Καλωσήρθατε! Ταξιδέψτε σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού διαβάζοντας τις περιπέτειες των μελών μας. Γίνετε μέλος και μοιραστείτε μαζί μας τις δικές σας εμπειρίες. Δείτε τις πιο όμορφες φωτογραφίες και ψηφίστε την καλύτερη. Σχολιάστε ταξιδιωτικά πρακτορεία και κάντε παρατηρήσεις και προτάσεις στο forum. Καλή διασκέδαση ....

Γράψτε πως περάσατε στις διακοπές σας στο Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε .

 Τώρα μπορείτε να δείτε video που έστειλαν τα μέλη του travelchat. Στείλτο και το δικό σας video. Η διαδικασία είναι απλή. Ανεβάστε το video στο youtube και στείλτε μας τον κωδικό μέσω e-mail. Θα δημοσιευθεί στην κατηγορία "Βίντεο"
 
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ arrow ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ arrow Τι γνωρίζεις για το cat skiing?
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
ΧΡΗΣΙΜΑ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΕΛΛΑΔΑ
ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ
ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ...
ΧΑΡΤΕΣ GOOGLE
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
BINTEO
FORUM
Τι γνωρίζεις για το cat skiing? E-mail
Γράφει ο/η skifun   
26.02.07
Το ξυπνητήρι χτυπάει 5:30 το πρωί με το γνωστό επίμονο χτύπημα που σου υπενθυμίζει ότι πρέπει να πας για δουλειά. Άδικα όμως γιατί έχω ξυπνήσει προ πολλού. Η αγωνία και η υπερένταση βλέπετε είναι μεγάλη. Σήμερα θα πάω για cat skiing. Πως είπατε ? Τι είναι πάλι ετούτο ? Για μισό λεπτό. Κοιτάζω το ημερολόγιο και δεν κάνω λάθος. 16 Απρίλη έχει ο μήνας, και εγώ θα πάω για σκι αντί για κανένα ουζάκι στις κοντινές παραλίες ? Ας μην μακρηγορώ όμως.

Μετά από μια όχι γρήγορη, αλλά μάλλον νευρική οδήγηση, και αφού έχω κοιτάξει το ρολόι εκατό φορές για να βεβαιωθώ ότι θα είμαι στον χρόνο μου φτάνω στα Κελάρια Παρνασσού. Η ώρα είναι 8 παρά και δεν έχει καν ξεκινήσει το «Αυγό».
Βγάζω εισιτήριο από τους πρώτους και ήδη το πρώτο χαμόγελο έχει αρχίζει να ζωγραφίζεται… Το ραντεβού είναι 8:30, και όπως πάντα είμαι από τους πρώτους. Αυτή η ρημάδα η ώρα πόσο αργά προχωράει... Ανεβαίνω γρήγορα τα ταλαιπωρημένα από γδαρσίματα σκαλοπάτια και σβέλτα επιβιβάζομαι στο «Αυγό».
Το χιόνι ελάχιστο, πολλές πέτρες, βράχια και να’σου και ο ήλιος ήδη καυτός από το πρωινό. Μα καλά θα κάνεις σκι θα ρώταγε εύλογα κάποιος ? Έννοια σου και θα δεις σε λίγο θα του απαντούσα εγώ. Αφού έχω φτάσει στο τέρμα και κατεβαίνω τα σκαλοπάτια το πρώτο πράμα που καρφώνεται το βλέμμα μου είναι το «ταξί» ή “love boat” ή «το όχημα προς το παράδεισο». Τι είναι αυτό ? Ένα τεράστιο τροποποιημένο ratrak, με τοποθετημένα ξύλινα καθίσματα στο πίσω μέρος του για να δέχεται τους χιονοβαρεμένους σκιέρ και αρκετές θήκες δεξιά και αριστερά για τα πέδιλα. Οι πίστες του Παρνασσού, μονολότι έχουν λίγο χιόνι για χιονοδρομία, είναι καλά «πατημένες» και λίγοι σκιέρ απολαμβάνουν το πρωινό σκι τους πριν η ώρα φτάσει 11 με 12 και «σουπιάσει» το χιόνι. Είναι οι τελευταίες μέρες της χιονοδρομικής περιόδου και ίσως η τελευταία ή προτελευταία εβδομάδα που θα είναι ανοικτό το χιονοδρομικό. Οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν μεταξύ μας, για τις συνθήκες που θα συναντήσουμε καθώς ένας-ένας καταφθάνει. Ο οδηγός, ένα ηλιοκαμένος κύριος, γύρω στα 68 (!!!) και δεινός σκιέρ μάλιστα , δίνει το οκ και αρχίζει σιγά-σιγά η αποβίβαση. Επιτέλους ξεκινάμε ! Καθώς το ρατράκ γρυλίζει με τον γνωστό κρουστό θόρυβο πετρελαιομηχανής, οι λίγοι σκιέρ μας κοιτάνε με απορία αναρωτώντας που στο δι… πάνε 20 άτομα πάνω στο ρατράκ. Όμως το χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού κρύβει έναν ανεκμετάλλευτο παράδεισο που δεν τον γνωρίζουν πολύ (δυστυχώς για την οικονομική ανάπτυξη του τόπου και γενικότερα της χιονοδρομίας στην Ελλάδα) που παρέχει άριστης ποιότητας χιόνι με τις βορεινού προσανατολισμού πλαγιές του, τις όμορφες κλίσεις του και το υψηλότερο υψόμετρο από τις σημερινές εγκαταστάσεις του Χιονοδρομικού Κέντρου Παρνασσού.

