Καλωσήρθατε! Ταξιδέψτε σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού διαβάζοντας τις περιπέτειες των μελών μας. Γίνετε μέλος και μοιραστείτε μαζί μας τις δικές σας εμπειρίες. Δείτε τις πιο όμορφες φωτογραφίες και ψηφίστε την καλύτερη. Σχολιάστε ταξιδιωτικά πρακτορεία και κάντε παρατηρήσεις και προτάσεις στο forum. Καλή διασκέδαση ....

Γράψτε πως περάσατε στις διακοπές σας στο Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε .

 Τώρα μπορείτε να δείτε video που έστειλαν τα μέλη του travelchat. Στείλτο και το δικό σας video. Η διαδικασία είναι απλή. Ανεβάστε το video στο youtube και στείλτε μας τον κωδικό μέσω e-mail. Θα δημοσιευθεί στην κατηγορία "Βίντεο"
 
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ arrow ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ arrow Αφρική arrow Ζανζιβάρη - Ο παράδεισος είναι εδώ!
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
ΧΡΗΣΙΜΑ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΕΛΛΑΔΑ
ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ
ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ...
ΧΑΡΤΕΣ GOOGLE
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
BINTEO
FORUM
Ζανζιβάρη - Ο παράδεισος είναι εδώ! E-mail
Γράφει ο/η Menia21   
18.01.11
Σας υποσχέθηκα, έστω και καθυστερημένα, ρεπορτάζ από την υπέροχη Τανζανία! Ξεκινάω λίγο ανάποδα, καθότι η Ζανζιβάρη ήταν το τελευταίο σκέλος του ταξιδιού μας. Μετά από το, ομολογουμένως κουραστικό, σαφάρι στα εθνικά πάρκα της Τανζανίας, αυτό το μαγευτικό νησί ήρθε και έδεσε όπως έπρεπε! Πραγματικά δεν ξέρω τι να πρωτοπώ. Για τη φύση, τους ανθρώπους, τις παραλίες, τα παιδάκια? Με το που προσγειώθηκε το αεροπλάνο μπήκαμε αμέσως στο κλίμα. Ζέστη ανυπόφορη, φοίνικες και αραχτοί Αφρικανοί, οι οποίοι όμως εμφανισιακά δεν έμοιαζαν και πολύ με τους υπόλοιπους Τανζανούς.

Υπήρχαν έντονα στοιχεία Αραβίας και Αφρικής, τόσο στο ντύσιμο όσο και στο σουλούπι τους.
Ξεκινήσαμε με μια ξενάγηση στη πρωτεύουσα Stone Town, χαρακτηρισμένη ως μνημείο της Ουνέσκο. Το γιατί δεν το βλέπεις αμέσως. Πρέπει να χωθείς στα στενά δρομάκια για να καταλάβεις. Τα μαυρισμένα από τον χρόνο κτίρια είναι φτιαγμένα από κοράλλια και έχουν ηλικία εκατοντάδων ετών. Η γοητευτική παρακμή έντονη και παντού μυρωδιές (είτε ευχάριστες είτε δυσάρεστες). Είχα διαβάσει περί εγκληματικότητας στην πόλη, όμως πραγματικά δεν αισθανθήκαμε καμία απειλή. Οι τουρίστες μετρημένοι στα δάκτυλα. Οι άνθρωποι κουτσομπόληδες, τους έβγαζα φωτογραφία και με βγάζανε κι αυτοί με τα κινητά τους! Στο άκουσμα του πρώτου "κλικ" κατάλαβα ότι εμείς οι λευκοί ήμασταν αξιοθέατα! Η Ζανζιβάρη έχει μεγάλο πρόβλημα με τον ηλεκτρισμό, γι' αυτό και παντού χρησιμοποιούσαν γεννήτριες. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ακριβά καύσιμα και υπηρεσίες. Έξω από τα μεγάλα ξενοδοχεία δεν θα βρεις καμία πολυτέλεια. Η ξενάγηση κράτησε περίπου 3 ώρες. Περιπλανηθήκαμε στα στενάκια, παζαρέψαμε για διάφορα σουβενίρ, επισκεφτήκαμε την ψαραγορά και είδαμε έναν ψαρά να τεμαχίζει ένα τεράστιο σαλάχι, είδαμε το μνημείο των σκλάβων, εκκλησίες, τζαμιά, κάστρο, περίτεχνα σκαλισμένες ξύλινες πόρτες από τικ. Από μόνες τους αποτελούν αξιοθέατο αυτές οι πόρτες. Οι τεχνίτες πρέπει να είχαν πολλά κέφια τότε! Καταλήξαμε φυσικά στο λιμάνι, στο παλάτι του Σουλτάνου με τα δυο κανόνια. Κάθε απόγευμα στην προβλήτα στήνανε κιόσκια και ψήνανε κρεατικά. Δεν τολμήσαμε να φάμε από τους πλανόδιους, δεν θέλαμε να ρισκάρουμε ν' αποκτήσουμε στομαχικά προβλήματα! Η ξενάγηση της πρωτεύουσας τελείωσε και ξεκινήσαμε για την παραλία Kiwengwa, όπου και βρισκόταν το ξενοδοχείο μας, κοντά μια ώρα δρόμος. Δυστυχώς, επειδή οι αποστάσεις ήταν μεγάλες και τα ταξί πανάκριβα, δεν ξαναεπισκεφτήκαμε την Stone Town κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στο νησί...
Αυτά με την πρωτεύουσα της Ζανζιβάρης.

Φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας γύρω στις 18.00. Το νησί ήταν περίπου όπως το φανταζόμουνα. Πολύ πράσινο, πέραν της Stone Town δεν υπήρχε ηλεκτρισμός, καλύβες από λάσπη και μπαμπού και αρκετός κόσμος να σουλατσάρει ανέμελα. Στην ανατολική ακτή βρίσκονται μερικά από τα μεγαλύτερα resorts για τουρίστες. Το δικό μας ήταν σε υπερυψωμένο σημείο στο τέρμα της παραλίας Kiwengwa. Από τον δρόμο δεν έβλεπες θάλασσα, έπρεπε να στρίψεις δεξιά για κάποια απόσταση για να φτάσεις στην είσοδο του κάθε συγκροτήματος. Το θέαμα ήταν ευχάριστο! Μας υποδέχτηκε ο ιδιοκτήτης του resort, στο οποίο εκείνη την ώρα επικρατούσε η απόλυτη ησυχία. Η αλήθεια είναι ότι ήμασταν πολύ κουρασμένοι και το μόνο που θέλαμε ήταν να φάμε, να κάνουμε μπανάκι και να κοιμηθούμε.
Την επόμενη μέρα ξύπνησα στις 07.00 για να κάνω μια πρωινή βόλτα με τη φωτογραφική μηχανή στο χέρι. Παρατηρήστε τις εναλλαγές στα χρώματα της θάλασσας κάθε ώρα της ημέρας.
Βασικά οι φωτογραφίες δεν μπορούν να αποδώσουν αυτό που πραγματικά έβλεπες και αισθανόσουν. Είναι η πρώτη φορά που καθήσαμε 2 ολόκληρες μέρες στο ξενοδοχείο χωρίς να κάνουμε καμία εκδρομή, απλά φτιάχναμε φραπεδιά και καθόμασταν στην πισίνα και χαζεύαμε από κάτω. Πραγματικά "γέμιζε" το μάτι σου, η ομορφιά ήταν απερίγραπτη... Όταν βαριόμασταν κάναμε περίπατο στην παραλία Kiwengwa, ξυπόλητοι. Η απόλυτη χαλάρωση...
Ενα κοριτσάκι ήρθε και μου πρόσφερε κοχυλάκια, ένα αγοράκι με πλησίασε και μου έλεγε "biscoto". Να εννοούσε ότι ήθελε μπισκότο ή τίποτα άλλο? Ποιος ξέρει? Όλοι ήταν τόσο φιλικοί μαζί μας... Στην κατάλευκη άμμο (η οποία δεν κολλούσε στα πόδια) υπήρχαν τρύπες από φωλιές καβουριών. Ειδικά το απόγευμα ήταν σκέτη απόλαυση να κάθεσαι στην αιώρα και να βλέπεις άσπρα καβούρια παντού, να χώνονται στις τρύπες τους ή να φτιάχνουν καινούριες! Επίσης μάζεψα αρκετά κοχύλια, αποτέλεσμα της παλλίροιας.
Από τη μία η απίστευτη χαλάρωση στην πισίνα με τη θέα, από την άλλη οι τρύπιες τσέπες, μόνο τις 2 από τις 5 μέρες καταφέραμε να κάνουμε εκδρομούλες! Ας όψεται η ρημάδα η οικονομική κρίση! Κλασικά σε τέτοιους προορισμούς γίνεται να μην κάνεις σνόρκελ και να μην θαυμάσεις τον πλούσιο βυθό και τον πολύχρωμο ύφαλο? Δεν γίνεται!
Ξυπνάμε λοιπόν πρωί πρωί και ξεκινάμε τη βόλτα μας στην παραλία. Η ώρα ήταν περίπου 08.30 και ο ήλιος έκαιγε. Βλέπουμε τον πρώτο μαυρούλη να μας πλησιάζει. Μας πιάνει την κουβέντα και στο τέλος μπαίνει στο ψητό. "Μήπως θέλετε βάρκα για εκδρομή στο Μnemba Lagoon?"
Αρχίζουν τα σχετικά παζάρια στην τιμή και αφού καταλήγουμε μας λέει να τρέξουμε να φέρουμε τα πράματά μας γιατί πρέπει να αναχωρήσουμε άμεσα πριν "τραβηχτούν" πολύ τα νερά!! Τρεχάτε ποδαράκια μου! Μέσα σ' ένα μισάωρο που κάναμε μέχρι να συνεννοηθούμε και να πάμε πίσω στο ξενοδοχείο να φέρουμε τα πράματά μας το νερά είχαν πάει τόσο πίσω που η βάρκα είχε κολλήσει! Σπρώξε σπρώξε, με την ευγενική χορωδεία κάτι μικρών διαβολακίων, ξεκολλήσαμε και περάσαμε τον ύφαλο!

