Αποστολέας Θέμα: Χονγκ Κονγκ: μιλάμε για πολύ περπάτημα!!  (Αναγνώστηκε 13678 φορές)

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28660
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Χονγκ Κονγκ: μιλάμε για πολύ περπάτημα!!
« Απάντηση #20 στις: Απρίλιος 14, 2012, 19:22:59 μμ »
Δεκα μερες περασαν :pardon: ... αργει αυτη η συνεχεια? :mad:

Αποσυνδεδεμένος benett

  • Full Member
  • ***
  • Μηνύματα: 148
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Χονγκ Κονγκ: μιλάμε για πολύ περπάτημα!!
« Απάντηση #21 στις: Απρίλιος 15, 2012, 16:14:41 μμ »
Πω πω όντως περασαν δεκα μέρες!! Εχω διαφορα προβληματακια εδω γιαυτο καθυστερει η συγγραφη της ιστοριας, δε θα αργησω πολύ ομως το υποσχομαι! :smile_:

Χριστός Ανεστη σε ολους!
The World is a book, and those who do not travel read only a page.

Αποσυνδεδεμένος benett

  • Full Member
  • ***
  • Μηνύματα: 148
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Χονγκ Κονγκ: μιλάμε για πολύ περπάτημα!!
« Απάντηση #22 στις: Απρίλιος 16, 2012, 21:00:09 μμ »
Πραγματικά απορούσα που το προγραμμα μου ειχε πραγματοποιηθεί όπως πραγματικά το ειχα ετοιμάσει.  Και ήμουν χαρουμενη γιαυτό γιατι μεχρι και την Πεμπτη, ολα μας ειχαν ερθει βολικά και μάλιστα το συζητησα και με τις συνταξιδιώτισσες .  Τι ήθελα και μιλησα, δε δαγκωνα τη γλωσσα μου καλυτερα!! Λοιπον την Παρασκευη το προγραμμα ειχε Μακάο.  Το Μακάο αποτελεί και αυτο μια ξεχωριστη διοικητική περιφέρεια της Κίνας όπως και το Χονγκ Κονγκ,  πρωην Πορτογαλική αποικία με δικό του νόμισμα, το πατάκα.  Είναι επίσης το Λας Βέγκας της Κίνας, αφου τα καζινο παίρνουν και δίνουν, ο τουρισμός και ο τζόγος  στηριζουν την οικονομια του.  Η αποσταστη απο το Χονγκ Κονγκ ειναι μολις μια ώρα με το καραβακι.   Αλλά τι τα γραφω όλα αυτα?  Την Παρασκευη το πρωί, αργησαμε να σηκωθουμε, μας πλάκωσε το πάπλωμα.  Αργήσαμε να φυγουμε απο το ξενοδοχειο.  Κατεβηκαμε στη Κοουλουν, παιρνοντας τη μωβ γραμμη του μετρου, και βγηκαμε στη σταση Austin, για να παμε στην προβλήτα από οπου αναχωρουν τα καραβια για το Μακάο.  Δεν φαντάζεστε ποση ώρα κάναμε για να βρουμε από που επιτελους φευγει το καράβι!! Μπορεί να ρωτησα και δεκα άτομα!!  Αλλος μας εστελνε δεξιά, άλλος αριστερα, άλλος δεν καταλαβαινε τι του ελεγα, αλλος δεν καταλαβαινα τι μου έλεγε, μου ειχε ανεβει η πιεση στο 20.  Αυτον το Canton Road τον καναμε τρεις φορες πανω κάτω! Τελικά τυχαια, ενας πορτιέρης , μας εδειξε  το κτήριο που επρεπε να μπουμε, (ηταν ακριβως διπλα του), έπρεπε να ανεβουμε πάνω, να κοψουμε το εισητηριο ( για όσους ενδιαφερονται 30 ευρω πηγαινε ελα), και απο κει εβγαινες στην προβλητα για το φερυ.  Καλά κρασια! Η ωρα ήταν 11, ειχε αρχισει να φυσάει , και  μου ειχε κοπει η ορεξη για Μακάο.  Τι ωρα θα φτάναμε, τι ταξιδι θα κάναμε με το φερυ με αυτον τον αερα, ποση ώρα θα καθομασταν εκει?? Τελος πάντων ειπα στα κοριτσια αν θελουν να πάνε,  ευχαριστως,  εγω θα εκανα κάτι άλλο.  Αλλά και αυτες δεν ειχαν όρεξη.  Οκ, παμε να περπατησουμε να ηρεμησουμε λιγο.   Το προγραμμα λοιπον αλλαξε και το Μακάο εγινε Βοτανικοι Κηποι,  mid level escalators, Soho κτλ.  
Οι Βοτανικοι κήποι βρισκονται στο Hong Kong island, οπότε πηραμε πάλι το ferry για εκει.  Αποφασισαμε να περπατησουμε μέχρι εκει, περισσοτερο για να ερθουμε σε πιο στενη επαφη με την πολη.  Θα μπορουσαμε βεβαια να ειχαμε πάρει το λεωφορείο, θα ήταν ΠΟΛΥ  πιο ξεκουραστο!  Ανοιξα λοιπον τον χαρτη και βρηκα τη διαδρομη.  Αυτο που δε λεει ο χάρτης και που έπρεπε να ειχα σκεφτει απο πριν εχοντας διαβασει τοσα πολλά για το Χονγκ Κονγκ, ειναι το ποσο ανηφορικοι ειναι οι δρομοι προς τα εκει, και το ποσα στενα σκαλάκια εχουν τα πεζοδρομια.  Ευτυχως που ειχαμε ντυθει ελαφρια, γιατι η υγρασία σε συνδιασμό με την ζεστη που εκανε εκεινη τη μερα και το πολυ περπατημα ήταν αχτυπητος συνδιασμος  για να σιχαθείς τον εαυτο σου μετα απο λιγο.  Κάπου στην Wyndham street, κάναμε μια σταση να παρουμε μια ανάσα, και ετυχε να σταθουμε εξω από το Foreign Correspondents’ Club. H πορτα ανοιξε και βγηκε εξω μια παρέα απο κυριους και κυρίες, ενας  εκ των οποίων αναφωνησε : “ Oh, what a beautiful day for a helicopter ride!”  Ετσι απλά, οπως λεγαμε κάποτε, «παμε μια βολτα με το μηχανάκι?»  Εσκασα στα γελια.  Συνεχισαμε το περπατημα έως τον Upper Albert Road, οπου ανεβαινοντας πάλι καμποσα σκαλια ανεβηκαμε στο παρκο.  Ειναι μια μικρη όαση μεσα στη μεγαλουπολη και μαλιστα απο τους πιο παλιους κήπους στον κοσμο.



