Καλωσήρθατε! Ταξιδέψτε σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού διαβάζοντας τις περιπέτειες των μελών μας. Γίνετε μέλος και μοιραστείτε μαζί μας τις δικές σας εμπειρίες. Δείτε τις πιο όμορφες φωτογραφίες και ψηφίστε την καλύτερη. Σχολιάστε ταξιδιωτικά πρακτορεία και κάντε παρατηρήσεις και προτάσεις στο forum. Καλή διασκέδαση ....

Γράψτε πως περάσατε στις διακοπές σας στο Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε .

 Τώρα μπορείτε να δείτε video που έστειλαν τα μέλη του travelchat. Στείλτο και το δικό σας video. Η διαδικασία είναι απλή. Ανεβάστε το video στο youtube και στείλτε μας τον κωδικό μέσω e-mail. Θα δημοσιευθεί στην κατηγορία "Βίντεο"
 
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
ΧΡΗΣΙΜΑ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΕΛΛΑΔΑ
ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ
ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ...
ΧΑΡΤΕΣ GOOGLE
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
BINTEO
FORUM
Seni Seviyorum Istanbul! E-mail
Γράφει ο/η Kicky   
20.05.10
Spice BazaarΟφείλω να παραδεχτώ πως η Κωνσταντινούπολη ανέκαθεν ήταν στο μυαλό μου, παρ’ όλα αυτά η αναχώρηση καθυστερούσε ανεξήγητα (συμπαντικοί λόγοι υποθέτω που δεν έχω ερευνήσει ακόμη!)
Κι επειδή τα πιο ωραία πράγματα γίνονται αυθόρμητα, η απόφαση για το ταξίδι πάρθηκε μέσα σ’ ένα απόγευμα. Πτήσεις με την Ολυμπιακή & διαμονή στο Imperial Ottoman, ένα υπέροχο boutique ξενοδοχείο 4* δίπλα στην Αγιά Σοφιά.
Με ταξιδιωτικούς οδηγούς και χάρτες υπό μάλης φτάσαμε στην Κωνσταντινούπολη Παρασκευή πρωί και πήραμε το μετρό (και στη συνέχεια το τραμ) για να πάμε στο ξενοδοχείο. Βολικότατο, εξυπηρετικότατο και οικονομικότατο – το εισιτήριο κοστίζει 1,5 λίρα (υπολογίστε πως η ισοτιμία ευρώ λίρας είναι 1 προς 2) Μετά την άφιξη και την τακτοποίηση στο ξενοδοχείο βγήκαμε για μια πρώτη βόλτα  και μια πρώτη γνωριμία με την πόλη. Με σύμμαχο τον καλό καιρό περπατήσαμε στην πλατεία της Αγίας Σοφίας, τον Ιππόδρομο, τα μικρά σοκάκια που απλώνονται κάθετα και οριζόντια στη Divan Yolu και σφύζουν από ζωή με εκατοντάδες τουρίστες Sultanahmet Camii / Blue Mosqueκαι ντόπιους να απολαμβάνουν το φαγητό, τον καφέ ή το τσάι τους σε κάποιο από τα δεκάδες μαγαζιά της περιοχής. Μετά το δικό μας απολαυστικό γεύμα περιπλανηθήκαμε στον παραλιακό δρόμο περιμετρικά του ακρωτηρίου του Σαραγιού και μάλλον τυχαία (!) ανακαλύψαμε και το ανάκτορο του Βουκολέοντα.

Επιστροφή στο ξενοδοχείο αργά το απόγευμα (και μετά από αρκετά φλυτζάνια τσάι!) ξεκούραση και εκ νέου έξοδος για Istanbul by night! Προορισμός μας η πλατεία Taksim και η Istiklal Caddesi, η άλλοτε Grande Rue de Pera. Πεζοδρομημένη, φωτισμένη και κοσμοπλυμμηρισμένη! Έχω την αίσθηση πως τα cafe – bar – εστιατόρια που βρίσκονται επί της Istiklal Caddesi και στα κάθετα δρομάκια πρέπει να είναι ισάριθμα με τα εμπορικά της Μεγάλης Αγοράς! Το δε μήκος της (3 χιλιόμετρα) ευτυχώς το έμαθα επιστρέφοντας στην Ελλάδα...

Την επόμενη μέρα ξεκινήσαμε αρκετά νωρίς με σκοπό να επισκεφτούμε το Topkapi. Σοφή η επιλογή της ώρας καθώς τα περισσότερα οργανωμένα γκρουπ ξεκινούν με την ξενάγηση στην Αγιά Σοφιά. Ο χώρος είναι τεράστιος και θέλει χρόνο, τον οποίο αφειδώς διαθέσαμε για να τον απολαύσουμε. Σίγουρα το Χαρέμι κλέβει την παράσταση, για κάποιο λόγο ωστόσο λάτρεψα το περίπτερο της Βαγδάτης – ίσως λόγω θέσης και θέας! Επιβάλλεται μια στάση έστω για ένα φλυτζάνι τσάι στο εστιατόριο Konyali, η εντυπωσιακή θέα αποζημιώνει για τις κάπως τσουχτερές τιμές.

