Αποστολέας Θέμα: Μια παγωμένη άνοιξη στη Βαλτική  (Αναγνώστηκε 10056 φορές)

Αποσυνδεδεμένος fei

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 801
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Μια παγωμένη άνοιξη στη Βαλτική
« Απάντηση #20 στις: Ιούλιος 07, 2013, 23:17:30 μμ »
Το απόγευμα είχαμε αποφασίσει να εξερευνήσουμε με πόδια και λεωφορεία την υπόλοιπη Ρίγα μιας και το κέντρο το είχαμε γυρίσει περί τις 10 φορες.Οπότε κατά τις 4μιση είμασταν πάλι στους δρόμους.Εδώ να γράψω ότι ο χρόνος περνά αργά στις Βαλτικές κι αισθάνεσαι ότι κάνεις και βλέπεις πολλά γρήγορα.Αυτό συμβαίνει γα δύο λόγους,αφενός γιατί οι πόλεις είναι μικρές και το κέντρο ακόμη μικρότερο και η μέρα μεγάλη τουλάχιστον αυτή την εποχή του χρονου.Το καλοκαίρι όπως γνωρίζετε είναι ακόμη μεγαλύτερη αλλά και τον Απρίλη νυχτώνει σχεδόν στις 9 ή 8μιση αν έχει συννεφιά.

   Οπότε κάπως έτσι κι επειδή είχαμε άλλη μια μέρα αποφασίσαμε να πάρουμε πληροφορίες για κοντινούς προορισμούς.Είχα διαβάσει για Jurmala και Sigulda,η κοπέλα στις πληροφορίες μας απέτρεψε από την πρώτη και μας πρότεινε τη δεύτερη.Και δε βγήκαμε καθόλου ζημειωμένοι!
   Για την ώρα βρισκόμαστε στην σκεπαστή αγορά κοντά στο σταθμό όπου οι ντόπιοι κάνουνε τα ψώνια τους.Έντονη μυρωδιά ψαρίλας,άλλωστε τα τεράστια κεφάλια ψαριών πως θα μύριζαν?Κόσμος,πάγκοι,λογής-λογής προιόντα,όμορφη αγορά.Συνεχίζουμε παράλληλα με τον ποταμό για κάποιο διάστημα και μετά χωνόμαστε στα στενά.Εκεί αντιλαμβανόμαστε πια ξεκάθαρα ότι οι Λετονοί δεν είναι τόσο πλούσιοι όσο θα πίστευε κανείς βλέποντας τις τιμές των προιόντων,ούτε η υπόλοιπη πόλη είναι τόσο περιποιημένη όσο το κέντρο της.Πάντως σκέφτομαι ότι η Αθήνα πρέπει να αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία.Σε όσες πρωτεύουσες έχω επισκεφτεί το κέντρο είναι πάντα το ωραιότερο κομμάτι της πόλης κι ας είναι οι γειτονιές πιο φτωχικές κι άσχημες.Στην Αθήνα το κέντρο είναι για κλάμματα αλλά το παρήγορο είναι ότι υπάρχουν ορισμένες όμορφιες γειτονιές.Που να τις βρει όμως ο τουρίστας που έρχεται 1-2 μέρες?