Η βολτα ηταν τοσο ευχαριστη μεσα στα καταπρασινα φυτα και  τα πολύχρωμμα λουλουδια.  Η μικρή επιασε φιλίες με δυο Κινεζάκια, και δεν ηθελε να ξεκολήσει.  Ο ζωολογικός κήπος δε λεει πολλά, αλλα τα παιδια πάντα ευχαριστιουνται με τα ζωάκια.  



Το στομαχι όμως ειχε αρχισει να διαμαρτυρεται, οπότε αποφασισαμε να παμε για φαγητο, καπου κοντα στους mid level escalators, για να δουμε και αυτο το «αξιοθέατο» .  Ο δρομος μας εβγαλε στην Elgin street, και κατοπιν προτασης, κάτσαμε σε ενα Ιταλικο εσιατοριο (οχι δεν ήθελα αλλο κινεζικο), το popup@elgin.st, στην περιοχή SoHo ( το συγκεκριμένο σημαινε South of Hollywood road, οχι για τιποτα αλλο για να μην μπερδευομαστε με το άλλο SoHo , το πιο γνωστο).  Μετά απο ενα ωραιότατο και αρκετα οικονομικο γευμα,  τσεκάραμε και τους Mid level escalators, ακριβως εξω απο το εστιατόριο!  Οι σκάλες αυτες, ειναι το μακρυτερες εξωτερικές κυλιόμενες σκαλες στον κόσμο, καλυπτοντας μια αποσταση 800 μέτρων.  Σε σύνολο ειναι 20 σκάλες και απο τη στιγμη που ανεβαινεις κάνεις περιπου 20 λεπτα να φτασεις στο τερμα.  Από τις 6 εως τις 10 το πρωι κατεβαινουν και απο τις 10 το πρωι εως τις 10 το βραδυ ανεβαινουν.  



Συνεπως οι κυλιομενες σκάλες ανεβαιναν  και δεν τις χρησιμοποίησαμε.  Είναι όμως ενα πολύ εξυπνο μεσω μεταφορας και το εχουν πουλήσει εξυπνα και ως αξιοθεατο.   Η βόλτα μας συνεχίστηκε, http://www.360cities.net/image/the-millenium-plaza-cosco-square-hong-kong#25.93,-11.19,70.0. Συναντησαμε απιστευτη κινηση και αυτο που μου εκανε πάρα πολυ μεγαλη εντυπωση ειναι η ταξη με την οποια ανεβαινουν στο λεωφορειο οι Χονγκονέζοι.  Ο ενας πισω απο τον άλλον σαν μυρμηγκια (κάτι σαν εμας τους Ελληνες δηλαδη).  
Η ωρα ήταν 8 παρα δεκα και εμεις βρισκομασταν στo Τsim Sha Tsui , ετοιμοι να παρακολουθησουμε το Symphony of lights,  ενα θέαμα με μουσική και φωτα laser απο 45 ουρανοξυστες γυρω απο το λιμανι.  Το κάλυτερο σημείο να το παρακολουθησεις ήταν το σημειο που σταθηκαμε ή λιγο πιο αριστερα στη λεωφορο των αστερων.  Η διάρκεια του ειναι  15 λεπτα και το θεαμα ειναι φαντασμαγορικό.  Ο συγχρονισμός της μουσικής με τα φωτα ειναι  εξαιρετικός!  Η φωτογραφικη μου μηχανη εσπασε πεφτοντας κάτω στην Millenium Plaza, και εχω τραβηξει αρκετες φωτογραφιες με την μηχανη μιας συνταξιδιωτισας.  Αυτο το βιντεάκι όμως τα λεει όλα!