Καθώς εξαφανίζονται οι εγκαταστάσεις του χ.κ. και ανεβαίνοντας μια πλαγιά με μεγάλη κλίση ένα απίστευτο θέαμα ξετυλίγεται στα μάτια μας. Ένα πανέμορφο αλπικό τοπίο, το bowl των Άνω Κελαριών,  με το χιόνι να είναι εμφανώς περισσότερο και καλύτερης ποιότητας.
Απέναντι φαίνονται τα βουνά της Πελοποννήσου , ο Χελμός τα Αροάνια, έως και ο Ταύγετος ! Όταν μάλιστα έχει καθαρή ατμόσφαιρα φίλος μας αναφέρει ότι φαίνεται και ο Ολυμπος. Πόσο μικροί αισθανόμαστε, η Ελλάδα στα πόδια σου…
Το ρατράκ μας αφήνει σε μια από τις βουνοκορφές, το περίφημο Κοτρόνι και φορώντας βιαστικά τα πέδιλά μας ξεχυνόμαστε στις παρθένες πλαγιές. Το χιόνι παγωμένο, αρίστης ποιότητας. Για να καταλάβετε την σημασία του πράγματος, το μεσημέρι στο πάρκινκ το θερμόμετρο έδειξε 24 βαθμούς !
Ουρλιάζοντας από χαρά κατεβαίνουμε την πλαγιά, ακολουθώντας τον οδηγό μας, με το δέος της θέασης, της απόλυτης ησυχίας, της απεραντοσύνης του τοπίου να κυριαρχεί στα βλέμματά μας. Που και που σταματάμε αφουγράζοντας το απόλυτο κενό και θαυμάζουμε τις ωραίες αγέρωχες κορυφές. Κάνουμε σκι σε αλπικό τοπίο χωρίς αναβατήρες, χωρίς εγκαταστάσεις, χωρίς τίποτα. Μόνο εμείς οι βαρεμένοι χιονοτρελάμενοι , το βουνό και το ρατράκ. Τίποτα άλλο. Μένω τελευταίος και σταματώ. Προσπαθώ να ακούσω κάτι αλλά μάταια. Ξεκινώ και το μόνο που ακούγεται είναι ο θόρυβος των πέδιλων μου να «σκίζει» το ωραίο αφράτο ανοιξιάτικο χιόνι. Σημείο συνάντησης πάλι το ρατράκ. Μας ανεβάζει πάλι, και μας αφήνει αυτή τη φορά σε διαφορετική κορυφή. Βουρ πάλι στην πλαγιά. Κάποιοι «καλλιτέχνες» ζωγραφίζουν στην απότομη πλαγιά. Κάναμε συνολικά 4 «δρομολόγια». Κάθε φορά κατεβαίναμε και από διαφορετική πλαγιά.

Η ώρα πήγε 1 και εμείς δεν καταλάβαμε τίποτα. Πόσο σύντομο μας φάνηκε. Σήμανε η ώρα της επιστροφής. Αφού χαιρετάμε τις βουνοκορφές υπολογίζοντας πότε θα τις ξανασυναντήσουμε, όλοι κοιτάμε προς τα πίσω μελαγχολώντας. Πλησιάζουμε το χιονοδρομικό και το τέρμα της όμορφης περιπέτειά μας αλλά  το τεράστιο ζωγραφισμένο χαμόγελο στα χείλη  όλων ανεξαιρέτως, μαρτυρά ότι το μυαλό μας έχει μείνει ακόμα πίσω… Σταθμός άφιξης το μοναστήρι του πρ. Ηλία και εδώ έλαβε τέλος το cat skiing του Απριλίου. Ευχαριστούμε τον οδηγό για την ωραία εμπειρία που μας χάρισε και κανονίζουμε το επόμενο ραντεβού.
Πότε είπαμε ξαναπάμε ?

Περισσότερες πληροφορίες εδώ

 
(C)2006-2007 Travelchat.