ΤView from Topkapiο απόγευμα τα καταναλωτικά ένστικτα της φίλης μου της Γεωργίας με την οποία συνταξιδεύαμε βρήκαν διέξοδο στο Kapali Carsi, τη Μεγάλη Αγορά της πόλης. Μαγαζάκια, παραμαγαζάκια κι άκομη περισσότερα μαγαζάκια για να χορτάσει το μάτι χρώματα και η γυναικεία φιλαρέσκεια κοπλιμέντα! Προσωπικά νοιώθω ευτυχής που κατάφερα να μη χαθώ σ’ αυτό το δαιδαλώδη λαβύρινθο αλλά και να βρω ένα γλυκύτατο παππού που επιδιδόταν στην τέχνη της καλλιγραφίας.

Βαδίζοντας πλέον σε γνώριμα μονοπάτια το βράδυ κατευθυνθήκαμε και πάλι στην πλατεία Taksim, νοιώθοντας  αρκετά ντόπιες για να αφήσουμε χάρτες και οδηγούς στο ξενοδοχείο!

Το πρόγραμμα της Κυριακής ξεκίνησε με την επίσκεψη μας στην Αγία Σοφία, σκοπίμως προγραμματισμένη νωρίς νωρίς για να αποφύγουμε τον πανικό και τα οργανωμένα γκρουπ. Η αρχιτεκτονική της είναι συγκλονιστική ειδικά λαμβάνοντας υπ’ όψιν το ότι κατασκευάστηκε περίπου 1.500 χρόνια πριν. Εκμεταλλευόμενες το χρόνο που μας έμενε διαθέσιμος ως το μεσημεριακό pick up για την κρουαζιέρα στο Βόσπορο, επισκεφτήκαμε το Yerebatan Sarnici, την υπόγεια βασιλική κιστέρνα. Οι άκρως ατμοσφαιρικοί φωτισμοί σε συνδυασμό με τη μουσική με μάγεψαν και με ταξίδεψαν.

Όπως ακριβώς μας ταξίδεψε και το καραβάκι του She Tours στον Κεράτιο, τη θάλασσα του Μαρμαρά και το Βόσπορο! Νομίζω πως η εν λόγω κρουαζιέρα εντάσσεται στη λίστα των must do όντας στην Κωνσταντινούπολη και όχι άδικα. Είναι ο ιδανικός τρόπος για να θαυμάσει κανείς την πόλη έτσι όπως απλώνεται σε δύο ηπείρους αλλά και να ταξιδέψει στο χρόνο με τις εικόνες παλατιών, τζαμιών, κάστρων να εναλλάσσονται σε κάθε ανοιγόκλεισμα των βλεφάρων. Η συνέχεια της εκδρομής μας έφερε στο Eyup (όπου είναι θαμμένος ο σημαιοφόρος του Μωάμεθ Abu Ayyub Al Ansari) και στο λόφο Pierre Loti (για να καταλήξω στο συμπέρασμα πως με τέτοια θέα κι εγώ θα έγραφα ποιήματα!)

Εν αντιθέσει με τις προηγούμενες δύο βραδιές που είχαμε τιμήσει δεόντως την Taksim, το βράδυ της Κυριακής επιλέξαμε να κινηθούμε σε πιο ήπιους ρυθμούς – χαλαρά ποτάκια στην περιοχή του Sultanahmet κοντά στο σπίτι! (είναι τέτοια η φιλοξενία στο Imperial Ottoman που πραγματικά το αισθάνεται κανείς αβίαστα σπίτι του).

Με προγραμματισμένη αναχώρηση αργά το βράδυ, το πρωινό της Δευτέρας περιλάμβανε επίσκεψη στο Μπλε Τζαμί και την Αιγυπτιακή Αγορά. Εξίσου μεγάλο κΚαφεδάκια - τσιγαράκια στο Caferaga Medresesiαι εξίσου εντυπωσιακό με την Αγία Σοφία, το Sultanahmet Camii δικαίως θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα της Ισλαμικής αρχιτεκτονικής. Πίσω από το Yeni Camii, βρίσκεται το Misir Carisi, η Αιγυπτιακή Αγορά ή αλλιώς η Αγορά των Μπαχαρικών. Κατά πολύ μικρότερη σε σχέση με τη Μεγάλη Αγορά, εξίσου γοητευτική ωστόσο, αιχμαλωτίζει τις αισθήσεις – όραση, όσφρηση και γεύση σε υπερδιέγερση! Μετά τις απαραίτητες προμήθειες σε μπαχαρικά, τσάι και καφέ, επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο και αποφασίσαμε να περάσουμε χαλαρά τις τελευταίες μας ώρες στην πόλη στα γνώριμα πια σοκάκια του Sultanahmet.

Η επιστροφή στο αεροδρόμιο έγινε με τον ίδιο τρόπο της άφιξης (τραμ/μετρό) αλλά με σαφώς μεγαλύτερη δυσκολία λόγω συναισθηματικής φόρτισης! Και τα δάκρυα στο αεροπλάνο κατά την απογείωση, βλέποντας τα «νυχτερινά καράβια που περνούν το Βόσπορο» ήταν μάλλον αναπόφευκτα...

 
(C)2006-2007 Travelchat.