Τελικά η μερα δεν ξεκινησε καλά, αλλα τουλαχιστον εξελιχθηκε μια χαρα!
« Τελευταία τροποποίηση: Απρίλιος 17, 2012, 11:06:07 πμ by dk »
The World is a book, and those who do not travel read only a page.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28660
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Χονγκ Κονγκ: μιλάμε για πολύ περπάτημα!!
« Απάντηση #23 στις: Απρίλιος 17, 2012, 11:07:05 πμ »
Τελικά η μερα δεν ξεκινησε καλά, αλλα τουλαχιστον εξελιχθηκε μια χαρα!
Τελεια!!! :good:

Αποσυνδεδεμένος katsav

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 674
Απ: Χονγκ Κονγκ: μιλάμε για πολύ περπάτημα!!
« Απάντηση #24 στις: Απρίλιος 17, 2012, 23:38:59 μμ »
Μπραβο!  :good: Μπραβο!  :clap: Το ταξιδι σου πρεπει να ηταν πολυ συναρπαστικο!Τρελαθηκα με το βιντεο!!!Οι ουρανοξυστες,η μουσικη,τα φωτα,τα λε'ι'ζερ.....Μαγεια....!!!  :good:  :good:  :good:

Αποσυνδεδεμένος benett

  • Full Member
  • ***
  • Μηνύματα: 148
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Χονγκ Κονγκ: μιλάμε για πολύ περπάτημα!!
« Απάντηση #25 στις: Απρίλιος 18, 2012, 07:43:40 πμ »
Ναι ήταν πολύ ωραίο! :good: Και το θέαμα όντως συναρπαστικό. Αν δεν ήταν και αυτη η ομιχλη...  :mad: :mad:
The World is a book, and those who do not travel read only a page.