     Κι αφού λοιπόν χαθήκαμε σε δρόμους και δρομάκια κανένα τρίωρο ,χωρίς να έχουμε βρει κάτι εντυπωσιακό πέρα από μια όμορφη εκκλησία,κατεβήκαμε πάλι παραποτάμια με σκοπό να περπατήσουμε ως το μεγαλύτερο Lido της Βαλτικής το οποίο ο χάρτης έγραφε ότι απείχε 10 λεπτά από το κέντρο με το λεωφορείο.Άλλη μια παρανόηση από μέρους μας γιατί βλέποντας τον χάρτη από το σημείο που βρισκόμασταν νομίζαμε ότι είμασταν κοντά.Κι αρχίσαμε να περπατάμε στην αρχή χαλαρά,μετά πιο γρήγορα,βγήκαμε έξω σχεδόν από την πόλη,ερημιά σε κάποια σημεία,λεωφορείο δε βλέπαμε,να γυρίσουμε ούτε συζήτηση,είμασταν πάρα πολύ μακριά πια!Ώσπου κάποτε εξουθενωμένοι από το περπάτημα το είδαμε να ξεπροβάλει σε μια στροφή στο πουθενά.Αν με ρωτάτε αν άξιζε η ταλαιπωρία,σας απαντώ όχι σε καμία περίπτωση!!!Το καλοκαίρι φαντάζομαι θα είναι όμορφα έξω,έχει και πολλές δραστηριότητες για παιδιά.Μέσα είχε τρεις ορόφους,ο ένας με ζωντανή μουσική,κι ενώ νομίζαμε ότι εδώ θα υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία απογοητευτήκαμε καθώς σε αυτό που είναι στο κέντρο της Ρίγας έχει ομορφότερο περιβάλλον και καλύτερο φαγητό.Κουρασμένοι καθώς είμασταν φάγαμε γρήγορα και φύγαμε ευτυχώς με λεωφορείο ακριβώς απ’έξω.Αύριο θα εκτυλισσόταν η τελευταία μας περιπέτεια επί Λετονικού εδάφους…

Αποσυνδεδεμένος fei

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 801
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Μια παγωμένη άνοιξη στη Βαλτική
« Απάντηση #21 στις: Ιούλιος 07, 2013, 23:31:33 μμ »
Και ναι άλλη μια υπέροχη ηλιόλουστη μέρα ξημέρωσε!Ο ύπνος ευεργετικός το καλούτσικο πρωινό μας έδωσε δυνάμεις και να’μαστε στο δρόμο προς Sigulda.Η διαδρομή περίπου μία ωρίτσα και χωρίς να το καταλάβουμε βρισκόμαστε στο σταθμό.Οκ και τι κάνουμε τώρα εδώ?Είχα διαβάσει για όμορφες διαδρομές κάστρα κλπ αλλά πως πάνε σε όλα αυτά?Ψάχνουμε για γραφείο τουριστών αλλά αόματοι καθώς είμαστε δεν είδαμε ότι ήταν δίπλα μας στο σταθμό,προχωρήσαμε προς το χωριό στο οποίο επικρατούσε φοβερή ησυχία ψάχνοντας για πινακίδες και γραφείο.Κι αφού άκρη δε βγάζαμε και περιπλανιόμασταν ασκόπως ξαναγυρίζουμε στο σταθμό μήπως κάποιος μας δώσει κάποια πληροφορία και να το γραφείο με την ευγενέστατη,όπως παντού άλλωστε,υπάλληλο.Μας εφοδίασε με χάρτες,οδηγίες,πληροφορίες αποστάσεων κι έτσι είχαμε ένα μπούσουλα πια να ξεκινήσουμε.
    Πρώτη στάση το κάστρο της Sigulda,με ένα μικρό αντίτιμο μπαίνεις και βλέπεις τα ερείπια και τη θέα.
Αν χρειαστείτε τουαλέτα εδώ θα βρείτε μία πολύ ωραία και πεντακάθαρη,σας συνιστώ να πάτε γιατί από δω και πέρα μόνο στη φύση!
Δεύτερη στάση στο τελεφερίκ με το οποίο κάναμε μία μικρή αλλά όμορφη διαδρομή πάνω από το εθνικό πάρκο και τον γεμάτο λάσπη ποταμό.
Απέναντι είναι τα ερείπια ένος άλλου κάστρου κι από κει ξεκινά ένα κατηφορικό φιδωτό πλακόστρωτο μονοπάτι,το serpantin.Εκεί ευτυχώς είδαμε ζωή στο πάρκο και συγκεκριμένα ένα ζευγαράκι που χάζευε τη θέα γιατί είχε αρχίσει να συννεφιάζει επικίνδυνα και νομίζαμε ότι είμαστε μόνοι στην ερημιά!Κατεβαίνοντας λοιπόν το μονοπάτι-σερμπαντίνα βρεθήκαμε στην καρδιά του εθνικού πάρκου.Το χιόνι αρκετό αλλά τα μονοπάτια στο μεγαλύτερο μέρος τους καθαρά οπότε δεν υπήρχε δυσκολία.