Την ομορφιά του υφάλου την πλήρωσα ακριβά στην επιστροφή. Πραγματικά δεν ξέρω τι έπαθα, μάλλον ηλίαση γιατί ξεχαστήκαμε στις βουτιές και ζεματιστήκαμε! Μέχρι να επιστρέψουμε στην παραλία Kiwengwa έλεγα "τη βγάζω δεν τη βγάζω..." Όταν δε είδαμε ότι ο κάπταιν σταμάτησε λίγο μετά τον ύφαλο γιατί τα νερά πλέον ήταν στο μέγιστο "τράβηγμά τους" και έπρεπε να περπατήσουμε ως την παραλία, εκεί είπα "Πάει, εδώ θα αφήσω τα κοκαλάκια μου..."! Δε βαριέσαι...
Την δεύτερη μέρα που κάναμε τη βόλτα μας στην παραλία γνωρίσαμε έναν ωραίο τυπάκο τον Φράνσις. Κι αυτός πούλαγε τις εκδρομές του και έφτιαχνε αναμνηστικά με ξύλο εβενου. Αφού του ζητήσαμε να μας φτιάξει ένα αναμνηστικό με χαραγμένα τα ονόματά μας, κανονίσαμε την ολοήμερη εκδρομή "Blue Safari". Τι ήταν αυτό? Ηρθε πρωί και μας πήρε το τζιπ με τον οδηγό και τον Φράνσις, πήγαμε στο "χωριό" του Φράνσις να πάρουμε το φορητό ψυγείο, μετά κατευθυνθήκαμε προς τη Stone Town για να ψωνίσουν τρόφιμα και ποτά για το μεσημεριανό μας και μετά καταλήξαμε στην παραλία Fumba. Κι εδώ τα νερά είχαν "τραβηχτεί" κι έπρεπε να περπατήσουμε αρκετά μέχρι τη βάρκα, η οποία θα μας πήγαινε στο νησί Kwale (για την ακρίβεια, όπως μάς είπε ο Φράνσις, μια λωρίδα άμμου)!
Μετά το κολύμπι και το σνόρκελ, πήγαμε στο απέναντι νησάκι που ενωνόταν με τη λωρίδα άμμου με τον ύφαλο, όπου ο μάγειράς μας είχε μαγειρέψει φανταστικά καλαμαράκια, γαρίδες, τόνο και πατάτες, όλα στα κάρβουνα! Το νησάκι ήταν γεμάτο κοχυλάρες! Τι ευτυχία ήταν ετούτη? Μιλάμε για τεράστιες μπουρούδες, σαλίγκαρους και λίγα λέω! Γέμισα μια τσάντα κι έκλαιγα που δεν είχα κι άλλη! Στον γυρισμό είδαμε πολλά δελφίνια, ο οδηγός του τζιπ μάς είχε υποσχεθεί ότι θα τα βλέπαμε και δεν έπεσε καθόλου έξω! Το θέμα είναι ότι περάσαμε κι εμείς καλά και αυτοί μ' εμάς!
 
(C)2006-2007 Travelchat.