Αποσυνδεδεμένος benett

  • Full Member
  • ***
  • Μηνύματα: 148
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Χονγκ Κονγκ: μιλάμε για πολύ περπάτημα!!
« Απάντηση #26 στις: Απρίλιος 19, 2012, 22:13:08 μμ »
Το Σάββατο ήταν η πιο ενδιαφερουσα, κουραστική, πολύχρωμη και διαφορετική  μερα από όλες.  Είχαμε φροντισει να σηκωθούμε νωρίς και να ξεκινήσουμε νωρίς.  Πρώτος προορισμός το Yuen Yuen Institute. Μη σας παραπλανεί το όνομα, το Yuen Yuen ειναι μια συλλογη ναών και μοναστηριών αφιερωμένα στον Κομφουκιανισμό, στο Βουδισμό και τον Ταοισμό. Σκοπός του ειναι να εξαπλώσει τις αρχές των τριών ανωρέρω θρησκειών, να στηριξει τις οκτω αρετες ( την πιστη, τον σεβασμό, την εβλάβεια, την τιμή, τη δικαιοσύνη την τιμιότητα, τη δικαιοσύνη και την κοσμιότητα) και να προωθήσει την κοινωνική ευημερια.   Όσοι μένουν στο Χονγκ Κονγκ, θα πρεπει να πάρουν την  κόκκινη γραμμή προς Tsuen Wan, να βγουν απο την έξοδο Β1, και απο κει να πάρουν το λεωφορείο 81 ( ενα πρασινο minibus)  από την  Shiu Wo street ή απλώς να παρουν ενα ταξι, μιας και η αποσταση δεν ειναι πάνω απο 10 λεπτα.  Εμείς που μεναμε στην Tsuen Wan, πηραμε ταξι εξω απο το ξενοδοχείο μας.  Σε λιγότερο απο δεκα λεπτα ήμασταν εκει.  Ομολογώ ότι μου άρεσε πάρα πολύ.  Δεν ειχα ξαναδει τετοιου ειδους ναους και η όλη εμπειρια ήταν εξαιρετική. Καταρχήν, το περιβάλλον ήταν τοσο γαλήνιο που θα μπορουσα να περιφερομαι για ώρες. Τα λουλουδια, τα τρεχουμενα νερα, τα αγάλματα και τα καλοδιατηρημενα μπονζάι,  στολιζαν τους χωρους γυρω απο τους ναούς προσφεροντας ενα πανεμορφο θέαμα. Ο κυριως ναός ειναι όπως εμαθα αντιγραφο του ναού του Ουρανού στο Πεκίνο.  Αυτοι που εχουν πάει προφανώς ξερουν, εγω δεν το ήξερα.  Γενικά το μερος δεν ειναι τουριστικο, βασικά εμεις δεν ειδαμε κανενα τουριστα, μονο πιστούς και μοναχους.  Υπάρχει επισης μια εκθεση με πέτρες που κάθε μια αναπαριστα κάτι, εναν αετό, μια χελώνα, τα ζωδια του κινεζικου ωροσκοπίου κτλ.  Στην αρχη νομιζα ότι ήταν κατασκευασμένα, αλλά όπως  πολύ ευγενικά με πληροφορισε ενας κύριος, τα πετρωματα αυτα ειναι ακριβως όπως βρεθηκαν, μονο που εχουν γυαλιστει για την εκθεση, πραγμα πολύ εντυπωσιακό, γιατι καποια απο αυτα φαινονταν πραγματικά φτιαχτα.  Τι σου ειναι η φυση! 
Επόμενος σταθμός το μοναστηρι των 10,000 Βούδων στο Sha Tin. Στην πραγματικοτητα δεν ειναι μοναστηρι, δεν υπαρχουν μοναχοι να μενουν εκει.  Ιδρυθηκε όμως από εναν μοναχο και εκανε περιπου δεκα οκτω χρονια για να ολοκληρωθει στην τωρινη του μορφη.  Παρά το όνομα του εχει 12,800 Βουδες.    Πήραμε λοιπόν  ταξί  έξω από το Yeun Yuen, και σε δεκαπέντε περιπου λεπτα,  σταματάμε εξω απο το εμπορικό κέντρο του Sha Tin.  To μοναστηρι ήταν πολύ κοντα, περπατησαμε πέντε λεπτά και το ειδαμε να ξεπροβάλλει στην κορυφη ενος λόφου. Προχωρώντας προς εκεινη την κατευθυνση βλέπουμε μια ταμπέλα να δειχνει προς τα αριστερα, ενώ ο κύριος δρόμος ( αν μπορεις να τον πεις κυριο δρομο) ήταν απο την δεξιά πλευρα.  Ε, πάμε απο αριστερα, λέω εγω.  Αχ που να ‘ξερα τι μας περιμενε!! Εδω να σημειώσω ότι η μερα ήταν αρκετα ζεστη ειχε αν θυμαμαι καλα γυρω στους 25-26 βαθμους και ο ήλιος νταλα! Έιδαμε και μια διαφορετική πλευρα του Χονγκ Κονγκ, περιοχή με φτωχογειτονιες και παράγκες, που με στεναχωρησαν...  