 Τρίτη στάση μετά από αρκετό,ευχάριστο περπάτημα οι σπηλιές.Η μεγαλύτερη είναι η goodman's όπου υπάρχει ένα σχετικό βάθος και ύψος αλλά το περίεργο είναι ότι στις πλευρές της υπάρχουν χαραγμένα διάφορα σύμβολα,λέξεις,σχήματα?Δεν μπορώ να τα προσδιορίσω και από ότι διάβασα δεν έχουν αποφανθεί ακόμη για την προέλευση και τη σημασία τους.
     Συνεχίζουμε αφήνοντας πίσω μας παγωμένς λιμνούλες,γεφυράκια κλπ με σκοπό να άνουμε ακόμη 5 χλμ και να φτάσουμε στο κάστρο της Touraida.Η διαδρομή πολύ όμορφη,ευτυχώς είδαμε εκεί άλλους τρεις να περπατάνε γιατί κατά τ’άλλα ερημιά οπότε πήραμε θάρρος και λέμε θα φτάσουμε και θα επιστρέψουμε από κει με λεωφορείο.Έλα όμως που ο καιρός χειροτεύρευε συνεχώς,φαινόταν πια ξεκάθαρα πως θα ρίξει καντάρια,ο αέρας όλο και δυνάμωνε ώσπου έπρεπε να καταβάλεις προσπάθεια να περπατήσεις.Είχαμε κάνει ήδη τη μισή διαδρομή και προβληματιστήκαμε έντονα για το αν έπρεπε να συνεχίσουμε ή να προχωρήσουμε.Ομπρέλα δεν είχαμε γιατί φύγαμε με ήλιο από τη Ρήγα οπότε αν ξέσπαγε η μπόρα θα γινόμασταν παπιά μέσα στα χιόνια.Το κάστρο εντωμεταξύ φαινόταν ολοκάθαρα,πανέμορφο και ήθελα να φτάσω ως εκεί αλλά δυστυχώς η φωνή της λογικής που δεν είναι η δική μου βέβαια αλλά του συζύγου επικράτησε κα πήραμε το δρόμο της επιστροφής.
    Όπου η επιστροφή δεν έγινε με τον τρόπο που φτάσαμε,όχι εδώ επικράτησε η δική μου φωνή ευτυχώς και θα κάναμε την ανάβαση με τα πόδια.Φτάσαμε εύκολα ως τον ποταμό όπου και κάναμε στάση για ξεκούραση και φωτογραφίες.
Εντωμεταξύ η μπόρα σα να μας προσπερνούσε κι εγώ να μουρμουράω ότι τσάμπα αφήσαμε το στόχο αλλά πια είχαμε φτάσει στο σημείο της ανάβασης οπότε δεν υπήρχε γυρισμός.Εκεί στον ποταμό λοιπόν αφήσαμε στ’αριστερά μας τον αυτοκινητόδρομο κι αρχίσαμε να ανεβαίνουμε ένα ξύλινο μονοπάτι.Δίπλα μας να ακούμε νερά που τρέχανε αλλά δεν τα βλέπαμε γιατί ήταν κάτω από τον πάγο.Κάθε τόσο σταματούσαμε γιατί το μονοπάτι γινόταν όλο και πιο ανηφορικό και κουραστικό αλλά η φύση σε αποζημίωνε πλήρως.
Τρεχούμενα νερά,ψηλά δέντρα,χιόνι,ήχοι της φύσης…μεγαλείο!!!Αχ,μου έμεινε απωθημένο εκείνο το κάστρο άφήστε που δεν ήθελα να φύγω από κείνο το υπέροχο μέρος!
