιο επιδραστικούς θεατρικούς συγγραφείς της εποχής του. Για να καταλήξουμε τελικά στο Oslo Street Food, μια κλειστή αγορά γεμάτη ζωντάνια, στην οποία συνυπάρχουν 16 κουζίνες από όλο τον κόσμο.
Έτσι είχαμε ολοκληρώσει τον κύκλο με τα πιο αξιόλογα αξιοθέατα της πόλης και ''ελεύθεροι'' πλέον και χωρίς το άγχος του ''τρέξε να προλάβουμε'' επισκεφτήκαμε κάποια καταστήματα με σουβενίρ για τις τελευταίες δωροαγορές μας. Είχε ήδη σκοτεινιάσει οπότε κι επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας, μέσω της Karl Johans Gate που έτσι φωτισμένη που ήταν από το χρώμα της ατμόσφαιρας και τους προβολείς των καταστημάτων, σε δελέαζε να την περπατάς για ώρες αμέτρητες.
Η τελευταία μας μέρα στο Όσλο ήταν άκρως διεκπεραιωτική μιας και η πτήση μας ήταν για τις 5 το απόγευμα. Ξυπνήσαμε αργά, κατεβήκαμε χαλαρά για πρωινό, ετοιμάσαμε τη βαλίτσα μας και αποχωρήσαμε από το ξενοδοχείο. Και πάλι μέσω της Karl Johans Gate, φτάσαμε στον σιδηροδρομικό σταθμό και από κει στο Διεθνές Αεροδρόμιο Gardermoen και στη συνέχεια Αθήνα, στη βάση μας. Ήταν ένα όμορφο ταξίδι, σχετικά χαμηλού badget, που τελείωσε με τις καλύτερες εντυπώσεις!!