Έσπρωχνα λοιπον το καρότσι με την δεσποινιδα που την ειχε πάρει μαλιστα  ο ύπνος, και όσο περπατουσαμε τοσο πιο ανηφορικός γινόταν ο δρομος.  Αυτο δεν με πειραζε.  Από ενα σημείο και μετα ξεκινάνε τα σκαλια.  Στενα μικρά σκαλια.  Σηκωστε!!  Λεω εγω στις  καημενες τις συνταξιδιωτισες.  Δύο μπροστα και εγω πισω.  Ανεβαιναμε, ανεβαιναμε στριβαμε ξαναστριβαμε και τελειωμο δεν ειχανε.  Μας ειχε βγει η γλωσσα.  Δε γινεται ετσι λεω,  και σηκωνω τη μικρη αγκαλια. Δυο το καροτσι και εγω τη μικρη.  Μετα απο λιγο η μικρη ξυπνησε.  Την πηρε η Ρ. από  το χερακι, πηρα εγω με την Α. το καροτσι και ανεβαιναμε.  Τα ανεβηκαμε και τα 400!  Μετά απο πολύ ωρα, τεσσερις στασεις,  ενα μπουκάλι νερο και ανάγκη για τουαλέτα, φτασαμε στον προορισμο μας.  Ήταν υπεροχα.  Η αυλη αυτη με τους Βούδες ήταν πραγματικά υπεροχη.   Γύρω γυρω υπήρχαν  αγαλματα περιπου 1,5 -2 μέτρα σε υψος, και στο κέντρο πολύ μεγαλυτερα και εντυπωσιακά καθώ ς και μια παγόδα. Ο κυρίως ναός ήταν μεγάλος και στους  τοίχους του, απο πάνω μεχρι κάτω υπηρχαν δεκάδες μικροι Βουδες.  Περιφερθηκαμε αρκετή ωρα, ανεβήκαμε και στο πάνω επιπεδο όπου οι εντυπωσεις ήταν οι ιδιες.  Η θέα δε, καταπληκτική.  Μετα απο αρκετη ωρα και λιγη ξεκουραση, πηραμε τον δρομο της επιστροφής, οχι βεβαια απο κει που ανεβήκαμε, αλλά απο την άλλη πλευρα.  Ο δρομος ήταν αρκετα κατηφορικός και ειχε και σκαλια, και κατηφοριά.  Το κατεβασμα ήταν σαφως πιο ευκολο.  Προσοχή, μονο στην εξοδο υπάρχουν μοναχοι, μάλλον ψευτικοι που θα προσπαθησουν να σας αποσπάσουν χρηματα.  Αγνοείστε τους και προχωρηστε.
Γυρισαμε στο εμπορικό κεντρο για φαγητο.  Μετα  το φαγητο ξεκινησαμε για μια βολτα στο Sha Tin.  To Sha Tin ειναι μια πολη στα Νέα Εδάφη της οποιας η αναπτυξη ξεκινησε κυριως στα τελη της δεκαετιας του 70.  Διασχιζεται από τον ποταμό  Shing Mun. Καθώς δεν ειχαμε πολύ χρονο στη διαθεση μας η βολτα μας περιοριστηκε στο Sha Tin Central Park.  Βγαινοντας απο το Νew Town Plaza, το εμπορικο κεντρο, συναντάς ενα αμφιθέατρο στο οποιο μάλιστα ειχε ομιλία και ο δημαρχος για οικονομικά θεματα όπως μας ειπαν.  Προχωρώντας μπηκαμε στο πάρκο.  Ενα ζευγάρι νεόνυμφοι εβγαζαν  τις γαμήλιες φωτογραφίες τους, και λιγο πιο κάτω στην αιθουσα δεξιωσεων του δημαρχείου καμμια δεκαρια νεαροι Κινέζοι μετεφεραν καρεκλες και τραπεζια.  Σε ένα σκεπαστό σημειο του πάρκου μόλις ειχε τελειωσει μια επιδειξη πολεμικών τεχνων απο παιδάκια, τα οποια εφευγαν με τους γονεις τους κρατωντας διπλώματα? στα χερια και φορώντας στολες.  Διασχισαμε τη γεφυρα Lek Yuen και θαυμάσαμε το όμορφο θέαμα του ποταμού που χωριζε την πολη στα δυο.  Το πάρκο εχει πολλα γλυπτά  και μοντέρνα αγαλματα και πάρα πολύ πράσινο. Συνεχίσαμε να βολτάρουμε μεχρι που δεν αντεχαμε αλλο.  Εξάλλου έπρεπε να γυρισουμε πισω για να φτιάξουμε τις βαλιτσες μας.  Η Κυριακή ήταν δυστυχως η τελευταια μερα, και σειρα ειχε ο μεγάλος Βούδας.  Γιατι όμως εγω αισθανόμουν ότι ειχα δει αρκετα απο το Χονγκ Κονγκ??
Σημειωση: Για να πας στο Sha Tin απο Kowloon, παιρνεις τη γαλαζια γραμμη απο Hung Hom, και κατεβαινεις στη σταση Sha Tin.
The World is a book, and those who do not travel read only a page.