    Όμως όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν,έτσι κι εμείς μετά από περίπου 5 υπέροχες ώρες στο εθνικό πάρκο της Sigulda επιστρέψαμε στο σταθμό για την επιστροφή μας στη Ρίγα.Τελικά η μπόρα όντως μας προσπέρασε με κάτι ψιλές ψιχάλες και όταν φτάσαμε στη Ρίγα ο ουρανός ήταν και πάλι πεντακάθαρος.
Ο κόσμος έκανε την απογευματινή του βόλτα κι εμείς τραβήξαμε προς την εθνική βιβλιοθήκη που είχαμε φωτογραφίσει πολλάκις αλλά δεν είχαμε δει από κοντά.Διασχίσαμε μία από τις γέφυρες του ποταμού από όπου είδαμε τα τεράστια κομμάτια πάγου να κυλλάνε γρήγορα πια,να χτυπάνε στις άκρες και να σπάνε και σιγά σιγά να λιώνουν.Φτάνοντας στην Βιβλιοθήκη είδαμε πως ήταν κλειστή και απ’έξω γινόντουσαν εργασίες.Πολύ επιβλητικό κτίριο η αλήθεια είναι,θα ήθελα να το δω και εσωτερικά.Βρισκόμασταν στην άλλη μεριά της Ρίγας οπότε καναμε κι εκεί μια σύντομη βόλτα έτσι για να αποκτήσουμε σφαιρική άποψη της πόλης.Το ωραιότερο σημείο της διαδρομής ήταν και πάλι πάνω στη γέφυρα όπου είχαμε τη δυνατότητα τα χαζέψουμε τη Ρίγα από απόσταση και να τη φωτογραφίσουμε καθώς καθρεπτιζόταν στα νερά του Daugava.
   Κάπου εκεί ξεκινά και η μελαγχολία της επικείμενης επιστροφής,που γίνεται πιο γλυκιά όταν σε περιμένουν πίσω όμορφες λατρεμένες φατσούλες!Καθίσαμε λοιπόν σε ένα παγκάκι δίπλα στον ποταμό κι απολαύσαμε το ηλιοβασίλεμα σα ρομαντικά περιστεράκια,
μετά κάναμε την τελευταία μας βραδινή βόλτα στα πολύβουα σοκάκια,
φάγαμε υπέροχα όπως σε όλο το ταξίδι και κατά τις 11 επιστροφή για τακτοποίηση μπαγκαζίων και ύπνο.
    Την επομένη το αεροπλάνο έφευγε στις 2μιση οπότε είχαμε αρκετό χρόνο να απολαύσουμε το πρωινό μας,να κάνουμε τα τελευταία μας ψώνια και να αποχαιρετίσουμε την όμορφη Ρίγα αλλά και ολόκληρη τη Βαλτική!
Αυτό το ταξίδι μου άφησε πολύ γλυκιά γεύση,ήταν καλύτερο από ότι περίμενα και ειλικρινά υπερείχε των προσδοκιών μου.Επέστρεψα ξεκούραστη,ενθουσιασμένη με αίσθημα πληρότητας και ικανοποίησης!
Και κλείνω με τα οικονομικά στοιχεία για όποιον ενδιαφέρεται,700ε το σύνολο για 2 άτομα το οποίο περιλαμβάνει αεροπορικά εισιτήρια,ξενοδοχεία για 6 διανυκτερεύσεις,3 λεωφορεία(τα δυο βραδυνά).Όσοι το σκέφτεστε πραγματοποιήστε το,αξίζει!!!
   











Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 29739
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Μια παγωμένη άνοιξη στη Βαλτική
« Απάντηση #22 στις: Μάρτιος 22, 2021, 09:38:06 πμ »
Το καλοκαιρι του 2019 επισκεφτηκα 2 Βαλτικες (Λιθουανια - Λετονια) και στο προγραμμα εχει ηδη δρομολογηθει το Εσθονια - Φινλανδια για οταν φτιαξουν τα πραγματα... οποτε καποια στιγμη πρεπει να μιλησουμε!!