Αποσυνδεδεμένος benett

  • Full Member
  • ***
  • Μηνύματα: 148
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Χονγκ Κονγκ: μιλάμε για πολύ περπάτημα!!
« Απάντηση #27 στις: Απρίλιος 25, 2012, 17:37:05 μμ »
Είναι απίστευτο  πόσο γρηγορα περνανε οι μέρες! Η εβδομάδα είχε κυλήσει σαν νερό, και η Κυριακή ήταν η μέρα που θα αφηναμε το Χονγκ Κονγκ για ενα διήμερο στο Ντουμπάι.  Η πτηση μας ήταν 00.25πμ ξημερωματα Δευτέρας, οπότε ειχαμε όλη τη μερα στη διαθεση μας.  Σηκωθηκαμε με την ησυχία μας, πήραμε πρωινό, και αφήσαμε το ξενοδοχείο κατα της 10. Η μέρα ήταν ηλιόλουστη, η πιο καθαρή μερα απ’όλες.  Το πρόγραμμα έλεγε, να αφήσουμε τις αποσκευές στο αεροδρόμιο και να επισκεφτούμε το άγαλμα του Μεγαλου Βούδα και το μοναστηρι Po Lin που βρισκονται στο Ngong  Ping,  στο νησι Lantau, αρκετα κοντα με το αεροδρομιο.  Το ταξι μας άφησε εξω απο το terminal 1 και περπατησαμε μεχρι το terminal 2 όπου τελικά ειναι ο χωρος φύλαξης αποσκευων.  Για καθε αποσκευη χρεώνουν 10 δολλαρια Χονγκ Κονγκ ( δηλαδη περιπου 1 ευρω) την ώρα.  Αφήσαμε τις βαλιτσες μας, και βγηκαμε έξω να περιμενουμε ταξι.  Ο καλύτερος τροπος να ανεβεις στο σημείο που ειναι ο Βούδας  ειναι το τελεφερικ απο την πολη Tung Chung (στην οποια μπορεις να πας με λεωφορείο απο το αεροδρόμιο σε 10 λεπτα.  Δυστυχως όμως για μας το τελεφερικ δεν λειτουργουσε τις μερες που ειμασταν εμεις εκει, οπότε για λιγοτερη ταλαιπωρια για μας, προτιμήσαμε το ταξι.  Και λέω δυστυχώς, γιατι το Ngong Ping 360 ήταν κάτι που ήθελα πολύ να κάνω.  Η διαδρομή των σχεδόν 6 χιλιομέτρων και 25 λεπτων απο το Tung Chung εως τον Βούδα πρεπει να ειναι μαγική, καθώς μπορεις να απολάυσεις την πανεμορφη φυση του Lantau, θέαμα πολύ διαφορετικό απο τη φασαρια και πολυκοσμια του Χονγκ Κονγκ.  http://www.np360.com.hk/html/eng/front/index.asp  .  Αλλά και η διαδρομή με το ταξι δεν μας απογοήτευσε.  Μετα απο αρκετη αναμονη για το  μπλε ταξι που θα μας ανεβαζε στο βουνό, μετα απο 30+ λεπτά διαδρομής με εναν ταξιτζή  που νομιζε ότι ήταν ο Σουμάχερ,  και δεν ήξερε τι σημαινει φρενο,  φτάσαμε στον προορισμο μας.  Το κοστος 180 δολλάρια ΧΚ.  Το τεράστιο πάρκινγκ  ειχε αρκετα πουλμαν και αυτοκινητα παρκαρισμενα οποτε καταλάβαμε ότι θα συναντουσαμε κοσμο.  Μπαινοντας στο χωριό που εχουν φτιαξει ασφαλως για τουριστικους λογους, ειδαμε το άγαλμα στα δεξιά μας.  Η πραγματική ονομασια του αγάλματος ειναι Tian Tan Buddha,  και ονομαστηκε ετσι γιατι κάθεται πάνω σε ενα αντιγραφο του Γήινου Όρους του Tian Tan, πανω στο οποιο βρισκεται ο Ναός του Ουρανου στο  Πεκίνο.  Προχωρώντας προς το άγαλμα, περάσαμε δυο επιβλητικες εισόδους, και αυτο που με χάλασε πολύ ήταν οι πάγκοι με πωλητες σκορπισμένοι δεξιά αριστε που πουλούσαν κάθε ειδους βλακεια μπορει να φανταστει κανεις, χαλώντας ετσι όλη την ομορφια της περιοχής.  Όμως, δεν υπαρχει το παραμικρό σκουπίδι πουθενά.  Πλησιάζοντας περισσοτερο, ο Μεγάλος Βουδας καθόταν επιβλητικός μπροστά μας, ήταν ένα υπέροχο θέαμα.  Το άγαλμα αυτό είναι ένα από τους 5 μεγαλύτερους Βούδες στην Κίνα, και συμβολίζει την αρμονική σχέση μεταξύ της φυσης και του ανθρώπου,  των ανθρώπων και της θρησκείας.  Ξεκίνησα να ανεβαινω τα 240 σκαλια, σταματώντας κάθε λιγο και λιγάκι για φωτογραφιες.
Λίγα λογια για το άγαλμα:  Με υψος στα 34 μέτρα και βάρος περιπου 250 τόνους, δεν μπορεις να μην αισθανθείς ένα δέος στο θέαμα του.   Γύρω από αυτό υπάρχουν  έξι αρκετα μικρότερα  αγαλματα,  έξι θεότητες που η κάθε μία προσφέρει και κάτι  στο Βούδα, και η κάθε προσφορά εχει μια συμβολική σημασια.  Συμβολίζουν την υπομονή, το ζήλο, την ηθική, τη φιλανθρωπία, το διαλογισμό και τη σοφία, τα οποια είναι απαραίτητα για να αποκτησει καποιος ψυχική ηρεμια.  Πραγμα που φανερώνει και η γαλήνια εκφραση του προσώπου του Βούδα.  Κάτω από το Βούδα υπάρχουν τρία επίπεδα: η αίθουσα του Σύμπαντος, η αίθουσα της Γενναιοδωρίας, και  η αίθουσα της Ανάμνησης.  Η κατασκευή του αγάλματος ολοκληρώθηκε το 1993, η ιδέα, όμως για την κατασκευή του είχε ανθίσει από τη δεκαετία του 70, όταν κάποιοι μοναχοί από το μοναστήρι Po Lin, επισκεφτήκαν αλλα μοναστήρια στην Ιαπωνία και στην Ταιβάν, και εντυπωσιάστηκαν από άλλα μεγάλα αγάλματα που υπήρχαν εκεί.  Έδωσαν λοιπόν όρκο να φτιάξουν ένα μεγάλο Βούδα και στο Χονγκ Κονγκ , αφου θεώρησαν ότι όπου κυριαρχουσε ο Βουδισμός, έπρεπε να υπαρχει και ένα επιβλητικό άγαλμα για να συμβολίζει την παρουσία του Βούδα.  Τα πάντα πάνω στον Βούδα που κατασκεύασαν συμβολίζουν και κατι: πχ, το ολοστρόγγυλο πρόσωπο του, σαν ολόγιομο φεγγάρι, το φαρδύ του μέτωπο, και τα μακριά αφτια του που φτάνουν σχεδον μεχρι τους ωμους του, δειχνουν  ότι ο Βουδας κατέχει αρετη και σοφία και φτάνει στην τελειότητα.  Η κατασκευη , μεταφορά και το στήσιμο του αποδείχτηκαν  δύσκολο έργο,  μιας και έπρεπε να λάβουν υπόψιν τους πολλές  παραμέτρους όπως τους δυνατους άνεμους,  και κράτησαν περίπου 3 χρονια.
Αφού εβγαλα φωτογραφια κάτω από κάθε θέοτητα, αλλά όχι μεσα, απολαυσα την πανεμορφη θέα, κατέβηκα για να ανεβουν και οι συνταξιδιώτισσες οι οποίες πρόσεχαν την μικρή που κοιμόταν.  Ώρα να γνωρίσω και την υπόλοιπη περιοχή.  Δώσαμε ραντεβού σε περίπτωση που χανόμασταν, και ξεκίνησα την υπέροχη βόλτα μου, στην καταπράσινη φυση γυρω από το μοναστήρι.
The World is a book, and those who do not travel read only a page.

Αποσυνδεδεμένος benett

  • Full Member
  • ***
  • Μηνύματα: 148
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Χονγκ Κονγκ: μιλάμε για πολύ περπάτημα!!
« Απάντηση #28 στις: Μάιος 04, 2012, 17:34:44 μμ »
Το δροσερό αεράκι που ξεκίνησε να φυσάει ήταν ότι έπρεπε καθώς οι ώμοι μου έκαιγαν από τον δυνατό ήλιο.  Το περπάτημα στη φύση ήταν τόσο αναζωογονητικό!  Κόσμος περιφερόταν, τουρίστες και ντοπιοι, εβγαζαν φωτογραφίες, ξεκουράζονταν στα παγκακια ή και κάτω στο χωμα…  Οι ντόπιοι κυκλοφορουσαν με ομπρέλες- δεν απολάμβαναν καθόλου τον ήλιο, όπως μαλιστα μάθαμε δεν τους αρέσει καθόλου. Προχωρήσαμε προς το μοναστηρι.   Οι κήποι γύρω από αυτό, απλά πανέμορφοι! Ήταν ολοφάνερο ότι αφιερώνουν πολύ χρόνο και χρήμα στην φροντίδα τους!  Υπάρχουν πάρα πολλά πέτρινα παγκάκια και τραπέζια διασκορπισμένα ανάμεσα στα λουλούδια, και πέτρινα  παγκάκια που αγκαλιάζουν δεντρα.  Σε αρκετά σημεία μπορούν οι πιστοί να ανάβουν τα κεριά τους και εχω την εντύπωση ότι όλα αυτά τα σημεία εχουν θέα τον μεγάλο Βούδα.  Το εσωτερικό του μοναστηριού είναι επίσης εξαίσιο.  Το μοναστήρι ιδρύθηκε το 1906 από τρεις μοναχούς και η αρχική ονομασία του ήταν “Big Thatched Hut”  δηλαδή «Μεγάλη Αχυρένια Καλυβα».  Και ουσιαστικά αυτό ήταν στην αρχή, ένα μικρό πέτρινο οίκημα.   Στην τωρινή του ονομασία, μετονομάστηκε το 1924 και με την πάροδο του χρόνου, νέα οικήματα  χτιζόταν για να καταλήξει όπως είναι σήμερα.   Ακόμα κτίζεται το “ Grand Hall of Ten Thousand Buddhas” το οποίο υποτίθεται θα ολοκληρωθεί φέτος.  Υπάρχει επίσης το δημοφιλές χορτοφαγικό εστιατόριο, για το οποίο θα πρέπει να κάνεις κράτηση για να φας μεσημεριανό.  Οι ωρες λειτουργίας του είναι 11.30-16.30, αλλά δεν το δοκιμάσαμε.  Αντιθέτως πήγαμε για φαγητό στο «χωριό», οπου και εντόπισα ένα tea house , δίπλα ακριβώς από το τελεφερικ.  Παρακολουθήσαμε μια τελετή τσαγιού ή τέλος πάντων κάτι που έμοιαζε με τελετή τσαγιού.  Δεν βρήκα τίποτα το αυθεντικό σε αυτήν,  μας ξεπέταξε σε πέντε λεπτά.  Αλλά θα μου πείτε εκεί περίμενες να τη δεις? Ας έχει.  Αργά το απόγευμα σταθήκαμε στην ουρα και περιμέναμε το λεωφορείο.  Η επιστροφή στο αεροδρόμιο, θα γινόταν από την πόλη Tung Chung. Πραγματικά απόλαυσα τη διαδρομή αυτή.  Κατεβήκαμε στο τέρμα απ’οπου και πηραμε το λεωφορείο του αεροδρομίου και μεσα σε πεντε δεκα λεπτα, ειμασταν στο αεροδρόμιο. Την αράξαμε σε ένα Starbucks πίνοντας μισό κιλό καφέ για να περάσει η ωρα.  Όταν πηγαμε στην εξοδο για την επιβίβαση, διαπίστωσα ότι για άλλη μια φορα το αεροπλάνο θα ήταν γεμάτο.  Είχα την ελπίδα  να κρατήσω την τριτη θέση δίπλα μας κενη, αλλά ματαια.  Την κατέλαβε ενας πολύ ευγενικός Νοτιοαφρικάνος που θα πηγαινε στο Ντουμπάι για δουλειές. Στο αεροπλάνο δεν έπεφτε καρφίτσα!  Η πτήση μας για Ντουμπάι κράτησε τελικά 8 ώρες και κάτι, και ξημερώματα Δευτέρας, προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο του Ντουμπάι, για ένα διήμερο από το οποίο το μόνο που κέρδισα ήταν το ότι είδα τι ακριβώς είναι το Ντουμπάι.  Ένα τίποτα δηλαδη .  Δεν μου άρεσε καθόλου, το βρήκα πλήρως αδιάφορο, αλλά αυτό θα ήταν μια άλλη ιστορία!
Το Χονγκ Κονγκ ήταν ένα ξεχωριστό ταξίδι για μένα.  Η πρώτη μου επαφή με την Ασία. Πέρασα πάρα πολύ καλά, είδα διαφορετικές και πολύ ενδιαφέρουσες  εικόνες από αυτές που συνήθως βλέπω.  Και σε κάθε μέρος που πηγαίνω, είτε στην Ελλάδα έιτε στο εξωτερικό, ρωτάω τον εαυτό μου αν θα μπορούσα να μείνω.  Το Χονγκ Κονγκ, όσο και αν μου άρεσε, δεν θα μπορούσα να μείνω, ( εκτός και αν ήμουνα εκατομμυριούχος και έμενα σε καμιά έπαυλη πάνω στο  Peak)!!  :wink: Οι ρυθμοί ζωής είναι πολύ γρήγοροι και έντονοι, οι άνθρωποι δουλεύουν πάρα πολύ και έχουν ελάχιστο ελεύθερο χρόνο.  Μένουν σε μικρα διαμερίσματα 40 και 50 τετραγωνικών, με σχεδόν ανύπαρκτες  κουζίνες γι’ αυτό και δεν μαγειρεύουν.  Το φαγητό είναι φθηνό και τρώνε περισσότερο έξω.  Τώρα αν αξίζει κανεις να το επισκεφτεί,  προσωπικά πιστευω ότι σιγουρα αξίζει.  Είναι πραγματικά το μέρος που – όπως λένε- η Δύση συναντά την Ανατολή.  Μια πολη με πάνω από 7500 ουρανοξύστες, που πολλοί από αυτους είναι κατασκευασμένοι συμφωνα με το φενγκ σουι, πχ ο ουρανοξύστης της HSBC.  Τα παραδοσιακά καταστήματα συνυπάρχουν με τα μοντέρνα πολυκαταστήματα.   Μπορείς να κυκλοφορησεις με το μετρο και το λεωφορείο ή με το παραδοσιακό ding ding tram (http://www.discoverhongkong.com/tramguide/eng/index.jsp). Όσο για τους ανθρώπους, είναι απίστευτα ευγενικοί και εξυπηρετικοί.  Εύχομαι σε όσους  επιλέξουν το Χονγκ Κονγκ ως επόμενο προορισμό, να περάσουν καλά, και να το απολαύσουν όσο και εγώ.
The World is a book, and those who do not travel read only a page.

Αποσυνδεδεμένος fei

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 801
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Χονγκ Κονγκ: μιλάμε για πολύ περπάτημα!!
« Απάντηση #29 στις: Μάιος 04, 2012, 17:55:38 μμ »
Την ρούφηξα την ιστορία σου κυριολεκτικά!!!Ταξιδεψα μαζί σου νοερά στην λατρεμένη Ασία...ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ!!!
Πολύ ωραία και κατατοπιστική η περιγραφή σου,όμορφες φωτό και πολύ χρήσιμες πληροφόρίες! :respect: :respect: :respect:
Σου έυχομαι να πραγματοποιήσεις κι άλλα τέτοια όμορφα ταξίδια εμπειρία για σένα αλλά και για την κορούλα σου που αν και τόσο μικρούλα είμαι σίγουρη ότι το απόλαυσε φοβερά!!!